"Een van de grootste voetbalspelers van de wereld gaat mijn brief lezen. Dat is bizar", zegt de 12-jarige Esme, die deelneemt aan <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.footballbeyondborders.org/" target="_blank">Football Beyond Borders</a> (FBB), als reactie op de brief die ze schrijft aan een internationale voetballer voor Engeland. Op een iets minder grijze middag dan gewoonlijk schrijven zes jonge spelers in Manchester een bericht aan hun voetbalhelden, met een&nbsp;voelbare vrolijkheid en energie die door het hele FBB-lokaal gonst. Het Engels elftal doet mee aan het grootste toernooi in de voetbalwereld, en via de aangetekende post doen deze kids dat ook.

Dankzij Nike en FBB, partner in de jeugdsportcommunity, bereiken het goede advies en de persoonlijke verhalen van de jonge spelers binnenkort het Engels elftal. Nike en FBB zijn officieel partners sinds 2019, toen de Swoosh in de non-profitorganisatie investeerde om zo'n 3000 jongeren uit achtergestelde gemeenschappen in het VK te helpen met mentorschappen, de beste en nieuwste faciliteiten en leiderschapsprogramma's. FBB biedt de spelers ook niet-fysieke steun door een community te ontwikkelen voor de deelnemers, en mentoren en coaches in te zetten die hen kunnen helpen tijdens de kwetsbaarste jaren van hun levens. Esme, Darcie, Marcus, Emanuel, Izzy en Noah zijn allemaal FBB-deelnemers in Noord-Engeland. Als we in het FBB-kantoor in Manchester zitten en onze favoriete chips cijfers geven, wordt duidelijk hoe de organisatie deze jongeren heeft geholpen zich te ontwikkelen, met zelfvertrouwen en zelfverzekerdheid. Ondanks dat ik een nieuwe volwassene in hun midden ben, verwelkomen ze me meteen en laten ze enthousiast de faciliteiten zien. Ze vragen me over mijn reis en vertellen me over hun eigen trajecten bij FBB.&nbsp; Als we het lokaal binnengaan en ze de luxe Nike x Palace enveloppen en briefhoofden verspreid zien liggen op een tafel, worden ze nog enthousiaster. Het werk van FBB wordt gedaan samen met lokale community's, maar door dit specifieke project zullen de stemmen van deze jongeren globaal te horen zijn.

Dit moment is het resultaat van Nike's ode aan en erkenning van FBB door het logo van de organisatie te verwerken op het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/from-pitch-to-street-to-community-nike-defines-the-future-of-football-culture" target="_blank">Three Lions by Palace shirt van Engeland in de XC2 collab-collectie</a>. Het team droeg deze shirts in een vriendschappelijke wedstrijd voorafgaand aan het zomertoernooi. Voetbalfans over de hele wereld keken niet alleen naar de beroemde teams en hun spelers, maar leerden ook FBB kennen.&nbsp; Als ik vraag wat voor effect deze organisatie heeft gehad op de levens van de jonge spelers, vertelt Noah dat hij het geweldig vindt om zijn week te starten met zijn FBB-sessie. Hij beschrijft hoe het programma een belangrijke rol heeft gespeeld in zijn ontwikkeling, van nieuwe mensen ontmoeten tot het zelfvertrouwen vinden om een ruimte te hebben waar hij 'aan alles kan ontsnappen'. Dankzij FBB is zijn liefde voor voetbal nog groter geworden, en ziet hij in dat hij er meer van kan leren dan hij dacht.&nbsp; Dat blijkt ook uit de harde cijfers: het laatste impactrapport van FBB toont dat 97% van de deelnemers zijn school afmaakte, en de eindexamens van de middelbare school haalde met een percentage dat tot wel 10 keer hoger is dan vergelijkbare scholieren in nationale vergelijkingsgroepen. Drie van de vijf FBB-deelnemers heeft verbeterd gedrag getoond op school en twee van de drie gaf aan dat het mentale welzijn beter was geworden of stabiel bleef. "Deze jongeren leven in een periode waarin ze zichzelf aan het ontdekken zijn", zegt Deputy Chief Executive Ceylon Andi Hickman, die al meer dan acht jaar voor de organisatie werkt. "Wij creëren een ruimte en de tools om dat te kunnen doen."Deze holistische benadering is precies waarin Nike ook wil investeren, zegt Vanessa Garcia-Brito, VP & Chief Impact Officer. "Sport kan voor jongeren transformatief werken. Dat is precies de reden dat we investeren in geweldige partners zoals Football Beyond Borders, die deze jonge atleten op en buiten het veld ondersteunen", zegt Garcia-Brito. "We werken wereldwijd met meer dan 200 community-organisaties om een toekomst voor de jeugdsport te creëren die openstaat voor alle kids en de sport toegankelijker, leuker en inclusiever maakt. Het is een eer om hun werk in onze wijken en community's over de hele wereld te vieren op 's werelds grootste podium voor de prachtige sport. Het heeft een blijvende impact."

Vandaag zorgt die empowerment dat de 12-jarige Emanuel een brief mag schrijven aan verdediger John Stones, een belangrijke speler van de club waar Emanuel, als echte voetballiefhebber, fan van is. Emanuels voortgang bij FBB is op dit moment overduidelijk. Hij heeft het zelfvertrouwen om een brief te schrijven naar iemand om wie hij geeft, en de aandacht om hun overeenkomsten te benoemen. "Ik ben best wel rustig, en ik denk dat hij dat ook is", zegt Emanuel. "Ik wil hem dus als tip geven om voor de wedstrijd wat rustige muziek te luisteren." Een van de mooie dingen van het werk van FBB is de contacten die ontstaan, en het vertrouwen in het eigen kunnen dat de spelers ontwikkelen. Ik heb het als mentor voor de organisatie met eigen ogen mogen zien. Ik zag bij jonge mensen het besef ontstaan, soms voor de eerste keer, dat andere mensen in ze kunnen geloven en het beste met ze voor hebben, zowel bij de sport als in het dagelijks leven. Die kleine herinnering dat iemand achter je staat is prettig, en het maakt niet uit of dat nu in de vorm van een mentorschap is of simpelweg bestaat uit een volwassene die vraagt hoe je dag is. Het is een vaste waarde die FBB biedt. Mijn eigen FBB-deelnemer en ik hebben bijvoorbeeld nog steeds contact. Als ik zie wat voor sterke en zelfverzekerde persoon hij is geworden, weet ik dat deze groep in zijn voetsporen kan treden. Een jonge speler die in het bijzonder opvalt is de 13-jarige Izzy, die haar brief schreef aan Jordan Henderson.&nbsp; Ze bedankt haar gezin voor haar liefde voor Liverpool, maar reflecteert ook op de reden dat FBB zo belangrijk voor haar is geworden. De organisatie geeft een gevoel van teamwork, zegt ze, naast het gevoel dat zij en de andere spelers samen iets bereiken.&nbsp; Izzy's advies aan Henderson was aannemelijk en betekende ook iets voor haarzelf: "Als je je best doet, is het altijd goed genoeg". In een tijd waar jongeren steeds meer onder druk staan, versterkt het werk van FBB deze positieve boodschap. Ze zijn genoeg, ze kunnen het, en ze verdienen het.&nbsp;

De brieven van de jonge spelers zijn allemaal openhartig geschreven. De brief van de 13-jarige Marcus, aan zijn naamgenoot Marcus Rashford, misschien nog wel het meest. De jongere Marcus heeft een aanstekelijke liefde voor de sport. Hij kwam zelfs net van een vriendschappelijke FBB-voetbalwedstrijd toen de brieven geschreven gingen worden.&nbsp; Het traject van Rashford is uitvoerig vastgelegd, en de jonge Marcus volgt het allemaal. Hoe leuk hij het vindt om de beroemde aanvaller te schrijven, blijkt wel uit de manier waarop hij trots zijn notitieboek van Play Forward laat zien. Play Forward is een ontwikkelingsprogramma dat Rashford voor FBB heeft opgezet, gebaseerd op zelfvertrouwen en veerkracht.&nbsp; Marcus heeft expliciet beschreven hoe Rashford kan reflecteren op wat hij waard is, wat een weerspiegeling is van hoe FBB hem hetzelfde heeft helpen doen. "De maatschappij heeft ons bepaalde dingen opgedrongen", schrijft Marcus. "Misschien zie je het in eerste instantie niet, maar het heeft zeker invloed op je persoonlijkheid." Veel volwassenen zouden niet zo levendig kunnen omschrijven hoe ze zich voelen, laat staan zo'n bevrijdende boodschap overdragen aan een van hun sportidolen.

De activiteit van deze dag was nieuw en spannend, maar de belang en de kracht van FBB zit in de alledaagse manieren waarop de organisatie er voor de jonge atleten is. Zoals Esme het verwoordt: "Door FBB voel ik me meer mezelf en heb ik een veilige plek om met mensen te praten. Elke jongere verdient het om dat te ervaren." Je kunt je makkelijk voorstellen dat het toekomstige Engels elftal bestaat uit voormalige deelnemers van FBB. Momenten zoals deze, samen met het voortdurende werk dat de organisatie uitvoert, zijn belangrijke reminders dat alle kids die droom mogen hebben.

Wat zou je schrijven als je je voetbalheld een brief kon sturen? Deze spelers, die onderdeel zijn van de community-organisatie Football Beyond Borders, wisten precies wat ze wilden zeggen toen ze een brief schreven aan het Engels elftal.

Voetbal

Uitgelicht

De jonge voetballers achter de X2 collectie van Engeland

Op 14 juli 1994 stonden Brazilië en Italië tegenover elkaar in de strijd om de meest begeerde trofee in het voetbal. In het Rose Bowl-stadion steeg de temperatuur tot boven de 27 graden. Toen beide teams vanuit de spelerstunnel het veld op kwamen, keken ruim 94.000 fans toe vanaf de tribunes en volgden miljarden mensen wereldwijd de finale op televisie.Ook Phil Knight keek mee, mede-oprichter en CEO van het grootste sportschoenenmerk ter wereld. Nike had al veel veranderd in de hardloop- en basketbalwereld. Maar in het voetbal moest Nike, ondanks de wereldwijde populariteit van de sport, nog grotendeels zijn plek vinden op sportief en cultureel vlak.Toen hij naar de wedstrijd keek, zag Knight meer dan alleen de score. De 'Brasileiros', van wie er acht in de Nike Tiempo speelden, hadden een kwaliteit waar hij de vinger niet op kon leggen. Intussen kennen we die kwaliteit als 'joga bonito', Portugees voor 'mooi spel', dat verwijst naar de <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-debuts-rip-the-script-a-step-inside-the-universe-of-nike-football" target="null">expressieve, creatieve, speelse en spontane</a> speelstijl.Twee dagen later ging Knight om de tafel met zijn directeur sportmarketing. Hij sprak drie woorden die voor altijd de band van het bedrijf met voetbal zouden veranderen:&nbsp;"Ik wil Brazilië."

Het mandaat

Om te begrijpen hoe enorm de stappen waren die volgden, is het belangrijk om te weten waar Nike stond in de zomer van 1994. Op het hoofdkantoor van Nike in Beaverton, Oregon, werd voetbal nog steeds 'soccer' genoemd. Het was een sport die binnen het bedrijf jarenlang een bijrol had gespeeld. Er waren schoenen. Er waren samenwerkingen met spelers en teams, en er werd af en toe wat succes behaald in het VK en Scandinavië. Maar wereldwijd was de invloed van Nike op de sport nauwelijks zichtbaar. Het bedrijf zag de sport als bijzaak."We speelden totaal geen rol in de sport", aldus Sandy Bodecker, de eerste General Manager van Nike Football.Hij zou daar verandering in gaan brengen.Bodecker, &nbsp;die later een sleutelrol zou gaan spelen en projecten zou leiden als de herintroductie van <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/this-science-backed-sports-comic-is-made-to-better-your-mental-health" target="_blank">Nike SB</a> en <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/sandy-bodecker-the-man-behind-nike-breaking2" target="_blank">de ambitieuze Nike Breaking2,</a>&nbsp; was begin jaren 90 een pionier binnen de R&D-afdeling voor Nike schoenen. Hij had samen met een aantal anderen jarenlang geroepen dat het merk voetbal niet langer kon blijven negeren. Maar hij kreeg weinig gehoor. Toen Knight na de finale van 1994 met zijn plan kwam, had Bodecker eindelijk het mandaat dat hij nodig had. <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">Nike Football</a> kreeg een eigen afdeling, en hij zou die gaan leiden.Het doel was simpel: uitgroeien tot een grote speler binnen de sport voordat het toernooi in Frankrijk zou plaatsvinden in 1998. Hij had daar vier jaar de tijd voor.

Hij stelde een klein, doelgericht kernteam samen, met onder anderen een Apparel Director, Apparel Developer, Creative Director, Sports Marketing Lead en Global Sports Marketing Director. Een ijzersterk team, maar met een pittige taak. Nike had geen ervaring binnen de sport en voetbalexperts uit Europa stonden sceptisch tegenover de poging van een Amerikaans bedrijf om vanuit Oregon wereldwijd voet aan de grond te krijgen binnen de sport.Bodecker zag dit als kans. Hij begreep de sceptische houding en gebruikte die op een positieve manier. Hij vond het ontbreken van ervaring geen nadeel. Maar juist de kracht.""We wilden nieuwe geschiedenis schrijven in de sport", zei hij tegen de <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/nike-spaces-sports-design-innovation-performance" target="_blank">Department of Nike Archives (DNA)</a> tijdens een interview in 2018, vlak voor hij overleed. "Dat vonden we leuk, want we hadden nog helemaal geen geschiedenis met voetbal."Dat betekende niet dat ze de geschiedenis van voetbal negeerden. Maar ze zorgden ervoor dat ze het verleden goed genoeg kenden om een stap verder te gaan.&nbsp;Wat <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">Nike Football</a> ook zou worden, het succes zou gebaseerd zijn op respect voor die mooie geschiedenis. &nbsp;En vervolgens zou daar een heel eigen invulling aan gegeven worden.

De basis

Het team ging meteen aan de slag. Ze begonnen met het sluiten van een deal met de U.S. Soccer Federation. Dit was de ideale partner om Nike te helpen zich te vestigen binnen de sport en bij voetballers in eigen land. Na maanden voorbereiding kon Nike de deal ondertekenen die betrekking had op het nationale programma van zowel mannen- als vrouwenvoetbal. Hiermee eindigde een 28-jarige samenwerking van het team met hun vorige sponsor, een grote concurrent van Nike.&nbsp;Met deze actie deed Nike meteen mee op elk niveau binnen het voetbal in Amerika. Het bedrijf kon samenwerken met de grootste voetballers en aankomende talenten, en werken aan innovaties die hen konden helpen.

In dezelfde periode zette Nike nog een belangrijke stap, door een samenwerking aan te gaan met een atlete die voor een hele generatie het gezicht zou worden van Nike in het vrouwenvoetbal.&nbsp;Een vooruitstrevende sportmarketingmanager had Mia Hamm twee jaar daarvoor benaderd, toen de voetbalster van de University of North Carolina twee goals scoorde binnen zes minuten, op een regenachtige dag in Chapel Hill tijdens het NCAA-kampioenschap van 1992.Het contract werd besproken in de kelder van de Rams Head Rathskeller Bar in Chapel Hill, waar de marketingmanager de details op een servetje krabbelde. Hij nam het mee naar Oregon en ging op zoek naar het benodigde budget.&nbsp;

Toen Nike ging samenwerken met de U.S. Soccer Federation, kon het merk nog meer betekenen voor het vrouwenvoetbal. Zo zag Nike Hamm en het Amerikaanse vrouwenelftal echt als partners. Het merk vroeg hen naar hun voorkeuren voor de pasvorm van kleding, ging schoenen ontwerpen specifiek voor damesvoeten, en luisterde op een manier die nieuw was binnen de sport."Ze deden veel onderzoek naar het verschil tussen de voeten van mannen en vrouwen", vertelde Hamm tijdens een DNA interview. "We spraken veel over schoenen, en over mijn voorkeuren en die van andere spelers. Het respect dat ze voor ons hadden, maakte een enorm verschil. Je wordt er proactief van. Het motiveert je om uit te zoeken wat je als individuele speler nog meer in je hebt."De kleding die binnenkwam, had alles waar de spelers om hadden gevraagd. Voor Hamm bevestigde dit dat het meer voelde als een samenwerking dan als een sponsordeal. En het heeft een blijvende indruk gemaakt op het hele team.Jaren later werd de deal, die ooit begon op een servet in een bar, bekroond met een gebouw op het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/how-nike-built-its-world-headquarters" target="_blank">Nike World Headquarters</a> met haar naam erop.

De deal

Nu de samenwerking met de U.S. Soccer Federation en Hamm geregeld was, ging het nieuwe team aan de slag met het doel waarmee alles was begonnen.Knight wilde Brazilië. Dat moest geregeld worden.Hiervoor was iets nodig dat verder gaat dan hard werken of ambitie: geduld. In Brazilië komen relaties eerst, daarna pas deals, Dat ontdekte het team van Nike ook al snel. Twee jaar lang probeerden ze Brazilië ervan te overtuigen om met het merk samen te werken. Ze organiseerden steeds meetings, belden na, maar vooral: ze luisterden.&nbsp;Het was pure vastberadenheid. Het soort dat je hebt als je maar één doel voor ogen hebt.In juli 1996 wierp het harde werk zijn vruchten af. Het Nike team tekende een contract dat elk Braziliaanse elftal omvatte. Het is nog altijd de meest legendarische sportdeal ooit. En voor de Swoosh zette de Braziliaanse stijl de toon voor Nike Football: creatief, aanvallend, instinctief en speels. <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/behind-the-scenes-of-nike-football-rip-the-script-brand-film" target="null">En tot op de dag van vandaag is dit nog steeds waar het merk voor staat.</a>

Op de dag dat de deal werd aangekondigd, daalde het aandeel van Nike met 5 procent. De markt had weinig vertrouwen in de stap van het merk richting onbekend terrein. Maar bij Nike maakte niemand zich zorgen. Het team dat de afgelopen twee jaar hard had gewerkt aan de band met de Brazilianen, wist precies wat ze hadden binnengehaald. "Het was ontzettend inspirerend en spannend", zei Bodecker. "Zoals de New York Yankees of Boston Celtics." Het aandeel zou zich wel weer herstellen.Ze waren zo zeker van hun zaak, dat na het tekenen van het contract een aantal sleutelfiguren van de deal een bar binnenstapte en een fles van de allerduurste cognac bestelde. Heel toevallig stapten twee van de machtigste figuren uit het Europese voetbal, die op dat moment samenwerkten met de grootste concurrent van Nike, dezelfde bar binnen en gingen vlakbij zitten. Een van de mannen van Nike herkende hen meteen, maar zei niets."Ik moest mezelf in bedwang houden", herinnerde de toenmalig Global Sports Marketing Director zich. "Ik had hen graag in de oren willen fluisteren dat we net een contract hadden afgesloten met Brazilië."

"Au revoir"

1996 was niet alleen een belangrijk jaar vanwege het contract met Brazilië. Die zomer wierp de investering die Nike had gedaan in voetbal zijn vruchten af in Atlanta tijdens het grootste sporttoernooi.&nbsp;Onder leiding van Mia Hamm, Brandi Chastain en Briana Scurry won het Amerikaanse vrouwenelftal goud tijdens de eerste olympische vrouwenvoetbalfinale. Dit trok het grootste aantal toeschouwers ooit in Amerika voor een sportevent voor vrouwen. Bij de mannen pakte Nigeria, dat net een jaar eerder de samenwerking had ondertekend, goud tegen Argentinië. Twee Nike teams. Twee gouden medailles.&nbsp;In dat jaar kreeg Nike Football ook een eigen creatieve identiteit.In april kwam het bedrijf met ‘Good vs. Evil’, een film waarin een team met de beste voetballers ter wereld het opnam tegen ‘het team van de duivel’ op een brandend veld in een historisch amfitheater in Tunesië. De opnames duurden ongeveer 16 avonden, met een recordbudget voor die tijd.

Er waren eerder al reclames verschenen, zoals 'The Wall', waarin Nike werd geïntroduceerd in het voetbal. Maar met deze film trokken ze wereldwijd de aandacht van het grote publiek. Verschillende landen vonden de film te gewelddadig om tijdens prime time uit te zenden. Maar toch werd het een cultuurfenomeen.In de laatste scène scoorde Eric Cantona, een van de meest charismatische voetballers ter wereld op dat moment, het beslissende doelpunt tegen de duivel. Daarna sloeg hij zijn kraag omhoog en zei ijskoud: "Au revoir." In heel Europa speelden kinderen deze scène na in achtertuinen en op speelveldjes.Een maand na de première zat Glenn Cole van Wieden+Kennedy, creative director achter de film, in een taxi in Europa. Toen de chauffeur hoorde dat hij in de reclamewereld werkte, begon hij te vertellen over een commercial die hij op televisie had gezien: de commercial met de duivel. Hij zei dat zijn zoon elke avond met hem de achtertuin in wilde. Hij moest dan in een hoek van de tuin gaan staan, terwijl zijn zoon de bal tegen zijn borst schoot en zo de duivel speelde die hem probeerde op te blazen."Toen besefte ik dat dit de fantasie van de 'gewone man' had gegrepen", zei Cole.

De reclame die niemand aan zag komen

'Good vs. Evil' markeerde het begin van Nike in de voetbalwereld, maar met 'Airport' ging het merk next level.Het concept was simpel: het Braziliaanse elftal, net onder contract bij Nike, trapt een balletje tijdens het wachten op een vlucht, maar dat wordt een fanatieke wedstrijd door de hele terminal heen. Geen slechterik. Geen duivel. Geen brandend veld. Gewoon voetballers die doen wat voetballers doen als niemand kijkt: spelen en lachen, met de speelsheid die van Brazilië het meest geliefde elftal ter wereld maakt."Ik heb altijd geloofd dat het geheim voor succes ligt in precies doen wat niemand verwacht", zei Cole. "Niemand zag 'Good vd. Evil' aankomen. Het was donker en zwaar, en ik denk dat mensen een vervolg daarop verwachtten."&nbsp;Die tegenovergestelde richting werd een succes. Maar het was niet makkelijk.Het grootste deel van de shoot vond plaats op het internationale vliegveld van Rio de Janeiro tussen kerst en oudejaarsavond 1997, onder regie van John Woo. Nike had toestemming om te filmen zodra de terminal zou sluiten aan het eind van de dag.&nbsp;Alles stond klaar. Behalve de spelers.Het nationale elftal was op vakantie in Brazilië en arriveerde vier uur te laat. En de locatie zelf maakte het er niet makkelijker op. Woo was een ervaren regisseur, maar bij het filmen van deze commercial waren de atleten de baas, niet hij. Daarbij was het ook nog eens heel erg warm.Nike haalde Hollywood-producer Lawrence Bender erbij om orde in de chaos te brengen.&nbsp;Maar uit deze chaos ontstond iets wat Nike nog nooit eerder had gemaakt. In plaats van een cast met wereldsterren of een ingewikkelde verhaallijn, zagen we in 'Airport' Brazilië zoals Brazilië is: spontaan, bruisend en helemaal zichzelf. Het was de eerste keer dat Nike een campagne had opgezet rondom een team in plaats van een atleet. Bodecker noemde het een keerpunt.&nbsp;"Verder gaan dan sport en doordringen tot in de cultuur. Daar is Nike de beste in", zei een van de teamleiders van Nike Football. "Dat voor elkaar krijgen met voetbal, de enige sport waar Nike nog geen voet aan de grond had, was een enorme prestatie. Daarna ging het hard."

Op zoek naar een filosofie

Terwijl de advertenties wereldwijd de aandacht trokken, bracht Nike in beeld wat zich al om het merk heen aan het vormen was.In die tijd heerste het gevoel dat voetbal iets kwijt was geraakt, dat de sport voorspelbaar en voorzichtig was geworden, en minder leefde. Nike had de Fransman en voetbalfanaat Pierre-Laurent Baudey aangenomen om de advertentieafdeling te leiden, en hij voelde het meteen.&nbsp;Toen Nike hem vroeg om te omschrijven waar het merk voor stond in het voetbal, zei hij dat hij die vraag al had verwacht.Op zoek naar het antwoord reisde hij langs scholen en clubs in heel Europa om kinderen te vragen hoe ze de toekomst van voetbal voor zich zagen. Wat eruit kwam, na maandenlange gesprekken, was precies wat ze al zagen in het team waarmee ze net een samenwerking waren gestart: creativiteit, spontaniteit en plezier. Voetballen met een gevoel van vrijheid in plaats van angst."Het was moeilijk om dat neer te zetten", zei Baudey. "Maar op dat moment hadden we net een overeenkomst gesloten met Ronaldo, die uitgroeide tot een megaster. Hij was een getalenteerde, visionaire en gepassioneerde voetballer die meer dimensie en gevoel toevoegde aan zijn spel."Ze noemden het 'Brilliant Football' – een filosofie die ervan uitging dat 'the beautiful game' ook daadwerkelijk mooi moest zijn. Binnen Nike werd het omschreven met een Portugees woord: alegria, oftewel 'levensvreugde'.&nbsp;Brazilië bracht dit woord tot leven. En het stond aan de basis van alles wat Nike deed in de tien jaar daarna.

Een andere soort schoen

In 1997 viel alles op z'n plek. De samenwerking met het team was officieel vastgelegd. De films sloegen aan. De filosofie had vorm gekregen. Wat Nike nu nodig had, was een schoen die paste bij de ambities.Daarvoor moest Nike eerst een specifiek probleem oplossen: hoe maken we een schoen die Europese topvoetballers willen dragen? Het antwoord kwam uit de uitlopers van de Dolomieten.&nbsp;Een aantal jaren eerder, toen de voetbaldeals gesloten werden, had Nike Mike Wasley naar een fabriek in het Italiaanse Montebelluna gestuurd. Hij was een expat die in Italië woonde. Het gebied was al generaties lang het epicentrum van de Europese schoenenproductie, de thuisbasis van het wereldwijde centrum voor skischoenen en de bakermat van andere bekende voetbalschoenenmerken.&nbsp;Het hele proces is opgezet rond een fundamenteel andere, ambachtelijke filosofie. In Azië produceren fabrieken alles op dezelfde plek. <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/inside-the-italian-workspaces-where-we-craft-the-nike-mercurial-boot" target="_blank">In Montebelluna</a> was overal een specialist voor. Een van de experts maakte bijvoorbeeld alleen maar inlegzolen en was zijn hele carrière lang bezig om dat te perfectioneren. Door samen te werken met zulke getalenteerde vakmensen kon Nike op een heel nieuwe manier voetbalschoenen maken.Samen met de mensen in Montebelluna ging Nike iets totaal nieuws proberen.

Tim Smith, een Nike Product Line Manager met een opleiding in creatief schrijven, nam een atletiekspike, verwijderde de spikes, schroefde er voetbalnoppen onder en schetste het design als een voetbalschoen. Dat ruwe prototype was het begin van wat uiteindelijk de Mercurial zou worden.De schoen was ontworpen voor <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/ronaldo-r9-interview-mentorship" target="_blank">Ronaldo</a>, en dan vooral voor zijn speelstijl. De lange rustmomenten en onverwachte explosieve versnellingen. Nike vroeg topspelers onder de 17 jaar uit zeven Europese landen om hun mening. Deze groep werd gekozen omdat deze spelers geen sponsorcontract voor schoenen hadden en daarom eerlijke antwoorden zouden geven. Hun prioriteiten vormden de technische ontwerpbrief.Het meest ingrijpend was de keuze voor het bovenwerk. Tot dat moment waren premium voetbalschoenen gemaakt met leer, en synthetische materialen werden gezien als goedkope imitaties. Samen met een Japans bedrijf heeft Nike KNG-100 ontwikkeld: een synthetisch leer dat geen water opnam, niet uitrekte en lichter en dunner was dan alle andere materialen die in het voetbal werden gebruikt. De coating voor balcontrole was gebaseerd op materialen uit het chassis van Italiaanse racemotoren en zorgde voor een ongekend balgevoel. De plaat was met 1,75 millimeter bijna half zo dun als de standaardplaten.Nike gaf de prototypes aan het Braziliaanse elftal en zei dat dit het beste leer was dat ze ooit hadden gebruikt, zonder erbij te zeggen dat het geen echt leer was. De spelers vonden de schoenen zo fantastisch dat ze ze niet meer wilden teruggeven.

De voetbalschoen had als werktitel ‘de Ronaldo Ultra Speed’. Toen Smith en zijn team op zoek gingen naar een definitieve naam, pakten ze er boeken over Griekse mythologie bij en overwogen ze de naam ‘Ultravelox’. Maar toen Smith op een avond na het werk naar huis reed, schoot ‘Mercurial’ door zijn hoofd.&nbsp;"Een van de definities is 'snel van aard veranderend'. Dat past perfect. Als je naar Ronaldo kijkt, dan zie je hem rondlopen, wachtend op het moment om in actie te komen. En als hij toeslaat, is hij een andere speler", zei Smith. "Hij versnelt."<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/built-for-speed-nike-unveils-new-mercurial-vapor-and-superfly-football-boots" target="_blank">De Mercurial</a> werd voor het eerst gedragen door Ronaldo in 1998 tijdens het toernooi in Frankrijk. In blauw en geel met chroom was het de eerste voetbalschoen ooit met opvallende kleuren. "Dat was echt een van de meest bepalende momenten in mijn werk in het voetbal", zei Dave Daly, marketingmanager voetbal voor Europa.&nbsp;"We hadden een schoen gemaakt die zo anders was dan alles wat we daarvoor hadden gezien, en dat was echt fantastisch. Het was geen onzin. Het was niet zomaar een bizar, eigenzinnig, gek idee van Nike. Het was echt, het was authentiek en het was prachtig. En voetballers wilden allemaal in die schoen spelen."Nike had gerekend op ongeveer 20.000 paar in het eerste jaar. Dat waren er aan het eind van het jaar 80.000.

Frankrijk, 1998

Nike had die zomer de tenues van zes nationale elftallen gemaakt: Brazilië, de VS, Italië, Nigeria, Portugal en Nederland. Maar het echte statement was buiten het stadion te zien. Bij L’Arche de la Défense, een van de meest iconische plekken van Parijs, bouwde het bedrijf een interactieve ruimte van 70.000 vierkante meter: Nike Park. Met kunstgras, interactieve oefeningen en een retail store. En in het midden stond in een glazen vitrine de trofee van 1994, geleend van Brazilië. Op de boog zelf, een monumentaal bouwwerk dat op dezelfde as ligt als de Arc de Triomphe en de Champs-Elysées, plaatste Nike een gigantisch model van <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/built-for-speed-nike-unveils-new-mercurial-vapor-and-superfly-football-boots" target="_blank">de Mercurial</a>.&nbsp;Een van de meest herkenbare iconen van Frankrijk kreeg een enorme Swoosh."We waren nieuw in het voetbal en moesten met een knaller komen", zei Mark Pilkenton, toezichthouder bij de bouw van Nike Park.

Dat jaar won Frankrijk. En hoewel Brazilië er niet met de trofee vandoor ging, was het duidelijk dat Nike binnen was bij het voetbal. Het merk dat vier jaar eerder als outsider binnenkwam, had zijn plek in het voetbal nu definitief veroverd.Deze zomer keert het toernooi weer terug naar Amerika, voor het eerst sinds die warme middag in juli in het Rose Bowl-stadion. De sport die voor Nike ooit een bijrol speelde, is nu een van de belangrijkste pijlers van het merk. En een van de grootste krachten binnen de sport.

Van het binnenhalen van Brazilië en U.S. Soccer tot de eerste iconische advertenties en de introductie van de Mercurial: tussen 1994 en 1998 werd de basis gelegd voor de rol van Nike in het voetbal en de visie van het bedrijf op de sport.

De vier jaren waarin het fundament voor Nike Football werd gelegd

Events

Nike wakkert voetbalpassie aan met speciale retailconcepten om meer consumenten te bereiken

Van de straat naar de wereld: met de Toma National Finals eert Nike de wereldtaal van voetbal

Innovatie

Nike lanceert 'Rip the Script': kijk mee en stap in de wereld van Nike Football

Ontdek Nike, Converse en Jordan samenwerkingen met Megan Thee Stallion, Patta, AMBUSH en meer.

Samenwerkingen

Van het veld tot ver erbuiten: Nike zet de toon voor de toekomst van de voetbalcultuur

Partnerschappen

De Nike Football x LEGO® collectie nodigt kids uit om te spelen op gevoel

Ontdek designverhalen over Nike, Converse en Jordan schoenen en kleding, met de Nike Air Force 1, Nike Air Jordan, Nike Air Max en meer.

Design

Nike SB komt met het SB FC pack voor voetballiefhebbers

Nike geeft de beste straatvoetballers in de wereld een internationaal podium met Toma Live

Gemaakt voor snelheid: Nike onthult de nieuwe Mercurial Vapor en Superfly voetbalschoenen

Schoenmakers. Schoenherstellers. Stikkers. Patroonontwikkelaars. Dit zijn maar een paar van de specialisten binnen de Italiaanse werkplaatsen in Montebelluna en Diamant, waar Nike samenwerkt met teams die één enkele voetbalschoen door 35 afzonderlijke productiestappen begeleiden. In ongeveer drie uur tijd gaat de schoen van pre-assemblage naar vormen en stikken tot aan de uiteindelijke afwerking.Dit werk is de laatste fase van een veel langer traject: bijna twee jaar van ontwikkelen, testen en verfijnen om Nike’s ultieme voetbalschoen te creëren, de Mercurial.Nike vestigde zich in 1996 in de regio, omdat die al lange tijd wordt beschouwd als de beste plek ter wereld voor de productie van voetbalschoenen. Nike vertrouwt al drie decennia op de expertise hier om ouderwets Italiaans vakmanschap te combineren met geavanceerde innovaties op het gebied van schoenen, waarbij net zo vaak handen als machines worden gebruikt.In de testruimte van Montebelluna vind je een unieke collectie van ongeveer 300 paar leesten. Deze op maat gemaakte vormen zijn een ode aan meer dan 200 spelers die Nike Football hebben gevormd, van Cristiano Ronaldo tot Kylian Mbappé en Sophia Wilson. In Montebelluna wordt de schoen geperfectioneerd voor Nike’s meest elite atleten. De Diamant-fabriek, waar dit jaar de Mercurial Vapor 17 en Mercurial Superfly 11 worden gemaakt, is er voor alle voetballers wereldwijd.Elke nieuwe versie van de Mercurial bouwt voort op wat eraan voorafging en legt de lat hoger voor snelheid, prestaties en vertrouwen op het veld. Voor de ambachtslieden die deze schoenen nauwgezet ontwerpen en ontwikkelen, gaat de beloning verder dan het omzetten van een "prototype in een meesterwerk", zoals een schoenmaker het verwoordde. Ze voelen zich trots dat hun werk wordt gedragen door de beste voetballers ter wereld, op het hoogste podium.Ga de Italiaanse werkplaatsen binnen waar de Mercurial het levenslicht ziet.

<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">Ontdek meer van de wereld van Nike Football.</a>

Schoenmakers. Schoenherstellers. Stikkers. Patroonontwikkelaars. Ze werken allemaal samen met Nike in deze unieke werkplaatsen om de perfecte voetbalschoenen te maken (zoals de nieuwe Merc) voor de elite binnen het spel èn voor alle voetballers wereldwijd.

Foto-essay

Een kijkje in de Italiaanse werkplaatsen waar we de Nike Mercurial voetbalschoenen maken

Nike Football onthult de nationale tenues voor 2026, gemaakt met Aero-FIT voor het grootste podium ter wereld

Jordan Brand en de Braziliaanse voetbalbond slaan de handen ineen voor een samenwerking vol grootsheid

De Nike Phantom 6, voor de nauwkeurigste aanvallen op het veld

Erling Haalands eerste Player Edition van de Nike Phantom 6 is gemaakt voor precisie onder druk

De Nike Tiempo Maestro is de favoriet van de creatieve aanvaller voor ultieme dribbelprestaties

Nike Football introduceert Hollywood Keepers: een nieuw tijdperk van tenues

Nike's Mad 90 pack blaast vier iconische voetbalschoenen nieuw leven in als exclusieve Air Max 90 modellen

Nike presenteert sportswearcollecties geïnspireerd op de emotie, energie en expressie van voetbal

De verbluffende creativiteit van Francesco Totti heeft hem vele bijnamen bezorgd tijdens zijn voetbalcarrière van ruim twintig jaar. Maar als er één naam is die zijn loyaliteit passend beschrijft is het wel 'Il Gladiatore', want iedere strijder komt ergens vandaan. De aanvallende middenvelder speelde zijn hele illustere carrière bij zijn thuisclub AS Roma, waar hij uitgroeide tot het creatieve genie op het veld. Trouw zijn aan je thuisbasis is een waarde die niet vanzelfsprekend is in de huidige sportwereld. Maar voor Francesco, inmiddels 49 jaar oud, is zijn band met Rome nu nog net zo belangrijk als toen hij 33 jaar geleden voor het eerst het veld opstapte in het Stadio Olimpico. Lees hier over Francesco's betrokkenheid bij de stad Rome, over aangeboren of aangeleerde creativiteit op het veld, en meer. Iedere uithoek van je geboortestad vormt je. Rome heeft veel te bieden: plezier, schoonheid, zon, zee, bergen, eigenlijk alles. En dan zijn er nog de mensen. De liefde van Rome en haar inwoners voor voetbal is ongekend. Ze zijn gepassioneerd, vol warmte, en bereid om alles te doen voor hun team. Als je een fan bent van Roma, voel je een haast intuïtieve liefde voor de sport.&nbsp;Voor jonge voetballers is spelen het allerbelangrijkste. Voetbal was altijd al mijn favoriete sport. Ik ben opgegroeid met de bal aan mijn voeten. Als ik de bal zag rollen, moest ik er achteraan, alsof het de lucht was die ik inademende. Tijdens mijn tienerjaren speelde ik met mijn buurtvrienden op straat. Dat soort spel, zonder supervisie, zorgt dat je snel opgroeit.&nbsp;Geef jezelf toestemming om los te komen van je idolen. Toen ik opgroeide was mijn idool Giuseppe Giannini, de aanvoerder van Roma. 'Il Principe', de prins. Ik had er grof geld voor neergelegd om dezelfde carrière te hebben als hij. Technisch gezien waren we twee totaal verschillende spelers. Maar ik keek altijd naar hoe hij speelde, hoe hij bewoog, hoe hij zichzelf positioneerde op het veld.&nbsp;Creativiteit valt niet te trainen. Je hebt het of je hebt het niet. In het voetbal heeft het nummer 10 een speciale connectie met creativiteit op het veld. Als dat je rugnummer is, heb je iets wat niemand anders heeft. Toen ik het veld opstapte, dacht ik alleen aan plezier hebben en mensen vermaken. Zorgeloze creativiteit en de wil om met plezier te spelen voelde heel natuurlijk voor me. En dat betekent niet dat creativiteit altijd werkt, want creativiteit is onlosmakelijk verbonden met risico's nemen. Soms lukt het, soms niet. Maar dat is juist deel van de kick.

Je dromen waarmaken komt allemaal neer op continuïteit. De eerste keer dat ik het tenue van het Italiaanse nationale elftal aantrok, was een moment van puur geluk. Je moet een droom, zoals spelen voor je eigen land, heel goed voor ogen houden. Uiteindelijk gaat het om blijven volhouden, elke keer opnieuw, en je dromen najagen. Als je passie en verlangen voelt, is het makkelijker om met de ups en downs van een lange carrière om te gaan.&nbsp;Op het hoogste niveau ben je omringd door kampioenen die je teamgenoten zijn en speel je tegen tegenstanders die kampioenen zijn. De vraag is, wie kan elkaar echt vinden op het veld? Italië was goed als nationaal elftal omdat we veel talent hadden. Maar we werden vooral wereldkampioen omdat we een geweldige coach hadden, Lippi, die iedereen aankon. Als je als één team speelt met één doel, wordt alles een stuk makkelijker.&nbsp;&nbsp;De schoenen zelf zijn een onderdeel van de voetbal-community. Als ik <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-football-tiempo-maestro-official-images" target="_blank">de Tiempo's</a> zie die ik tijdens mijn carrière heb gedragen, raak ik geëmotioneerd. Ik heb zoveel jaren met ze gespeeld, ze voelen bijna als een persoon van vlees en bloed. Als je met zelfvertrouwen je schoen in stapt, kun je dingen doen die je niet voor mogelijk hield. De schoenen geven je mentale zekerheid. Neem bijvoorbeeld de tong van mijn schoen; als die niet precies in de juiste positie zat die ik nodig had, kon ik niet zo spelen als ik wilde. Het ging me niet alleen om de esthetiek en hoe ze gemaakt waren, maar ze waren ook een referentiepunt wanneer ik naar beneden keek en de bal raakte. Als de tong niet goed zat, was het alsof mijn voet scheef stond, waardoor het voelde alsof ik niet goed kon schieten. De tong was bijna als een soort vizier. Dat klinkt vreemd, of niet? Maar in mentaal opzicht waren mijn schoenen onmisbaar voor me.&nbsp;De mooiste en belangrijkste overwinning uit mijn carrière is dat ik altijd voor hetzelfde team heb gespeeld en steeds hetzelfde shirt heb gedragen. Want dat is niet makkelijk. Het is een ding om het te zeggen, maar een tweede om het echt te doen. Maar ik deed het omdat ik de passie voelde, de liefde voor mijn land. Het was altijd mijn hoofddoel om te beginnen én te eindigen in hetzelfde shirt dat ik altijd heb gedragen. <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">Ontdek meer van de wereld van Nike Football.</a>

Het voetbalicoon is zijn hele carrière trouw gebleven aan zijn stad Rome. De grote liefde van de aanvallende middenvelder zal altijd zijn geboortestad zijn.

For the win

Veel liefs aan Rome, van Francesco Totti

Nike komt met Aero-FIT innovatie voor performancekleding: verkoelende technologie voor een steeds warmer klimaat

Ontdek de unieke geschiedenis van Nike voetbalschoenen in een nieuw boek van Nike en Phaidon Press

Nike presenteert de eerste schoenen gebaseerd op neurowetenschap om atleten te helpen hun bewustzijn te vergroten

Een neurowetenschapper, computational engineer en industrieel ontwerper zitten samen aan een bureau, gebogen over de nieuwste elektro-encefalografie (eeg) en drukpunten-heatmap. Even verderop begint de volgende testronde: regelmatige voetstappen duwen op drukplaten, waardoor bewegingssensoren oplichten.Dit is geen tafereel uit een NASA-lab of een scène uit een scifi-film, het is een doorsnee dag bij het Nike Sport Research Lab (NSRL), op de bovenste verdieping van het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/lebron-james-innovation-center-nike-sport-research-lab" target="_blank">LeBron James Innovation Center</a>. Daar doen tientallen wetenschappers, engineers en designers samen onderzoek naar alle facetten van menselijke performance.&nbsp;Veel mensen weten wel van het bestaan van deze locatie, maar er zijn er maar weinig die weten wat er precies onderzocht wordt – en dat dat verder gaat dan het fysieke aspect: tegenwoordig kruipt dit team ook in je hoofd. Het Mind Sciences team van Nike wordt aangevoerd door wereldwijd gerenommeerde neurowetenschappers en is bezeten van de interactie tussen lichaam en geest, en wat die betekent voor de toekomst van sportprestaties.

Hun nieuwste innovatie, <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-mind-001-mind-002-official-images" target="_blank">Nike Mind</a>, is een zintuiglijke schoeninnovatie waar meer dan tien jaar aan gewerkt is. Het doel: atleten een totaal nieuwe manier van wedstrijdvoorbereiding en -herstel bieden.&nbsp;We vroegen zeven leden van het Nike Mind team naar hoe deze langverwachte technologie uitgroeide van concept naar realiteit.

DE NEUROARCHITECT: GRAEME MOFFAT (PHD) Principal Researcher Nike Sport Research Lab Als hoofdonderzoeker binnen het Mind Sciences team van Nike is Graeme Moffat de neurowetenschappelijke kracht achter Nike Mind: door eeg's, heatmaps met drukpunten en spiersignalen uit te lezen, geeft hij het team inzicht in hoe sensaties onze focus en performance beïnvloeden. Vanuit zijn achtergrond in onderzoek naar brain-computer interface vertaalt hij de wetenschap van perceptie in tastbare designprincipes die onder de voet voelbaar zijn. Voor Moffat draait dit project om zoveel meer dan alleen een schoen. Voor hem vormt Nike Mind het bewijs dat je via sensaties lichaam en geest tegelijkertijd kunt trainen.Een van de makkelijkste manieren om uit je hoofd te komen, is door in je lichaam te kruipen en je zintuigen te activeren. Met Nike Mind zien we meer hersenactiviteit in het sensomotorisch netwerk en een toename in het aantal alfa-oscillaties, wat in verband gebracht wordt met een ontspannen, oplettende mentale toestand.&nbsp;Net als je handpalmen hebben je voetzolen tien tot twintig keer meer mechanoreceptoren dan de meeste andere plekken. Dit zijn de lichaamsdelen waarmee we voelen en de wereld ervaren. Nike Mind speelt daarop in met noppen die onafhankelijk van elkaar bewegen en zo verschillende niveaus van druk op de voetzool kunnen uitoefenen. Het resultaat is dat de voet directer contact met de grond maakt.We hebben de plaats van de 22 noppen bepaald op basis van sensorisch onderzoek. Eerst stelden we vast wat de afstand tussen twee aanrakingen moet zijn voordat je dit als een aparte sensatie ervaart. Zo konden we in kaart brengen waar de receptoren op de voet zitten. Daarom zitten de noppen bij de voorvoet dichter bij elkaar, en bij de hak verder uit elkaar.We hebben de hele trukendoos gebruikt: sensoren om de druk onder de voet te meten, elektromyogrammen van de onderste ledematen en menselijke eeg's. Ook hebben we draagtests met atleten uitgevoerd, waarbij we keken naar hun hersenen voor, tijdens en na het dragen van de schoenen. We zagen duidelijke verschillen in hersenactivatie en patronen in hersengolven, wat erop wijst dat het sensorische systeem in de schoen het brein activeerde. Deze schoenen zijn rondom het sensorische systeem ontworpen, wat een compleet nieuwe kijk op footwear design is. We zijn bijna tien jaar bezig geweest om dit systeem te ontwikkelen en te perfectioneren.Dit is echt een geweldig staaltje technologie. Het lijkt wel alsof er een anti-vermoeidheidsmatje in mijn schoenen zit. Echt een heerlijk gevoel. Aan het einde van de dag wil ik ze het liefst niet meer uittrekken.Het Mind Sciences team is een unieke groep mensen. We zijn een samenwerking van neurowetenschappers, perceptieonderzoekers, fysiologen en engineers. Deze combinatie van disciplines vind je niet vaak bij bedrijven als Nike. Voor ons betekende het een kans om diepgaande wetenschappelijke inzichten snel om te zetten in tastbare productinnovatie. De snelheid waarmee we prototypes ontwerpen, tests met atleten afnemen en de volgende versie klaar hebben, is ongekend. Daar is Nike echt uniek in.

DE HERSENCARTOGRAAF: TREVOR BARSS (PHD) Lead Researcher, Mind Sciences team In nauwe samenwerking met Moffat heeft Trevor Barss de eerste neurowetenschappelijke onderzoeken gedaan die de basis van Nike Mind vormen. Als sensorische-neurowetenschapper gespecialiseerd in neurofysiologie bestudeerde hij eeg's en andere tests om te bepalen hoe aanrakingen patronen in de hersenactiviteit beïnvloeden. In feite is hij dus op zoek gegaan naar het verband tussen beweging, focus en bewustzijn. Het team ontdekte dat het dragen van Nike Mind schoenen duidelijke veranderingen in sensomotorische activatie en alfagolven bij atleten teweegbrengt. Dit inzicht is bepalend in de manier waarop het NSRL naar de connectie tussen lichaam en geest kijkt.De eerste 45 jaar heeft Nike zich puur gericht op de nek en alles daaronder. De komende 45 jaar nemen we de hersenen ook mee.&nbsp;Mijn rol was om te bestuderen welke unieke effecten het dragen van deze schoenen heeft op de hersenen van atleten. Eerst hebben we de elektrische hersenactiviteit voor, tijdens en na het bewegen gemeten. Die gegevens hebben we vervolgens gekoppeld aan perceptiedata. Het doel was om de gevoelsmatige ervaringen van atleten ook vanuit neurologisch perspectief waar te nemen.We ontdekten dat deze samenwerking tussen perceptie en neurowetenschap een enorm krachtige basis is. Je kunt misschien wel zien dat het ene deel van de hersenen meer geactiveerd wordt dan het andere, maar zonder te weten wat de atleet daarbij voelt, weet je niet of dat iets goeds of slechts is. Pas als je die beide werelden combineert, kun je er iets mee.Toen ik voor het eerst bij Nike aan de slag ging, stond ik versteld van de faciliteiten. In de meeste onderzoeksomgevingen kun je pas een expert buiten je vakgebied te spreken krijgen na eindeloos mailen, plannen en wachten. Hier heb ik gewoon drie bureaus verderop een topexpert in biomechanica, fysiologie of materiaalkunde zitten met wie ik even kan overleggen. Daardoor gaat alles zoveel sneller.De kracht van dit lab schuilt in de soepele uitwisseling van expertise. Als neurowetenschappers, engineers en developers werken we nauw samen. We zijn continu aan het testen en doorontwikkelen, en die kennis kunnen we direct inzetten. Niemand zit op z'n eigen eilandje, waardoor er unieke kruisbestuivingen ontstaan.We staan aan het begin van een compleet nieuw vakgebied. De methoden zijn niet nieuw, maar met de toepassing op schoenen en kleding wagen we ons op onbekend terrein. Elk experiment werpt nieuwe vragen op.Wat ik het meest inspirerend vind, is dat ik mag werken met een team knappe koppen met een gezonde dosis nieuwsgierigheid. Als je diepgaande wetenschappelijke kennis combineert met creatief design, open je deuren naar compleet nieuwe betekenissen van performance.De mogelijkheden voor de toekomst zijn eindeloos. Over ons hele lichaam zitten sensorische receptoren. Elke aanraking betekent een interactie met je zenuwstelsel. Door in te haken op die connectie kun je atleten een volledig nieuwe kijk op bewustzijn, focus en herstel bieden.

DE ENGINEERING EXPERT: ELIZABETH RAISSIAN Senior Director Performance Engineering Binnen het Performance Engineering Lab van Nike werkt Elizabeth Raissian op het snijvlak van productfunctionaliteit en programmeren. Voor Nike Mind heeft ze samen met haar team een digitaal framework gebouwd dat het mogelijk maakte om het concept in verschillende formaten te produceren. Met behulp van Finite Element Analysis (FEA) en simulatietools hebben ze kunnen modelleren hoe elke nop, elk flexpunt en iedere drukzone onder de voet werkt. Dankzij die modellen kon het team een heel precies sensorisch design maken dat bij iedere stap en in elke maat consistent aanvoelt.De grote doorbraak kwam toen we computationele methoden gingen inzetten om het schaalprobleem aan te pakken. Nike Mind bestaat namelijk uit ontzettend veel kleine onderdelen binnen een groter geheel. We besloten om scripts te schrijven om te bepalen waar de noppen moesten komen voor optimale performance en alsnog tot een consistent productieproces te komen.Ons doel was om elke atleet dezelfde gevoelservaring te geven – ongeacht schoenmaat. Met behulp van FEA hebben we variabelen als de hoogte, het materiaal en de grootte van de noppen getest, zodat we vervolgens het optimale punt tussen te veel en te weinig gevoel konden bepalen. Toen we dat eenmaal hadden, konden we dat op de verschillende schoenmaten toepassen, zodat het product in alle maten hetzelfde aanvoelt.Dit is mijn droombaan. En ik wist eerst niet eens dat er zo'n baan bestond. Ik krijg hier de kans om solide technisch werk te combineren met de creativiteit van een samenwerking met designers, sportonderzoekers en andere specialisten. Zelfs na 23 jaar verveelt het nog altijd niet.Het meest fascinerend vind ik de snelheid waarmee tools zich ontwikkelen. We hebben een stevige basis gecreëerd en daar kunnen we de nieuwe technologieën die nu ontstaan op toepassen. Dat leidt tot toepassingen die we tien jaar geleden niet voor mogelijk hielden. Het biedt ons een compleet nieuwe kijk op producten – en op de toekomst.

DE BRUGGENBOUWER: SEAN LU Footwear Developer Sean Lu levert al meer dan twintig jaar een bijdrage aan de meest revolutionaire concepten van Nike: van prototype tot productie. Als developer werkt hij aan het beslissende moment waarop een innovatie geschikt moet worden gemaakt voor het productieproces van Nike. Voor Nike Mind kreeg hij te maken met ongekende uitdagingen, zoals hoe je 22 dempende, los van elkaar bewegende noppen produceert en aan elkaar vastmaakt, zonder dat daarbij het zorgvuldig ontwikkelde sensorische design van deze innovatie verloren gaat.Mijn taak is om een design tot leven te brengen, waarbij ik mijn skills op het gebied van projectmanagement en leiderschap inzet om verschillende functionele teams op elkaar af te stemmen. Het doel is altijd de best mogelijke samenwerking en het best mogelijke product. Het eindproduct moet aantoonbaar kunnen doen wat het moet doen.De grootste uitdaging was om 22 losse noppen te produceren en op een gelijkmatige manier aan elkaar vast te maken. De meeste schoenen bestaan uit vijf of zes grote stukken. Bij deze schoen hadden we er 22, die allemaal heel precies gemaakt en verbonden moesten worden. Om dat probleem op te lossen, moesten we productiemethoden ontwikkelen die niets te maken hadden met de reguliere manier van schoenen maken.De flexibele strobel bleek een absolute doorbraak. Bij normale schoenen is de strobel hard, maar voor Nike Mind moest die alle kanten op kunnen buigen, zodat de noppen vrij konden bewegen en het gewenste gevoel konden overbrengen. Zolang we dat niet hadden, werkte het hele systeem niet.Er zijn heel wat momenten geweest dat we dachten dat het te moeilijk was, gewoonweg niet mogelijk. Maar we bleven onszelf de vraag stellen: is dit echt de beste manier of is er een alternatief? Als het eenmaal gelukt is, kun je atleten zoveel meer bieden dat het al die moeite meer dan waard is.

DE CREATIEVE VISIONAIR: ERIC AVAR VP en Creative Director Innovation Weinig designers hebben zoveel bijgedragen aan de vormentaal en performance van Nike producten als Eric Avar. Na tientallen jaren aan de meest iconische schoenen van het merk gewerkt te hebben – van Foamposite tot Free tot de Kobe productlijn – kwam Avar bij het Nike Mind project om ingewikkelde neurowetenschappelijke concepten in een design te vangen. Zijn focus: dingen niet onnodig ingewikkeld maken, altijd nieuwsgierig blijven en een schoen ontwikkelen die de natuurlijke relatie van het lichaam met beweging opnieuw aanwakkert.Wat dit project zo uniek maakte, is dat we al onze kennis over traditionele schoenen overboord moesten gooien. Waar we doorgaans werken aan power om je vooruit of omhoog te duwen, gingen we nu op zoek naar een natuurlijker sensorisch gevoel onder de voet. Naar een manier om de connectie tussen lichaam en geest te versterken en atleten te helpen om rustig en gefocust te worden en in het moment te zijn.Mijn rol was om de creatieve visie te helpen ontwikkelen. Om micro- en macrodetails vanuit de wetenschap, de kunst en het verhaal van de schoen op elkaar af te stemmen. De beste ideeën ontstaan als die dimensies op één lijn staan. Het was mijn taak om het team een duidelijk ijkpunt te geven en te verduidelijken hoe het wetenschappelijke idee onder je voet moest aanvoelen.Elke dimensie van dit project was nieuw: de wetenschappelijke basis, de engineering, de vormentaal. Elk inzicht vanuit het lab had gevolgen voor hoe we naar materialen of geometrie keken. En andersom leidde elk prototype tot nieuwe vragen voor onze wetenschappers. Door die constante feedback heen en weer zijn we tot doorbraken gekomen.Performance design draait altijd om balans. Met te veel demping verlies je het gevoel onder de voet, te veel gevoel onder de voet is al snel overweldigend. Onze uitdaging was om de ideale combinatie van comfort, duidelijkheid en bewustzijn te vinden.Ik denk dat dit onbekend terrein is, een nieuw paradigma op het gebied van performance. We bewijzen dit aan de hand van de wetenschap, maar ontdekken het ook vanuit onze intuïtie. Hoe meer we uit die combinatie van nieuwsgierigheid en expertise halen, des te meer nieuwe dingen we ontdekken.Het mooiste aan deze technologie is dat die staat voor het onbekende. Het herinnert ons eraan dat performance niet alleen om snelheid gaat. Het gaat om dat gevoel, die mindset en een bewustwording van het moment.

DE COMPONIST: MATTHEW NURSE (PHD) Chief Science Officer NIKE, Inc. Matthew Nurse heeft een achtergrond in biomechanica, fysiologie en performance research en stond aan het roer van de meest ambitieuze wetenschappelijke innovaties van Nike. Als Chief Science Officer hield hij binnen het Nike Mind project het overzicht over de verschillende disciplines en was hij verantwoordelijk voor het aansturen van wetenschappers, designers en engineers.De meeste mensen beseffen niet hoe belangrijk sensorische feedback vanuit het lichaam is, en dan met name vanuit de voeten. Op je voeten zitten duizenden sensoren die de hersenen constant van informatie voorzien over evenwicht, houding en ruimtelijk bewustzijn. Dit is het eerste product dat ontwikkeld is om die feedback te gebruiken om atleten te helpen met focussen op het moment en hun omgeving.Als het lichaam een motor is, is de geest de bestuurder. Nike Mind is een eerste stap richting een scherpere, meer gefocuste bestuurder. Tegenwoordig weten we dat mentale voorbereiding net zo belangrijk is als fysieke. En we staan nog maar aan het begin van de ontdekkingstocht van wat er allemaal mogelijk is.Wetenschap en creativiteit zouden zich aan elkaar moeten kunnen optrekken. De wetenschap moet dromen geen begrenzingen opleggen, maar ze juist richting geven. Bepaalde concepten zijn niet nieuw, maar voorheen hadden we niet de mogelijkheden qua design en productie om ze te realiseren. Twintig jaar geleden waren we nog niet in staat om zwevende, los van elkaar bewegende noppen te maken die draaien en meeveren en zo bepaalde sensorische signalen aan de hersenen doorgeven. Vandaag de dag kunnen we dat wel.De feedback van atleten was leidend. We hebben honderden versies gemaakt, met steeds weer aanpassingen in de aantallen, dichtheid, stevigheid en plaats van de noppen. We wilden er zeker van zijn dat de sensaties duidelijk voelbaar waren, maar niet zoveel dat het juist afleidend zou werken. Alleen atleten weten wat precies de goede balans is.Het mooie van Nike Mind is dat je je niet alleen gegrond voelt, je bent het ook. Aan de hand van onder meer eeg's hebben we veranderingen in de hersenactiviteit gemeten die in verband worden gebracht met focus en bewustzijn. We hebben nu voor het eerst inzichtelijk kunnen maken – en kunnen bewijzen – dat de constructie waarop we lopen van invloed is op de werking van ons brein.En dit is nog maar het begin. Tientallen jaren hebben we alleen naar het lichaam gekeken. Nu we ook de mentale kant beginnen mee te nemen, zijn de mogelijkheden voor atleten grenzeloos.

DE PROBLEEMOPLOSSER: BRYAN YOUNGS Innovation Program Director Footwear Bryan Youngs heeft ruim twintig jaar ervaring met footwear en richt zich vooral op de overgang van innovatie naar een tastbaar product. Binnen Nike Mind was hij verantwoordelijk voor het opschalen, de vertaalslag van een handgemaakt sensorisch prototype naar een systeem dat consistent en betrouwbaar te produceren is. Door een brug te slaan tussen geavanceerde innovatie en internationale productieprocessen heeft hij eraan bijgedragen dat het concept van labexperiment uitgegroeid is tot verkrijgbaar product.Het idee van sensorische schoenen bestaat al zo'n jaar of tien, maar het probleem was altijd de schaal. Jarenlang was het een ambachtsproject: &nbsp;iets wat je met de hand kon maken, maar wat niet geschikt is voor massaproductie. Voor Nike Mind moesten we een stap verder gaan en iets afleveren waarmee onze productiepartners uit de voeten konden, zonder dat dat afbreuk deed aan de complexe structuur onder de voet.In samenwerking met onze productiepartners hebben we een proces met tientallen losse onderdelen kunnen terugbrengen tot een systeem met maar een paar grote stappen. Dankzij die ontwikkeling hebben we de gevoelservaring die atleten zo fijn vonden van de eerste prototypes kunnen reproduceren in een schoen die op grote schaal te maken is.Het enthousiasme waarmee we de lastigste problemen te lijf gaan, is echt uniek voor Nike.We zijn tien jaar bezig geweest om sensorische schoenen te ontwikkelen en van elke mislukte poging hebben we iets geleerd. We blijven graag de relevante vragen stellen en hebben vervolgens het geduld en het doorzettingsvermogen om die vragen op te lossen. Deze twee nieuwe producten zijn nog maar het begin. <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">Ontdek meer van de wereld van Nike Football.</a>

Rachel Cavanaugh is een freelance auteur die in Portland woont. Ze schrijft over voeding, lifestyle, reizen, gezondheid, avontuur en het buitenleven. Haar werk is onder andere verschenen in Men's Journal, Outdoor Life, GearJunkie, MSN, Yahoo, The Independent, The Hollywood Reporter, Digital Trends, Bustle, Elite Daily, Mic, Travel Oregon en Matador Network. Ze heeft een achtergrond in digitale productie en storytelling voor merken. Ze heeft ook een diploma journalistiek van de University of Montana.

Rachel Cavanaugh

Na ruim tien jaar hebben we ze: schoenen die je lichaam en geest met elkaar in verbinding brengen en je helpen om rustig en gefocust te worden en in het moment te zijn.

Het werk van Zach Doleac is net zo dynamisch als hijzelf en combineert raffinement en lef op intrigerende wijze. Zijn beelden van echte mensen creëren oprechte connecties en variëren van boksers in Goma, vluchtelingen in Beiroet en clowns in Caïro tot cowboys van Polson tot Houston.&nbsp;Wanneer hij niet aan een opdracht werkt, zit Zach zelden stil en fietst hij door de Pacific Northwest, gaat hij los op goeie beats of leeft hij zich uit in de sneeuw, meestal in het gezelschap van zijn puppy Frida.&nbsp;Als je meer van het werk van Zach wilt zien, kun je naar zijn <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.zachdoleac.com/" target="_blank">website</a> gaan of hem volgen op <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/zachdoleac" target="">Instagram</a>.

Welkom in de wereld van Nike Football