Het volbrengen van de missie van NIKE, Inc. begint bij onze mensen en het creëren van een werkplek die verschillende achtergronden, ervaringen en perspectieven vertegenwoordigt.<h3>Onze mensen zijn onze grootste kracht.</h3>Onze kracht zit in de verschillende visies en talenten van NIKE, Inc. medewerkers over de hele wereld. Met een scherpe focus op cultuur, inclusie en betrokkenheid motiveren we het huidige team én toekomstig talent.<ul><li>Diversiteit: De diversiteit van onze marktplaats laten zien bij alles wat we doen.</li><li>Gelijke kansen: Gelijkwaardige ervaringen stimuleren voor alle teamleden in het medewerkerstraject.</li><li>Inclusie: Een cultuur bevorderen waarin iedereen zich thuis voelt.</li><li>Toegankelijkheid: Inclusie en toegang mogelijk maken voor elke atleet.*</li></ul>* Iedereen die een lichaam heeft, is een atleet.

Bronnen

Diversiteit, gelijkheid en inclusie

Via onze medewerkersnetwerken, beschikbaar voor alle medewerkers, willen we bij NIKE, Inc. een gevoel van community en bondgenootschap creëren.

Doel

Een inclusieve cultuur bevorderen

We ontwikkelen programma's en samenwerkingen om een toegankelijke werkomgeving te creëren voor werknemers met een beperking.

Toegankelijkheid faciliteren

We zetten initiatieven op om talent aan te trekken en de volgende generatie klaar te stomen om de toekomst van sport vorm te geven.

Toekomstig talent voorbereiden

Initiatieven

Memphis heeft zijn stempel gedrukt op de culturele identiteit van Amerika: van de unieke 'pork ribs' tot gefrituurde vis en de rauwe rock 'n roll en blues.Maar de plaats staat ook bekend als een plek waar iets ten einde kwam. Op 4 april 1968 maakte, vlakbij het bruisende Beale Street, een kogel een einde aan het leven van een man met een droom. Een dominee uit het zuiden van de VS die met zijn woorden de wereld wist te raken.Willie Gregory, Senior Director Community Relations bij Nike, was een tiener en woonde destijds in Memphis. Dat moment heeft hem voorgoed veranderd. Er gebeurde iets van binnen.Het is bijna 60 jaar geleden dat Dr. Martin Luther King Jr. overleed op het balkon van een motel vlakbij de oude buurt van Gregory. Sindsdien heeft Gregory zich ingezet om het beeld van de stad te veranderen.Hij heeft meer dan 30 jaar vanuit hier voor Nike gewerkt. Samen met anderen creëerde hij kansen op het gebied van werk en onderwijs en kreeg hij de reputatie van de 'onofficiële burgemeester' van Memphis. Hij zat in het bestuur van musea in de stad en dat van de Kamer van Koophandel, en bracht de sportteams van de University of Memphis onder bij de Nike familie. Kortom de impact van Gregory is enorm.Memphis leeft, zegt Gregory. Hij vindt het belangrijk dat mensen die energie en saamhorigheid voelen, zonder het verleden te vergeten. Dit is waarom hij en de rest van het Memphis-team hebben geholpen bij de lancering van <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/mission/initiatives/community-engagement" target="_blank"> de Nike Kids 3K</a>, een wedstrijd aan het einde van de zomer die begint en eindigt bij motel Lorraine, de plek waar Martin Luther King is vermoord.Het gebouw is sindsdien het <a rel="noopener noreferrer" href="https://civilrightsmuseum.org/" target="_blank">National Civil Rights Museum</a> en vertelt het verhaal van het onrecht waar Martin Luther King tegen heeft gestreden en hoe die strijd zich sinds zijn dood heeft ontwikkeld. Tegenwoordig biedt het museum kinderen uit de regio ook volop mogelijkheden om in beweging te komen en samen te werken. Mede dankzij Gregory, die van 2002 tot 2015 in het bestuur van het museum zat.Gregory wandelde pas geleden met ons naar het museum om te praten over zijn stad, zijn missie bij Nike en hoe het bedrijf hem helpt om iets terug te doen voor de community die zoveel voor hem betekent.

Wat gevoel krijg je als je aan deze stad denkt? Ik ben er trots op dat ik uit Memphis kom, dat ik met mijn werk iets kan betekenen voor de stad waar ik ben opgegroeid en die me zoveel heeft gebracht. Het geeft me een goed gevoel om iets terug te doen.Ze zeggen altijd 'oost west, thuis best'. En als er iets stuk gaat bij je thuis, dan repareer je het. We zijn niet perfect, maar we kunnen verbeteren. Ik wil de situatie dus graag verbeteren.We hebben goede mensen in Memphis. Mensen die samen willen werken. We hebben mensen die ondersteuning kunnen gebruiken. We hebben mensen die iets terug willen doen. Een van de belangrijkste pijlers van Memphis zijn de lokale maatschappelijke organisaties. We hebben fantastisch theater, fantastische sport en universiteiten. Universiteiten en hogescholen die zijn opgericht voor zwarte mensen zoals het LeMoyne-Owen College.Dat maakt deze stad zo bijzonder. Is er nog veel meer werk te doen? Zeker. We moeten zorgen dat het bedrijfsleven, het onderwijs en de overheid samen optrekken. Dan kunnen we volgens mij nog veel meer moois bereiken.

Nike heeft de Kids 3K hier sinds 2018 georganiseerd en jij speelde een belangrijke rol bij de opzet ervan. Wat betekent de wedstrijd voor jou?Het is zo bijzonder om te zien hoe kinderen van vier, vijf en zes jaar na de wedstrijd de kans krijgen om een historische plek zoals het National Civil Rights Museum te bezoeken. Om die jonge mensen te zien als ze over de finish komen, dat betekent dat ze iets bereikt hebben. Ik denk dat als je vanaf jonge leeftijd al dingen bereikt, die trend zich de rest van je leven kan doorzetten.Ik ga er helemaal in op.

Wat voor verschil maakt Nike hier in Memphis, denk jij?We willen ons als bedrijf inzetten voor de gemeenschap en onze maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus nemen. Hardlopen vormde de basis van Nike. Daar is het allemaal mee begonnen. Dat is waar het om draait. Bij deze wedstrijd zie je medewerkers van Nike die iets terug willen doen. Zij doen vrijwilligerswerk hier. Ze zijn onderdeel van de community. Veel brengen hun kinderen mee, hun nichtjes, neefjes, zussen en broers. Daar word ik heel enthousiast van en dat werkt denk ik aanstekelijk.Nike draagt ook bij aan het onderwijs. Nike heeft samen met de University of Memphis een opleidingstraject opgezet dat <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/mission/initiatives/investing-in-our-nike-teams" target="_blank">Lane Four</a> heet. Nike betaalt de volledige studiekosten van onze medewerkers. En als ze hun diploma hebben gehaald, zijn ze niet verplicht om bij Nike te blijven werken. We willen teruggeven aan de community en de stad en we denken dat onderwijs één van de manieren is om dat te doen.

Deze stad heeft zo'n geschiedenis op het gebeid van mensenrechten. Je bent hier geboren en getogen. Op 4 april 1968 zat je op de middelbare school. Kun je wat vertellen over die dag en wat je voelt als je nu naar kamer 306 kijkt?We waren net klaar met atletiektraining. Samen met een paar teamgenoten renden we hier naartoe en we troffen een complete chaos aan. Ik keek omhoog, zag 306 en zei "Dit is waar ze hebben geprobeerd de droom te beëindigen". Maar ze zijn daar volgens mij niet in geslaagd. Ik denk dat ze de droom alleen maar hebben versneld.Tegenwoordig zeg ik tegen mensen "kijk goed, verwerk wat je ziet en probeer te begrijpen wat er is gebeurd". Je kunt je voorstellen waarom hij hier was. Martin Luther King was hier omdat hij in een hotel wilde verblijven van zwarte eigenaren, dat was de familie Baileys. Als ik naar boven kijk en die krans zie, dan zie ik wat ons heeft aangespoord om dit te bereiken. Het was onderdeel van de droom die Martin Luther King had.Wat onze stad nodig had, waren mensen die de handen ineen konden slaan, konden samenwerken en de kans kregen om te helen. Ik wilde deel uitmaken van dat helingsproces en dat wil ik nog steeds. We hebben nog een lange weg te gaan maar ik ben er trots op dat ik bij een bedrijf werk dat me de kans heeft gegeven om iets te betekenen voor de gemeenschap en de stad.Als hij zijn leven gaf voor gelijkheid, dan kan ik zeker alles geven wat ik kan om die strijd voor gelijkheid voort te zetten. Het is vandaag de dag nog steeds een strijd voor gelijkheid.

Waarom is het zo belangrijk voor Nike om een relatie te hebben met het National Civil Rights Museum?Omdat Memphis de plek is waar onze teamgenoten wonen, waar hun kinderen spelen en opgroeien. We willen zorgen dat dit kan in een omgeving die zowel veilig als leerzaam is.De band met het museum ontstond in 2000, toen Nelson Mandela de Freedom Award ontving. Phil Knight kwam helemaal uit Oregon om de prijs aan hem uit te reiken. Doordat een van de medeoprichters van Nike hierheen kwam om de prijs uit te reiken aan president Mandela, is hopelijk een blijvende, langdurige band ontstaan tussen Nike en het Civil Rights Museum. De toespraak die hij die avond hield en waarvan ik nog steeds een exemplaar heb, maakte alle Nike medewerkers hier trots op hun bedrijf.

De man die de 'onofficiële burgemeester van Memphis' wordt genoemd, vertelt over hoe hij iets terug wil doen voor de stad die hem gevormd heeft en over het creëren van kansen voor de volgende generatie die de rijke geschiedenis van Memphis wil doorgeven.

People

Community

5 Questions met Memphis Mainstay Willie Gregory

Tekst: <a rel="noopener noreferrer" href="/company/people/khorshed-deboo-contributing-writer" target="_blank" class="ql-size-small">Khorshed Deboo</a> Foto's: <a rel="noopener noreferrer" href="/company/people/prarthna-singh-contributing-photographer" target="_blank" class="ql-size-small">Prarthna Singh</a>Opmerking van de redactie: Dit artikel wordt gepubliceerd in samenwerking met <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.theestablished.com/" target="_blank">The Established</a>, een digitaal platform uit Mumbai gewijd aan de ontdekking van cultuur, mode, beauty en kunst. Wanneer Garima Dhamija hardloopt, gaat het voor haar niet om afstand of tempo — ze verlangt naar ruimte voor zichzelf, naar dialoog. "Voor vrouwen in India is hardlopen extreem bevrijdend", zegt de 51-jarige marathonloper en coach. "Wat tijd voor jezelf hebben, wat niet zo vaak gebeurt, is waar het mee begint. En het gevoel van succes dat erop volgt. Dat is waardevol." Dhamija woont in Gurugram buiten Delhi. Daar heeft ze het hardlopen op 40-jarige leeftijd ontdekt toen ze leed aan depressiviteit en in haar menopauze was. Nu heeft ze meer dan 100 halve en 10 hele marathons gelopen (waaronder die van Boston, waar ze een van de snelste marathonlopers in haar leeftijdscategorie was).

Op 10&nbsp;mei 2025 was Dhamija samen met haar 25-jarige dochter Niharika een van de meer dan 3.000 vrouwen die meededen aan de Mumbai-editie van de <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-2025-after-dark-tour-womens-race-series" target="_blank">Nike After Dark Tour</a>, een unieke nachtelijke wedstrijd van 10&nbsp;kilometer alleen voor vrouwen, langs de iconische plekken van de stad. Volgens Dhamija "is hardlopen in het donker ongewoon in India. Waar ik woon zijn er een paar kleine nachtelijke evenementen waar we veilig kunnen hardlopen. Maar verder kan ik het me niet voorstellen, zelfs niet lopend. Het is het gevoel dat je iets wat normaal zou moeten zijn, niet kunt doen. Hoewel de After Dark wedstrijd tot op heden de grootste 10K-wedstrijd voor dames van India is, is het een teken van een grotere beweging. In heel India trekken vrouwen de schoenen aan om hun lichaam en de straat op te eisen. Van joggen bij zonsopgang tot hardlopen 's avonds, het gaat om meer dan fitness: het gaat om vrijheid, zelfbeslissingsrecht en vriendschap.

De kracht van cijfers ontdekken

Voor Merlyn Matchavel zet een run op zondag de toon voor een drukke week. Ze voelt zich er op haar werk rustiger en meer gefocust door. De 35-jarige borstkankerchirurg is ruim een jaar geleden begonnen met hardlopen. "Na een jarenlange studie geneeskunde, wist ik dat ik iets aan mijn conditie moest doen", zegt ze. "Ik begon met ochtendwandelingen en zag hardlopers voorbijkomen... en dat voelde nogal intimiderend. Ik vroeg me af, Zou ik dat ooit kunnen?" Haar eerste sessie met <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/sistersinsweat.in/?hl=en" target="null">Sisters in Sweat</a>, India's grootste sport- en wellness-community alleen voor vrouwen, benam haar letterlijk alle adem. "Ik kon amper een minuut hardlopen zonder dat ik wilde stoppen", zegt ze. "Op sommige dagen is het moeilijk mezelf ertoe te zetten, maar hardlopen met een groep vrouwen heeft me veel discipline en consistentie opgeleverd. Het geeft ook een gevoel van kracht." Zoveel zelfs dat Matchavel zich voorbereidt op haar eerste marathon in Berlijn in september.

Hoewel ze zegt dat het vooruitzicht 42,2&nbsp;km te moeten trainen intimiderend kan zijn, is een kop koffie of een ontbijt met haar medehardlopers een beloning die groot genoeg is om die zware inspanning te leveren. "Er is ook het aspect van verantwoordelijkheid. Als je je vriendin hebt verteld dat je de volgende ochtend met haar gaat hardlopen, kun je haar niet in de steek laten. Je moet opstaan." Hardlopen wordt vaak gezien als een individuele sport. Het ondersteuningssysteem is echter allesbehalve dat, ongeacht of je traint met vriendinnen of totale onbekenden. Dhamija beschrijft de vrouwen die ze in het begin bij het hardlopen heeft ontmoet, als mensen die nu goede vrienden zijn en die elkaar in voor- en tegenspoed weten te vinden. "Ik denk dat er een natuurlijke, onuitgesproken band ontstaat wanneer je met een andere vrouw hardloopt", zegt ze. "Je kunt overal over praten. Het kan erg persoonlijk of privé zijn en de andere vrouw begrijpt het gewoon. Ik heb tijdens het hardlopen zoveel gesprekken over de menopauze (nog altijd een stilgezwegen onderwerp) gehad met vrouwen die volslagen vreemdelingen voor me waren. Ja, je kunt over koetjes en kalfjes praten, maar ook over dingen die je echt aan het hart gaan."De voordelen van hardlopen zijn fysiologisch en emotioneel. "Je ziet veel hardloopmislukkingen, ondanks alle geleverde inspanningen", vervolgt Dhamija, die momenteel een evenwicht probeert te vinden tussen haar taken als mantelzorger voor haar oude vader en een fulltime baan als leiderschapscoach en medeoprichter van een HR-adviesbureau. "Hoe ga je goed met die mislukkingen om? Er is dat gevoel zo hard je best te hebben gedaan en dan het resultaat te moeten accepteren. Dat is de grootste les die ik van hardlopen heb geleerd, naast geduld." Naast diepe inzichten en een hervonden gevoel van community, geeft hardlopen je ook de gelegenheid je stad met een frisse blik te zien, zoals bij het ontstaan van een psychogeografie (met afstemming van ogen, geest en voeten), iets waarin de 30-jarige Mishti Khatri, een marathontrainer uit Mumbai en Nike Run Coach, zich goed kan vinden. Hoewel de eerste twee kilometer altijd pijnlijk zijn voor Khatri, die ging hardlopen om de angst die ze er in haar kindertijd voor had te overwinnen, vindt ze snel haar ritme. "Het leek me voorheen altijd onmogelijk. Maar nu is hardlopen voor mij zoiets als meditatie in beweging. Het is voor mij een gelukzalige ruimte, ik sluit de wereld buiten", zegt ze. "Halverwege mijn run komt de zon op. Ik voel dat ik een anders razend drukke stad op een andere manier ervaar. Als ik soms langs mijn hardlooproute rijd, ben ik verbaasd dat ik die afstand helemaal heb gerend. Door het hardlopen voel ik me meer verbonden met mijn stad."

Khatri doet momenteel een Ph.D. over duurprestaties, de menstruatiecyclus en nitraten, met als doel bij te dragen aan wetenschappelijk onderzoek dat uitsluitend gericht is op vrouwelijke atleten in India. Ze heeft deelnemers aan de After Dark Tour 10 weken gecoacht. De trainingssessies begonnen met 40 hardlopers en zijn, door van horen zeggen, uitgegroeid tot sessies met meer dan 400 deelnemers, waarvan 60 procent aangaf voor het eerst te hardlopen.

Een betere toekomst voor hardlopen voor vrouwen in India

"Hardlopen op straat in Indiase steden kan gevaarlijk zijn, vooral voor vrouwen. Voor Dhamija komt de echte verandering wanneer vrouwen niet langer bang zijn alleen naar buiten te gaan. Zij draagt haar steentje bij om die gewenste verandering te zien: "Een paar jaar geleden", herinnert Dhamija zich, "kwamen ik en een paar vrouwen bijeen en deden we iets wat we een 'afwerp-run' noemden. Je trok je shirt uit en liep in een sport-bh, iets wat in India in die tijd ongebruikelijk was. Toen de organisatoren me kwamen opzoeken en vroegen of ik wilde meedoen, heb ik geen moment geaarzeld. Pas toen ik met mijn mannelijke, hardlopende vrienden sprak, bleken zij erg ongerust, en niet alleen over onze veiligheid. Dat zat me dwars. En toen wist ik dat verandering nodig was."

Iedere ronde is gevuld met optimisme. In Mumbai organiseren jonge meisjes hun eigen hardloopclubs en documenteren ze elke run op social media. Veel van hen deden mee aan de Mumbai-editie van de Nike After Dark Tour. Tijdens het evenement kwamen vrouwen van drie generaties bijeen en gingen ze de straat op tijdens een zwoele, maar opwindende avond. "Het geeft zoveel voldoening vrouwen te zien samenkomen om dit te beleven. In de afgelopen weken heb ik hun vertrouwen zien groeien", zegt Khatri.&nbsp;Hoewel steeds meer vrouwen in stedelijk India uit alle leeftijdscategorieën en van alle achtergronden de straat opgaan om hun ruimte, kracht en identiteit op te eisen, wijst Dhamija op hindernissen die er nog altijd zijn: een tekort aan veilige, openbare ruimtes, cultureel stigma, verantwoordelijkheden als mantelzorger en weinig vrouwen in coach- of leiderschapsfuncties. Ze gelooft dat zeer lokale community's met vertrouwde gezichten en gedeelde doelen, de cultuur kunnen veranderen. "In Haryana bijvoorbeeld zijn sportende vrouwen niets nieuws. Kijk maar naar de vrouwen die aan <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.nytimes.com/interactive/2023/02/23/style/girls-wrestling-academy-india.html?searchResultPosition=1" target="null">worstelen</a> doen", zegt ze. Amateursportprogramma's en zelfs merken kunnen helpen hardlopen op dezelfde manier tot iets gewoons te maken."Zichtbaarheid is alleen maar het begin. De toekomst van hardlopen in India hangt af van de vraag of het een echt inclusieve beweging kan worden waarin vrouwen niet alleen welkom zijn als deelnemers, maar ook als besluitvormers, coaches en architecten van verandering.

Eén zo'n baanbreker? Nike Run Coach <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/swoosh-tc-announcement" target="_blank">Diljeet Taylor</a>, die voor meer dan 100 All-Americans heeft getraind en optreedt als de Head Coach van de Nike After Dark Tour, waarvan ze het globale trainingsprogramma heeft opgesteld. Als kind van naar Californië geëmigreerde ouders ging Taylor naar een school waar alleen Punjabi werd gesproken. Toen ze hardloopwedstrijden ging doen (en winnen, zelfs van jongens), werd ze eindelijk zichzelf.&nbsp;"Ik groeide op als een jong meisje dat nooit Indiase vrouwen zag sporten. Eigenlijk was ik ontmoedigd", zegt ze. "Het voelde alsof ik als Indiase vrouw geen plek in de sport had."&nbsp;

Taylor, die nu woont in Utah waar ze de crosscountry- en atletiekteams voor dames uit Divisie 1 van de Brigham Young University coacht, heeft 48 uur gereisd om naar Mumbai te komen voor de After Dark Tour. "Hiermee is voor mij de cirkel rond. En ik ben trots tot die cirkel te behoren", zegt ze. Naast haar officiële verplichtingen voor de After Dark Tour, nam Taylor de tijd om op de wedstrijddag te ontbijten met Dhamija, Matchavel en Khatri, die ze in de voorgaande weken in individuele videogesprekken al had gesproken. Taylor weet dat wat vrouwen ervaren wanneer ze over de eindstreep komen, meer is dan gewoon een overwinning. "Er is een gevoel van dankbaarheid voor wat ze in staat waren te doen, voor het komen opdagen en voltooien waarvoor ze getekend hadden. De meeste mensen denken dat een runner's high de euforie is een bepaalde afstand of snelheid te halen. Maar voorbij de euforie is het dat gevoel van trots op jezelf dat je hebt", vertelt ze.

Dhamija zegt tot slot: "Als je het goed doet, kan hardlopen zich ontwikkelen tot een sterk inclusieve, transformatieve beweging voor vrouwen in India". En wat de pessimisten betreft? Matchavel heeft een advies: "Ik heb geleerd ze te negeren en op mute te zetten, letterlijk en figuurlijk. Het is een rustige overwinning."Er was niets rustigs aan de After Dark Tour 10K, die zorgde voor opwinding in de straten van Mumbai met een kakofonie aan toejuichingen en het geklepper van sneakers op straat om duidelijk te maken dat Indiase vrouwen een passie hebben voor hardlopen, voor zichzelf en voor elkaar. En niets wijst erop dat ze het rustiger aan willen doen.

Hardlopen op de weg, langs promenades, onder stadionlichten en tijdens feestelijke wedstrijden zoals de Nike After Dark Tour Mumbai, er zijn steeds meer Indiase vrouwen die de straat op gaan en samen ruimte en kracht opeisen.

Diversiteit, gelijkheid en inclusie

Onze mensen zijn onze grootste kracht.

Bronnen

Initiatieven

Een inclusieve cultuur bevorderen

Toegankelijkheid faciliteren

Toekomstig talent voorbereiden

Initiatieven

5 Questions met Memphis Mainstay Willie Gregory

De vrouwen die een nieuwe hardloopcultuur ontwikkelen in India

De toekomst van jeugdsport

Duurzaamheid

Een verantwoorde leveringsketen