Rachel Cavanaugh is een freelance auteur die in Portland woont. Ze schrijft over voeding, lifestyle, reizen, gezondheid, avontuur en het buitenleven. Haar werk is onder andere verschenen in Men's Journal, Outdoor Life, GearJunkie, MSN, Yahoo, The Independent, The Hollywood Reporter, Digital Trends, Bustle, Elite Daily, Mic, Travel Oregon en Matador Network. Ze heeft een achtergrond in digitale productie en storytelling voor merken. Ze heeft ook een diploma journalistiek van de University of Montana.

Rachel Cavanaugh

In 2014 voorspelde een vooraanstaande sportwetenschapsjournalist dat het nog tot 2075 zou duren voordat de marathon binnen 2 uur gelopen zou worden. Het jaar daarop zeiden onderzoekers dat het niet zou gebeuren voor het einde van de eeuw.Maar er was iets wat die experts niet wisten. Toen ze deze voorspellingen deden, werkte een team van Nike wetenschappers ergens in een lab waar niemand ze zag aan een project dat de vloer zou aanvegen met deze voorspellingen. Dit project zou de ontwikkeling met tientallen jaren versnellen en de marathonsport fundamenteel veranderen.

De wetenschap van het onmogelijke

Rond 2015 stond het wereldrecord van de marathon op 2:02:57. Om het gat te dichten, zouden de beste hardlopers ter wereld 42,2 kilometer lang een ongekend hoog tempo moeten aanhouden zonder hun energiereserve volledig uit te putten. &nbsp;Een prestatie die als fysiek onmogelijk werd beschouwd.In het Nike Sport Research Lab (NSRL) waren wetenschappers begonnen met het stellen van een simpele vraag: stel dat iedereen het mis heeft?

Op zoek naar antwoorden, keken ze naar het onderzoek dat al jaren aan de gang was. Wetenschappers in het NSRL hadden onderzoek gedaan naar vermoeidheid, en bestudeerden hoe ze dit konden definiëren en kwantificeren binnen verschillende sportdisciplines en bij verschillende atleten. Ze bekeken hoe het prestaties en blessures beïnvloedde , en hoe Nike de effecten ervan zou kunnen verminderen."Vermoeidheid is universeel. Het is iets waar elke atleet, ongeacht niveau, mee te maken krijgt", aldus Matthew Nurse, Nike Chief Science Officer en Vice President, NSRL. "We hebben jaren bestudeerd wat het effect is van vermoeidheid op prestaties en blessures en hoe we dit kunnen verminderen. Toen we begonnen te kijken naar de 2-uursgrens van de marathon, lagen de ingrediënten eigenlijk al op tafel.Met de marathon onder de 2 uur op het vizier, begon het team te rekenen. Hoeveel sneller moesten de beste marathonlopers ter wereld worden? En hoeveel van die verbetering kon er behaald worden met hun schoenen?De rekenmachines lieten een enorm gat zien: &nbsp;om onder de 2 uur te duiken zouden de beste lopers zo'n 3 % sneller moeten zijn, en hun efficiëntie moeten verbeteren met meer dan 3 %. In een sport waarbij recordtijden meestal in een periode van jaren met slechts secondes werden verbeterd, was het nu nodig om in een keer 3 minuten van het bestaande record af te schaven."Het idee om in een keer 3 minuten sneller te lopen klonk als waanzin", vertelt Stefan Guest, VP, Creative Director, Global Football, die toentertijd aan het hoofd stond van de designinnovaties op het gebied van hardloopschoenen. Maar toch hadden we genoeg kennis om erin te geloven."

Groots dromen

De mogelijkheid trok de aandacht van de inmiddels overleden Sandy Bodecker, toen Nike's Vice President of Special Projects, die al jarenlang<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/i-want-brazil-the-four-years-that-launched-nike-football" target="null">een reputatie had opgebouwd als iemand die projecten aanging die anderen als onhaalbaar beschouwden.</a>&nbsp;Met de steun van Bodecker begon het team te zoeken naar mogelijkheden om die 180 seconden te overbruggen.Het gangbare idee over marathonschoenen was toen dat je een raceschoen lichter moest maken, als je sneller wilde zijn. En jarenlang betekende dat simpelweg dat de schoen als het ware werd uitgekleed. De schoenen werden lager, platter, dunner. Er werd zoveel mogelijk materiaal verwijderd, terwijl er precies genoeg demping overbleef om de hardloper in zo'n 28.000 stappen de 42,2 kilometer door te loodsen.Nike had die aanpak al tot het uiterste gedreven. Er was inmiddels nauwelijks meer materiaal over om te verwijderen."We hadden die aanpak inmiddels uitgeput", aldus Guest. "Je kon de schoen steeds dunner en steeds lichter maken, maar op een bepaald punt zou het de prestaties van de schoen negatief gaan beïnvloeden."Onderzoekers wisten al dat andere schoenkenmerken, zoals demping en de stijfheid van de plaat, de loopefficiëntie konden verbeteren." Maar de winst was relatief klein en wat werkte voor de ene atleet bleek niet altijd te werken bij de ander.Om het doel van de 2-uursgrens te bereiken moest het merk de aanpak van snelheid opnieuw onder de loep nemen en iets geheel nieuws bedenken.

Een nieuwe snelheidsformule

De doorbraak zou uiteindelijk heel ergens anders plaatsvinden, bij een onbekende materiaalproducent in het Verenigd Koninkrijk.Toentertijd werden de meeste foams voor sportschoenen gemaakt middels een chemisch proces. Maar Denis Schiller, nu Nike Senior Footwear Material Researcher, deed tijdens de zoektocht van de Swoosh naar een nieuwe aanpak een ontdekking. Zotefoams, een Brits materiaalbedrijf, had net een aanpak ontwikkeld waarbij ze extreme druk gebruikten om stikstof in het foam te verwerken. Het resultaat was een materiaal dat aanzienlijk lichter was, maar meer energieteruggave leverde."Met dit ene materiaal ging er een wereld aan mogelijkheden voor ons open: beter foam, meer energieteruggave, minder gewicht, en het bleek ook nog eens veerkrachtiger dan we hadden verwacht", zegt Nike Footwear Developer Chris Cook, die verantwoordelijk was voor de eerste prototypes van het project.Deze doorbraak zou uiteindelijk bekend worden als ZoomX.

Ongelooflijke cijfers

Het nieuwe lichtere foam betekende nieuwe mogelijkheden. Voor de eerste keer in de geschiedenis kon Nike meer demping toevoegen zonder het extra gewicht. In plaats van materiaal weghalen, konden ontwerpers juist materiaal terugplaatsen met ook nog eens meer energieteruggave als resultaat.Maar het team stond nog steeds voor een ongelooflijke uitdaging. Om bijna 3 minuten van de snelste marathontijd af te schaven moest de nieuwe technologie een enorme verbetering in loopefficiëntie (de energie die je gebruikt om je tempo te behouden) laten zien.Ze begonnen te experimenteren met de hoeveelheid foam onder de voet en de manier waarop dit zou kunnen samenwerken met een ander onderdeel van het ontwerp dat steeds belangrijker werd: de gebogen carbon plaat. In plaats van de plaat stijver te maken, ontwikkelde het team de vorm en de buiging zo dat de biomechanische belasting op de loper werd teruggebracht.Samen zorgden de twee technologieën voor een nieuw systeem, waarbij demping, stijfheid en energieteruggave werden gecombineerd zoals dat nog nooit was gedaan. Bij elke stap werkte de gebogen plaat samen met het lichte foam met energieteruggave, zodat er minder energie nodig was om het tempo vol te houden.

Toen de puzzelstukjes samen begonnen te komen, bouwde het team een aantal prototypes met het NSRL om te kijken of de theoretische winst daadwerkelijk zou leiden tot betere resultaten als atleten de schoenen zouden dragen.Emily Farina, nu Senior Principal Researcher in het NSRL, was een van de onderzoekers die de eerste studies uitvoerde met biomechanica als uitgangspunt voor het schoenontwerp. Een van haar taken was het meten van de zuurstofopname van atleten tijdens het rennen op een gecontroleerde snelheid (ze droegen een zuurstofmasker terwijl ze op de loopband stonden), en bijhouden hoeveel energie het kostte om het tempo vol te houden. De onderzoeker weet nog hoe ze achter haar monitor zat toen de eerste gegevens binnenkwamen."Ik checkte het scherm, zag de cijfers en ik moest echt twee keer kijken", vertelt ze. "Ik wilde bijna het zuurstofmasker controleren, werkte het wel?"De verbetering van het energieverbruik was zo opvallend dat Farina meteen wist dat ze zich op een omslagpunt bevonden."De cijfers die op het scherm verschenen, hadden we nog nooit gezien", zegt ze. "Nog voordat we de data hadden geanalyseerd wist ik al dat we een keerpunt hadden bereikt."Toen ze de resultaten berekende, konden Farina's vermoedens worden bevestigd. De hardlopers met de nieuwe prototypes aan lieten een verbetering van 4 procent zien in loopefficiëntie, vergeleken met Nike's voorgaande wedstrijdschoen. En nog opvallender: dit voordeel was te zien bij élke hardloper.Nu de cijfers hun nieuwe formule bleken te ondersteunen, begonnen de ontwerpers het prototype om te bouwen tot een echte wedstrijdschoen. Het resultaat was een schoen die niet lang daarna bekend zou worden als de Nike Zoom Vaporfly 4%.

Snelheid zonder compromis

Terwijl de designers bleven werken met het nieuwe foam en de Vaporfly vorm kreeg, ontdekten ze een bijkomend voordeel dat niemand had verwacht. Dezelfde formule die zorgde voor winst qua snelheden bleek nog iets te leveren dat tot dan toe eigenlijk nooit werd geassocieerd met wedstrijdschoenen: comfort.Jarenlang hadden afstandslopers altijd iets ingeleverd als ze sneller wilden gaan. De lichtste wedstrijdschoen bood weinig bescherming tegen het asfalt en de impact op hun voeten was nou eenmaal onderdeel van het lopen."Het idee was toen dat er een omgekeerde evenredigheid bestond betreft snelheid en comfort", concludeert Elliott Heath, Nike's Running Lead voor Sport Innovation Studio. "Het was een gegeven dat je comfort voor een deel van je lichaam moest opgeven als je de snelste wilde zijn."

Carrie Dimoff, voormalig marathonloper die deelnam aan Amerikaanse Olympische kwalificatiewedstrijden en zich aansloot bij Nike Innovation in 2016, wist waar ze het over had. Ze had jarenlang wedstrijden gelopen in de dunne, lichte en platte schoenen die iedereen toen droeg.Maar toen ze bij Nike ging werken, maakte ze kennis met de voordelen van de Vaporfly voordat de rest van de wereld dat deed. Toen ze wedstrijden ging lopen in de schoen, merkte ze het verschil meteen."Toen ik aan de start stond van de Boston Marathon in 2017 was de Vaporfly nog best wel onbekend. Het voelde alsof ik een geheim wapen had", weet ze nog.Dimoff, die inmiddels Product Director, Footwear Innovation is bij Nike, herinnert zich nog dat ze de concurrenten met hun dunne, platte schoenen bekeek die zo lang de standaard waren geweest, en ze had medelijden met ze."Ik stond naast andere hardlopers die schoenen droegen met EVA-foam van 10 millimeter, zo dun als een slipper, en ik dacht, Ik kan niet geloven dat ze helemaal kapot zullen gaan op dit heuvelige parcours met die schoenen, terwijl ik al deze bescherming en afzetkracht onder mijn voeten voel."Voor Heath, ook een elite-hardloper en atleet voor Amerikaanse Olympische kwalificatiewedstrijden, gingen de voordelen van die extra bescherming verder dan de wedstrijddag zelf. Als pro-hardloper kreeg hij te maken met meerdere voetblessures en drie operaties in vier jaar tijd. Tijdens zijn herstel droeg hij de Vaporfly om gewoon over de campus te lopen."Door de carbon plaat, de rocker en de voortstuwende vorm hoefde mijn voet minder te werken en de extra demping beschermde de pijnlijke plekken", weet hij nog. "Het gaf me de hoop dat ik ooit weer zou kunnen hardlopen."

Nu de Vaporfly was gelanceerd, werd het tijd om hem aan het werk te zetten.Het project kwam voort uit het gedurfde doel om de marathon onder de 2 uur te lopen en met een schoen die een ongelooflijke winst qua snelheid liet zien, was Nike er klaar voor om te testen of ze het record konden breken.

De grens van 2 uur

Het doel werd <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-introduces-breaking2" target="null">Breaking2</a>. Op 6 mei 2017 verzamelden drie van de beste marathonlopers zich in de vroege ochtend op een Formule 1-baan in het Italiaanse Monza om te zien of ze de ongrijpbare marathongrens konden doorbreken.Nike had maandenlang aan <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/inside-look-at-nike-breaking2-project" target="null">elk detail </a>gewerkt; van de voeding tot de aerodynamica en van het tempo tot het parcours zelf. Een team van dertig hazen stond klaar om elkaar af te wisselen. Om 5.45 gingen ze van start om geschiedenis te schrijven.Twee uur en 25 seconden later kwam Eliud Kipchoge over de eindstreep, nét niet snel genoeg om de grens te doorbreken waarvan experts hadden gezegd dat het nog decennia lang niet mogelijk zou zijn.Hoewel de grens van 2 uur niet was doorbroken, liet de prestatie van Kipchoge zien dat het plotseling wel tot de mogelijkheden behoorde.Nike werkte al aan een schoen die hem nog een stap verder zou brengen.

De laatste 25 seconden

Achter de schermen was Nike al begonnen aan de volgende generatie superschoenen, nog voordat de Breaking2-poging had plaatsgevonden. Terwijl de Vaporfly voor het eerst werd gepresenteerd aan het grote publiek, vroegen ontwerpers en onderzoekers zich af hoe ze het nieuwe systeem nog verder konden verbeteren.Voor Guest was het duidelijk dat het antwoord de technologie was die Nike al tientallen jaren gebruikte: Air. Het team begon te onderzoeken hoe het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-air-blueprint-pack-official-images" target="null">speciale dempingsplatform</a> met het ZoomX foam en de carbon plaat kon samenwerken, zodat er uiteindelijk een snelheidssysteem zou ontstaan met twee enorm responsieve Air Zoom units onder de voorvoet.Farina, die de biomechanica had bestudeerd van de originele Vaporfly, herinnert zich dat de Alphafly vorm begon te krijgen voordat hardlopers überhaupt doorhadden wat de voorganger allemaal in zich had."Tegen de tijd dat de Vaporfly uitkwam, was het idee van de Alphafly al in ontwikkeling", zegt ze. "Dus wij dachten, O, wacht maar. Er komt nog heel veel meer aan."Twee jaar na de poging in Monza was Kipchoge er klaar voor om het opnieuw te proberen. Deze keer had hij een prototype van Nike's volgende generatie wedstrijdschoenen aan, een eerste versie van wat later de Alphafly Air Zoom NEXT% zou worden.Op een parcours in Wenen omringd door bomen stonden duizenden toeschouwers langs de route terwijl Kipchoge achter een wisselende formatie van hazen aan rende. Wel 42,2 kilometer lang wist hij het verbluffende tempo vol te houden, &nbsp;een gemiddelde van 4 minuten en 34 seconden per mijl, of 2 minuten en 50 seconden per kilometer, dat nodig was om onder de grens van 2 uur te duiken.Toen hij de eindstreep overkwam, stond de klok op 1:59:40. De prestatie van de toekomst was meer dan een halve eeuw vroeger gearriveerd dan men had voorspeld.

Hoewel ieders aandacht gericht was op de klok tijdens de poging in Wenen, was er een ander subtieler teken van de veranderingen in de marathonsport.Heath, die nauw samenwerkte met Kipchoge, weet nog dat hij met hem sprak op de ochtend na de poging. De marathonkampioen vertelde dat hij net terug was van een run. Heath was verbluft,&nbsp;want na de voorgaande tien marathons van Kipchoge had hij nog nooit de dag erna hardgelopen."Hij zei dat het de allereerste keer ooit was dat hij voelde aan zijn lichaam dat hij wel een run kon doen na een marathon", aldus Heath. "Sterker nog, hij deed het nadat hij de dag ervoor 1:59:40 had geklokt."

Sneeuwbaleffect

Tijdens de volgende zeven jaar bleef Nike werken aan het snelheidssysteem en bleven ze schaven aan de combinatie van foam, Air en de carbon plaat voor opeenvolgende versies van de Vaporfly en de Alphafly. Het was een proces van voortdurend testen en aanpassen."Steeds als we zagen hoe groot de impact kon zijn, ontwikkelden we een model waarbij de schoenkenmerken werden aangepast aan de hand van testen met atleten. Het was een wetenschappelijke speeltuin waarin we ons afvroegen, 'Hoe ver kunnen we gaan? Wat kunnen we nu maken?'", zegt Farina.

Dit werk is alleen mogelijk, zegt ze, omdat Nike de bevindingen van onderzoekers in het lab direct kan terugkoppelen aan de schoenontwerpers. Iedereen bevindt zich op een locatie in het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/lebron-james-innovation-center-nike-sport-research-lab" target="">LeBron James Innovation Center</a>. Als haar team wil weten wat de invloed is van een anders vormgegeven plaat of een bepaalde verandering in stackhoogte, <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/phil-mccartney-is-showing-what-innovation-means-inside-nike-now" target="null">kunnen ze daarom vragen</a>, een prototype ontvangen om te testen, waarna ze de cyclus binnen een paar dagen weer opnieuw kunnen beginnen. Deze prototypes kunnen vervolgens direct naar 's werelds beste atleten worden gestuurd, zodat het team <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/how-nike-created-apex-and-its-next-prototypes-with-elite-athletes" target="">hun feedback kan gebruiken</a>, kan leren van hun ervaringen , en de technologie verder kan aanpassen.Het proces is doelgericht, legt Matthew Nurse uit, die een gesigneerde custom Vaporfly Elite uit 2017 op zijn bureau heeft staan, gedragen door Eliud Kipchoge tijdens Breaking2. "We kwamen niet toevallig uit bij de oplossing om de grens van 2 uur te doorbreken, of een van de andere productverbeteringen die erna volgden", zegt hij. "Door ons onderzoek en het werk met onze atleten hebben we een diepgaand inzicht in de interactie tussen de verschillende schoenelementen en hoe deze de prestaties, het comfort en het risico op blessures beïnvloeden. En dit heeft ons geholpen om te pionieren, innoveren en voorop te lopen in de branche."Het is de succesformule van een koploper om de volgende generatie wedstrijdschoenen verder te ontwikkelen.

De volgende stap

Tien jaar nadat het ontwerp van marthonschoenen volledig werd getransformeerd, ontdekt Nike nog altijd nieuwe manieren om de sport vooruit te helpen met behulp van technologie. De meest recente stap in dit proces is de Nike Apex, die tot <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/introducing-nike-apex-the-next-leap-in-marathon-speed" target="_blank">40 procent meer energieteruggave biedt dan de Alphafly 3</a>.Voor Dimoff vormt dat streven de rode draad tussen het gedurfde experiment van meer dan tien jaar geleden tot alles wat er nog komen gaat."Het is onze taak om die grenzen op te blijven zoeken", zegt ze. "Om juist die uitdagingen aan te gaan die de rest overslaat en de wereld te laten zien wat er mogelijk is."—

Bekijk de mijlpalen op het gebied van nieuwe schoenmodellen en technologie die de sport en Nike vooruit hebben geholpen.

2026

De Nike Apex wordt gelanceerd in januari 2027 en is de eerste wedstrijdschoen met een dubbele stack met Air Zoom units, en een nieuw ZoomX LT foam, plus een vernieuwde carbon Flyplate. De schoen weegt zo'n 10 procent minder dan de Alphafly 3.De schoen is Nike's meest innovatieve wedstrjidschoen, gemaakt voor marathonlopers voor wie elke seconde telt.&nbsp;

De ontwerpers hebben elk onderdeel van de Nike Alphafly 4 verbeterd voor een soepelere en efficiëntere marathon. Het resultaat is een schoen die 10 % meer energieteruggave biedt dan zijn voorloper, en ook 5 % lichter in gewicht is. Het heeft een Atomknit bovenwerk, ZoomX LT foam, vernieuwde Air Zoom units en een Fast Shot buitenzool met Flyplate van carbon.

2024

De Nike Vaporfly 4 combineert de stabiliteit en de zachtheid van de Vaporfly 3 met de zorgvuldig afgestelde balans tussen ondersteuning en voortstuwing. Die voortstuwing is mogelijk dankzij een vernieuwde kromming van de Nike Flyplate, die helpt bij het benutten van kracht vanuit de voet en enkel. Daarnaast zorgt ZoomX foam voor de energieteruggave. De schoen is ook ontzettend licht. Het model is ongeveer 10% lichter dan de Vaporfly 3 en 20 gram lichter dan het originele Vaporfly model uit 2017.

De Nike Alphafly 3 heeft voor het eerst een doorlopende onderkant die de hak met de voorvoet verbindt. Dit zorgt voor een soepelere afwikkeling van hak naar neus bij hardlopers met verschillende looppatronen, wat hun tempo ook is. De dubbele Nike Air Zoom units in de voorvoet vangen de schokken op van het contact met de ondergrond en geven energie terug. De bredere carbon Flyplate over de hele lengte zorgt voor een stabiel gevoel vol voortstuwing.

2023

De motor van de Nike ZoomX Vaporfly 3 is dezelfde als bij de Vaporfly 2 ,met het voortstuwende gevoel waar hardlopers van houden door een combinatie van een carbon Flyplate over de volledige lengte en een ZoomX middenzool. De aangepaste middenzool van de Vaporfly 3 met een ronde vorm om de voorvoet zorgde voor een comfortabele en stabiele feel tijdens het afwikkelen, dankzij Nike's meest veerkrachtige foam.&nbsp;De grafische tekst op de middenzool is een knipoog naar het aantal Flyknit aanpassingen aan het bovenwerk dat het team heeft getest (57), en de iconische Swoosh op het volledig witte design is een eerbetoon aan de eerste Vaporfly die werd gedragen tijdens Breaking2 in 2017.

2022

Onder de Air Zoom pods in de voorvoet van de Nike Air Zoom Alphafly Next% 2is extra foam toegevoegd, voor meer energieteruggave en een soepele overgang van de hak naar de voorvoet tijdens het hardlopen. Een iets bredere hak zorgde voor een verbetering van de stabiliteit en de transitie door tempowisselingen. Het bovenwerk werd voorzien van Atomknit 2.0, ontworpen voor omsluiting van de voorvoet, ventilatie bij de tenen en comfortabele vulling onder de veters.

2021

De Nike ZoomX Vaporfly Next% 2 heeft het vertrouwde systeem met de ZoomX middenzool en de carbon Flyplate behouden voor krachtige responsiviteit en minder vermoeidheid. Het Flyweave bovenwerk werd aangepast met een nog meer ventilerend en flexibeler materiaal voor een betere pasvorm. De geometrie van de schoen en de samenstelling van de middenzool is overgenomen van zijn populaire voorganger.

2019

De Nike ZoomX Vaporfly Next% introduceerde Vaporweave, een constructie op het bovenwerk van materiaal dat lichter is dan Nike Flyknit,ventilerend en, heel belangrijk, dat minder water absorbeert van zweet of regen zodat het luchtig en droog blijft tijdens de marathon. De schoen bevat 15 % meer Nike ZoomX foam in de middenzool in vergelijking met de Vaporfly 4% en kreeg een vernieuwd profiel (dankzij een verzoek van Eliud Kipchoge na een heel natte wedstrijd in Berlijn).&nbsp;

2017

De Zoom Vaporfly Elite is ontstaan als een conceptschoen die speciaal was afgestemd op Eliud Kipchoge, Lelisa Desisa en Zersenay Tadese voor de Breaking2-poging in het Italiaanse Monza in 2017. Het ZoomX foam en de carbon Flyplate zijn gecombineerd met een soepele pasvorm en een licht Nike Flyknit bovenwerk voor ondersteuning en omsluiting.

Een eerste voorbeeld van de Nike Zoom Vaporfly 4%, de superschoen die het ontwerp van marathonschoenen voorgoed veranderde. Tot dat moment werd altijd gedacht dat marathonschoenen vooral vederlicht en dicht bij de grond moesten zijn. De Vaporfly 4% maakte korte metten met dat idee en introduceerde een nieuw systeem: een stack van foam met energieteruggave en een voortstuwende carbon plaat. Toen Nike het model voor het eerst lanceerde, ontdekten onderzoekers dat het de loopefficiëntie met gemiddeld 4 procent verbeterde ten opzichte van de tot dan toe snelste schoen van het merk, de Nike Zoom Streak 6.

Tien jaar geleden begon Nike aan een missie om het onmogelijke mogelijk te maken. De schoen die Nike creëerde, betekende niet alleen een doorbraak in het hardlopen, maar ook een nieuw tijdperk van fysieke mogelijkheden.

Nike Running

Uitgelicht

De superschoen bestaat tien jaar. Zo verlegde Nike de grenzen van snelheid.

Over Nike – Lees verhalen van Inside NIKE, Inc.

De zomerzon komt op boven de Riftvallei terwijl hardlopers samenkomen.In Eldoret, Kenia op de wegen en paden waar generaties hardlopers van wereldklasse hebben gelopen over klei, gras, kiezels en bestrating trekt een groep van negen atleten hun schoenen aan voor een vroege sessie bij de Lornah Kiplagat Sports Academy. Tegen de tijd dat het ochtendlicht over de baan schijnt, zijn ze al hard aan het werk.Aan de zijkant van de baan staat een team van Nike Running experts bij elkaar. Ze kijken nauwlettend naar de atleten, onder wie een aantal van de beste hardlopers ter wereld. Die atleten zijn onder andere Jacob Kiplimo, hij verbeterde het wereldrecord op de halve marathon; en Brigid Kosgei, een olympiër en voormalig wereldrecordhouder.De komende dagen aan het einde van juli zullen deze atleten – samen met <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/eliud-kipchoge-wear-testing-nike-running-zoom-fly-6" target="null">Eliud Kipchoge</a>, de eerste man ter wereld die een marathon onder 2 uur liep en <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/faith-kipyegon-profile" target="null">Faith Kipyegon</a>, de snelste vrouw ter wereld op de mijl – in <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-debuts-a-race-day-system-of-speed-designed-for-every-runner" target="">schoenen lopen die de rest van de wereld nog niet heeft gezien</a>. Ze testen prototypes, vergelijken ze met eerdere versies en delen hun feedback met product-, sportmarketing- en performancespecialisten die duizenden kilometers hebben gereisd om te horen wat ze van de schoenen vinden.

De atleten die de nieuwste prototypes uitproberen, draaien er niet omheen. Ze zeggen wat ze denken: dit voelt goed en dit voelt niet goed, hier schuurt of verschuift de schoen, hij is te zacht of te zwaar, dit of dat zouden ze veranderen. Na verloop van tijd ontstond een openheid met wederzijds vertrouwen: deze tophardlopers weten dat het Nike team niet twee oceanen is overgestoken en bijna 15.000 km heeft gereisd om slechts complimenten te krijgen. Ze zijn gekomen voor eerlijke feedback – de feedback waarmee het merk de grenzen van snelheid in wedstrijdschoenen al tientallen jaren weet te verleggen. De atleten weten dat wat ze vandaag zeggen, concreet verwerkt wordt in de volgende iteratie van de schoenen – en dat hun inzichten de schoenen nog beter zullen maken.

De weg naar Chicago

Die volgende iteratie komt er al snel aan voor Kiplimo en Kosgei. Ze bereiden zich allebei voor op de Chicago Marathon en ze zullen allebei op het nieuwste eliteprototype lopen van Nike. "Dit zijn onze topatleten in de marathon", zegt Chris Cook, Nike Development Director voor Race en Track & Field. "Jacob is onze snelste mannelijke marathonloper. Brigid is een voormalig wereldrecordhouder. We willen ervoor zorgen dat ze allebei alles in huis hebben om op hun best te presteren wanneer het erop aankomt."Bij de eerste passessie van Kiplimo heeft het team de schoenen mee waar hij al in geracet heeft, inclusief het paar dat hij droeg bij de London Marathon eerder dit jaar, zodat ze een uitgangspunt hebben. Hij heeft Nike productspecialisten eerder verteld dat zijn voet soms verschuift in de schoen bij de bochten, dus de designers proberen de omsluiting van de schoen te verbeteren en de schoen lichter te maken, zonder in te leveren op veerkracht en demping."We gebruikten deze schoen als beginpunt", zegt Elliot Heath, Nike Running Lead voor Sport Innovation Studio. "We wisten wat we hadden en het doel was om dat nog beter te maken."

Wanneer Kiplimo de nieuwe prototypes uitprobeert, heeft het team zijn feedback al verwerkt waarbij ze de schoen van de London Marathon gebruikten als startpunt voor verschillende nieuwe concepten. Het is nu zijn taak om te kiezen in welke schoen hij zou kunnen lopen in Chicago.Hij gaat door verschillende versies. Eén heeft een experimenteel dempingssysteem dat hij waardeert, maar de schoen veroorzaakt ook wat irritatie onder de voet. Een aantal andere schoenen komt door de selectie en het team zet ze apart voor de work-out morgenochtend.Kosgei doorloopt een vergelijkbaar proces en probeert haar eigen versies van dezelfde prototypes. Ze vergelijkt verschillende gewichten, pasvormen en constructies. Ze zoekt naar wat lichters, zonder in te leveren op de stabiliteit en grip die ze nodig heeft, vooral op een natte weg. Er zijn verschillende veelbelovende opties. Ze besluit ze alle vier te testen.

Eliud Kipchoge, kampioen op de marathon, beoordeelt de Nike Apex, een wedstrijdschoen die tot 40 procent meer energieteruggave levert dan de Alphafly 3.

In tegenstelling tot traditionele wedstrijdschoenen heeft de Apex geen hoogteverschil tussen hak en teen, met een stack van 40 mm bij zowel de hak als voorvoet. Dit zorgt voor een gebalanceerde sensatie.

De zichtbare, dubbele Air Zoom units in de Nike Apex zijn ontworpen om samen te drukken, energie op te slaan en weer vrij te geven voor een uniek, voortstuwend gevoel.

Op de buitenzool van de Nike Apex zorgen GOATEK en Fast Shot op strategische plaatsen voor grip en stevigheid.

De volgende ochtend begeven Kiplimo en Kosgei zich met de prototypes in handen naar de baan. Kiplimo probeert verschillende versies van de schoen tijdens een serie herhalingen van 1000 en 400 meter. Kosgei probeert alle vier de opties tijdens een serie van 12 keer 1000 meter. Op trainingskampen in de buurt doet de rest van de groep hetzelfde. Ze wisselen van schoenen, vergelijken de ervaring en geven tussendoor feedback aan het Nike team.Later tijdens een individuele passessie met Kipchoge probeert de marathonkampioen een prototype dat hij te wijd vindt. Hij stelt voor wat van het materiaal weg te halen. Een Nike teamgenoot pakt een andere versie.&nbsp;Ze hadden dit geanticipeerd en de verandering doorgevoerd.Deze cyclus van schoenen aanpassen, erin hardlopen en feedback geven gaat de rest van de week door. De atleten geven elke ronde het Nike team een duidelijker beeld van de prestaties van de prototypes.

Op zoek naar nog lichter

Het beginpunt van de schoenen die in Kenia aankomen en dusdanig zijn afgestemd op de atleten, ligt ver voordat er iemand de baan of weg op gaat.Eric Grimberg, een Nike Principal Footwear Developer in Korea was met Kiplimo bij de London Marathon eerder dat jaar, waar het team niet alleen zag wat er werkte in zijn schoen maar ook wat ze nog wilden verbeteren. Hij herinnert zich de gesprekken die deze innovatie een impuls gaven.&nbsp;"Enerzijds kregen we heel positieve feedback, maar er was ook ruimte voor verbetering", vertelt Grimberg. "We bespraken direct wat we konden doen om een nog lichtere versie te maken."Het team keek naar hoe ze gewicht konden afschaven zonder in te leveren op de energieteruggave die de schoen zo goed maakte, zegt Cook.

Als ze dit voor elkaar willen krijgen, moeten ze nagenoeg elk element aanpassen.&nbsp;Ze hebben de buitenzool dunner gemaakt, de dichtheid van het foam verlaagd en de folie rond de Air units minder dik gemaakt. Voor het bovenwerk gebruikten ze de ultralichte garens die zijn ontwikkeld voor de spike die Kipyegon droeg tijdens <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/faith-kipyegon-nike-breaking4-journey" target="null">Breaking4</a>, haar poging om de eerste vrouw ter wereld te worden die de mijl in minder dan 4 minuten loopt.&nbsp;Al deze aanpassingen brachten het gewicht omlaag van 176 gram naar ongeveer 120, een ongelooflijke verlaging van bijna een derde van het gewicht.Een paar van deze aanpassingen hadden onverwachte effecten. De lagere dichtheid van het foam maakte de schoen niet alleen lichter, maar ook zachter."We waren daar eerste en beetje zenuwachtig over", vertelt Cook.&nbsp;Maar de atleten vonden het geweldig."Uit de feedback die we tot nu toe kregen, blijkt dat dat juist als voordeel wordt ervaren, het feit dat het wat zachter is", legt Cook uit.

De atleet doorgronden

Dit samenspel tussen wat het team kan meten en wat de atleet daadwerkelijk ervaart, staat centraal in het ontwikkelproces. Statistieken vormen maar één kant van het verhaal. Hoe het voelt, is wat echt belangrijk is."Performanceproducten maken is altijd zoeken naar de balans tussen feedback van atleten en testen in het lab", legt Heath uit. "Idealiter komen deze resultaten overeen. Als een resultaat door de atleten is bevestigd, proberen we dat nog verder te versterken. Als een resultaat niet door de atleten wordt bevestigd, gaan we terug en proberen we te begrijpen waarom."Hoe langer Nike met een atleet werkt, hoe specifieker deze gesprekken kunnen worden, aldus Cook. Naarmate het team ontdekt wat de atleet nodig heeft, ontdekt de atleet ook wat die wil en hoe die dat precies kan verwoorden."Wanneer we voor het eerst met een atleet praten, kan het gesprek heel kort zijn: 'Ja, hij is goed. Groen is mooi. Goede kleur'", zegt Cook. "Maar na samenwerken aan meerdere schoenen, begrijpen de atleten ook steeds beter wat voor vragen we stellen."

Het Nike team heeft ook geleerd hoe individuele atleten omschrijven wat ze voelen, op welke vragen het team de meest bruikbare antwoorden krijgt en wat voor elke hardloper het belangrijkst is. Na verloop van tijd kunnen deze inzichten verder reiken dan de atleet of schoen waarmee het allemaal begon.Kiplimo's eigen wedstrijdgeschiedenis is het bewijs van dit proces. De schoen die hij droeg toen hij het wereldrecord op de halve marathon verbeterde, leidde bijvoorbeeld tot de nieuwe <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-alphafly-4-helps-more-runners-go-the-distance-with-speed-and-confidence" target="null">Alphafly 4</a>. De lessen die zijn getrokken uit een elitewedstrijdschoen zijn doorgetrokken naar een model dat beschikbaar is voor hardlopers wereldwijd."Wat voor hem het verleden was, zal de toekomst zijn voor anderen", zegt Heath.Zo ook voor de nieuwste, sterk presterende Nike prototypes die deze zomer in het rode Keniaanse stof bijten. De voordelen ontstaan uit urenlang luisteren en verbeteren worden binnenkort getest op wedstrijden over de hele wereld, gedragen door de beste hardlopers ter wereld en dan, niet lang daarna, door iedereen die tot het uiterste wil gaan.

Op hooggelegen wegen en hardloopbanen in het westen van Kenia werken Eliud Kipchoge, Faith Kipyegon, Jacob Kiplimo, Brigid Kosgei en meer topatleten samen met Nike experts om producten te ontwikkelen die het onmogelijke mogelijk maken.

Zo helpen de snelste hardlopers ter wereld bij de ontwikkeling van de Nike Apex – en andere toekomstige wedstrijdschoenen van het merk

Als je ooit een sessie hebt gelopen met de <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.nike.com/nrc-app" target="null">Nike Run Club</a> (NRC), dan ken je zijn stem. Hij is degene die tegen je praat als je je schoenen aantrekt en de deur uitgaat. Hij is je coach, filosoof en motivator. Chris Bennett, in de hardloopwereld ook wel bekend als Coach B., is Nike's Global Running Head Coach en de man achter de microfoon op de NRC app.&nbsp;Hij is zo'n coach die altijd het juiste weet te zeggen bij de 5 km. Je merkt dat je halverwege je run even knikt, en je meer inzet omdat hij je aanmoedigt. Bennett is bij gebruikers wereldwijd enorm populair geworden als de stem achter de gratis hardloop-app. Zijn mantra's zijn zo diepgeworteld in de hardloopcultuur dat ze een eigen leven zijn gaan leiden op Reddit-threads en berichten op sociale media. Hij zegt dingen als 'een struggle is geen mislukking', 'als de run die je wilt doen niet lukt, doe dan de run die wél lukt' en 'het draait om lief zijn voor jezelf'. Het zijn dit soort zinnen die mensen op hun spiegel schrijven en in het achterhoofd hebben op moeilijke dagen, ook als ze dan niet eens met hardlopen bezig zijn.

Bennett komt uit New Jersey en was een wedstrijdloper voor UNC-Chapel Hill. Nu coacht hij toekomstige olympische deelnemers op postacademisch niveau en heeft hij het meest succesvolle cross-country-programma opgezet van het noordoosten van de VS. Toen Nike hem in 2014 vroeg als fulltime coach, schreef hij zijn volledige coachingsfilosofie op een kladblok en overhandigde het. Die notities zijn heilig geworden voor NRC, en hij heeft er altijd op voortgebouwd.Nu heeft hij zijn filosofie samengevat in zijn eerste boek: <a rel="noopener noreferrer" href=" https://www.harpercollins.com/products/this-is-about-running-this-is-not-about-running-chris-bennett?variant=44778258399266&amp;utm_source=ig&amp;utm_medium=social&amp;utm_content=link_in_bio&amp;fbclid=PAZXh0bgNhZW0CMTEAc3J0YwZhcHBfaWQPOTM2NjE5NzQzMzkyNDU5AAGn3pWCp6GXZKEdlPg-KM6Fa9gVZMj9-nNYb-kPhoN_LD5hC_IkZfYqBb6nGmw_aem_pCHhH0eUGgJ6B-I5oALmGg" target="">This Is About Running. This Is Not About Running,</a> een motiverende gids die in het najaar uitkomt en die je nu al vooruit kunt bestellen. Het is een titel die, als je ook maar iets weet over Coach B., voor zich spreekt. En dat is nog niet alles. Sinds 7 juli zendt hij in zijn populaire podcast, als onderdeel van Nike's After Dark Tour 2026, een maand lang gesprekken uit met vrouwen over de hele wereld. Van elite atleten tot nieuwe wedstrijdlopers: Coach B. geeft het woord aan vrouwen die het spel veranderen en nieuwe mogelijkheden creëren.&nbsp;Hieronder vertelt hij hoe hij verliefd werd op hardlopen, wat hij van de sport vindt, en waarom zijn 'taak', zoals hij die ziet, nooit af is.

Hoe ben je in dit vakgebied terechtgekomen? En wat heeft je gebracht tot waar je nu bent?Ik loop zo ongeveer al mijn hele leven hard. Ik was de vierde van vijf kinderen, dus als ik mijn oudere zussen en broers wilde bijhouden moest ik aan de bak. Dat was mijn eerste inspiratie om te rennen.Ik groeide op in New Jersey, waar op jeugdniveau een hele rijke traditie is aan cross-country en atletiek. Dat was gewoon iets wat je deed. Ik leerde het kennen als een teamsport, wat ik heel belangrijk vond. Ik vond hardlopen in eerste instantie niet geweldig – ik vond het vooral geweldig om teamgenoten te hebben. En dat heeft de kloof overbrugd tussen 'de sport uitproberen' en 'mezelf er volledig toe zetten'. Ik was ontzettend lui, totdat ik inzag dat mijn luiheid een negatieve invloed had op de rest van het team. Dat was het punt waarop ik regelmatig en slim ging trainen. Het ging niet om mij, het ging om het feit dat ik mijn team teleurstelde.Ik mocht hardlopen voor het Nike Farm Team, een olympisch ontwikkelingsteam op postacademisch niveau bij Stanford University, en mijn eerste coach daar was Jeff Johnson – de allereerste werknemer bij Nike en tot op de dag van vandaag een goede vriend van me. Ik heb vijf jaar voor ze hardgelopen. Ik wilde niet per se bij het olympisch team komen, maar wel de kwalificatie halen. Maar ik trainde met mensen die wel in het team wilden, en dat was echt een ongelofelijke ervaring.Ik had op de middelbare school al besloten dat ik mensen wilde coachen en iets wilde leren. Toen Nike met me in gesprek ging en vroeg wat ik zou doen als ik de hardlopers mocht trainen die bij hun stores in New York kwamen, heb ik een weekschema opgezet. Zo'n schema wat je een serieuze atleet zou geven. En zo coach ik. Dat ze niet elite zijn, betekent niet dat ik ze niet zo kan behandelen. Je geeft iemand niet een minder goed schema, alleen maar omdat die minder snel is.

Hoe komt het dat mensen zich zo verbonden met je voelen door het format van de Begeleide run en jouw specifieke aanpak?Als er alleen audio is, is er ook alleen verbinding met een van de zintuigen. Ik denk dat dat heel krachtig is. Mensen letten meer op wat je zegt. Bij een video kijken mensen naar je handbewegingen, naar de achtergrond, en hun aandacht verslapt. Als er alleen geluid is, letten ze beter op. Dat betekent wel dat ik eerlijk moet zijn. Als mensen in een hyperfocus zitten, weten ze het meteen als je iets onzinnigs zegt.&nbsp;Toen we met de sessies begonnen, had ik een paar regels. Een van die regels was dat er geen filter mocht zijn. Er staat niemand tussen mij en de atleet. Ik ben altijd vastberaden geweest: als ik dit ging doen, dan moest het ontzettend menselijk blijven. Ik wilde niet hetzelfde doen als bij andere begeleide runs. Ik wilde de begeleiding baseren op de coachingsfilosofie waar ik voor sta, namelijk dat het gaat om lief zijn voor jezelf, en dat ondersteuning voor atleten de beste manier is om barrières te doorbreken en hindernissen te overwinnen. Ik lieg niet tegen ze. Ik wil dat ze hun eigen beste coach worden. Bij elke Begeleide run wil ik dat ze me minder nodig hebben. Ik wil dat de atleet in z'n eigen kracht staat. Als ik zeg dat iemand iets moet doen, moet die zelf de uiteindelijke beslissing nemen.&nbsp;Mensen bouwen een band met me op. Er zijn veel mensen die ik nog nooit heb ontmoet, maar die behoorlijk wat hebben meegemaakt. Als we elkaar dan uiteindelijk ontmoeten, is dat erg emotioneel. Die verbinding is heel belangrijk. We leven in een wereld waar we steeds minder verbinding met elkaar ervaren. En omdat het gaat om een digitaal format en het niet persoonlijk is, wilde ik zorgen dat het zo menselijk mogelijk werd. Dat betekent dat ik blijf ratelen, net als bij echte menselijke interactie. Ik dwaal van het onderwerp af. Ik maak zeer slechte grappen. De runs hebben namen als 'It’s Okay 5K', de 'Struggle Run', de 'Tough Day, Easy Run' en de 'Thank You Run'.&nbsp;Mijn filosofie is dat een run meer moet inhouden dan hardlopen. Ik denk dat dat de reden is dat mijn verbinding met luisteraars door de jaren heen zo intensief en duurzaam is geweest. Je wordt vaak omschreven als iemand die mensen kan laten geloven dat ze hardloper zijn voordat ze ooit een run hebben gedaan. Waar komt dat vandaan?Nou, ten eerste geloof ik dat zelf, dus dat helpt al. Maar ik denk ook dat het gaat om het inzicht dat coaches geen dingen maken. Coaches ontdekken dingen. Als je dat inziet, maakt het je werk een stuk makkelijker. Ik hoef geen hardloper te creëren. Alles wat ik moet doen, is jou ervan overtuigen dat je dingen kan waarvan je niet gelooft dat je ze kan.&nbsp;Ik leg de lat bewust laag. Ik zeg nooit dingen als "met mij kun je straks een marathon lopen". Ik zeg eerder dingen als: "met mij kun je van hier tot het eind van de straat hardlopen". Jij gelooft niet dat het een run is. Het is mijn taak om je ervan te overtuigen dat het wel een run is. Het moment dat je je realiseert dat het wel als run telt, is een succeservaring. Je denkt vervolgens ongetwijfeld 'ik had nog wel wat verder gekund'. 'Ik had wel wat sneller gekund.' 'Dat kan ik nog wel een keer'. En zo begint het.

Een van je bekendste grapjes is 'als de run die je wilt doen niet lukt, doe dan de run die wél lukt'. Wat bedoel je daarmee?Omdat ik zelf een hardloper ben, stelde ik runs soms tot laat op de dag uit. Dan kwam ik op een punt waarop het laat was en ik niet meer zo lang kon hardlopen als ik wilde. Vaak overtuigde ik mezelf er dan van dat het geen zin had als ik toch niet de volledige run kon doen.&nbsp;Dat was die alles-of-nietsmentaliteit. Maar er gebeurt een heleboel tussen alles en niets. Als je 20 minuten hebt, dan heb je 20 minuten. Als je 20 minuten hardloopt, geef je eigenlijk juist 100 procent van wat je in je hebt. Hoe kan je jezelf kleineren als je je 100 procent inzet?Dit idee kwam in een Begeleide run terug, toen ik samenwerkte met Michael Orenstein, voormalig Head of Product van NRC, en een van de collega's die in het begin hielp met de ontwikkeling van de runs. Hij ging naar een les pottenbakken, en hij zei: "Ik kan vandaag niet hardlopen, ik moet haasten". En ik zei: "Hoe laat is de les?" Hij vertelde dat die over 35 minuten was en dat hij 20 minuten moest rijden, dus ik vroeg hem waarom hij niet 5 minuten ging hardlopen. Ik weet nog dat hij zei: "Vijf minuten? Dat is geen run." En ik zei: "Vijf minuten is de enige run die je kunt doen."Ik nam de 'Five-Minute Run' op, zette die zin erin, en het werd een hit. Dat is ongeveer zeven jaar geleden, en het werd een van mijn meest geciteerde uitspraken.

Er komt een boek van je uit, genaamd This Is About Running. This Is Not About Running. Kun je meer over het boek vertellen en uitleggen wat de titel betekent?Dat is nog zoiets wat ik eens heb gezegd en ineens populair werd. Ik zei het nadat ik een punt maakte over iets wat over hardlopen leek te gaan, maar eigenlijk over iets groters ging. Het was bij het coachen van kinderen. Ik wilde zorgen dat de 90 minuten die ik elke dag met ze had het waard waren. Ik wilde ze de kans geven om iets over het leven te leren. Voor mij zou het als een mislukking als coach voelen als ze alleen hadden geleerd hoe ze sneller en verder konden gaan.&nbsp;Ik wilde ze de kracht en handvatten geven die ze de rest van hun leven konden meenemen. Hoe je omgaat met tegenslagen, hoe je relaties met mensen zijn, hoe je door moeilijke tijden heen komt, hoe je meer de diepte in kunt, hoe je een steun bent voor je teamgenoten – dat zijn dingen die tijdens je training ook relevant zijn. Je moet je atleten of studenten duidelijk maken dat dit dingen zijn die je meeneemt. Laat ze niet achter bij je training. Neem ze mee naar huis.'This is about running, this is not about running' is al 18 jaar de basis van mijn coaching. En in het boek komt dat naar voren.&nbsp;Of je nu net begint of het al jaren doet: je bent een betere hardloper als je het boek uit hebt. En als je nog nooit in je leven hebt hardgelopen? Dan ben je een beter mens. Het hoeft niet tot hardlopen te leiden.Het maakt niet uit waar je vandaan komt, of je in de laatste klas zit, een break-up verwerkt, voor een marathon traint of met een andere uitdaging te maken hebt: dit boek is voor jou. Het gaat over hardlopen. Maar het gaat ook over veel meer dan hardlopen.<ul><li><a rel="noopener noreferrer" href="hvariant=44778258399266&amp;utm_source=ig&amp;utm_medium=social&amp;utm_content=link_in_bio&amp;fbclid=PAZXh0bgNhZW0CMTEAc3J0YwZhcHBfaWQPOTM2NjE5NzQzMzkyNDU5AAGn3pWCp6GXZKEdlPg-KM6Fa9gVZMj9-nNYb-kPhoN_LD5hC_IkZfYqBb6nGmw_aem_pCHhH0eUGgJ6B-I5oALmGg" target="_blank">Pre-order een versie van Coach B.'s boek in de VS</a> </li><li><a rel="noopener noreferrer" href="https://lnkfi.re/yfzwUn?utm_source=ig&amp;utm_medium=social&amp;utm_content=link_in_bio&amp;fbclid=PAZXh0bgNhZW0CMTEAc3J0YwZhcHBfaWQPOTM2NjE5NzQzMzkyNDU5AAGnqCOF01UFfBXwJ8XK36zI9N7fDAttdKU2JBLcRLWR75KFBh8RYUAatrhGyYM_aem_Oa3G0bKKyFdPFbYhtx6OHA" target="_blank">Pre-order een versie van Coach B.'s boek in het VK, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Europa</a> </li></ul>

Of je nu voor de eerste keer hardloopt of nagenoeg een professional bent: het advies van coach, filosoof en motivator Chris Bennett kun je altijd gebruiken.

Over kunst en kunde

5 vragen aan Nike Running coach Bennett

In juli 2026, na een wedstrijd van meer dan 10 uur, bereikte ultraloper en ACG professional <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/trail-runner-yao-miao-is-running-down-new-goals-with-acg" target="_blank">Yao Miao</a> de man met de hamer. Het gaat specifiek om het elfde en voorlaatste gedeelte van de Camins d’Hèr, een ultramarathon van 109 kilometer in de Pyreneeën in Spanje, die door dorpjes van Arties naar Escunhau loopt. Het is slechts een afstand van ongeveer 5 kilometer. Dit gedeelte van de wedstrijd is een slopende, verticale klim midden in de zon die mentaal het uiterste van een hardloper vergt voordat die de laatste 8 kilometer naar de finish aflegt. Zelfs de fitste atleten raken uitgeput wanneer ze dat punt bereiken.Voor Miao was het simpelweg nog een laatste obstakel om te overwinnen. Later zou ze over de finishlijn rennen, met een gebalde vuist in de lucht, met een tijd van 13:04:34. Zo werd ze de snelste vrouw ooit op deze trail. Yao Miao is een van de meest succesvolle lopers van haar generatie. Ze is één van de slechts zes hardlopers wereldwijd die twee verschillende UTMB-finales heeft gewonnen. Maar ze had ook een geheim hulpmiddel bij haar voorbereiding: inzichten van het Nike Innovation Farm Team. Dit is een groep van achttien ultralopers die vier maanden lang trainden in het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/nike-sport-research-lab-environmental-chambers" target="_blank">Nike Sport Research Lab</a> (NSRL) in Beaverton, Oregon, in de VS.

Een team van toegepaste fysiologen van Nike combineerde de gegevens van Miao's bezoek aan het NSRL in het voorjaar met een vier uur durende duurloop van het Farm Team. Ze verwerkten de cijfers met behulp van een voorspellingsmodel om het tempo te bepalen waarmee Miao hypothetisch de finish zou kunnen halen. Ze deelden de formule met Miao in de weken voorafgaand aan de Camins d’Hèr. Het team schatte dat ze tussen de 12:37 en 13:44 zou finishen, met een exacte schatting van 13:09. Uiteindelijk haalde ze de finish in Vielha slechts vijf minuten later dan die voorspelling.Mede dankzij de gegevens van het Farm Team was er minder onzekerheid over de tussentijdse mijlpalen die Miao moest halen. De groep ultralopers fungeerde als een team die haar steunde en haar plan veel duidelijker maakte.

En dat was precies de bedoeling. In april ging het 15 weken durende Nike Innovation Farm Team van start op de Philip H. Knight Campus van Nike. Dit project is opgezet om Nike innovators te helpen de drijvende krachten achter ultramarathons te ontdekken.De wetenschap achter duurprestaties onder de twee uur is inmiddels goed onderzocht. Hoe langer een hardloper het volhoudt, hoe minder we echter weten over de factoren die ervoor zorgen dat sommigen slagen en anderen falen. De standaardfactoren voor duurprestaties worden dynamischer en onvoorspelbaarder, vooral bij ultramarathons in de bergen. De afstanden zijn absurd. Het landschap verandert in een oogwenk, van beklimmingen op grote hoogte naar steile afdalingen. Verschillende moeilijke ondergronden wisselen elkaar af en het weer kan snel omslaan. Bovendien kan een wedstrijd dagen duren en ben je grotendeels op jezelf aangewezen. Je zult waarschijnlijk langere tijd alleen hardlopen, soms wel urenlang. Er zijn slechts beperkte mogelijkheden voor een wetenschapper om op een natuurlijke manier in te grijpen en te observeren hoe het lichaam van de hardloper de inspanning verwerkt.

Het Farm Team bood de onderzoekers van Nike een zeldzame periode van 15 weken om alle aspecten van de sport te onderzoeken en, misschien wel het belangrijkste, de ongrijpbare prestatiebevorderende factor: veerkracht."Tijdens een wedstrijd vertraagt ​​iedereen gedurende 13 uur", zegt Brett Kirby, PhD, Senior Principal Scientist of Applied Performance Innovation van het Nike Sport Research Lab. "De winnaar is degene die het minst vertraagt. Met andere woorden de meest veerkrachtige hardloper wint. We wilden veerkracht op drie manieren onderzoeken: fysiologisch, biomechanisch en psychologisch."Met het Farm Team wilden wetenschappers van het NSRL een realistische omgeving zonder onderbrekingen creëren om voldoende gegevens te verzamelen om veerkracht beter te begrijpen. Een bijkomend voordeel was dat de resultaten van hun onderzoek alle hardlopers kunnen helpen hun training te optimaliseren. Dit kan bijvoorbeeld gaan om het kiezen van het juiste trainingsprogramma (zoals wat je kan helpen bij een ​​bergopwaartse sprint in het achtste uur van een wedstrijd), of het juiste product om te dragen tijdens een wedstrijd. Deze wetenschappelijke basis voor nieuwe productoplossingen is niet alleen bedoeld voor de pro's, maar kan ook elke hardloper helpen met de uitdagingen van bergachtige trails.

De uitgestrekte natuur in het noordwesten van de Verenigde Staten werd het onderzoekscentrum van het Farm Team van Nike. De ultralopers werden in het NSRL onderzocht en daarna losgelaten in de omgeving van Portland, waaronder de uiteenlopende trails van het Forest Park en de adembenemende routes in het natuurreservaat Columbia River Gorge.&nbsp;"De tijd die een ultraloper onder inspanning doorbrengt, is wat het verschil kan maken tussen succes en falen", aldus Brad Winn, Lead Researcher of Applied Innovation en hoofdcoach van het programma tijdens het 15 weken durende protocol. "Tijd is ook een cruciale factor van het onderzoek. We wilden zoveel mogelijk tijd met de atleten besteden."

De naam van het programma is afgeleid van twee inspiratiebronnen. De eerste inspiratiebron is het concept van het 'farm team', dat populair is in sporten zoals honkbal, waar het een ​​belangrijke talentenbron vormt voor een franchise. De andere inspiratiebron is Jeff Johnson, een van de eerste medewerkers van Nike. Midden jaren negentig richtte hij samen met Stanford-atletiekcoach Vin Lananna het bekende semi-professionele duurloopteam met dezelfde naam op, dat in veel opzichten een voorloper was van de atletiekclubs van vandaag. Beide inspiraties komen voort uit hetzelfde doel: onderzoeken hoe een gericht traject, door middel van atletisch talent en het verkennen van hun potentieel, een bredere sportgemeenschap kan verbeteren.Er waren 18 plekken beschikbaar in het Farm Team, negen voor mannen en negen voor vrouwen. Hardlopers konden zich vanaf maart 2026 online aanmelden, maar de criteria voor het programma waren streng. Geselecteerde hardlopers moesten alle 15 trainingsweken kunnen voltooien en in staat zijn om tot vier uur achter elkaar te hardlopen in een semi-professioneel tempo. Nike Innovation ontving duizenden sollicitaties en stond voor de lastige taak om een handjevol kandidaten te selecteren die uitgenodigd zouden worden om tijdelijk naar Beaverton te verhuizen.

Het feit dat het residentieprogramma plaatsvond in het Nike Sport Research Lab in Beaverton, vormde ongetwijfeld een uitdaging. "Vier maanden van huis weg zijn was lastig, zeker in combinatie met een fulltime baan", zegt Alec Hewett, een hardloper van het Farm Team die werkt als Senior Manager van de Nationale Teams bij USA Triathlon en die net een jaar getrouwd is. "Maar voor mij en mijn vrouw waren deze opofferingen het zeker waard. Het is fantastisch dat ik zoveel steun van haar en van mijn werk krijg."De 18 hardlopers werden verdeeld in twee groepen, die elk gedurende 10 weken een ander trainingsprotocol volgden. Het eerste programma was gericht op concentrische oefeningen, ofwel gericht op het verkorten van de spier onder invloed van belasting. Het programma was meer traditioneel en gericht op bergopwaartse oefeningen. Het andere programma was gericht op excentrische oefeningen, ofwel gericht op het verlengen van de spier onder invloed van belasting. Voor het Farm Team vertaalde dit zich in afdalingsoefeningen. Naast hardloopspecifieke trainingen pasten de twee groepen een concentrische of excentrische focus toe op hun krachttrainingen. De excentrische groepen deden bijvoorbeeld oefeningen zoals afdalende lunges, waarbij ze goed letten op het laten zakken van de gewichten, terwijl de concentrische groep een contrasterende oefening deed, zoals een step-up met gewichten.&nbsp;

Het team kreeg in het NSRL de beschikking over een hele reeks diagnostische tools van Nike, zodat wetenschappers beter konden begrijpen wat in het lichaam van elke hardloper gebeurde. Zo werd bijvoorbeeld de looptechniek van elke hardloper geanalyseerd met behulp van <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/nike-nsrl-form" target="_blank">Nike Form</a>, een algoritme dat door het NSRL is ontwikkeld om de unieke biomechanica van een hardloper te bestuderen. Aan de hand van deze gegevens konden wetenschappers naast de biomechanica van de atleten tijdens lange duurlopen, ook de invloed van training op hun biomechanica gedurende het onderzoek, de interactie tussen hun lichaam en hun schoenen in de loop van de tijd, en de invloed van wedstrijdsimulaties op vermoeidheid onderzoeken. Na 10 weken training werd elke basismeting opnieuw gemeten, waarbij werd vastgelegd hoe de hardlopers hun conditie hadden verbeterd volgens hun toegewezen trainingsprogramma.&nbsp;Het Farm Team speelde een belangrijke rol bij het testen van een paar van de nieuwste innovaties van Nike, zoals de onlangs aangekondigde Picklejus, de nieuwe ACG schoen met een dempingssysteem dat is geoptimaliseerd voor wedstrijden in de bergen. Het team testte de schoenen in het lab. Zo onderging de Picklejus een uitdagende loopbandtest van vier uur, waarbij zowel de snelheid als de hellingsgraad werden gevarieerd om bergachtig terrein na te bootsen.De feedback van het team over de schoen, en met name hun duidelijke beschrijvingen over wat ze er qua loopgevoel van verwachtten, lieten zien wat er goed en minder goed werkte. Veel hardlopers gaven bijvoorbeeld aan behoefte te hebben aan beschermende stabiliteit zonder in te leveren aan wendbaarheid tijdens bergopwaartse sprints. Het Farm Team testte ook prototypes van nieuwe kleding die ACG pro Miao later droeg tijdens haar Camins d’Hèr-wedstrijd.Tijdens het 15 weken durende programma verzamelden we een schatkist vol aan wetenschappelijke gegevens: alleen al de Nike Form sessies leverden zo'n 13 gigabyte aan gegevens per hardloper op. Onze inzichten lopen dan ook uiteen. Ze variëren van het algemene productniveau tot de professionele hardlopers van ACG, die elk mogelijk voordeel willen halen uit hun voorbereidingstrainingen, hun strategie tijdens de wedstrijd en hun herstel erna.&nbsp;Neem bijvoorbeeld Caleb Olson. In oktober 2025 gingen de teamleden van NSRL Applied Performance Innovation naar een minitrainingskamp in de woestijn van St. George in de VS met de winnaar van de Western States 100. Daar spraken ze over zijn gebruikelijke training en hoe hij zich voorbereidt op de UTMB. Die gesprekken riepen onbeantwoorde vragen op over trailrunning, met name over de kracht van het bergafwaarts hardlopen. Olson vroeg hoe hij met volle kracht bergafwaarts kon hardlopen in plaats van energie te besparen voor de laatste afdaling. Die vraag vormde de aanleiding voor het ontwikkelen van trainingen voor het Nike Innovation Farm Team: een trainingsprogramma dat Olsons lichaam kon versterken. Teamleden van Nike Innovation ontwikkelden Nike producten die hem een ​​voordeel zouden geven. Dit waren dezelfde producten die al uitgebreid waren getest door de leden van het Farm Team.

"Je wint geen wedstrijden met alleen gegevens uit een lab", zegt Kirby. "Je hebt ook gesprekken nodig. De gegevens betekenen niets als we ze niet kunnen koppelen aan betekenisvolle relaties met onze atleten."Het Farm Team programma werd eind juli afgerond. De wetenschappers van Nike staan ​​nu zelf voor een enorme uitdaging: het analyseren van alle gegevens. De eerste resultaten zijn al erg interessant. Volgens Kirby zijn er verbeteringen te zien in de fysiologische, biomechanische en psychologische tests van de groep die de excentrische training volgde, een training die niet lijkt op een traditioneel fitnessprogramma. Op de enorme helling naast het <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/lebron-james-innovation-center-nike-sport-research-lab" target="_blank">LeBron James Innovation Center</a>, waar de hardlopers zware oefeningen herhaalden, hadden sommigen van het afdalingsprogramma nauwelijks het gevoel dat ze zweetten. Deze resultaten geven bewijs voor een onconventioneel standpunt in de trainingswereld: excentrische tolerantie moet worden opgenomen in je trainingsprogramma.Hoewel de resultaten van het onderzoek nog niet definitief zijn, zijn de belangrijkste conclusies direct toepasbaar. En dat brengt ons terug bij Yao Miao, de Camins d’Hèr en de man met de hamer.

Op de ochtend dat Miao aan de wedstrijd begon, had ze een gedetailleerd fysiologisch spiekbriefje bij de hand met daarop specifieke tempo-schema's voor de technische trail. Het was alsof er bij elk gedeelte van de trail een menu lag met beschrijvingen van de te nemen maatregelen: of je zonnebrand moet gebruiken, wat je moet eten en waarom, en ook onderbouwde aanbevelingen voor welke producten je moet dragen. Dit op gegevens gebaseerde advies is afkomstig van de inzichten van het Farm Team.Miao bereikte het afkoelingsstation in het elfde gedeelte van de trail. Het Nike Innovation team had verschillende opties voorgesteld: een ijsbandana, koud water om over haar hoofd te gieten en zouttabletten. Ze maakten ook een spiekbriefje voor een techniek om haar te helpen efficiënt te klimmen: "Hoofd naar beneden, kortste pas, stokken volledig gebruiken." Op dat briefje stond ook een beknopte samenvatting van het plan om de finish te halen. Het vatte in 36 woorden samen wat Miao voelde na meer dan 10 uur extreme fysieke uitputting: "De man met de hamer. 57 minuten. Je hartslag blijft de hele tijd op 96%, dat is het plan. Je gaat je vreselijk voelen, net als iedereen. Vanaf de top is het nog maar 8 km." Niemand weet precies wat er zal gebeuren tijdens de onverwachte wendingen van een ultramarathon. Maar dankzij residentieprogramma's zoals het Farm Team is het duidelijker geworden wat een ultraloper motiveert.&nbsp;"De mensen die atleten het beste kennen, zijn degenen die de meeste tijd met hen doorbrengen – zo simpel is het", zegt Winn. "Er is geen betere manier om dat te doen dan ze hier bij ons uit te nodigen en alles te doen wat we kunnen om ze te steunen."

Ontdek hoe de inzichten van atleten uit het nieuwe residentieprogramma helpen bij het ontwikkelen van betere producten voor elke ultraloper.

Trailrunning

Hoe het Nike Innovation Farm Team de grenzen verlegt in de wetenschap van ultramarathons

Alle record- en conventiebrekende&nbsp;schoenen van Nike begonnen ooit als prototype. En veel zagen er hetzelfde uit: gehuld in het zwart.De Amerikaanse marathonloper Conner Mantz weet nog dat hij het eerste prototype van de Vomero Premium kreeg, in december 2023. Het bovenwerk was zwart gemaakt. De Air Zoom unit die tussen het foam van de middenzool zit, is het meest herkenbare kenmerk en was bedekt met tape.&nbsp;Hij houdt het prototype omhoog en wijst naar een lichte buitenlijn die over de middenzool loopt. "Je ziet de tapelijnen nog zitten", zegt hij. "Dat was om ervoor te zorgen dat mensen de Air Zoom units niet zouden zien als ik lange runs liep."Deze stap in het prototypeproces heet 'blinding' en is een van de vele manieren waarop Nike onderzoekers en sportwetenschappers de basis leggen om atleten nieuwe schoenen te laten testen. Dit gebeurt deels om de schoen zo lang mogelijk geheim te houden. Wetenschappers bedekken de opvallende kenmerken van een schoen, zoals het profiel van de middenzool of het bovenwerk, als de schoen op een openbare plek wordt getest. Maar het prototype blijft ook voor de atleet mysterieus. Bij het ontwikkelen van de testonderzoeken is het doel om zo min mogelijk nieuwe factoren te onthullen die invloed kunnen hebben op de prestaties van de atleet. De atleet mag dus geen twijfels krijgen over hoe gek, apart of extreem het prototype eruitziet. Onderzoekers werken bij het gebruik van een nieuwe technologie hard om de fysieke reactie van een atleet te isoleren. Ze willen niet dat een kenmerk van de schoen de feedback van een atleet voortijdig beïnvloedt. De atleet kan zich daardoor bij het dragen van de schoen volledig richten op de ervaring, en krijgt een voorproefje van hoe deze mysterieuze nieuwe tech kan zorgen voor een competitieve touch.

De eerste prototypes van de Vomero Premium zorgden op het eerste gezicht voor heel wat verbaasde reacties, net als het uiteindelijke ontwerp. Het design valt bijna onder een categorie maximalistische schoenen op zichzelf. En tot op zekere hoogte is dat ook waar hij thuishoort. De Vomero Premium komt niet in aanmerking voor de wereldkampioenschappen atletiek, dankzij de stackhoogte in de hiel van 55 mm, een voetbed van volledig ZoomX foam en twee zichtbare Zoom units in de voorvoet en de hiel op basis van de Nike atletiekspikes.&nbsp;Mantz stond op een beslissend punt in zijn wedstrijdseizoen. Hij had botletsel opgelopen in zijn bovenbeen, maar de Amerikaanse kwalificatiewedstrijden voor de olympische marathon van 2024 lagen in het verschiet. Het resultaat ervan zou bepalen wie later die zomer naar Parijs zou afreizen om mee te dingen naar een medaille. Trainen was soms pijnlijk. Hij kreeg de kilometers die hij nodig had niet voor elkaar. Bij zijn terugkeer naar hardlopen op straat had hij een flinke oppepper nodig om zijn conditie weer op peil te krijgen. Hij kreeg een gedurfd, nieuw prototype om uit te proberen. Maar de overgang van de presentatie van een prototype naar het gebruik ervan is makkelijker gezegd dan uitgevoerd."Mijn trainingsschoenen moesten me iets geven waardoor ik mijn zelfvertrouwen weer terugkreeg", zegt Mantz. "Mijn team gaf me dit nieuwe Nike prototype en ik had nog nooit zoiets gezien. Het was intens. Je ziet 'm, en je denkt: het is zo onhandig om daarin te hardlopen."

Voor het testen van innovatieve prototypes met nieuwe dempingssystemen zoals die van de Vomero Premium is een grondig proces nodig. Het bestaat uit uren aan communicatie tussen atleten, ontwerpers en wetenschappers over welke elementen van de schoen meer naar voren moeten komen en welke juist minder. Er is nog een andere taak, die net zo belangrijk is in het proces: een positieve overtuiging uitdragen voor een product dat misschien anders voelt en eruitziet als wat een atleet gewend is.Soms krijgt een prototype te maken met een ouderwetse opvatting, als de schoen een technologie bevat die niet bij een bepaalde sport 'hoort'. Neem de Nike Maxfly sprint spike. De spike werd in 2021 in Tokio geïntroduceerd en was de eerste schoen die de Air Zoom naar de 100 meter bracht. De zichtbare, uitgesproken Air unit in de voorvoet was nieuw, vooral voor een evenement waarbij de visie op schoenen het credo 'minder is meer' handhaaft. Waren eenvoudigere, minimalistischere spikes niet beter? Dat bleek niet zo te zijn. Atleten droegen in Tokio de Maxfly en wonnen op zowel de 100 meter voor mannen als voor vrouwen medailles, net als op de 200 meter, 400 meter, 800 meter en voor de estafettes.&nbsp;Het design met een airbag en plaat werd ingezet voor biomechanische belasting bij het sprinten. Zo werd een duidelijk precedent geschept door zowel het gebruik van de schoen tijdens de race als de behaalde resultaten.Hoe overtuig je atleten ervan dat &nbsp;dit&nbsp; prototype dat ze in hun handen hebben iets nieuws kan brengen als de schoen die ze momenteel dragen al werkt?"We richten ons vooral op vertrouwen", zegt Tobie Hatfield, Nike Senior Director, Athlete* Innovation. "Als atleten niet weten dat je het beste met ze voor hebt als persoon, dan gaan ze nooit vertrouwen hebben in het product dat je voor ze maakt. Alles wat we doen, doen we om hun vertrouwen te winnen."Een atleet aanmoedigen om een nieuwe schoen aan te trekken, is afhankelijk van dat vertrouwen. Emotioneel, psychologisch en, in het geval van een schoen, biomechanisch.

Als je bij elke schoen terug gaat naar het prototype, zie je dat de meeste ontwerpen bewust gemaakt zijn als visueel ingetogen versies van het uiteindelijke design. Zo kan onderzoek gecontroleerd uitgevoerd worden. Hoe simpeler de schoen eruitziet, des te kleiner is de kans dat een atleet er een bevooroordeelde mening over heeft. Emily Farina, Sr. Principal, Running Footwear Research in de NSRL, herinnert zich de vroege testfases van de Vaporfly 4% in het midden van de jaren 2010 nog. Ze vertelt dat het eerste veldonderzoek relatief onopvallend verliep, voor een groot deel dankzij de anonieme look van het prototype. Het vroege design zou het beginpunt worden van de baanbrekende Vaporfly 4% Elite, die Eliud Kipchoge droeg bij Breaking 2. "Als je het vroege prototype in 2015 zag, wist je niet echt waar je nu eigenlijk naar keek", zegt Farina. Ze verwijst hiermee naar de stackhoogte en rocker-vorm, twee bijzondere onderdelen die de standaard zijn geworden in een nieuw tijdperk van hardloopschoenen met demping. "De validatie was afhankelijk van hoe je je voelde en hoe je presteerde, niet van het uiterlijk van de schoen. Nike bracht het prototype naar Eliuds trainingskamp in Kenia. Het was voor veel hardlopers moeilijk te begrijpen hoe het ontwerp ervoor kon zorgen dat ze sneller zouden gaan. Totdat ze de schoenen aantrokken voor een temporun, op hun horloge keken en zich realiseerden dat ze met dezelfde inspanning 30 seconden of meer sneller waren."

Een van de eenvoudigste manieren om biomechanische efficiëntie te meten, is met een stopwatch. Kun je sneller hardlopen met dezelfde inspanning? Als het antwoord ja is, dan wordt het een stuk makkelijker om een atleet ervan te overtuigen een nieuw prototype te testen, hoe extreem de schoen er ook uitziet. Soms realiseert de atleet zich in een soort openbaring dat die beter presteert, zoals in het geval dat Farina beschrijft. De hardloper bereikt iets wat die niet had verwacht en voelt zich geweldig. Bij Conner Mantz gebeurde dit tijdens een lange run in Utah, waar hij het Vomero Premium prototype droeg voor een run van 22 mijl met zijn trainingspartners. Vanwege zijn blessure was hij zijn basisconditie nog aan het opbouwen. Hij rende vier mijl met een tempo van 4:30. Mantz stond er versteld van hoe goed hij zich voelde."Toen begon ik te denken: misschien heb ik wel wat aan deze schoen", zegt Mantz lachend. Het verhulde design maakte zijn teamgenoten gek. "Waarom kon ik niet gewoon vertellen wat voor nieuwe schoen het was? Ik zei: dat komt nog wel."Andere atleten hebben meer informatie nodig voordat ze vertrouwen hebben in een prototype. Daarom test Nike de reacties van atleten op een reeks stimuli, die 'signalen' worden genoemd. In onderzoek op het gebied van schoenen zijn signalen verschillende manieren om het effect van de schoen op de prestatie te meten.Toen wereldkampioen Faith Kipyegon in september 2024 de NRSL bezocht, voerde ze een aantal tests uit. Nike wetenschappers konden aan de hand van de resultaten een kwantitatief plan maken om Faith te helpen bij de voorbereidingen op haar poging om in het jaar erna de mijl onder de vier minuten te lopen. Ze deed een VO2max-test om haar eigen capaciteit te ontdekken. De submax VO2-test is een ander signaal dat doorgaans wordt getest als elite hardlopers naar NSRL komen. Hierbij lopen atleten in verschillende schoenen op een loopband terwijl ze een zuurstofmasker dragen. De testresultaten meten het zuurstofgebruik van het lichaam dat nodig is om een taak uit te voeren. Bij een vergelijking tussen twee schoenen vormen fysiologische statistieken vervolgens het bewijs van een betere prestatie.

Naast het ontwikkelen van Faiths unieke atletiekspike gaf Nike haar een hele rits Nike gear om haar te ondersteunen bij haar training voor Breaking4, waaronder de nog niet uitgebrachte Vomero Premium voor haar herstelruns.

"De Vomero Premium was een belangrijk onderdeel van mijn trainingstraject", zegt Faith. "De schoen is zo zacht, comfortabel en vol demping dat hij helpt om zwaarder te trainen met minder impact, zodat ik sneller kan herstellen en mijn doel nooit uit het oog verlies."

Een nieuwe weg voor Breaking4

Nieuw is niet altijd hetzelfde als perfect. In het geval van de poging van Faith, luisterden designers naar elk stukje cruciale feedback om het prototype van de Victory Elite FK precies goed te krijgen, zoals het verbreden van de voorvoet of het toevoegen van spikes voor betere grip bij de afzet. De beoordelingen van de Vomero Premium prototypes van Mantz waren net zo eerlijk. Voor het eerste protoype was een steviger bovenwerk nodig, liet hij de Nike ontwerpers en ontwikkelaars weten. Na een paar weken had hij een nieuwe versie aan zijn voeten. Het tweede prototype voelde minder als een herstelschoen en meer als een snelle schoen die aan de Alphafly deed denken. Hij gaf zijn feedback door aan de designteams. Een andere nieuwe versie was zelfs bijna iets te ver gegaan met demping. Mantz vond hem te zacht. De teams pasten de middenzool aan om een gulden middenweg te vinden tussen te zacht en te veel op snelheid gericht."Conner gaf ons altijd duidelijke en eerlijke feedback, wat voor het proces van essentieel belang is", zegt Rachel Nichols, Lead Developer, Nike Running. Er zijn verschillende teamgenoten in de feedbackloop betrokken bij productdesign die samen aan de slag gaan om Mantz' gedetailleerde beoordeling van elk prototype te verwerken.En het gesprek zette zich voort, tot een vijfde versie van het prototype. En die was helemaal goed. Hij trainde weer meer dan 120 mijl per week en, nog belangrijker, hij had weer vertrouwen in zichzelf. Dat was mede te danken aan een trainingsschoen die zijn lichaam bij alle kilometers ondersteunde.

We weten allemaal hoe het verhaal verdergaat. Mantz won de Amerikaanse kwalificatiewedstrijd voor de Olympische marathon en veroverde een plekje voor Parijs. Hij eindigde op de achtste plaats. Nu zet Mantz elke tool uit zijn arsenaal in, waaronder de Vomero Premium, om bij de marathon van Chicago in 2025 een nieuwe persoonlijke mijlpaal te halen: het Amerikaanse record van 2:05:38.&nbsp;"De Vomero Premium werd een ongelooflijk belangrijke schoen in mijn carrière. Door in deze schoenen te trainen, voelde ik me weer mezelf", zegt Mantz. "Ik vind het echt leuk dat mensen ze ook kunnen gaan ervaren. Het betekende veel voor me om het testproces van de vroege prototypes te doorlopen en te helpen om de uiteindelijke schoen zo goed mogelijk te maken."

De ongezouten feedback van atleten maakt alle producten beter. Als een prototype enige kans heeft om niet te slagen, dan moeten onvoltooide versies uit elkaar gehaald en opnieuw ontwikkeld worden. Het vertrouwen van atleten wordt niet alleen gewonnen door behaalde successen, zegt Hatfield. Vertrouwen wordt gewekt juist door fouten, wanneer het nodig is om te erkennen dat een product niet aan de verwachtingen voldoet. Schoenen worden nooit getest in een technologisch vacuüm. Spreadsheets met positieve gegevens, zuurstofmaskers en verhulde middenzolen maken allemaal deel uit van de magie. Maar vertrouwen in een nieuw prototype begint en eindigt bij het simpele, relationele idee dat je moet luisteren naar wat een atleet nodig heeft."We willen nooit dat een schoen een oplossing is voor een niet-bestaand probleem", zegt Hatfield. "Dat is verkeerd om. Een schoen moet beginnen bij een probleem waarvoor een oplossing nodig is. Door te luisteren naar atleten wordt duidelijk wat ze nodig hebben, en op basis daarvan ontstaat vertrouwen."

Davis Jones is een innovatie, design en product editor bij Nike.Zijn interesses zijn sportwetenschap, performance-productdesign en sportgeschiedenis.&nbsp;&nbsp;&nbsp;David groeide op in Oregon en studeerde aan de University of San Diego. Na zijn studie ging hij aan de slag als stagiair-redacteur voor Farrar, Straus and Giroux. Daarna werkte hij enige tijd als schrijver en redacteur bij het tijdschriftSurfer, tot hij in 2018 terugging naar het noordwesten van de VS om bij Nike zijn carrière te vervolgen.&nbsp;

Davis Jones

Conner Mantz Feature Loop

Hoe overtuig je atleten ervan dat het prototype dat ze in hun handen hebben iets nieuws kan brengen als de schoen die ze momenteel dragen al werkt?

Nike design

Sportwetenschap bij Nike

Hoe we met atleten samenwerken aan nieuwe prototypes

Bekijk wat we hardlopers bieden

Lees verhalen van Inside NIKE, Inc.

Verhalenhoek

De beweging

LeBron James over het nadoen van de golfswing van Nelly Korda

Korte verhalen

Sommige atleten hebben op <a href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-air-blueprint-pack-official-images" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Nike Air</a> voor momenten gezorgd die in ons geheugen gegrift staan. Het zijn allemaal unieke momenten. Het zijn momenten van overwinning. Records zijn verbroken, mijlpalen zijn bereikt en kampioenswedstrijden gewonnen; allemaal op Air. Veel Atleten op Air zorgen voor cultuurverandering en worden iconen in de collectieve verbeelding.Hoe vaak heeft zij gescoord? Hoe hard heeft hij gelopen? Het lijkt onhaalbaar.Maar op Air?Op Air is het werkelijkheid geworden.Als je kijkt naar de allergrootste momenten van Air, dan besef je hoe onmogelijk én hoe onvermijdelijk ze zijn. Geen record is veilig. Want atleten 'on Air' komen eraan.Zonder Air zouden we vele roemrijke overwinningen armer zijn.Maar mét Air hebben we al veel gewonnen en zullen we blijven winnen. Dit zijn de 10 allergrootste sportmomenten met Nike Air.

Eliud Kipchoge, Breaking2 en het prototype van de Nike Alphafly

Eliud Kipchoge is de atleet die geen grenzen kent, records verbrijzelt en voor een hele tak van sport bepaalt wat er mogelijk is. Tijdens Nike's Breaking2 challenge in Monza, Italië, verbeterde Kipchoge het wereldrecord marathon met bijna 3 minuten, een verbijsterende prestatie. Twee jaar later droeg hij in Wenen een prototype van de Nike Air Zoom Alphafly Next% en werd hij de eerste mens die het ondenkbare presteerde: de marathon lopen binnen 2 uur. Die tijd van Kipchoge, 1:59:40, zal te allen tijde zijn credo blijven: er zijn voor niemand grenzen.

Kelvin Kiptum, het wereldrecord marathon en de Nike Alphafly 3

Kelvin Kiptum heeft in zijn leven drie marathons gelopen en ze alle drie gewonnen. In 2022 behaalde Kiptum in Valencia het record van snelste marathon ooit gelopen door een debutant. In april 2023 behaalde hij een baanrecord bij de marathon van Londen, om daarna winnaar te worden van de marathon van Chicago in oktober. Toen Kiptum in Chigago over de finish kwam, zette hij de snelste marathontijd neer die ooit in een officiële wedstrijd was behaald. In februari 2024 is Kiptum bij een auto-ongeluk om het leven gekomen. Hij is nog steeds de wereldrecordhouder op de marathon.

Sheryl Swoopes, dominantie in de WNBA, en de Air Tuned Swoopes V

Sheryl Swoopes, voorvechter van het vrouwenbasketbal, en bekend als sterspeler van de WNBA, was in 1996 de allereerste die voor deze competitie werd ingetekend. Zij is ook de eerste in de WNBA die in twee categorieën drie maal tot beste speler werd uitgeroepen: 3 keer tot MVP en 3 keer tot beste verdediger van het jaar. De eerste 4 jaar dat Swoopes in de WNBA speelde, werd ze met haar team, de Houston Comets, elk jaar kampioen. Er was geen enkele discussie over wie de eerste vrouwelijke atleet zou moeten zijn die een eigen Nike schoen kreeg: Sheryl Swoopes.

Kobe Bryant, 81 punten in een wedstrijd en de Nike Zoom Kobe 1

Tussen 1963 en 2006 heeft geen enkele NBA-speler meer dan 70 punten in een wedstrijd gescoord. Maar toen Kobe Bryant op 22 januari 2006 tegen Toronto speelde, op zijn Nike Zoom Kobe 1 schoenen, overtrof hij de magische grens die 43 jaar had standgehouden. Kobe maakte maar liefst 81 punten, de op een na hoogste score aller tijden binnen één NBA-wedstrijd. Geen enkele NBA-speler heeft sindsdien meer dan 80 punten gescoord. De score van 81 punten zal voor altijd een verbluffende prestatie blijven.

Sha'Carri Richardson, de snelste vrouw ter wereld en de Air Zoom Maxfly

In augustus 2023 veroverde Sha'Carri Richardson de titel 'snelste vrouw op aarde' door op het wereldkampioenschap atletiek in Boedapest de finale van de 100 meter te winnen. Met haar Nike Air Zoom&nbsp;Maxfly liep Sha'Carri een recordtijd van 10,65 seconden.<h3> </h3>

Michael Jordan, hoogtepunten in de lucht en de Air Jordan 14

Met 1 punt achterstand en slechts enkele seconden te gaan in Game 6 van de NBA-finales van 1998, kaapt Michael Jordan de bal van Utah Jazz en neemt het heft in eigen hand. Op de rand van de key doet Jordan of hij gaat versnellen, stopt dan razendsnel, komt omhoog en blijft in de lucht hangen, terwijl zijn tegenstander onder hem vertwijfeld toekijkt. En natuurlijk is zijn worp perfect. Chicago Bulls, het team van Jordan, is nu voor de zesde keer kampioen en wint voor de tweede keer drie kampioenschappen op rij. Geen enkele atleet heeft ons ooit zo hoog in 'the Air' gebracht als Jordan. De laatste seconden van dit kampioenschap horen tot een van zijn beste momenten.

Serena Williams, een ongelooflijke zomer en de Air Max Mirabella 3

Het komt alleen Serena Williams toe om een heel seizoen als haar moment te gedenken. De zomer van 2012 is de 'Summer of Serena', het seizoen waarin Williams op verbluffende wijze het tennis domineerde. Ze won de finales van het enkel- en dubbelspel in Wimbledon, de finale enkelspel van de US Open, én ze behaalde haar eerste olympische tennismedaille. Met het behalen van haar gouden medaille in Londen werd Williams de eerste tennisspeler ooit die een Golden Slam won in zowel het dubbel- als enkelspel.

Caitlin Clark, beste scorer ooit en de Nike Kobe 6 Protro

Een vrije worp in de finale van haar seizoen bij de senioren, leverde Iowa guard Caitlin Clark haar 3668ste punt op, waardoor ze de beste scorer ooit in de NCAA werd. Clark deed haar fans over de hele wereld versteld staan door met haar scores het ene record na het andere te breken. En bijna altijd deed ze dat met retro Nike Kobe sneakers aan. Caitlin Clark, die met kop en schouders boven elke man of vrouw in het collegiale basketbal uitsteekt, is in deze sport nu onbetwist topscorer.

Ken Griffey Jr., een prestatie op vaderdag en de Swingman Air Griffey

Geen enkele speler in de geschiedenis van het honkbal heeft een mooiere slag dan Ken Griffey Jr. Het was vaderdag 2004 toen Griffey Jr. tijdens een thuiswedstrijd in Cincinnati de thuisplaat opstapte en een slag produceerde die linea recta als record in de boeken kwam. Hij was namelijk de twintigste speler ooit, in de historie van het Major League Baseball, die 500 homeruns scoorde. Dit moment was des te ontroerender, omdat Griffey Jr. het meemaakte in het bijzijn van zijn vader, voormalig MLB-teamlid en Reds-legende Ken Griffey Sr.. Nadat Griffey Jr., in zijn Swingman Air Griffey schoenen, het veld was rondgerend en het thuishonk had geraakt, zag hij zijn vader in het publiek staan, klaar voor een vaderdag-omhelzing.

LeBron James, de koning van de NBA en de Nike LeBron XX

Na een fenomenale worp van meer dan 6 meter afstand, tegen het einde van het derde kwart in een reguliere thuiswedstrijd in seizoen 2023 tegen Oklahoma City, loopt LeBron James terug over het veld, handen in de lucht, en stopt de tijd. De wedstrijd wordt stilgelegd en de hele wereld is getuige van het moment dat LeBron NBA-topscorer aller tijden wordt door het verbreken van een record dat 40 jaar standhield. Met het vorstelijke aantal van 38.388 punten op zijn naam, en met Nike LeBron XX schoenen aan zijn voeten, betuigt Koning James zijn dankbaarheid aan het publiek en zegt dat zijn droom is uitgekomen.

Records zijn verbroken, mijlpalen zijn bereikt en kampioenswedstrijden gewonnen; allemaal op Air. Veel Atleten op Air zorgen voor cultuurverandering en worden iconen in de collectieve verbeelding.

Nike Heritage

Het startpunt voor fans

De 10 allergrootste sportmomenten met Nike Air

Al meer dan drie decennia staat Air Max bekend als een iconisch platform van Nike, met unieke innovaties en looks en de sensatie van lopen op lucht. Het heeft de tand des tijds doorstaan en blijft inspireren tot exclusieve Nike creaties die zowel de atleet ondersteunen als Nike vooruithelpen. Maar hoe vernieuw je een icoon? Om de status quo te doorbreken en een nieuwe invulling te geven aan de toekomst van Air Max, ontwikkelden we een revolutionaire, nieuwe editie van Air in combinatie met een opvallend, gestroomlijnd design: <a href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-air-max-dn-official-images" rel="noopener noreferrer" class="ql-size-small">de Nike Air Max Dn</a>. Nike Product Director Reggie Hunter onthult nu hoe de schoen is ontstaan en wat er allemaal voor nodig was om hem te maken.Het was 2021 en ik stond op de parkeerplaats van een enorme kermis in de staat Washington. Ik had net mijn eerste coronavaccinatie gekregen en mijn arm prikte nog toen mijn telefoon ging.Het was een goede collega van Nike die belde om te praten over een innovatie voor Nike Air Max, waarmee de lijn een hele nieuwe weg zou inslaan. De 15 minuten die ik daar op de parkeerplaats doorbracht, werden er 30, en toen 40, door het enthousiasme dat ons gesprek losmaakte.We hadden plotseling groen licht gekregen van de hoogste innovatieleiders van Nike voor een nieuwe Air Max koers, en ze hadden hoge verwachtingen. Hun boodschap was eigenlijk: "We willen 'the next big thing'. We zetten ons beste team erop. Ga jullie gang; jullie hebben één jaar om het voor elkaar te krijgen in plaats van twee of drie, en zullen vanuit huis werken vanwege corona."En weet je wat? Ik kreeg er een energieboost van. Het is altijd een bijzonder moment als alle leiders bij Nike op één lijn zitten en middelen beschikbaar stellen. En wij waren er klaar voor. We zagen talloze mogelijkheden voor Air Max. De grootste uitdaging was: hoe kunnen we alles doen wat we voor ogen hebben? Hoe kunnen we echt iets nieuws laten zien?

Max keert terug naar zijn roots

Als je kijkt hoe Air Max eind jaren 80 is begonnen, bestond de technologie meestal uit een kleinere, zichtbare Air zool, omhuld met foam. Toen Nike een 'venster' ontwierp voor dit functionele onderdeel, ontstond er een nieuw verlangen naar schoenen.Een verlangen dat onuitputtelijk bleek. Aan het begin van de jaren 2000 nam de vraag naar Air Max razendsnel toe. Nike bood veel innovatie en vernieuwing, en voor het eerst werden retro schoenen teruggebracht op een consistente en diepgaande manier. Mensen konden geen genoeg krijgen van Air Max. Het werd een trend om de Air zolen steeds groter te maken, en tegen 2020 klaagden sommige sneakerdragers dat onze schoenen te volumineus en zwaar waren; niet het gevoel dat je zou verwachten van Air. Er dreigde een einde te komen aan het momentum. We wisten dat we op een heldere, gerichte manier moesten bijsturen en nieuwe innovaties moesten creëren waarmee we een nieuwe generatie vooruit konden helpen.

Voor ons betekende het een terugkeer naar de roots van Air. Wat volgens mij Air Max oorspronkelijk zo speciaal maakte, was dat de schoenen waren ontwikkeld voor performancegericht hardlopen, ze voelden responsief aan en waren laag bij de grond. Ze zagen er snel, gestroomlijnd en verfijnd uit. We wilden deze look en feel nieuw leven inblazen, en dat was het begin van de Nike Air Max Dn.In de Air Max Dn valt de buisvormige Air designtaal van de schoen meteen op, dat alleen al is een comeback. Dit element verscheen namelijk voor het eerst in onze Max schoenen aan het begin van de eeuw, waar het destijds onder de radar bleef omdat mensen dol waren op de Air Max 95's en 97's. We zagen dat een jongere generatie fanatieke sneakerheads die hun Nike geschiedenis kennen, de oude buisvormige modellen opnieuw begonnen te ontdekken. En dat was perfect, want we wilden een schoen ontwerpen voor de nieuwe generatie en hun een eigen versie van Air Max geven.

We wilden een gloednieuw Air systeem creëren. De Air Max Dn is voorzien van onze eerste Nike Air unit met twee kamers en vier buizen. De twee kamers hebben elk twee buizen en de druk in de achterste buizen is hoger dan in de voorste, waardoor je wordt voortgestuwd van de afzet tot aan de landing. Dat is de 'dynamische beweging' in Dn: de Air unit reageert op de druk van je voet om je vloeiend vooruit te bewegen. Het is dus je eigen lichaam dat deze reactie in gang zet.We wisten dat we net zo doortastend, vernieuwend en innovatief te werk moesten gaan voor de rest van de schoen en ervoor moesten zorgen dat elk onderdeel de dynamische beweging van de Air unit zou aanvullen en versterken. Ik denk dat dit duidelijk naar voren komt in het materiaal van het bovenwerk; de haptische overlay met textuur ziet er snel en gestroomlijnd uit en smeekt om aangeraakt te worden. Het is onverwacht, en dat is precies waar we naar wilden terugkeren. Een nieuwe schoentaal en uitstraling bedenken, weg van de hype, met een design dat de grenzen opzoekt en een gesprek op gang brengt. Want dat is denk ik het ergste wat er kan gebeuren: een schoen waar niemand over praat.

Een gevoel opnieuw oproepen

Ik ben altijd al gek geweest op sneakers. In mijn jeugd gaven mijn ouders een vast bedrag uit aan schoenen en daar zaten geen sneakers bij die me street cred zou geven of die ik per se wilde hebben. Ik had een oudere vriend die de mooiste schoenen kreeg en als hij eruit groeide, gaf hij ze aan mij.Het eerste paar schoenen dat ik voor mezelf kocht &nbsp;met geld dat ik met Kerstmis had gekregen en met klusjes had verdiend, waren Nike Air Tech Challenge IV's van de Andre Agassi-lijn. Toen ik ze aantrok, dacht ik: "Deze schoenen zijn ongelooflijk en zullen me verder brengen dan ik ooit ben geweest." Ik was zo trots om ze te dragen.Door mijn passie voor schoenen werkte ik van mijn 14e tot mijn 23e in een sneakerwinkel in mijn stadje in het Verenigd Koninkrijk. Het coolste was om cultuur te ontdekken via oudere leeftijdsgenoten die naar nieuwe muziek luisterden, door over films te praten en meer te weten te komen over mode en schoenen van over de hele wereld. Ze namen me mee naar Londen om naar Nike Town te gaan en het beste van het nieuwe aanbod te zien. Dat gevoel van iets nieuws zien, iets dat iedereen wil hebben, iets dat me inspireert, is me altijd bijgebleven. Het is deels de reden waarom ik dit werk ben gaan doen. Er gaat niets boven het creëren van iets dat gelijk een emotionele en persoonlijke reactie oproept.

Deze Max is voor jou

Soms denk ik terug aan die parkeerplaats op het kermisterrein in 2021, toen ik het gesprek over Air Max beëindigde en het vaccin nog in mijn arm voelde. Ik had totaal geen idee hoeveel werk me te wachten stond. Het Air Max Dn team maakte al vanaf het begin grapjes over hoeveel e-mails we zouden uitwisselen over dit project. Ik denk dat de schoen vijf keer meer werk heeft gekost dan we hadden gedacht.Wat het voor mij allemaal de moeite waard maakt, is het idee dat een kind een Air Max Dn kan bemachtigen. Dan denk ik terug aan het moment dat ik die Agassi Challenges aantrok; de attitude, de zelfverzekerdheid, het gevoel dat alles mogelijk was in die schoenen. Ik wil dat mensen die gevoelens ervaren als ze de schoen dragen. De nieuwheid en frisheid voelen. En dat ze helemaal zichzelf erin kunnen zijn.Dat is het ultieme doel: dat ik heb geholpen een schoen te maken die weerklank vindt, een schoen die iemand kan inspireren en een nieuwe fascinatie voor Nike sneakers kan aanwakkeren. Een schoen die je verder brengt dan je ooit bent geweest.

Voor het bedenken van de revolutionaire Air Max Dn was creativiteit, passie en lef nodig. Nike Product Director Reggie Hunter vertelt het hele verhaal.

Zo maak je het

"We wilden iets onverwachts creëren"

Door Adam BradleyHoe klinkt 50 jaar Nike? Voetstappen op polyurethaan. De echo van optische gele ballen tegen nylon snaren. Het gepiep van rubberen zolen op gladde vloeren. Maar vooral klinkt Nike als haar atleten. In het begin kon je losse stemmen onderscheiden: Steve Prefontaine, Joan Benoit Samuelson, George 'The Iceman' Gervin. In de loop van de jaren werden die stemmen steeds luider en diverser: John McEnroe, Bo Jackson, Michael Jeffrey Jordan. Toen Tiger, Serena, LeBron. Ronaldo, Mbappé, Naomi. Het koor werd steeds luider totdat hun stemmen als één heldere harmonie begonnen te klinken.&nbsp;Nike luistert. In de woorden van John Slusher, Executive Vice President Global Sports Marketing van het bedrijf: "Luisteren naar de stem van de atleet is essentieel voor ons." Slusher en zijn team besteden veel tijd aan het inspelen en zelfs anticiperen op de behoeften van atleten. Een opkomende WNBA-ster als Sabrina Ionescu heeft misschien andere wensen dan een veteraan met 18 jaar ervaring als Diana Taurasi. Dat kan zakelijke begeleiding zijn of een bezoek aan het Sports Research Lab om de perfecte schoenen te vinden. De meeste atleten kunnen een therapeutische massage wel waarderen, maar voor lange-afstandsloper Shalane Flanagan kan een massage tussen de heats door net het verschil betekenen tussen kwalificatie voor de finale of vertrekken.

Ja, Nike luistert. Luisteren leidt tot leren: hoe we prestaties kunnen verbeteren, hoe we het bedrijf kunnen verbeteren, hoe we kunnen inspelen op het moment. Leren leidt tot groeien: het leidt niet alleen tot betere producten, maar ook tot beter beleid: zoals steun voor atleten die zich inzetten voor sociale rechtvaardigheid en de stemmen van vrouwen centraal stellen binnen de sportwereld en het bedrijf.&nbsp;Groeien leidt tot betrokkenheid, door te investeren in de mensen en de principes die het bedrijf definiëren. En door die commitment ontstaat er een soort familieband tussen Nike en zijn atleten. Slusher is vaak gespannen als hij naar grote sportevenementen kijkt. Waarom? "Als het tussen twee Nike teams of twee Nike atleten gaat", zegt hij, "durf ik niet te kijken. Bij Nike in het algemeen en binnen onze teams zijn we dol op onze atleten en onze sporten."Ook de atleten van Nike laten al jaren diezelfde commitment zien. Na een verjaardagsfeest dat tot in de kleine uurtjes doorging, kwam New York Yankees legende Derek Jeter toch opdagen voor een event met belangrijke Nike retailers omdat hij wist hoe belangrijk het was voor het bedrijf. En Kobe Bryant was volgens Slusher ooit bij 92 Nike events in een kalenderjaar, terwijl hij er maar acht had hoeven doen.&nbsp;Misschien is dat wat mensen bedoelen als ze het over de Nike familie hebben. Misschien voelen grote sportevenementen daarom vaak aan als een familiereünie, waarbij de oudere atleten de jongeren onder hun vleugels nemen. Tijdens een lang weekend in februari bijvoorbeeld, namen een paar American-footballlegendes van Nike de tijd om welkomstboodschappen op te nemen voor de nieuwste sponsorpartners van het merk. Dat waren jonge atleten, waarvan sommigen net van de universiteit kwamen, voor wie een persoonlijke boodschap van helden als Barry Sanders of Jerry Rice een droom moet zijn geweest. Bij Nike zijn zulke dromen vaak het begin van nieuwe dromen.&nbsp;"Onze atleten maken deel uit van de Nike familie en we willen ze helpen succesvol te zijn", zegt Slusher. Het is een veelgebruikte metafoor in het bedrijfsleven, die bijna nooit wordt waargemaakt. Bedrijven hebben het graag over de warme en gezellige sfeer van saamhorigheid, maar geven niet thuis als het gaat om de verantwoordelijkheden die je naar familie hebt. Maar zoals Barry Sanders uitlegt: "Nike heeft zich iets gerealiseerd. Ze steunen atleten niet alleen in hun sport, maar steunen ook hun interesses buiten het veld. Nike heeft geweldige partnerschappen en relaties opgebouwd met atleten", voegt Jerry Rice eraan toe. Ja, Nike zet je in de spotlights als atleet, legt hij uit, maar dat werkt twee kanten op: "Als het allemaal goed werkt, en je weet dat ze achter je staan en jij achter hen", zegt Rice, "heb je de perfecte relatie."De ervaringen van Alex Morgan met Nike sluiten aan bij de woorden van Sanders en Rice over het familiegevoel bij het bedrijf. Toen Morgan 7 jaar oud was, richtte ze samen met twee vriendinnen uit de buurt haar eigen Nike club op. Ze spraken af in de achtertuin van het huis van de familie Morgan in Diamond Bar, Californië, in een wit schuurtje versierd met Swooshes die de meisjes op de muren hadden gekrabbeld. "We probeerden het Nike logo zo goed mogelijk na te tekenen", herinnert Morgan zich. "Vanaf dat moment was ik een grote fan van Nike." Na een succesvolle voetbalcarrière op de universiteit werd Morgan prof en sloot ze zich al snel aan bij de Nike familie. "Mijn eerste sponsordeal met Nike was een droom die uitkwam", vertelt ze over het contract dat ze in 2011 tekende. "Het was het begin van een lang, geweldig avontuur." Dat avontuur omvatte voor Morgan tot op heden twee eindoverwinningen op het wereldkampioenschap, een olympische gouden medaille en een luisterrijke clubcarrière.Maar haar mooiste herinnering als Nike atleet was buiten het veld. In 2019 laste ze een pauze in haar voetbalcarrière in omdat ze zwanger was van haar eerste kind. Toevallig lanceerde Nike datzelfde jaar een zwangerschapscollectie. "Ik kreeg een van de allereerste prototypen", zegt ze. In haar nieuwe Nike kleding kon ze comfortabel blijven bewegen en voelde ze zich zelfverzekerd en sterk. "Gewoon de steun die ik voelde, niet alleen op het voetbalveld, maar ook als aanstaande moeder, was heel fijn." Tegenwoordig dragen zij en haar zoontje matchende Jordans. De Nike familie groeit.

In een zeldzaam interview met de Harvard Business Review in 1992 legde de inmiddels 86-jarige oprichter van Nike, Phil Knight, uit wat het bedrijf zoekt in haar partners. "De kunst is om atleten te vinden die niet alleen kunnen winnen, maar ook emoties kunnen opwekken," zegt hij. Als je naar de afgelopen decennia kijkt, zie je dat Nike daar steeds weer in geslaagd is. Van Andre Agassi tot Charles Barkley, van Emma Raducanu tot Ja Morant. Als de atleten eenmaal zijn gevonden, wil Nike met ze meegroeien. "We nemen de tijd om onze atleten te begrijpen en we bouwen langdurige relaties met ze op", legt Knight uit. "Die relaties gaan verder dan financiële transacties. John McEnroe en Joan Benoit dragen onze schoenen elke dag, ook al staat dat niet in hun contract. Wij zijn gek op hen en zij op ons. We veroveren hun hart én hun voeten."Harten en voeten veroveren is een goede samenvatting van hoe Nike te werk gaat. Dat is al zo vanaf het begin, toen de spirit van Nike alleen nog maar bestond uit een coach en een atleet: Knight en zijn coach Bill Bowerman van de University of Oregon. Hoewel het bedrijf, net als de sportwereld, in een halve eeuw erg is veranderd, is er ook veel hetzelfde gebleven. "Ondanks alles wat er in de loop der tijd veranderd is, beginnen we nog altijd met de beste atleten, met de beste verhalen, die de beste producten dragen en winnen", zegt Slusher. Het gebeurde allemaal vanuit de kofferbak van Phils auto: zorg dat de man die de marathon gaat winnen je schoenen draagt. En in zekere zin gaat het nog steeds zo. Natuurlijk is het nu veel breder en complexer, maar we werken nog steeds samen met geweldige atleten en helpen hen het beste uit zichzelf te halen."En het bedrijf vereeuwigt die hechte relaties door de gebouwen op de uitgestrekte campus in Beaverton, Oregon, te vernoemen naar de grootste sterren. "De gebouwen zijn vernoemd naar de mannen en vrouwen die ons meer hebben gegeven dan hun namen en steunbetuigingen", legt Knight uit in zijn memoires uit 2016, 'Shoe Dog'. ''Joan Benoit Samuelson, Ken Griffey Jr., Mia Hamm, Tiger Woods, Dan Fouts, Jerry Rice, Steve Prefontaine: zij gaven ons onze identiteit.""Gebouwen naar atleten vernoemen is iets heel moois", aldus John McEnroe, die ook naamgever van een gebouw op de campus is. De zevenvoudig grandslamwinnaar is bovendien de langste partneratleet van Nike, met al 44 jaar op de teller en nog geen einde in zicht. De lange relatie van de tenniskampioen met Nike is het bewijs dat het bedrijf het bij het juiste eind heeft wat betreft de omgang met de atleten die voor het merk tekenen. Zelfs Knight weet waarschijnlijk niet precies hoeveel atleten de afgelopen 50 jaar deel hebben uitgemaakt van het verhaal van Nike. Het bedrijf onderhoudt voortdurend bijna 16.000 relaties met atleten en organisaties uit de hele wereld. Forbes schreef onlangs dat van de top 100 best verdienende atleten meer dan de helft deel uitmaakt van de Nike familie. Nike is een merk voor kampioenen.

Je zou de eerste 50 jaar van Nike kunnen beschrijven aan de hand van de kampioenen, personen die dankzij hun streven naar perfectie de hoogste status binnen hun sport hebben gekregen. LeBron James en Serena Williams, Giannis Antetokounmpo en Naomi Osaka, Rafa Nadal en Sam Kerr, en nog zoveel anderen. Hier is 'kampioen' een woord waarin prestaties uit het verleden zijn vastgelegd. Als bedrijf omarmt Nike het woord door de doelen van zijn atleten actief te ondersteunen. In zijn brief ter ere van het gouden jubileum van Nike verwees Knight naar deze overtuiging: "Vanaf dag één", schreef hij, "draaide alles wat we deden, en nog steeds doen, om het realiseren van het potentieel van elke atleet ter wereld."Hoe steun je een kampioen? Die vraag kun je het beste stellen aan drievoudig Super Bowl-kampioen Jerry Rice. Om te beginnen, zegt hij, heb je de beste en mooiste gear nodig. "Het draait allemaal om swag! Met die Nike Swoosh erop", zegt hij terwijl hij een Nike T-shirt draagt met een Swoosh op de borst. "Ik weet nog dat ik het bandje van mijn schoenen op een bepaalde manier moest vastmaken, zodat het logo opviel. Alleen al vanwege dat logo wist ik dat ik iets speciaals ging doen op die dag."Als we ze vragen wat ze in een tijdcapsule zouden bewaren ter herdenking van het 50e Nike jubileum, noemen verschillende atleten de iconische reclamecampagnes van eind jaren 80 en begin jaren 90 met Michael Jordan in de hoofdrol, in het bijzonder de door Spike Lee geregisseerde reclame uit 1989 met Lee als Mars Blackmon en zijn onvergetelijke zin "It's gotta be the shoes!".Die zin is vandaag nog even waar als toen. Tijdens een recent bezoek aan de Nike campus werd NBA-kampioen Giannis Antetokounmpo gevraagd wat er in hem opkomt als hij aan Nike denkt. Hij antwoordde meteen. ''Schoenen. Vooral gratis schoenen! Die die ik thuis krijg gestuurd", zei hij met een plagende grijns, een bekend gezicht voor degenen die het speelse karakter van een van 's werelds meest gedreven atleten goed kennen. Maar net zo snel neemt hij een oprechte en bedachtzame toon aan. Waar denk je bij Nike aan? "De cultuur die ze in de loop der jaren hebben opgebouwd", zegt hij. "Bij Nike denk ik aan de atleten die onderdeel zijn geweest van de weg die het bedrijf heeft afgelegd."

Barry Sanders heeft een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van Nike, en andersom ook. Sanders was in zijn hele carrière altijd vrijgevig naar teamgenoten toe. Hij deed zijn linemen Rolex-horloges en tv's cadeau, maar aan zichzelf gaf hij niet veel geld uit. Buiten het veld liep vaak hij van top tot teen in Nike kleding. Waarom zou je betalen voor kleding als Nike je die gratis geeft? Bovendien kwam er ook een bepaalde trots naar boven als hij de Swoosh droeg. "Het was een soort stempel van goedkeuring", zegt Sanders nu over zijn besluit om bij Nike te tekenen. "Ik ben een van die jongens."Veel van die 'jongens' waar Sanders zich er een van voelde, zijn vrouwen. Nike blijft stappen zetten in de commitment aan vrouwensport en in ontwikkelingen voor de vrouwelijke consument. "Het is heel fijn om met Nike samen te brainstormen en met mensen in een ruimte te zitten die daadwerkelijk een plan voor de toekomst hebben", zegt Alex Morgan. "Het is voor hen goed om te weten hoe de atleet naar iets kijkt en als atleet voelt het goed om een authentieke bijdrage te leveren." Met de oprichting van de Athlete Think Tank eerder dit jaar werd er een formele adviesraad van atleten opgezet die als doel heeft om te investeren in de toekomst van vrouwensport. Een van de 13 leden van het eerste uur is Serena Williams, die met haar visie en voortrekkersrol veel kan betekenen voor deze zaak. "Volgens mij heeft Nike veel geleerd van de samenwerking met mij en mijn team", zegt Williams. "Ik heb ze denk ik geleerd om flexibeler en spontaner te zijn." Natuurlijk heeft zij ook van Nike geleerd: hoe je langetermijndoelen in kaart brengt, hoe je een succesvol plan opzet. Het Spaanse tennistalent Paula Badosa is 26 jaar en half zo oud als Nike, maar ze snapt hoe het bedrijf werkt. "De dromen die wij als atleten hebben, worden ook hun dromen", legt ze uit.&nbsp;De stem van de atleet is duidelijk hoorbaar.

De stem zelf is een atleet. We horen het geluid door de bewuste en onbewuste coördinatie van longen en buikspieren, stembanden en strottenhoofd, tong en tanden. Het is dan ook niet verrassend dat mensen die hun leven hebben gewijd aan het trainen van hun lichaam om topprestaties te leveren, ook een krachtige stem hebben. A'ja Wilson, universiteitsbasketbalkampioen, MVP in de WNBA en drievoudig All Star, allemaal voor haar 26e levensjaar, ziet in dat de belangrijkste rol die ze heeft die als 'stem voor degenen zonder stem' is. In de maanden na de dood van Breonna Taylor, een 26-jarige zwarte vrouw uit Louisville, Kentucky die werd doodgeschoten door de politie tijdens een ongerechtvaardigde inval in haar appartement, gebruikte Wilson het platform dat ze had verdiend met haar sportieve prestaties om haar stem te laten horen. In een persconferentie op 24 september 2020 voorafgaand aan de derde wedstrijd van de halve finale van haar team Las Vegas Aces tegen Connecticut Sun, een dag nadat ze had gehoord dat geen van de agenten die betrokken waren bij de dood van Taylor zou worden aangeklaagd, liet Wilson haar stem horen om haar overtuigingen kracht bij te zetten. “Black Lives Matter is geen grote organisatie die om geld draait'', zei ze. ''Het is een statement. Het is mijn dagelijkse realiteit. Ik ben een zwarte vrouw. Als je alles wegneemt wat ik heb verdiend, ben ik nog steeds een zwarte vrouw."Wilson weet dat Nike haar en haar vrijheid om te zeggen wat ze wil, steunt. Bovendien begrijpt ze dat Nike haar de mogelijkheid biedt om haar stem te versterken, zodat die verder reikt en meer weerklank vindt. "Nike verricht fantastisch werk door ons te helpen onze verhalen te vertellen op de manier waarop wij dat willen", zegt ze. ''Wees gewoon jezelf en zij doen de rest. Ik waardeer dat en weet zeker dat andere atleten dat ook doen."

Voor Nike is iedereen een atleet.* Dat zijn geen loze woorden, maar een uitgangspunt. Het zegt natuurlijk iets over de grote commerciële ambities van het bedrijf, maar getuigt ook van ambitie om iedereen te bereiken en van dienst te willen zijn. Als ik mijn twee dochters van 8 en 11 vraag wat het voor ze betekent om een Swoosh te dragen, klinken ze net als de atleten van Nike. Ze voelen zich sneller en zelfverzekerder. Het voelt gewoon comfortabel. "Pap", zegt de oudste lichtelijk geïrriteerd, "het is gewoon cool." Jerry Rice, Mia Hamm, Ada Hegerberg en Eliud Kipchoge zijn het er allemaal over eens: vijftig jaar staat Nike goed.Nike's slogan voor het gouden jubileum is bondig en straalt ambitie uit: 'Never Done'. Hierin lijkt die op 'Just Do It', de beroemdste slogan van het merk. John McEnroe herinnert zich zijn reactie nog goed toen een Nike medewerker die iconische woorden 30 jaar geleden aan hem voorlegde. "Afschuwelijk! Die slaat nooit aan", zei hij. "Ik kan wel zeggen dat ik het mis had", geeft McEnroe hoofdschuddend toe. Ik leg hem de nieuwe slogan voor en hij knikt. "Dat klinkt goed", zegt hij. "Het geeft me het idee dat Nike na deze 50 jaar voor nog eens 50 wil gaan."

Ons streven is om onze Nike atleten zo goed mogelijk te ondersteunen. Dit is het resultaat van 50 jaar actief luisteren.

De stem van de atleet

Fans van de Swoosh weten dat het merk een felbegeerde schoen kan ontwerpen. De logische volgende stap is een schoen ontwerpen die swag en performance combineert, en die aan het einde van de levensduur uit elkaar kan worden gehaald en gerecycled.Dat was de opdracht die het Nike&nbsp;ISPA team meekreeg. ISPA staat voor Improvise, Scavenge, Protect, Adapt (improviseren, zoeken, beschermen, aanpassen). Het is een Nike designfilosofie die makers aanspoort om van de platgetreden designpaden af te wijken en op andere manieren naar producten te kijken. Het doel is in dit geval om stappen te zetten om dichter bij de circulaire visie van Nike te komen: een gesloten kringloop waarin geen restafval wordt geproduceerd. Zo willen we de planeet en de toekomst van sport helpen beschermen.Onlangs bracht het ISPA team twee spraakmakende nieuwe schoenen uit die het innoverende vermogen van het merk laten zien en onze toekomst&nbsp; op het gebied van circulair design overduidelijk maken. <h3>Het plan</h3>Al meer dan 30 jaar bedenken Nike teams designoplossingen voor atleten en de planeet. Ze ontwikkelden nieuwe materialen die minder belastend zijn voor het milieu (zie:&nbsp;Nike Grind,&nbsp;Nike Air) en uitmuntende performanceschoenen en iconische lifestylekleding gemaakt met gerecyclede materialen (zie:&nbsp;Alphafly Next Nature, de&nbsp;Move to Zero collecties voor 2022). Omdat de klimaatcrisis een steeds dringender probleem wordt voor atleten&nbsp;overal ter wereld, schakelden de teams van Nike een tandje bij en zijn ze de principes van circulair design gaan zien als handvatten om hun creativiteit&nbsp;aan te wakkeren. Daartoe behoren ook de tien principes die zijn beschreven in de &nbsp;<a href="https://www.nikecirculardesign.com/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Gids voor circulair design van Nike</a>. Dit opensource-werkboek hebben we samengesteld om lessen en inzichten te delen met de grotere designcommunity en mensen die graag willen weten hoe design kan helpen om de impact van productie op de planeet te verkleinen.Het&nbsp;ISPA&nbsp;team ging aan de slag met het circulaire designprincipe 'demontage', oftewel&nbsp;de mogelijkheid om een product eenvoudig uit elkaar te kunnen halen om de afzonderlijke onderdelen te kunnen recyclen. Dat is een van de moeilijkere principes om te implementeren in schoendesign. Een goede schoen is flexibel en stevig. Om aan die vereisten te voldoen, gebruiken designers meestal lijm en andere hechtmiddelen, maar daardoor wordt het vrijwel onmogelijk een schoen uit elkaar te halen en recyclen. Als schoenen worden gerecycled, gaan ze in de regel door een versnipperaar. Dat proces kost veel energie en de snippers die je overhoudt, zijn maar op een beperkt aantal manieren te gebruiken. Door een schoen te maken die uit elkaar kan worden gehaald, krijg je een product met een kleinere ecologische voetafdruk en waarmee meer mogelijk is binnen de levensduur. <h3>De innovaties</h3>Het lukte het ISPA team een schoen te maken die uit elkaar kan worden gehaald. "Deze schoenen zijn tot stand gekomen in samenwerking met engineering, digitale productcreatie en ontwikkeling en de productiemethode is in het hele proces leidend geweest. Je kunt hier met recht zeggen dat vorm functie volgt", zegt Darryl Matthews, VP, Catalyst Footwear Product Design. "We hopen dat deze ideeën en looks de standaard worden, zodat we&nbsp;snel&nbsp;kunnen gaan nadenken over hoe schoenen in de toekomst nog beter kunnen."

<h3>De Nike ISPA Link</h3>Het futuristische design heeft drie modules die in elkaar grijpen. Er komt geen lijm aan te pas. Als ze zijn afgedragen, kun je ze uit elkaar halen en naar een Nike Store brengen die de service Recyclen + Doneren aanbiedt.

De middenzool heeft uitstulpingen die precies in openingen in het bovenwerk passen. Het resultaat is een pasvorm die comfortabel en stabiel is, en goed ventileert, volgens de veertig atleten&nbsp;die het prototype zo'n tweehonderd uur hebben gedragen.

Wat de productie betreft, is de Link revolutionair in zijn eenvoud. Het kost ongeveer acht minuten om een paar Links in elkaar te zetten, wat een fractie is van de tijd die het kost om een traditionele sneaker te maken. Dit is te danken aan een speciaal gemaakte mal en omdat er bij het plaatsen van de middenzool geen tijdrovend lijmproces aan te pas komt. Bovendien wordt de schoen in elkaar gezet zonder conventionele processen die veel energie kosten, zoals koeling, verhitting en transportbandsystemen.

<h3>De Nike ISPA Link Axis</h3>Een radicaal vernieuwende schoen. Dat is wat de <a href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-debuts-the-ispa-link-axis-an-exploration-into-circular-design" rel="noopener noreferrer">Link Axis</a> is geworden, door voort te borduren op de ontwikkelingen van de Link en nog meer duurzame vernieuwingen door te voeren. De Link Axis heeft een Flyknit bovenwerk van 100 procent gerecycled polyester dat zo is gemaakt dat het precies over de buitenzool past (bij de Link werd het bovenwerk nog op de traditionele manier gestikt). De 100% gerecyclede TPU-afwerking is gemaakt met restmateriaal van airbags.

De Link Axis is de nieuwe demontage-topper en vertegenwoordigt de principes voor circulair ontwerpen op meerdere gebieden: materiaalkeuze, verminderd restafval en mogelijkheden voor hergebruik (refurbishment).

De schoen heeft ook een kooiconstructie van TPU die voor 20 procent gerecycled is. Tijdens het recyclingproces veranderen sommige materiaaleigenschappen, waardoor voor de kooiconstructie de juiste balans moest worden gevonden tussen gerecycled en nieuw materiaal voor stevigheid en grip. Het ISPA team blijft ontwikkelingen op dit gebied op de voet volgen.

Nike heeft eerder al met demontage en modulaire designs met in elkaar grijpende delen geëxperimenteerd bij de Presto Clip uit 2003...

2003

...en de Zvezdochka uit 2005, die samen met industrieel designer Marc Newson werd gemaakt. Deze designs baanden de weg voor de ISPA Link en ISPA Link Axis.

2005

Inspiratie uit het verleden

<h3>Hoe nu verder?</h3>Om de vruchten te plukken van baanbrekende designs als de Link en de Link Axis, moeten we de innovaties op grotere schaal toepassen. Dat proces is in gang gezet. Er wordt al holistisch gekeken naar de &nbsp;productlijnen en toeleveringsketens van Nike om te bepalen waar er nieuwe methoden kunnen worden geïmplementeerd om een groter publiek te bereiken en stappen te zetten op weg naar <a href="https://about.nike.com/en/impact" rel="noopener noreferrer">de duurzaamheidsdoelen van Nike voor 2025</a> en daarna.Voor serieuze schaalvergroting moeten verschillende sectoren nauw samenwerken om de bedrijfsmodellen en infrastructuren te realiseren die het mogelijk maken om producten te recyclen. Daarom is Nike bezig partnerschappen op te zetten voor meer mogelijkheden op het gebied van recycling en investeert het merk overal ter wereld in inleverprogramma's voor consumenten, zodat afgedankte producten makkelijker kunnen worden verzameld voor hergebruik.Net zo belangrijk is dat Nike met radicale nieuwe looks als die van de Link en Link Axis een signaal afgeeft over het belang van circulaire systemen in de strijd tegen klimaatverandering en samen met consumenten en de designcommunity het gesprek hierover wil aangaan.Nike was dan ook trots op de deelname aan '&nbsp;<a href="https://www.design-museum.de/en/exhibitions/detailpages/plastic.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Plastic: Remaking Our World</a>', een tentoonstelling die van 26 maart tot 4 september 2022 werd gehouden in het &nbsp;<a href="https://www.design-museum.de/en/information.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Vitra Design Museum</a>, een leidend designinstituut in Duitsland. Op de tentoonstelling was te zien hoe het revolutionaire design van de ISPA Link Axis tot stand kwam. Bezoekers kregen een uniek kijkje in hoe het merk innovatief, duurzaam design benadert.Met de Link en de Link Axis zet Nike nog meer vaart achter de ontwikkeling richting een circulaire, CO2-neutrale en afvalvrije toekomst. John Hoke, Chief Design Innovation Officer bij Nike: "Het is onze verantwoordelijkheid om een totaaloplossing voor design te bedenken: hoe we grondstoffen verkrijgen en producten maken, gebruiken, terugkrijgen en uiteindelijk een nieuwe bestemming geven. We moeten&nbsp;beter omspringen&nbsp;met de middelen die we hebben."

De ISPA Link en ISPA Link Axis zijn voorbeelden van producten waarbij in het design rekening is gehouden met de uiteindelijke demontage. Deze innovatieve ontwerpen zijn de eerste bemoedigende stappen richting een circulaire toekomst voor ons merk.

De 10 allergrootste sportmomenten met Nike Air

"We wilden iets onverwachts creëren"

De stem van de atleet

Waarom we schoenen maken die je uit elkaar kunt halen