เมื่อนักวิ่งสปรินท์ระยะ 100 เมตรที่ทรงเกียรติที่สุดได้ก้าวไปที่เส้นเป็นครั้งสุดท้าย เธอบอกตัวเองถึงสิ่งที่เธอรู้ดี นั่นก็คือเธอพร้อม ทรงพลัง และการแข่งนี้เป็นของเธอ และเพื่อเธอ อีกไม่กี่วินาทีถัดไปคือการให้เกียรติถึงทุกสิ่งอย่างที่นำเธอมาสู่ช่วงเวลาสำคัญนี้ผมสีเขียว เหลือง และดำสะบัดอยู่ข้างหลังเธอ ผู้ที่กล่าวถึงตัวเองว่า "บุตรสาวเป็นผืนดิน" เลือกที่จะทำผมเป็นสีของธงชาติของเธอสำหรับการแข่งรอบสุดท้าย &nbsp;ขณะที่เล็บสีทองก็กางแผ่ออกข้างหน้าเธอ <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-celebrates-shelly-ann-fraser-pryce" target="_blank">Shelly-Ann Fraser-Pryce</a> ระเบิดพลังออกจากบล็อคในรอบชิงของการแข่งกรีฑาชิงแชมป์โลก 2025 ในสนามกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่นที่เนืองแน่นไปด้วยผู้ชมในกรุงโตเกียว เธอจบอาชีพการวิ่งระยะ 100 เมตรด้วยความเร็วสูงสุด ความแข็งแกร่ง และความสงบนิ่ง ในแบบเดียวกันกับที่เธอเริ่มแข่งวิ่งเมื่อ 18 ปีก่อนที่ญี่ปุ่น เป็นการยกย่องอันกล้าหาญต่อจาเมกา ชาติที่ให้การสนับสนุนเธออย่าไม่ลดละในช่วงเวลา 2 ทศวรรษในจุดสูงสุดของวงการกีฬาในทศวรรษแห่งการครองสนามแข่ง ตั้งแต่เป็นผู้หญิงชาวแคริบเบียนคนแรกที่ชนะเหรียญทองโอลิมปิกในการวิ่ง 100 เมตรเมื่อปี 2008 จนถึงการกลับมาคว้าแชมป์โลกในปี 2019 หลังจากที่เธอให้กำเนิด Zyon ลูกชายของเธอ Shelly-Ann คือตัวแทนแห่งพลังของ 2 ขั้ว &nbsp;ความสามารถในการแข่งอันยืนยาวในการวิ่งสุดกดดันและสั้นที่สุดของกรีฑา สื่อให้เห็นถึงความเป็นผู้หญิงและการแสดงออกถึงตัวตนในกีฬาที่ใช้ร่างกายอย่ากหนักหน่วง เป็นการพิสูจน์ว่าความเป็นแม่และความยิ่งใหญ่เกิดขึ้นพร้อมกันได้สิ่งที่นักกีฬาทั่วโลก โดยเฉพาะหญิงสาววัยเยาว์สามารถเรียนรู้จาก Shelly-Ann ได้คือความกล้าในการวิ่งในการแข่งของตัวเอง ในแบบที่ตัวเองกำหนด การเชื่อมั่นว่าอุปสรรคไม่ใช่สิ่งที่กำหนดชะตา แต่สิ่งสำคัญคือการรับมือกับอุปสรรคเหล่านั้น และความยึดมั่นที่ว่า ถ้าคุณเชื่อในตัวเองและมีวินัย ทุกอย่างก็จะผสานลงตัวได้เอง ทั้งความฝัน ครอบครัว อาชีพ และการสร้างตำนานทั้งเรื่องนั้น การแข่งอันสุดยอดทั้ง 276 ครั้ง และโมเมนต์การเข้าเส้นชัย ขอบคุณนะ Shelly-Annด้านล่าง เราจะพาไปดูเบื้องหลังของช่วงวันสุดท้ายของ G.O.A.T. คนนี้ที่โตเกียว

รองเท้า ผม เส้นชัย ในการแข่งกรีฑาชิงแชมป์โลก 2025 ที่กรุงโตเกียว Shelly-Ann แชมป์โลก 5 สมัย ได้สิ้นสุดเส้นทางอาชีพของเธอในแบบที่เธอกำหนดเอง

Sofieke van Bilsen เป็นช่างภาพชาวดัตช์วัย 29 ปีที่มีความหลงใหลในการบอกเล่าเรื่องราวผ่านรูปภาพ เธอเป็นช่างภาพประจำฟุตบอลทีมชาติหญิงของเยอรมนี และเป็นช่างภาพของทีมโอลิมปิกของเยอรมนีที่กรุงปารีสปี 2024 นอกจากนี้ ยังทำงานอย่างใกล้ชิดกับนักกีฬา Nike อย่าง Faith Kipyegon, Eliud Kipchoge และ Sifan Hassanสไตล์การถ่ายภาพของเธอจะเน้นการสร้างเรื่องราวผ่านภาพที่น่าสนใจ โดยโฟกัสที่ความเชื่อมโยงอันลึกซึ้งระหว่างอารมณ์และความเป็นนักกีฬา เธอมุ่งมั่นที่จะจับภาพช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริงในเบื้องหลัง เรื่องราวของเส้นทางที่ไม่เคยมีการเปิดเผย รวมถึงทุกสิ่งอย่าง เป็นการนำเสนอจิตวิญญาณของกีฬาในแบบมีชีวิตชีวาบุคลิกของ Sofieke ช่วยให้สามารถสานสัมพันธ์กับผู้คนได้แบบทันที และเธอก็เป็นที่รักของเหล่านักกีฬาที่เธอทำงานด้วย นอกจากนี้ เธอก็เป็นคนสบายๆ และกระตือรือร้น ซึ่งเข้ากันได้อย่างลงตัวกับระดับทักษะอันสุดยอดของเธอ รวมถึงความสามารถในการทำงานในสภาพแวดล้อมที่กดดันสูงสำหรับนักกีฬา

Sofieke van Bilsen

ภาพเล่าเรื่อง

Shelly-Ann Fraser-Pryce ชื่อดังวิ่งในระยะ 100 เมตรสุดท้ายในแบบของเธอเอง

ตลอดเส้นทางอาชีพ LeBron James ได้เผยแพร่ความรักที่มีต่อกีฬาบาสเก็ตบอลไปทั่วโลก โดยร่วมมือกับ Nike เพื่อเดินทางไปทั่วจีนแผ่นดินใหญ่ในช่วงปิดฤดูกาลและสร้างแรงบันดาลใจในวัฒนธรรมบาสเก็ตบอลให้แฟนๆ ทั้งประเทศ เช่นเดียวกับเส้นทางอาชีพของ LeBron ที่พัฒนาไปตามยุคสมัยต่างๆ ทัวร์ของเขาก็ได้สะท้อนถึงคุณค่าที่แตกต่างกันในแต่ละครั้งที่ไปเยือนนับตั้งแต่ปี 2005 ด้านล่างนี้คือช่วงเวลาที่น่าจดจำที่สุดของเขาในประเทศจีน

2005-2009

LeBron เริ่มทัวร์นาเมนต์ครั้งแรกที่ปักกิ่งในเดือนสิงหาคม 2005 โดยได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีมอบรางวัลของทัวร์นาเมนต์ Nike Battlegrounds แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ได้มีบทบาทสำคัญมากกว่าแค่เป็นผู้ชม ทันทีที่เดินทางมาถึงประเทศจีน เขาเชื่อว่าทัวร์นาเมนต์ครั้งนี้จะเป็นการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมที่หยั่งรากลึกในความรักที่มีต่อบาสเก็ตบอลร่วมกัน และเป็นพันธกิจที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักกีฬารุ่นเยาว์เจเนอเรชันถัดไปในประเทศจีน "บาสเก็ตบอลไม่ใช่แค่กีฬาเท่านั้น แต่เป็นสะพานเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกัน" เขากล่าว&nbsp;"เป็นประสบการณ์การเรียนรู้อันล้ำค่าสำหรับทุกคน ผมหวังว่าผมจะสามารถช่วยพัฒนาวงการกีฬาไปทั่วโลก และสร้างแรงบันดาลใจให้เยาวชนในประเทศจีนให้เดินตามความฝันของตัวเองต่อไป"

มรดกของ LeBron ในประเทศจีนปรากฏให้เห็นผ่านรองเท้ารุ่นซิกเนเจอร์ที่จำหน่ายเฉพาะในประเทศจีน ในปี 2007 ทาง LeBron James ได้ปรากฏตัวร่วมกับ Mark Parker ประธานและซีอีโอของ NIKE, Inc. เพื่อเปิดตัวคู่สี Nike Zoom LeBron V "China"

LeBron กลับมายังปักกิ่งในปี 2009 หลังจากฤดูกาล MVP ของเขา ซึ่งเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นราวกับฮีโร่ ในการเดินทางครั้งนี้ เขาได้บริจาคอุปกรณ์และมอบทุนการศึกษาให้กับ Zhenhua School ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับบุตรหลานของแรงงานข้ามชาติในเขตชานเมืองปักกิ่ง

เพื่อเฉลิมฉลองฤดูกาลของเขา LeBron ได้รับของขวัญเป็นรองเท้า Nike Air Max LeBron VII รุ่นพิเศษ ซึ่งดีไซน์ได้รับแรงบันดาลใจจากเมืองเสิ่นหยางในชื่อ "Loyalty" ซึ่งรังสรรค์โดยศิลปินท้องถิ่น Ray Lei และดีไซน์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเมืองเซี่ยงไฮ้ในชื่อ "Family" ซึ่งรังสรรค์โดยศิลปินท้องถิ่น Sic

2011-2015

LeBron รับบทบาททูตสันถวไมตรีระดับโลกของวงการบาสเก็ตบอล โดยมุ่งเน้นที่โอกาสในการสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักกีฬาเยาวชนชาวจีน ในปี 2011 เขาได้ขยายระยะเวลาทัวร์นาเมนต์เป็น 8 วันสำหรับ 4 เมืองเพื่อโปรโมทบาสเก็ตบอลระดับรากหญ้าผ่านกิจกรรมพัฒนาทักษะและการแข่งขันต่างๆ

ในปี 2012 LeBron James คว้าเหรียญทองมาครองคู่กับตำแหน่งแชมป์ และเดินทางมาถึงกรุงปักกิ่งอย่างสมเกียรติ เพื่อเริ่มต้นทัวร์สี่วัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญ&nbsp;Find Your Greatness "การจะยิ่งใหญ่ขึ้นอยู่กับความพยายามที่คุณทุ่มเท" LeBron กล่าว "ความยิ่งใหญ่มาพร้อมกับชัยชนะ และยังมาพร้อมกับความสามารถในการฟื้นตัวจากความยากลำบากอีกด้วย"

ในปี 2013 LeBron กลับมายังประเทศจีนพร้อมกับสิ่งที่น่าจดจำมากมาย ทั้งการคว้าแชมป์ NBA สองสมัยติดต่อกัน และรางวัล MVP ทั้งในฤดูกาลปกติและรอบชิงชนะเลิศ

ในปี 2014 LeBron James เป็นเมนเทอร์คนแรกที่ประกาศรายชื่อผู้เล่น Nike RISE ซึ่งดีไซน์มาเพื่อช่วยให้ผู้เล่นพัฒนาเกมการแข่งขันและทักษะของตน

ในปี 2015 Nike RISE 2015 ได้เปิดตัวสนาม LED และการฝึกแบบติดตามการเคลื่อนไหว เพื่อสร้างประสบการณ์การฝึกที่ยอดเยี่ยม สอนพื้นฐานบาสเก็ตบอล และขยายขอบเขตการเทรนนิ่งกีฬา

จากรอบชิงชนะเลิศที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกนี้ มีนักกีฬา 4 คนที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของประเทศจีนในการแข่งขัน World Streetball Championships

2016-2019

หลังจากคว้าแชมป์ NBA อีกครั้งในปี 2016 LeBron ได้เดินทางไปยังกว่างโจวเพื่อร่วมขบวนพาเหรดฉลองแชมป์อันยิ่งใหญ่ ท่ามกลางแฟนๆ หลายหมื่นคนบนท้องถนน ซึ่งหลายคนสวมเสื้อหมายเลข 23 ของทีม Cavs ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามรดกของ James ได้แผ่ขยายไปทั่วเอเชีย&nbsp;แคมเปญ More Than an Athlete สร้างแรงบันดาลใจให้นักบาสรุ่นเยาว์ใช้บาสเก็ตบอลสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคม

หลังจากได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากแฟนๆ หลายพันคน เขาจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ในกรุงปักกิ่งเพื่อออกกำลังกายและเทรนนักกีฬาบาสเก็ตบอลเยาวชนทีมชาติจีน

LeBron เดินทางไปเยี่ยมชมโรงเรียนประถมศึกษาทั่วกรุงปักกิ่ง เพื่อแชร์ประสบการณ์การเล่นบาสเก็ตบอลส่วนตัวกับนักกีฬารุ่นเยาว์ โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของความมุ่งมั่น ทุ่มเท และเชื่อมั่นในตัวเอง ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อเส้นทางสู่ความสำเร็จของเขา

ในปี 2018 วันแรกของทัวร์ "More Than an Athlete" ในเซี่ยงไฮ้เริ่มต้นด้วยการพูดคุยกับนักเรียนที่ Shanghai Theatre Academy และจบลงด้วยการฝึกชู้ตในสวนสาธารณะ แฟนๆ หลายร้อยคนรวมตัวกันนอกสนามเพื่อดูเขาเล่น โดยหวังว่าจะได้เห็นดาวเด่นเล่นแบบตัวเป็นๆ

ในเดือนนี้ LeBron เดินทางไปจีนเพื่อทัวร์ "Forever King" ซึ่งเป็นครั้งที่ 15 ในประเทศจีนและเป็นการครบรอบ 20 ปีของการทัวร์ในเอเชีย เขาได้ร่วมเดินทางไปกับบรรดานักบาสเก็ตบอลและแฟนบาสเก็ตบอลที่มีแพสชันสูงจากทั่วโลก เพื่อย้ำถึงความมุ่งมั่นในการตอบแทนวงการบาสเก็ตบอลทั่วโลก

ตลอดเส้นทางอาชีพ LeBron James ได้เผยแพร่ความรักที่มีต่อกีฬาบาสเก็ตบอลไปทั่วโลก โดยร่วมมือกับ Nike เพื่อเดินทางไปทั่วจีนแผ่นดินใหญ่ในช่วงปิดฤดูกาลและสร้างแรงบันดาลใจในวัฒนธรรมบาสเก็ตบอลให้แฟนๆ ทั้งประเทศ

เส้นทางสู่การเป็นไอคอน: 20 ปีของ LeBron James ในประเทศจีน

ไหนจะต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงไต่ระดับสู้ความชัน ไหนจะต้องลงเนินลุยทางหวาดเสียว แถมยังเจอลมภูเขาถาโถม แสงแดดจ้าส่องกลางหน้า และความหนาวในช่วงค่ำ ไหนจะต้องคอยคุมสติบอกตัวเองว่าจุดบริการนักวิ่งจุดถัดไปยังอยู่อีกไกลมาก เขียนแบบนี้แล้วการวิ่งเทรลระยะอัลตราอาจฟังดูเหมือนกีฬาดุเดือดและโหดหินที่เหมาะแต่กับนักกีฬาที่ใจกล้าและบ้าบิ่นสุดๆจากคำบอกเล่าของนักวิ่งจากทีม <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-acg-all-conditions-racing-department" target="_blank">All Conditions Racing Department</a> ของเราจำนวน 6 คนที่เพิ่งจะพิชิตสุดยอดการแข่งแห่งวงการอย่าง UTMB บนเทือกเขาแอลป์ในฝรั่งเศส อิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ โดยลุยเส้นทางเทรลตั้งแต่ระยะ 15 ถึง 174 กิโลเมตร พร้อมระดับความสูงสะสม 1,200 ถึงเกือบ 10,000 เมตร ความทรหด ความแน่วแน่ ความสุข และอิสรภาพที่ได้จากการวิ่งเทรลนั้นคุ้มค่าทุกหยาดเหงื่อ เชิญดูเองกับตาได้เลย

<h3>ROSS GOLLAN</h3>การแข่ง: ETC, ระยะทาง 15 กม. และระดับความสูงสะสม 1,200 ม. อันดับโลกที่ได้: 29

<h3>MARIE NIVET</h3>การแข่ง: Experience Trail Courmayeur (ETC), ระยะทาง 15 กม. และระดับความสูงสะสม 1,200 ม. อันดับโลกหญิงที่ได้: 7

CESARE MAESTRIการแข่ง: ETC, ระยะทาง 15 กม. และระดับความสูงสะสม 1,200 ม. อันดับโลกที่ได้: 2

<h3>BAPTISTE COATANTIEC</h3>การแข่ง: Ultra-Trail du Mont-Blanc (UTMB), ระยะทาง 174 กม. และระดับความสูงสะสมเกือบ 10,000 ม. อันดับโลกที่ได้: 11

<h3>ANTHONY COSTALES</h3>การแข่ง: Courmayeur – Champex – Chamonix (CCC), ระยะทาง 101 กม. และระดับความสูงสะสมกว่า 6,050 ม. อันดับโลกที่ได้: 15

<h3>DREW HOLMEN</h3>การแข่ง: CCC, ระยะทาง 101 กม. และระดับความสูงสะสม 6,050 ม. อันดับโลกที่ได้: 3

ไหนจะต้องไต่ระดับสู้ความชัน ไหนจะต้องลงเนินลุยทางหวาดเสียว ไหนจะต้องเจอลมภูเขาถาโถม การวิ่งเทรลระยะอัลตราเป็นกีฬาที่โหดหิน แต่ความฟินก็คุ้มค่ากับหยาดเหงื่อที่เสียไป

แม้จะต้องทุ่มสุดตัวเพื่อการวิ่งเทรลระยะอัลตรา แต่สิ่งที่ได้กลับคืนมาก็คุ้มค่ายิ่งกว่าคุ้ม

Cameron เกิดในเมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก แต่เติบโตในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อไบรตัน รัฐมิชิแกน ก่อนหน้านี้การเล่นสเก็ตบอร์ดและสโนว์บอร์ดคือชีวิตของเขา จนกระทั่งเขาผันตัวมาเป็นช่างภาพ ในช่วง 15 ปีแรกของการเป็นช่างภาพหลังจากที่ย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิส เขาถ่ายภาพให้กับแบรนด์สเก็ตบอร์ดเป็นหลักเกือบทั้งหมด และผลักดันตัวเองอย่างต่อเนื่องเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวที่คุ้นเคยให้ดูสดใหม่และมีพลัง เรียกได้ว่าเป็นเหมือนการเรียนถ่ายภาพด้วยตัวเอง โดยพยายามไม่หยุดอยู่แค่ระดับพื้นดิน และใช้ทุกสิ่งรอบตัวเพื่อถ่ายภาพที่น่าสนใจยิ่งขึ้น ทั้งองค์ประกอบเบื้องหน้า เงาสะท้อน ความดิบของถนน แสงแฟลร์จากแสงอาทิตย์ มุมมองที่แหวกแนว และเส้นแสง ล้วนเป็นความคิดสร้างสรรค์อย่างไม่หยุดยั้งที่ถือกำเนิดเป็นลุคซิกเนเจอร์ ซึ่งจะมีการพัฒนาต่อไปอย่างน่าตื่นเต้นวิธีการเล่าเรื่องด้วยภาพของเขาจะดึงดูดให้คุณเข้าไปอยู่ในโมเมนต์นั้นได้ทันที คุณจะรู้สึกเหมือนเป็นนักวิ่งที่กำลังพยายามทำลายสถิติส่วนตัว เป็นนักแข่งมอเตอร์ไซค์ที่กำลังเข้าโค้งในสนามแข่ง เป็นนักปีนเขาที่กำลังปีนผาอยู่กับเพื่อนๆ เป็นนักปั่นจักรยานท่ามกลางวิวธรรมชาติแบบพาโนรามาที่น่าทึ่ง หรือเป็นคนที่กำลังต้อนฝูงวัวในช่วงเวลาชั่วโมงทอง "ผมชอบความท้าทายในการทำให้สินค้าเป็นจุดศูนย์กลาง ในขณะที่แต่ละภาพยังคงให้ความรู้สึกจริงใจและมีความเป็นมนุษย์" Cameron กล่าว&nbsp;&nbsp;

Cameron Strand

ช่างทำรองเท้า ช่างซ่อมรองเท้า ช่างเย็บรองเท้า วิศวกรออกแบบแพทเทิร์น นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญภายในพื้นที่ทำงานที่มอนเตเบลลูนาและเดียมอนต์ในประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นสถานที่ที่ Nike ร่วมมือกับทีมงานต่างๆ เพื่อนำทางรองเท้าฟุตบอลเพียงคู่เดียวผ่านขั้นตอนการผลิตที่ละเอียดอ่อนถึง 35 ขั้นตอน ในเวลาประมาณสามชั่วโมง รองเท้าจะเคลื่อนย้ายจากขั้นตอนก่อนการประกอบ ไปสู่การขึ้นรูป การเย็บ จนถึงการประกอบร่างในขั้นตอนสุดท้ายนี่คือบทสรุปของกระบวนการอันยาวนานกว่าสองปี ทั้งในด้านการพัฒนา การทดสอบ และการปรับปรุงแก้ไขอย่างประณีต จนกระทั่งมาถึงโค้งสุดท้ายในวันนี้ เพื่อส่งมอบ Mercurial รองเท้าฟุตบอลระดับท็อปจาก NikeNike ก้าวเข้าสู่ภูมิภาคนี้ในปี 1996 โดยปักหมุดลงบนดินแดนที่ทั่วโลกยอมรับมาอย่างยาวนานว่าเป็นแหล่งผลิตรองเท้าฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก เป็นเวลากว่าสามทศวรรษแล้วที่ Nike ไว้วางใจในความเชี่ยวชาญของที่นี่ เพื่อนำงานฝีมือสไตล์อิตาลีดั้งเดิมมาช่วยเสริมทักษะนวัตกรรมรองเท้าที่ล้ำสมัย โดยใช้ฝีมือมนุษย์บ่อยครั้งพอๆ กับการใช้เครื่องจักรภายในห้องเก็บตัวอย่างที่มอนเตเบลลูนา มีคอลเลกชันหุ่นรองเท้าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวไม่ซ้ำใครอยู่ราวๆ 300 คู่ รูปทรงที่สั่งตัดพิเศษเหล่านี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักเตะมากกว่า 200 คนที่มีส่วนร่วมในการขับเคลื่อน Nike Football ตั้งแต่ Cristiano Ronaldo, Kylian Mbappé ไปจนถึง Sophia Wilson และในขณะที่มอนเตเบลลูนาทำหน้าที่ขัดเกลารองเท้าฟุตบอลให้สมบูรณ์แบบสำหรับนักกีฬาระดับยอดฝีมือของ Nike กระบวนการผลิตนี้ก็ได้เริ่มต้นขึ้นที่โรงงานเดียมอนต์ ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตรองเท้ารุ่น Mercurial Vapor 17 และ Mercurial Superfly 11 ของปีนี้สำหรับนักฟุตบอลทั่วโลกทุกๆ เจเนอเรชันของ Mercurial ต่างต่อยอดมาจากสิ่งที่มีมาก่อนหน้า เพื่อยกระดับมาตรฐานด้านความเร็ว ประสิทธิภาพ และความมั่นใจเมื่ออยู่บนผืนหญ้า สำหรับช่างฝีมือผู้ร่วมกันออกแบบรองเท้าฟุตบอลเหล่านี้อย่างพิถีพิถัน รางวัลที่ได้นั้นมีค่ามากกว่าแค่การเปลี่ยน "ชิ้นงานต้นแบบให้กลายเป็นผลงานชิ้นเอก" ตามคำกล่าวของช่างทำรองเท้ารายหนึ่ง ความภาคภูมิใจและความรับผิดชอบเกิดขึ้นเมื่อรู้ว่าผลงานของพวกเขาจะได้ไปโลดแล่นอยู่บนฝีเท้าของเหล่านักเตะระดับโลก ในเวทีการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกร่วมสัมผัสบรรยากาศภายในพื้นที่ทำงานที่อิตาลี ดินแดนผู้ให้กำเนิด Mercurial

<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/topics/nike-football-2026" target="_blank">ดูจักรวาลแห่ง Nike Football เพิ่มเติม</a>

ช่างทำรองเท้า ช่างซ่อมรองเท้า ช่างเย็บรองเท้า วิศวกรออกแบบแพทเทิร์น พวกเขาทั้งหมดร่วมมือกับ Nike ในโรงงานอันเป็นเอกลักษณ์เหล่านี้ เพื่อช่วยกันขัดเกลารองเท้าฟุตบอลให้สมบูรณ์แบบ เช่น รองเท้าตระกูล Merc รุ่นใหม่ สำหรับนักเตะระดับแถวหน้าของวงการ รวมถึงนักฟุตบอลทั่วไปรอบโลก

เจาะลึกพื้นที่ทำงานในอิตาลี แหล่งสร้างสรรค์รองเท้าฟุตบอล Nike Mercurial

เกี่ยวกับ Nike - เรื่องราวจากภายในองค์กร NIKE, Inc.

Dylan Scott ยังมีเรื่องค้างคาที่ต้องไปจัดการที่ Hyrox World Championships ปีนี้ที่สตอกโฮล์มอดีตแชมป์โลกประเภท Doubles รายนี้เป็นหนึ่งในนักแข่งที่ดุดันที่สุดของกีฬานี้ ด้วยผลงานอันดับที่ 3 ในการแข่งขัน Championships ที่ชิคาโกเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้นักกีฬา Nike คนนี้ตั้งเป้าไปที่การคว้าแชมป์ประเภทบุคคลที่ทุกคนหมายปอง เขาเข้าร่วมแข่งขัน World Championship ทุกครั้งนับตั้งแต่เข้าสู่เส้นทาง Hyrox ในปี 2021และทำอันดับเข้าใกล้จุดสูงสุดยิ่งขึ้นทุกปี ปีนี้เขามาถึงสตอกโฮล์มด้วยความตั้งใจที่จะจบเรื่องค้างคานี้ให้สำเร็จ การที่เขามาอยู่ที่นี่ได้นั้นไม่ธรรมดา ตอนอายุ 17 ปี อาการบาดเจ็บที่ส่งผลกระทบต่อเส้นทางอาชีพทำให้ความฝันที่จะเป็นนักวิ่งชั้นนำ รวมถึงเส้นทางอนาคตที่เขาวาดไว้ต้องสะดุดลง หลังจากฟื้นฟูร่างกายและจิตใจต่อมาอีกหลายปี เขาก็ได้รู้จักกับ HYROX ด้วยความบังเอิญ ก่อนจะค่อยๆ ไต่อันดับในกีฬานี้ขึ้นมาเรื่อยๆ และเข้าตา Nike ในที่สุด ทำให้ความฝันที่เขาวาดไว้เนิ่นนานได้กลายเป็นจริงในปีที่ผ่านมา หลังจากได้เซ็นสัญญากับแบรนด์ที่เขารักมาตลอดหลายปีเขาอาจบอกคุณว่าเขาไม่ใช่คนที่เร็วที่สุดหรือแข็งแกร่งที่สุด ทว่า Scott มีบางสิ่งที่สร้างได้ยากยิ่งกว่า นั่นคือความทรหด ที่นี่ เขาจะมาเล่าด้วยคำพูดของตัวเองถึงการลุกขึ้นใหม่ ตัวตน และความหมายของการเอาชนะบนวิถีทางที่ถูกต้อง

ผมมาจากเมือง Ninety Six เมืองเล็กๆ ที่มีประชากรราว 2,000 คนในรัฐเซาท์แคโรไลนา และที่นั่นได้หล่อหลอมให้ผมกลายมาเป็นนักกีฬาอย่างทุกวันนี้ เมืองนี้เป็นสมรภูมิในยุคสงครามปฏิวัติอเมริกา และเราก็ออกไปฝึกกันที่พื้นที่ประวัติศาสตร์อยู่บ่อยๆ ผมวิ่งบนเส้นทางครอสคันทรีนั้นไม่รู้กี่ไมล์ต่อกี่ไมล์ จนกระทั่งหลับตาวิ่งในหัวได้ โรงเรียนมัธยมที่นั่นมีลู่วิ่งยังไม่ครบ 6 เลนเลยด้วยซ้ำ ลู่วิ่งมีแค่ 5 เลนครึ่ง เพราะพอถึงช่วงท้าย อีกครึ่งเลนที่เหลือก็จะหายลงไปตามเนิน ส่วนอุปกรณ์ในห้องยกน้ำหนักก็ขึ้นสนิมทั้งหมด ตรงนั้นไม่มีภาพสวยๆ แบบที่คุณเห็นใน Hyrox หรอกครับ มีแค่ความทรหดล้วนๆคุณอาจไม่มีอุปกรณ์ที่ดีที่สุดหรือสถานที่ที่พร้อมที่สุด แต่ขอแค่คุณก้มหน้าก้มตาพยายามอย่าหยุด คุณก็จะเริ่มไต่อันดับขึ้นมาได้ ผมเองก็เริ่มจากการออกกำลังด้วยโซ่รถแทรกเตอร์ในสนาม จนได้มายืนบนโพเดียมใน World Championships ซึ่งมันเจ๋งมากการเติบโตจากเมืองเล็กๆ ก่อนจะก้าวสู่เวทีระดับโลก ช่วยปลูกฝังความรู้สึกถ่อมตัวและการมองเห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆ คุณจะได้พบเจอกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากๆ จนเรียกได้ว่าอลังการ แต่คุณจะรู้ตัวดีอยู่เสมอว่าตัวเองมาจากไหน

ผมรู้สึกเหมือนโลกถล่มตอนที่รู้ว่าจะไม่สามารถวิ่งได้อีกต่อไป อาการบาดเจ็บเกิดขึ้นตอนผมใกล้จะอายุ 18 ทำให้มัธยมปลายปีสุดท้ายของหมดไปกับไม้ค้ำ เฝือก และบางช่วงก็วีลแชร์ มันเกิดขึ้นตอนผมวิ่งบนลู่วิ่งพร้อมกับดูหนังเรื่อง <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/how-steve-prefontaine-set-the-pace-for-nike" target="_blank">Prefontaine</a> ไปด้วย แล้ว iPod ก็ร่วง ผมเลยขยับเท้าผิดท่า จากนั้นไม่ถึง 15 นาทีเท้าขวาของผมก็หมดความรู้สึกโดยสิ้นเชิง เวลานั้นตัวตนทั้งหมดของผมผูกติดแน่นอยู่กับการวิ่งจนแทบจะแยกกันไม่ออก มันเป็นทั้งช่องทางระบายอารมณ์ เป็นพื้นที่ทางสังคม และเป็นเครื่องบ่งบอกว่าผมเป็นใคร ผมสูญเสียเป้าหมายในชีวิตไปจนหมด จนต้องนั่งลงถามตัวเองว่า 'เราเป็นใคร ชอบอะไร และจะมีอะไรมาเติมเต็มความว่างเปล่านี้ได้บ้าง"ผมมาเริ่มเข้าใจในตัวเองมากขึ้นมากๆ ก็ตอนช่วงฟื้นฟูนาน 4 ถึง 5 ปี พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ ผมก็รู้สึกขอบคุณจากใจเลยจริงๆ เพราะไม่ว่าการบาดเจ็บครั้งนั้นจะทำให้ผมเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจมากแค่ไหน มันก็ได้ให้กำเนิดบางสิ่งขึ้นในตัวผมเช่นกัน มันเปลี่ยนผมไปเป็นอีกคนหนึ่ง รวมถึงเปลี่ยนมุมมองต่อชีวิตทั้งหมดของผมไปด้วยการได้เป็นพาร์ทเนอร์กับ Nike เป็นความฝันที่ผมเกือบปล่อยมือไปแล้ว และผมดีใจสุดๆ ที่ไม่ได้ถอดใจไปก่อน ผมคิดมาตลอดว่าจะได้วิ่งในระดับมหาวิทยาลัย สร้างตัวเองขึ้นด้วยวิธีนั้น แต่มันก็เป็นไปไม่ได้แล้วหลังจากบาดเจ็บ พอถึงจุดหนึ่ง คุณก็ต้องยอมรับกับตัวเองในกระจกว่า "นายทำเรื่องนี้ไม่ไหวหรอก ต้องเลือกเส้นทางอื่นแล้วจริงๆ" ไฟในตัวผมมอดดับลงจนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้ยังเหลือประกายไฟเล็กๆ อยู่กองหนึ่งตอนผมเข้าทดสอบประสิทธิภาพที่ <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/lebron-james-innovation-center-nike-sport-research-lab" target="_blank">LeBron James Innovation Center</a> ผมได้ทำงานกับคนที่ช่วยให้เห็นข้อมูลเชิงลึกที่ผมคงหาเองไม่ได้ตอนอยู่บ้าน ทำให้ผมได้รู้จักกับร่างกายของตัวเอง ความสามารถ และสิ่งที่ควรเปลี่ยนแปลง ทุกอย่างที่อยู่ภายในอาคารนั้นมีคุณค่ามหาศาล ข้อมูลเหล่านี้สามารถเป็นตัวแปรสำคัญระหว่างจุดที่ผมอยู่ตอนนี้ กับจุดที่ผมต้องไปให้ถึงเพื่อคว้าชัยชนะได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ผมไม่ได้อยากชนะเพียงเพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์ และผมมีความรู้สึกร่วมกับ Nike ก็เพราะจิตวิญญาณแบบเดียวกันนี้ Nike ชนะ เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเขาถนัด แต่พวกเขาต้องการชัยชนะที่มาจากการทำสิ่งที่ถูกต้อง ผมเคารพกีฬานี้ และเคารพคู่แข่ง ดังนั้นผมจึงอยากเป็นนักกีฬาที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ ผมจะสู้กับคู่แข่งที่เก่งที่สุด แต่ผมจะไม่ชนะด้วยวิธีสกปรก ผมจะไม่ดูถูกใครต่อหน้าคนอื่นๆ หรือทำให้ใครดูด้อยกว่า ผมอยากให้บรรยากาศการแข่งขันเป็นการเอาชนะกันอย่างขาวสะอาด และได้วัดฝีมือกับคู่แข่งที่พร้อมที่สุดจริงๆ ผมอยากเป็นแชมป์ที่ใครๆ ก็พูดถึงว่า "ชนะอย่างสมศักดิ์ศรี"ผมเต็มใจซ้อมให้หนัก แต่ก็เรียนรู้ด้วยว่าไม่ควรไปถึงจุดนั้นบ่อยเกินไป นักกีฬาในสาย Hyrox ส่วนใหญ่มักให้ค่ากับฝืนทนทรมานร่างกายจนบางครั้งก็เกินขีดจำกัด คุณคอยเช็กตัวเองอยู่เรื่อยๆ ว่า "เราอึดพอหรือยัง เราทนเจ็บได้มากพอไหม" แต่แล้วสิ่งที่มักจะเกิดขึ้นก็คือคุณใช้ร่างกายจนหมดสภาพ เพราะคนเรามีข้อจำกัดในการไปให้ถึงจุดนั้นโดยที่ร่างกายยังคงรับไหวแล้วยังฟื้นฟูกลับคืนมาได้ถึงอย่างนั้นผมก็บอกตัวเองเสมอๆ ว่า ถ้าผมไม่ยอมไปแตะจุดนั้นในการซ้อมอีกก็ควรรีไทร์ได้แล้ว ดังนั้นพอซ้อมมาถึงนาทีที่ 45 แล้วรู้ว่าอีก 10 นาทีเราจะเข้าสู่จุดนั้น ผมก็คิดในใจว่า วันนี้นรกแน่ แต่ผมก็ยังเลือกนรกอยู่ดี เพราะผมยังอยากเป็นแชมป์โลก

เรื่องนี้ผมต้องยกความดีอย่างมากให้กับ Maria ภรรยาของผม ที่ผลักดันให้ผมออกจากคอมฟอร์ทโซนและก้าวออกจากอดีต ผมเคยเป็นพนักงานบริษัทและไม่กล้าที่จะเดินออกมาเพราะงานนั้นให้ความรู้สึกมั่นคงในชีวิต เธอพูดกับผมว่า "คุณทำได้ ก้าวออกมาเถอะ" ก่อนหน้านั้นผมพยายามประคับประคองเรือลำนี้ให้แล่นไปต่อ แต่สุดท้ายมันก็รั่ว ตอนนี้พวกเราอยู่ในเรือลำใหม่ มันแล่นดีกว่าเดิมมาก รูรั่วก็น้อยลงด้วยพอได้อยู่กับลูกๆ คุณจะค้นพบสิ่งต่างๆ ในแง่มุมใหม่ๆ ผ่านสายตาของพวกเขา August ลูกชาย ทำให้ผมมีความสุขมากขึ้นและเปลี่ยนมุมมองหลายๆ อย่างของผม เขาไม่แคร์เลยว่าผมจะอยู่จุดที่สูงที่สุดของโพเดียมหรือเปล่า แต่เขาก็จะร้องเรียก "Dada" อยู่ดี บางครั้งผมอยู่ในสภาวะอารมณ์สับสนก่อนลงแข่ง ผมก็จะคิดว่าขอไปอุ้มลูกสักแป๊บ กอดเขาแน่นๆ สัก 20 วินาที แล้วผมก็จะแบบว่า ตอนนี้โอเคแล้ว ลุยกันเลย บางครั้งคุณก็ต้องการเพียงเท่านี้เองผมให้ค่ากับความพยายามมากกว่าแทบทุกสิ่ง แล้วผลลัพท์ก็จะปรากฏออกมาเองเมื่อคุณทุ่มเทมากพอ ผมอยากเป็นตัวอย่างให้กับลูกในเรื่องนี้ สำหรับเขา การออกกำลังคือไลฟ์สไตล์ เขาเดินทางไปแข่งขันกับเรา ชายหาดแรกในชีวิตของเขาคือที่ฝรั่งเศส ผมอยากให้เขาเติบโตมากับความเคลื่อนไหวและวัฒนธรรม และอยากให้เขาได้เห็นพ่อของตัวเองทำทุกอย่างในแบบที่ถูกต้องผมไม่เคยคิดว่าจะเป็นแชมป์โลกหรือแม้แต่จะเข้าใกล้ตำแหน่งนั้น แต่ผมค่อยๆ ก่ออิฐขึ้นไปทีละก้อนจนทำให้ระยะห่างแคบเข้ามาเรื่อยๆ ผมขยับเข้าใกล้โพเดียมไม่หยุดกระทั่งถึงจุดที่รู้สึกว่า มันจะไม่เมกเซนส์แล้วนะถ้าไม่ลองเอาจริงสักที นายอยู่ใกล้เกินจะถอยแล้ว และความคิดก็เปลี่ยนตามไปด้วย จากการทำบางอย่างแล้วบังเอิญทำได้ดี ไปเป็นการทุ่มเมอย่างจริงจังไล่ล่าตำแหน่งแชมป์โลก

นักกีฬา Nike คนตั้งเป้าคว้าแชมป์ประเภทบุคคลที่ทุกคนหมายปอง และรู้ดีว่าสิ่งที่จะพาเขาขึ้นสู่จุดสูงสุดของโพเดียมได้คือความทรหด

เทรนนิ่ง

เพื่อชัยชนะ

Dylan Scott กับการฝึกฝนอย่างค่อยเป็นค่อยไป สู่การเป็นแชมป์ Hyrox

ย้อนกลับไปในปี 2015 ขณะที่เดินชม World Campus ของ Nike ที่บีเวอร์ตัน รัฐโอเรกอน Kobe Bryant นักบาสเก็ตบอลอัจฉริยะเจ้าของความสูง 6 ฟุต 6 นิ้ว เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและอยากรู้ว่าแบรนด์กีฬาพาร์ทเนอร์ของเขากำลังทำอะไรอยู่บ้างในพื้นที่พัฒนานวัตกรรมสินค้า เขาผู้เป็นต้นกำเนิดของ Mamba Mentality เดินเข้าไปหาทีมเมท Nike ที่กำลังทำงานอยู่และถามว่า "กำลังผลิตอะไรปังๆ อยู่ใช่มั้ยเนี่ย"วลีนั้นจาก Kobe ได้กลายเป็น<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-new-innovation-engine-announcement" target="_blank">แสงนำทาง</a>สำหรับ EVP และประธานฝ่ายนวัตกรรม การออกแบบ และสินค้าของ Nike อย่าง Phil McCartney เป็นดั่งคำปลุกใจให้ลงมือทำ และเกิดเป็นภารกิจที่สำคัญกับเขาไม่ต่างจากคำมั่นของ <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/bill-bowerman-nike-s-original-innovator" target="_blank">Bill Bowerman</a> ที่นิยามว่า บริษัทควรผลิตสินค้าที่ช่วยให้นักกีฬา* เก่งขึ้น "เรามีแก่นแท้ของตัวตนความเป็น Bowerman ฝังอยู่ในรากฐานของบริษัท บวกกับความกล้าคิดกล้าทำสไตล์นักกีฬาของ Kobe และเมื่อนำทั้งสองอย่างมารวมกันก็กลายเป็นมาตรฐานแห่งความเป็นเลิศ" McCartney กล่าว วลีเหล่านี้จึงได้กลายเป็นวิธีที่เขาวัดความสำเร็จของสินค้า: สินค้านี้ปังรึเปล่า สินค้านี้ทำให้นักกีฬาเก่งขึ้นไหม "ถ้าไม่ เราก็ไม่ควรผลิต"

ก่อนที่ McCartney จะเข้ามารับตำแหน่งในเดือนมิถุนายน 2025 Nike ไม่เคยขาดแคลนไอเดียและงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา สิ่งที่ Nike ต้องการคือโฟกัสและสัญชาตญาณ เพื่อเปลี่ยนข้อมูลเชิงลึกจากนักกีฬา ข้อมูลที่อิงหลักวิทยาศาสตร์ รวมถึงไอเดียเรื่องดีไซน์และสินค้า ให้กลายเป็นแรงขับเคลื่อนที่ตั้งใจ เฉียบคม และปังกว่าเดิม แถมความกล้าบ้าบิ่นอีกสักหน่อยก็ไม่เสียหาย "ผมอยากให้เรากลับมาเท่โดนใจ ตอบโจทย์ได้ไวขึ้น มีจิตวิญญาณแห่งการแข่งขัน และใช้มุมมองของนักกีฬาในการทำงาน" McCartney กล่าวกลยุทธ์ที่ชัดเจน การจัดลำดับความสำคัญอย่างเด็ดขาด และอิสระในการสานฝันจึงเกิดขึ้นตามมาในเวลาไม่นาน เมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว มีการจัดตั้งทีมนวัตกรรมในชื่อ "IDP" ย่อมาจาก Innovation (นวัตกรรม), Design (ดีไซน์), Product (สินค้า) ซึ่งเป็นตัวย่อที่ McCartney เชื่อว่าสะท้อนถึงขั้นตอนการสร้างสรรค์ นั่นก็คือก่อนที่ทีมของเขาจะทำอะไร ก็จะต้องคิดค้นนวัตกรรมขึ้นมาก่อน &nbsp;จากนั้นก็&nbsp;ดีไซน์ แล้วได้ผลลัพธ์ออกมาเป็นสินค้า ในขณะเดียวกัน บริษัทก็ได้เปิดตัว <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/amy-montagne-the-force-returning-nike-to-sport" target="_blank">Sport Offense</a> ซึ่งเป็นการจัดทีมงานทั่วทั้งองค์กรตามประเภทกีฬา เพื่อตอบสนองความต้องการของนักกีฬาให้ดียิ่งขึ้น เป้าหมายเร่งด่วนสองข้อในบทบาทของเขาคือ การเชื่อมโยง<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/meet-the-nike-mind-team" target="_blank">สินค้ากลับไปสู่วิทยาศาสตร์</a>โดยใช้ข้อได้เปรียบจากความสามารถของบริษัทเพื่อตรวจวิเคราะห์และศึกษาค้นคว้าได้อย่างไม่เหมือนใคร และเสริมความแข็งแกร่งด้วยศิลปะแห่งความเป็นนักกีฬา และสร้างแนวทางการคิดค้นนวัตกรรมในเชิงลึกแบบองค์รวมที่ช่วยเชื่อมโยงทีมต่างๆ ทั่วทั้ง NIKE, Inc. ได้ดียิ่งขึ้น เพื่อสร้างกลไกหนึ่งเดียวที่ช่วยเร่งผลักดันการสร้างสรรค์สินค้า

McCartney กล่าวว่าเขามีความสุขที่สุดเมื่อได้อยู่ในพื้นที่ครีเอทีฟแต่ละแห่งภายในแคมปัส ทั้ง<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/inside-the-serena-williams-building" target="_blank">อาคาร Serena Williams</a>, อาคาร Michael Jordan, <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/inside-the-nike-sports-research-lab-lebron-james-innovation-center" target="_blank">LeBron James Innovation Center</a> และพื้นที่ของ Converse รวมถึง Bowerman Footwear Lab ซึ่งเป็นที่ที่ทีมต่างๆ มาร่วมเนรมิตสิ่งมหัศจรรย์ด้วยกันทุกวัน พื้นที่ขนาด 90,000 ตารางฟุตแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ภายในอาคาร Mia Hamm ของแคมปัส และเปรียบเสมือนเครื่องจักรแห่งจินตนาการในการผลิตสนีกเกอร์ ท่ามกลางกองม้วนผ้าสีสันสดใสและหุ่นจำลองรูปเท้า McCartney กลายเป็นเหมือนเด็กในดิสนีย์แลนด์ เขายิ้มกว้างเมื่อได้เห็นขีดความสามารถทางเทคโนโลยีที่บริษัทมีอยู่ใกล้ตัวเพียงปลายนิ้วสัมผัส "ห้องแล็บรองเท้าแห่งนี้เปลี่ยนมุมมองของทุกคนในเรื่องการสร้างสินค้าและการดีไซน์" McCartney อธิบาย พร้อมเน้นย้ำว่า&nbsp;ที่นี่&nbsp;คือพื้นที่ที่จะคอยย้ำเตือนว่า Nike คือบริษัทผลิตสินค้าที่พร้อมดูแลนักกีฬาผ่านแนวทางใหม่ๆ ส่วนหนึ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดของพื้นที่นี้ในมุมมองของ McCartney คือความสามารถในการสร้างต้นแบบได้แบบเรียลไทม์ และการปรับไอเดียสินค้าสำหรับนักกีฬาที่<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/how-nike-built-its-world-headquarters" target="_blank">มาเยือนแคมปัส</a> และแก้ไขสินค้าต้นแบบได้ทันทีตามคำติชมของนักกีฬาเหล่านั้นจิตวิญญาณแห่งนักคิดค้นนั้นเคียงคู่ไปกับอีกหนึ่งกลยุทธ์สุดคลาสสิกของ Nike นั่นก็คือการก้าวออกไปเยือนคอมมูนิตี้และทำความรู้จักกับสังคมของเรา "ผมอยากให้เรากลับไปสู่ระดับรากหญ้าอีกครั้ง เพื่อดำเนินงานในรูปแบบที่เข้าถึงท้องถิ่นอย่างเจาะลึกและเข้าถึงนักกีฬาอย่างใกล้ชิด จนเราสามารถคาดเดาสิ่งที่นักกีฬาต้องการในอนาคตได้" McCartney กล่าว ขณะนั่งอยู่ในออฟฟิศชั้นห้าของอาคาร Sebastian Coe เขาหยิบคอมพิวเตอร์ออกมาและเปิดสไลด์นำเสนอที่เจาะลึกถึงจุดโฟกัสสำคัญด้านสินค้าสามข้อของทีมนวัตกรรมสำหรับปีงบประมาณถัดไปของ Nike เขาอธิบายว่า คุณจะเห็นได้ว่าโครงสร้างสินค้าทั้งสามนี้สามารถนำไปปรับให้เข้ากับแต่ละภูมิภาค แต่ละประเภทกีฬา และนักกีฬาแต่ละคนได้อย่างไร เขาเสริมว่า ไลน์อัพที่รัดกุมขนาดนี้ไม่ได้มีมาตั้งแต่แรก การคัดกรองบรรดาสินค้าที่มีนวัตกรรมล้ำหน้าที่สุดจนเหลือเพียงโครงสร้างสามอย่างนี้ ต้องใช้เวลาหลายเดือนในการตัดไอเดียที่ดีออกไปเพื่อเลือกไอเดียที่ดียิ่งกว่า แล้วจึงยกระดับไอเดียเหล่านั้นให้กลายเป็นผลงานสุดปังMcCartney กล่าวว่า หนึ่งในขั้นตอนที่จะทำให้มันเป็นจริงได้ คือการนำพาร์ทเนอร์คนสำคัญเข้ามาร่วมด้วย เขาเพิ่งกลับมาจากการเดินทางไปเอเชียเป็นเวลาสองสัปดาห์ ซึ่งเขาบอกว่าได้ทำงานโดยตรงกับเจ้าของโรงงานที่เขารู้จักมานานกว่า 20 ปี "เราได้ทบทวนขั้นตอนต่างๆ เพื่อเร่งรัดไอเดียของทีมผม จากแค่คอนเซ็ปต์ให้กลายเป็นสินค้าขั้นสุดท้ายได้รวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น" เขากล่าว "นี่แหละส่วนสำคัญที่จะขับเคลื่อนการคิดค้นนวัตกรรมของเราให้พุ่งทะยาน และจัดการกับความท้าทายต่างๆ ได้ทันที"

เช่นเดียวกับทุกคนที่เขารู้จักตั้งแต่เด็กจนโต McCartney เองก็อยากเป็นนักฟุตบอล กีฬาชนิดนี้คือสายเลือดหล่อเลี้ยงเมืองนิวคาสเซิลที่อยู่ทางตอนเหนือของอังกฤษที่เขาเติบโตมา นอกจากนี้ ฟุตบอลยังเป็นหนึ่งในเส้นทางที่ชัดเจนที่สุดในการก้าวออกจากเมืองชนชั้นแรงงานแห่งนี้ ที่คนส่วนใหญ่ออกจากโรงเรียนมัธยมตั้งแต่อายุ 16 ปีเพื่อเริ่มหาเงิน การเรียนต่อมหาวิทยาลัยเป็นเรื่องที่คนอื่นๆ เขาทำกัน และโอกาสในต่างแดนอย่างสหรัฐอเมริกาก็ดูห่างไกลราวกับดวงจันทร์ ดังนั้น เช่นเดียวกับเด็กผู้ชายคนอื่นๆ ที่เขารู้จัก McCartney ได้เข้าร่วมทีมฟุตบอลของโรงเรียน โดยมีความฝันว่าจะใช้ฝีเท้าก้าวเข้าสู่พรีเมียร์ลีกให้ได้หลังจากผ่านไปสองสามนัดแรกที่ไม่ค่อยน่าประทับใจนัก พ่อของเขาจึงแนะนำให้เขาลองทำอย่างอื่นดู นี่คือบทเรียนแรกของ Phil ในวัยเด็กเกี่ยวกับการคัดกรองและการจัดลำดับความสำคัญ นั่นก็คือการถอยออกมาจากไอเดียที่พอถูไถ เพื่อไปหาไอเดียที่ดีกว่า McCartney ได้ลองเข้าร่วมชมรมวิ่ง ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ปกครองในพื้นที่เพื่อให้เด็กๆ อยู่ในร่องในรอย ครอบครัวเหล่านี้ใช้ชีวิตด้วยงบประมาณที่จำกัด พ่อของเขามีอาชีพติดตั้งผนังเบา และแม่ของเขาทำงานด้านการสร้างชุมชนเยาวชน และกฎของชมรมก็คือ เมื่อเราสวมรองเท้ากีฬาไม่ได้แล้ว เราจะต้องส่งต่อให้กับเด็กรุ่นน้อง ไม่นานนัก McCartney ก็ได้เป็นเจ้าของรองเท้าสนีกเกอร์สีส้มอมแดงสดใส โดดเด่นด้วยโลโก้ Swoosh สีเหลืองที่ดูทรงพลังราวกับสายฟ้า "ลองจินตนาการดูสิครับว่า เด็กอายุ 11 ขวบได้ของแบบนั้นมาครอบครองจะเป็นยังไง" เขากล่าว เขารักมันมากจนถึงขั้นใส่นอนเลยทีเดียว "ผมไม่รู้เลยว่า Nike คืออะไร ไม่รู้ว่าเป็นของอเมริกา ไม่เคยได้ยินชื่อรัฐโอเรกอนด้วยซ้ำ" แต่เขารู้ว่ารองเท้าคู่นี้ทำให้เขารู้สึกอย่างไร ทั้งไร้เทียมทาน แข็งแกร่ง รวดเร็ว และเปี่ยมด้วยศักยภาพ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้ใส่รองเท้า Nike ชนะการแข่งขันครั้งแรกในระยะ 1,500 เมตรบนลู่วิ่งเขาตอกย้ำเรื่องราวนี้ด้วยการหยิบรองเท้าพื้นตะปู Nike Flame รุ่นเดียวกันเป๊ะขึ้นมาให้ดูในเช้าวันหนึ่งของเดือนมกราคมที่ Glo’s Cafe ซึ่งตั้งอยู่ชั้นล่างของอาคาร LeBron James Innovation Building ใน<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/how-nike-built-its-world-headquarters" target="_blank">แคมปัส Philip H. Knight</a> ของ Nike (นี่ไม่ใช่รองเท้าคู่เดิมที่เขาเคยมีตอนเด็ก แต่เป็นคู่ที่เขาตามหามาได้ในภายหลัง) มันเป็นมากกว่าแค่รองเท้าที่ทำจากหนังและหนังกลับ แต่เป็นสิ่งเตือนใจถึงมิติต่างขั้วในตัวเขา ว่าเขาคือใคร เคยเป็นใคร และอะไรคือแรงผลักดันที่ทำให้เขาก้าวต่อไป จากเด็กชายที่ใช้เวลาว่างไปกับการวาดรูปสนีกเกอร์ วัยรุ่นที่เริ่มทำงานในร้านค้าปลีกเพื่อช่วยจุนเจือครอบครัว ชายหนุ่มที่สมัครงานในฝันที่ Nike จนได้มาเป็น Nike EKIN (เพราะผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ต้องรู้จักสินค้าของแบรนด์อย่างทะลุปรุโปร่งไม่ต่างจากการสะกดชื่อแบรนด์ถอยหลัง) และปัจจุบันนี้ เขาคือผู้นำที่วางกลยุทธ์ด้านนวัตกรรม ดีไซน์ และสินค้าให้กับแบรนด์McCartney รู้ดีว่าความอุตสาหะ สติปัญญา และการทำงานหนักคือสิ่งที่นำพาเขามาจนถึงทุกวันนี้ แต่เขาบอกว่า นานหลายปีที่เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตัวเองไม่เก่ง หรือการคิดว่าตัวเองยังคงเป็นเด็กชนชั้นแรงงานจากเมืองห่างไกลในอังกฤษ ที่พยายามทำตัวให้ดูหรูหราเหมือนคนอื่นๆ เขากล่าวว่า จนถึงทุกวันนี้ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยังคงคืบคลานเข้ามาหาเขาได้เสมอ "ผมภูมิใจในบ้านเกิดที่ผมจากมา แต่ในขณะเดียวกันก็มีช่องว่างที่กว้างมากระหว่างจุดที่ผมเคยอยู่กับจุดที่ผมอยู่ในตอนนี้" McCartney กล่าว เขาเสริมว่า ความจริงข้อนี้ยิ่งเน้นย้ำความสำคัญในการแสดงให้ทีมเห็นว่า ทุกคนในทีมสามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง "ผมอยากให้พนักงานของเราจากทุกภูมิหลังรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ที่นี่" เขากล่าว พร้อมเสริมว่า "คงยากที่จะสร้างสรรค์อะไรก็ตาม ถ้าคุณต้องพยายามเป็นคนอื่นไปด้วย"McCartney ยกความดีความชอบส่วนหนึ่งในแนวทางการบริหารนี้ให้กับ Vincent Coates ผู้อำนวยการอาวุโสและหัวหน้าฝ่ายพัฒนาสินค้ารองเท้าสำหรับ Global Football ที่สอนเขาว่า ผู้นำที่ยอดเยี่ยมจะสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้ทุกคนรู้สึกได้รับการส่งเสริม และ Coates ก็ยืนยันว่า McCartney คู่ควรกับสิ่งนั้น "ผมพร้อมเดินพุ่งชนกำแพงเพื่อ Phil เลยล่ะ" เขากล่าว และยกย่องเขาว่าเป็นผู้นำที่รับมือได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งตอนที่เป็นผู้นำการประชุมนอกสถานที่เพื่อหารือเรื่องรองเท้า และตอนที่เขาคอยเติมความเบิกบานใจเพื่อช่วยบรรเทาความกดดันในแต่ละวัน อย่างเช่นตอนที่เขาสวมชุดเอลวิสและร้องเพลง Suspicious Minds เพื่อเรียกเสียงหัวเราะให้กับทีม (เรื่องนี้ได้รับการตรวจสอบและยืนยันแล้วว่าเป็นความจริง) Coates กล่าวว่า การที่บริษัทกลับมาเป็นผู้เล่นหลักในตลาดฟุตบอลระดับโลกได้นั้น มาจากกลยุทธ์ต่างๆ เช่น การที่ McCartney ยืนกรานที่จะนำทีมที่เคยแยกกันทำงานให้กลับมารวมกัน ก่อนที่เขาจะมารับตำแหน่งนี้ ทีมนวัตกรรมเคยทำงานแยกจากทีมสินค้าและทีมการตลาด แต่ตอนนี้ทุกคนเชื่อมโยงถึงกันและร่วมกันมุ่งหน้าไปสู่เป้าหมายเดียวกันอย่างมุ่งมั่น "Phil สร้างทีมได้ยอดเยี่ยมยิ่งขึ้น รวมถึงบ่มเพาะวัฒนธรรมแห่งความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง ความเปิดกว้าง และความสนุกสนาน" "ใช่ครับ เราเจอกับความท้าทาย แต่เพราะเราช่วยค้นหาคำตอบไปด้วยกัน ก็เลยเป็นการเดินทางที่สนุกสนาน เขาทำให้คนรอบข้างรู้สึกแบบนั้นแหละ เขาทำให้คุณอยากทุ่มเทแบบสุดตัว"

ตั้งแต่วัยเด็ก กีฬาได้นำพา McCartney เดินทางผ่านจุดเปลี่ยนสำคัญๆ ในชีวิตของเขา การแข่งวิ่งทำให้เขาได้ลิ้มรสชาติแรกของการออกสำรวจพื้นที่ต่างๆ ในประเทศบ้านเกิด และได้คลุกคลีกับผู้คนที่หลากหลาย เขากล่าวว่า กีฬาทำให้ "โลกกว้างขึ้นเรื่อยๆ" และด้วยความทุ่มเทให้กับการวิ่งมาอย่างยาวนาน เขาจึงนำความเข้าอกเข้าใจอย่างลึกซึ้งมาใช้ในการทำงาน และเข้าถึงความยากลำบากที่นักกีฬาต้องเผชิญ เขารู้ซึ้งถึงการผลักดันตัวเองให้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่คิดว่าตัวเองจะทำได้ การแข่งขันกับตัวเอง การตื่นตี 5 มาวิ่ง เพราะนั่นคือสิ่งที่เขาฝึกฝนทั้งร่างกายและจิตใจให้ลงมือทำ นี่คือมุมมองที่เขาเชิดชูในการทำงาน และเป็นมุมมองที่เหล่านักกีฬาชื่นชมในตัวเขา McCartney และนักวิ่งมาราธอนระดับตำนานอย่าง <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/eliud-kipchoge-radical-airflow-new-york-city-marathon" target="_blank">Eliud Kipchoge นักกีฬาของ Nike</a> เป็นเพื่อนกันมานานกว่าทศวรรษ และนักวิ่งเจ้าของสถิติโลกคนนี้เล่าว่า เขาและ McCartney คุยกันทุกเรื่อง ตั้งแต่นวัตกรรม รองเท้าเทรล แผลพุพอง ครอบครัว ไปจนถึงอนาคตของบริษัท Kipchoge ชอบที่ทั้งคู่สามารถพูดคุยเรื่องเหล่านั้นได้ในระหว่างที่ออกไปวิ่ง "ผมรู้สึกดีมากที่ได้คุยกับคนที่เคยเป็นนักกีฬามาก่อน คนที่ทำงานกับ Nike และเป็นหนึ่งในคนที่มีอำนาจตัดสินใจ" Kipchoge กล่าวMcCartney กล่าวว่า การรับฟังนักกีฬาไม่เพียงแต่เป็นเรื่องหนึ่งที่สร้างแรงบันดาลใจและแรงผลักดันได้มากที่สุดในการทำงานเท่านั้น แต่ยังเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างสำเร็จได้จริงด้วย "ประเด็นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการคิดค้นนวัตกรรมคือ การกล้าเสี่ยงไปกับนักกีฬาและไอเดียต่างๆ ที่นักกีฬามี" เขากล่าว พร้อมยกตัวอย่าง <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/six-reasons-why-breaking2-goes-beyond-26-2-miles" target="_blank">Breaking2</a> โปรเจกต์ปี 2017 ที่ในท้ายที่สุดสามารถช่วยให้ Kipchoge <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/10-greatest-nike-air-sports-moments" target="_blank">วิ่งมาราธอนจบได้ในเวลาต่ำกว่าสองชั่วโมง</a> "มันนำไปสู่ความก้าวหน้าครั้งใหญ่ในวงการกีฬา ศักยภาพของมนุษย์ และเทคโนโลยี ซึ่งเราต้องการให้เกิดช่วงเวลาเหล่านั้นเพื่อให้เราคิดนอกกรอบและคิดการใหญ่มากขึ้น"

McCartney ต้องการให้ทีมของเขามีความกล้าในกระบวนการคิดค้นนวัตกรรมและการใช้ความครีเอทีฟ เช่นเดียวกับเหล่านักกีฬาของ Nike อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีว่าทุกอย่างต้องเริ่มต้นจากเขาก่อนในฐานะผู้นำ "ผมมักจะรักษาสมดุลระหว่างความใส่ใจกับความมุ่งมั่นที่จะแข่งขันอยู่เสมอ" เขากล่าว "เราต้องชนะให้ได้ แล้วเราจะสร้างปัจจัยที่จะช่วยให้ชนะได้อย่างไร" บทบาทของเขาไม่ใช่แค่การลงมือทำหรือมอบหมายงาน แต่เขาต้องการสร้างปัจจัยที่เหมาะสมเพื่อให้ทุกคนสามารถทำงานของตนเองออกมาได้ดีที่สุด "เราไม่ต้องการคนที่คอยรอรับคำสั่งว่าต้องทำอะไร เรามีคนเก่งๆ ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์มากมาย" เขากล่าว "พวกเขาแค่ต้องการทิศทาง ความไว้วางใจ และแรงสนับสนุนที่ช่วยเปิดทางให้พวกเขาไขว่คว้าสิ่งที่ยิ่งใหญ่"แม้ว่า McCartney อาจยังไม่อยากเชื่อนักว่าตัวเขาได้ก้าวออกมาจากนิวคาสเซิลแล้ว แต่เมื่อเขากลับไปเยี่ยมบ้านเกิด เขาชอบที่จะเล่าเรื่องราวการเดินทางของเขาให้เด็กๆ ในพื้นที่ฟังว่า คนเราสามารถเติบโตจากนักวิ่งรุ่นเยาว์ที่พุ่งทะยานด้วยศักยภาพที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า ไปสู่การเป็นผู้บริหารที่คอยกำหนดทิศทางการผลิตรองเท้าเหล่านั้นได้ ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นเพราะวิทยาศาสตร์การกีฬาเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากรูปลักษณ์ ความรู้สึก และแพสชันที่ทำให้เด็กเจเนอเรชันใหม่สวมรองเท้าเหล่านั้นเข้านอนตอนกลางคืนด้วยนี่แหละคือมาตรฐานที่บริษัทกำลังนำกลับมาอีกครั้งภายใต้ทิศทางของ McCartney ทั้งในห้องแล็บ ในการพูดคุยกับนักกีฬา ในตัวต้นแบบ ในการปรับแก้ และในสินค้าขั้นสุดท้าย ถ้าไม่ปัง เราไม่ทำ

*If you have a body, you are an athlete. (หากคุณมีร่างกาย คุณก็คือนักกีฬา)

Phil McCartney ประธานฝ่ายนวัตกรรม การออกแบบ และสินค้ารู้ดีว่ามาตรฐานด้านนวัตกรรมของ Swoosh อยู่ระดับไหน และนี่คือวิธีที่เขาทำให้มั่นใจว่าสินค้าของบริษัทจะบรรลุมาตรฐานนั้น

เรื่องเด่น

นิยามของการสร้างความยิ่งใหญ่ในปัจจุบันที่ Nike

สำหรับเด็กๆ ทั่วโลก การก้าวไปเป็นนักกีฬาอาชีพคือความฝันอันสูงสุด ทว่าการได้เห็นแบบอย่างจริงย่อมสร้างความเชื่อมั่นได้มากกว่า โดยเฉพาะสำหรับเยาวชนชนพื้นเมืองที่แทบไม่มีนักกีฬาอาชีพให้ยึดเป็นต้นแบบในการดำเนินรอยตาม แต่ Madison Hammond ซึ่งเป็นสมาชิกของชนเผ่า San Felipe Pueblo (Katishtya) และ Navajo (Diné) รวมถึงเป็นผู้เล่นผิวสีในตำแหน่งกองกลางตัวรับของทีม Utah Royals มีต้นแบบให้เห็นมาตั้งแต่เด็ก ลุงของเธอคือ Notah Begay III นักกอล์ฟอาชีพใน PGA Tour ผู้ก่อตั้งมูลนิธิ NB3 Foundation ซึ่งเป็นหนึ่งในองค์กรไม่แสวงหากำไรที่ Nike และกองทุน <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/mission/initiatives/n7-fund" target="_blank">N7 Fund</a> ให้การสนับสนุนมาตั้งแต่ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก "ในตอนนั้น ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองเข้าใกล้คำว่าความเป็นเลิศมากแค่ไหน" Madison นักกีฬาชนพื้นเมืองอเมริกันคนแรกในลีก NWSL กล่าว "ฉันคิดว่าเมื่อพูดถึงชุมชนชนเผ่าพื้นเมือง คนทั่วไปอาจไม่ได้นึกถึงความเป็นเลิศเป็นอันดับแรก แต่ฉันซึมซับเรื่องนี้มาตั้งแต่ยังเด็กมากๆ เลยค่ะ"&nbsp;&nbsp;Madison เติบโตในรัฐนิวเม็กซิโกและเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 5 ปี เมื่ออายุ 9 ปี เธอได้ย้ายตามแม่ไปที่เมืองอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย และนั่นทำให้เธอได้ก้าวเข้าสู่โลกแห่งฟุตบอลเยาวชนที่การแข่งขันสูงมาก ที่นั่น โค้ชบอกเธอว่าถ้าเธอตั้งใจและทุ่มเท เธอจะเก่งได้เท่าที่ต้องการ และคำพูดนั้นก็ได้กลายเป็นคติประจำใจของเธอ&nbsp;ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน Madison จะกลับไปที่ชนเผ่า San Felipe Pueblo และได้เข้าร่วมแคมป์ฤดูร้อนที่สนับสนุนโดยมูลนิธิ NB3 Foundation ซึ่งเธอได้เล่นฟุตบอลตลอดทั้งวันบนสนามหญ้าที่มูลนิธิจัดหาให้ เธอสามารถมองเห็นเนินเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของเขตสงวนได้จากสนามหญ้าสีเขียวขจี ซึ่งตัดกับทัศนียภาพสีน้ำตาลโดยรอบอย่างเห็นได้ชัด การได้เล่นในทีมร่วมกับเด็กสาวชนพื้นเมืองอเมริกันคนอื่นๆ ทำให้ Madison ได้ซึมซับทั้งวัฒนธรรมของตัวเองและกีฬาที่เธอรักไปพร้อมกัน ประสบการณ์นี้ช่วยเติมเต็มพลังใจให้เธอ&nbsp;&nbsp;ในบทสัมภาษณ์นี้ Madison จะมาบอกเล่าด้วยตัวเองเกี่ยวกับเรื่องของโอกาส สถานการณ์ต่างๆ เส้นทางสู่ความสำเร็จ และตำนานที่เธอหวังจะส่งต่อให้กับนักกีฬาเยาวชนชนพื้นเมืองคนอื่นๆ&nbsp;&nbsp;

The Record: คุณเริ่มรู้ตัวว่ามีพรสวรรค์ด้านฟุตบอลตั้งแต่เมื่อไหร่Madison Hammond: น่าจะตอนอายุประมาณ 10 หรือ 11 ปีค่ะ ความรู้สึกนั้นมันเริ่มชัดเจนขึ้นมา ฉันรู้แค่ว่าตัวเองไม่ได้ต้องการแค่เป็นคนเล่นเก่ง แต่อยากเป็นคนที่ยอดเยี่ยมไปเลยTR: คุณเคยพูดถึงคุณลุงว่าเป็นต้นแบบของคุณ คุณลุงสร้างแรงบันดาลใจให้คุณอย่างไรบ้างMH: คุณลุงของฉันเป็นนักกอล์ฟอาชีพและเป็นนักกีฬา Nike ค่ะ ฉันคิดว่าคุณลุงสร้างแรงบันดาลใจให้ฉันในสองแง่มุมด้วยกัน อย่างแรกคือ ความจริงที่ว่าคุณลุงเป็นชนพื้นเมืองอเมริกันคนแรกในประเภทกีฬานั้นด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ คุณลุงยังก่อตั้งมูลนิธิ NB3 ซึ่งเป็นสิ่งที่มีบทบาทในชีวิตของฉันมาโดยตลอด ฉันได้เล่นในทีมที่ได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิของคุณลุง และลุงอีกคนก็เป็นโค้ชให้ฉันด้วยค่ะ ซึ่งการที่ได้ลงเล่นในเขตพื้นที่อนุรักษ์ร่วมกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ จากเผ่า San Felipe Pueblo เป็นแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉันจริงๆ เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะสามารถทำได้เลยตลอดเส้นทางสายฟุตบอลที่ผ่านมา โดยปกติแล้วฉันมักจะเป็นหนึ่งในเด็กสาวผิวดำหรือผิวคล้ำเพียงไม่กี่คนในทีม ตอนนั้นฉันยังไม่รู้หรอกค่ะว่าสิ่งนี้จะส่งผลต่อตัวฉันมากขนาดนี้ในอีก 20 ปีต่อมาTR: คุณรู้ตัวตอนไหนว่าอยากเล่นเป็นนักกีฬาอาชีพMH: ฉันไม่ได้เข้าเรียนต่อในทีมฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยโดยตั้งเป้าว่าจะต้องเป็นนักกีฬาอาชีพตั้งแต่แรกหรอกค่ะ ฉันเข้าไปเล่นเพียงเพราะอยากจะเก่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นคือแนวคิดในการดำเนินชีวิตของฉันมาตลอด ตราบใดที่ฉันยังพัฒนาตัวเองและเก่งขึ้นเรื่อยๆ ก็จะไม่มีอะไรมาหยุดฉันได้ค่ะTR: ระหว่างเส้นทางที่ผ่านมา มีอุปสรรคครั้งใหญ่บ้างไหมMH: ฉันเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีคนขาวเป็นส่วนใหญ่และมีฐานะร่ำรวยมาก ซึ่งนั่นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทางค่ะ นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันต้องพยายามเตือนตัวเองให้ระลึกอยู่เสมอว่าฉันคือใคร คุณค่าของฉันคืออะไร และสิ่งไหนที่ทำให้ฉันประสบความสำเร็จในฐานะนักฟุตบอล ทุกอย่างล้วนย้อนกลับไปที่ความเชื่อตามขนบธรรมเนียมดั้งเดิมของฉันค่ะ

ภาพ Madison ตอนอายุ 4 ปีกำลังเล่นฟุตบอลให้กับทีม Young Dragons ในเมืองอัลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก

ภาพ Madison ตอนอายุ 5 ปี ถ่ายภาพร่วมกับคุณป้าในระหว่างพิธีเฉลิมฉลองตามประเพณีดั้งเดิมในชนเผ่า San Felipe Pueblo

ภาพ Madison ในช่วงประถม กำลังเล่นฟุตบอลให้กับสโมสร Prince William ในเมืองวู้ดบริดจ์ รัฐเวอร์จิเนีย

ช่วงคริสต์มาสที่บ้านในชนเผ่า San Felipe Pueblo

TR: ช่วงเปลี่ยนผ่านจากการเล่นฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยมาสู่การเป็นนักกีฬาอาชีพเป็นอย่างไรบ้างMH: ตอนอยู่มหาวิทยาลัย ฉันลงเล่นทุกนัด แทบไม่ได้เปลี่ยนตัวออกจากสนามเลย เล่นเต็ม 90 นาทีตลอด แถมยังได้เป็นกัปตันทีมในช่วงปีสามและปีสี่ และมีชื่อติดทีมชุดสองของ All-ACC ทุกอย่างมันดูหนักหนาแต่ในขณะเดียวกันก็ราบรื่นดีค่ะ ทุกคนคอยบอกว่าคุณเก่งที่สุด ทุกคนพูดถึงแต่สิ่งดีๆ ในตัวคุณ แต่พอคุณก้าวเข้าสู่ระดับอาชีพและกลายเป็นเด็กใหม่ คุณจะกลับไปเริ่มต้นจากจุดต่ำสุดทันทีหลังจากที่เล่นฟุตบอลมานานกว่าทศวรรษ ซึ่งที่นั่นไม่มีใครสอนวิธีรับมือกับความกดดันแบบนั้นให้คุณหรอกค่ะTR: แล้วคุณรับมือกับมันอย่างไรMH:&nbsp;ฉันคิดว่าด้วยตัวตนของฉันและครอบครัวที่เลี้ยงดูมา ทำให้ที่ผ่านมาฉันไม่เคยเผชิญหน้าจัดการกับปัญหาจริงๆ จังๆ เลยเวลาที่ต้องเจอเรื่องยากลำบาก การยอมรับความจริงในสิ่งที่เจอ เช่น การบอกตัวเองว่า "ไม่เป็นไรหรอกถ้าจะรู้สึกแย่ ไม่เป็นไรถ้าเราไม่ได้สมบูรณ์แบบตลอดเวลา และไม่เป็นไรหากเราไม่ได้ประสบความสำเร็จในทุกๆ วันตามที่เราคาดหวังไว้" จากที่เมื่อก่อนฉันมักจะใช้วิธี "อดทน ช่างมัน แล้วก็กดความรู้สึกแย่ๆ นั้นไว้ลึกๆ" แต่การเก็บกดความรู้สึกเหล่านั้นมาตลอดชีวิต มันกลับระเบิดออกมาในรูปแบบที่คาดไม่ถึงในช่วงสองสามปีแรกที่ฉันเริ่มเล่นอาชีพ ตอนนั้นอยู่ๆ ฉันก็เริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง และความมั่นใจก็ลดฮวบลงไปเลยเพียงเพราะว่าฉันไม่ได้ลงสนาม ฉันเพิ่งมารู้ตัวว่าตัวเองให้คุณค่ากับการได้ลงไปอยู่บนสนามมากเกินไป จนละเลยคุณค่าของความจริงที่ว่าฉันสามารถก้าวขึ้นมาสู่อีกระดับของการเป็นมืออาชีพได้สำเร็จแล้วTR: เมื่อมองย้อนกลับไปในเส้นทางของคุณ มีอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง คุณได้เรียนรู้อะไรบ้างตั้งเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพมาMH: ฉันเห็นเลยค่ะว่าความสงสัยและความลังเลทำลายอาชีพการงานของเราได้ง่ายดายขนาดไหน นี่เป็นปีที่เจ็ดของฉันในฐานะนักฟุตบอลอาชีพแล้วค่ะ โดยส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าตัวเองไม่เคยให้เครดิตชื่นชมตัวเองมากพอในฐานะนักฟุตบอลที่ดี จนกระทั่งเริ่มโตขึ้นและมองย้อนกลับไป ในเวลานั้น คุณจะรู้สึกแค่ว่าตัวเองกำลังทำหน้าที่ในแต่ละวันให้ดีที่สุด คุณเข้ามา ฝึกซ้อมให้หนัก และเล่นให้เต็มที่ แต่ฉันคิดว่าฉันยังไม่ได้ชื่นชมตัวเองในสิ่งที่ทำสำเร็จมาเลย สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะทำให้ดีขึ้นคือการยินดีกับความสำเร็จในเส้นทางของตัวเองค่ะ

Madison และ TJ Kahoalii นักฟุตบอลจากชนเผ่า Tolowa Dee-Ni' Nation และ Kanaka Maoli (ชาวฮาวายพื้นเมือง) คือผู้เป็นตัวแทนภาพลักษณ์สำหรับคอลเลกชัน Summer '26 N7 ของ Nike

TR: คอลเลกชัน <a rel="noopener noreferrer" href="https://www.nike.com/n7-native-american-indigenous-heritage" target="_blank">N7 Collection</a> สื่อถึงอะไรสำหรับคุณ และรู้สึกอย่างไรที่ตอนนี้ได้มีบทบาทในการถ่ายทอดสิ่งนี้ให้เกิดขึ้นจริงMH: สำหรับฉัน N7 คือโอกาสในการมอบการศึกษาและการพูดคุย แลกเปลี่ยน รวมถึงแสดงให้เห็นถึงความยอดเยี่ยมของชุมชนและชนเผ่าต่างๆ เหล่านี้ค่ะ ฉันคิดว่าคอลเลกชันนี้แสดงให้เห็นว่าพวกเราสามารถเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมหลักได้ มันเป็นตัวอย่างที่ดีเยี่ยมของการนำกลิ่นอายดีไซน์ของชนพื้นเมืองมาใช้ โดยที่ผลงานออกมาให้ความรู้สึกที่แท้จริงและเข้าถึงได้ง่ายมากค่ะ มีลวดลายดีไซน์ที่จำลองมาจากหมู่บ้านพูเอบโลสมัยใหม่ โดยโทนสีจะสื่อถึงภูมิประเทศที่เป็นทิวเขา ดินเหนียว และสายน้ำ สิ่งเหล่านี้มีความหมายต่อฉัน ครอบครัว และผู้คนในชุมชนของฉันมากจริงๆ ค่ะ&nbsp;<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-s-new-n7-collection-celebrates-indigenous-communities-on-and-off-the-pitch" target="_blank">ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้เห็นคอลเลกชัน N7 นี้เกิดขึ้นจริง</a> โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับฟุตบอลและชนพื้นเมืองในแถบตะวันตกเฉียงใต้เป็นศูนย์กลาง และการที่ฉันได้มาเป็นตัวแทนของคอลเลกชันนี้ นี่คือการผสมผสานสิ่งที่เป็นตัวตนของฉันได้อย่างมีเอกลักษณ์ค่ะTR: เป้าหมายของคุณในฐานะตัวแทนของชุมชนคืออะไรMH: ในฐานะผู้หญิงผิวสี สิ่งสำคัญอันเป็นรากฐานของฉันคือการมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในชุมชนที่ฉันอยู่ค่ะ ฉันคิดว่าการยึดมั่นในขนบธรรมเนียมและความเชื่อของตัวเองอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ฉันมีความมั่นใจที่จะใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญในโลกแห่งกีฬา บางทีโลกกีฬาอาจเป็นสถานที่ที่โดดเดี่ยว แต่ฉันใช้ประสบการณ์เฉพาะตัวที่มีในฐานะผู้หญิงผิวสีชนเผ่าพื้นเมืองเพื่อเข้าหาทุกทีมที่อยู่ด้วยมุมมองและความปรารถนาเดียวกัน นั่นคือการเป็นผู้เล่นที่มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่และเป็นทีมเมทที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะเป็นได้ค่ะTR: คุณอยากสร้างแรงบันดาลใจให้เยาวชนนักกีฬาชนพื้นเมืองอเมริกันรุ่นต่อไปอย่างไรบ้างMH: ฉันคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดในการสร้างแรงบันดาลใจให้เยาวชนนักกีฬาชนพื้นเมืองรุ่นต่อไป คือการมุ่งมั่นพัฒนาตัวเองในสนามต่อไป และไม่ลืมที่จะตอบแทนชุมชนที่เป็นจุดเริ่มต้นของฉันค่ะ ตอนนี้มีนักกีฬาชนพื้นเมืองที่กำลังทำสิ่งยอดเยี่ยมมากมาย อย่างเช่น Janee’ Kassanavoid และ SilentRain Espinoza ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกดีมากที่ได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้โดดเดี่ยวในการส่งต่อเรื่องราวการยอมรับและโอกาสเหล่านี้ออกไปค่ะ มันช่วยย้ำเตือนว่าเมื่อคุณเปิดโอกาสให้ผู้คนในชุมชน พวกเขาก็จะทำมันได้สำเร็จอย่างแน่นอนTR: ตำนานหรือสิ่งที่คุณอยากจะทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลังคืออะไรMH: ฉันหวังว่าตัวเองจะเป็นเครื่องเตือนใจให้คนรุ่นใหม่เห็นว่า ถึงคุณจะมาจากเมืองเล็กๆ ก็ไม่เป็นไรเลยค่ะ หากคุณมาจากชุมชนขนาดเล็ก ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายเลย คุณยังสามารถก้าวขึ้นมาสู่ระดับนี้ได้เช่นกัน

"เมื่อคุณเปิดโอกาสให้ผู้คนในชุมชน พวกเขาก็จะทำมันได้สำเร็จอย่างแน่นอน" กองกลางตัวรับจากทีม Utah Royals กล่าว

ก่อนจะมาถึงจุดนี้

Madison Hammond ซาบซึ้งไปกับทุกเรื่องราวตลอดเส้นทางแห่งความเป็นเลิศ

เช้าตรู่วันพุธในเดือนกุมภาพันธ์ Amy Montagne ยืนอยู่ต่อหน้าทีมโปรดักชันเล็กๆ ภายในอาคาร Serena Williams ณ แคมปัส Philip H. Knight เมืองบีเวอร์ตัน รัฐออริกอน ประธานแห่ง Nike ปรากฏตัวในชุดโทนสีดำที่ดูภูมิฐาน เธอยืนอยู่บนเวทีจำลองด้วยท่าทีที่ดูสงบนิ่งแต่ทรงพลัง ระหว่างที่ทีมงานกำลังวุ่นอยู่กับการจัดแสง ไม่ว่ากล้องจะเริ่มบันทึกภาพแล้วหรือไม่ Montagne ก็ดูพร้อมอยู่เสมอ เธอมีความเป็นกันเองแต่ก็ดูเด็ดขาด และกระตือรือร้นที่จะเริ่มงาน แม้ว่าจะต้องตื่นนอนตั้งแต่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นก็ตาม เธอบอกว่า พลังและความมุ่งมั่นที่ต้องใช้ในการทำงานหนักแบบวันต่อวัน สัปดาห์ต่อสัปดาห์นั้น มาจากความทุ่มเทให้กับบริษัทของเพื่อนร่วมงานที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดกว่าสองทศวรรษ "การแสดงศักยภาพให้ดีที่สุดคือสิ่งสำคัญสำหรับบทบาทของฉัน เพราะฉันต้องการพัฒนาตัวเองให้ทัดเทียมกับระดับความเก่งกาจของผู้คนรอบข้างค่ะ"วันนี้ Montagne กำลังถ่ายทำวิดีโอเพื่อส่งสารไปยังงานประชุมใหญ่ Nike Team Meeting ในมิลาน เพื่อขอบคุณพนักงานนับหมื่นชีวิตทั่วโลกที่ทุ่มเททำงานอย่างหนักในช่วงฤดูกาลกีฬาสำคัญที่ผ่านมา ทั้ง Super Bowl, All-Star Weekend และโอลิมปิกฤดูหนาว รวมถึงปลุกขวัญกำลังใจให้ทุกคนพร้อมรับมือกับงานหนักที่รออยู่ข้างหน้า หลังจากซ้อมอ่านสคริปต์รอบแรกภายใต้แสงไฟ ช่างแต่งหน้าเข้ามาซับหน้าให้เธอด้วยฟองน้ำ ในขณะที่เธอกำลังตั้งใจฟังข้อเสนอแนะจากทีมงาน การถ่ายทำจริงเสร็จสิ้นภายในสองเทคเท่านั้น! ทีมงานต่างพากันปรบมือให้ และเธอก็หัวเราะออกมา "นี่ไม่ใช่แค่วันธรรมดาๆ ทั่วไปหรอกนะ" เธอกล่าวทิ้งท้ายในชีวิตของประธานแบรนด์กีฬาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ภารกิจในแต่ละวันอาจครอบคลุมตั้งแต่การรับประทานมื้อเที่ยงกับนักกีฬาแถวหน้า ไปจนถึงการเป็นประธานการประชุมวางกลยุทธ์แบรนด์กีฬาระดับโลก หรือแม้แต่การถ่ายภาพคู่กับ Kim Kardashian เพื่อลงอินสตาแกรมในงานเปิดตัว NikeSKIMS ที่นิวยอร์ก (ซึ่งงานนี้ช่วยให้เธอได้คะแนนความคูลจากลูกชายวัยรุ่นแฝดสามของเธอไปไม่น้อย) บางทีความปกติธรรมดาในชีวิตของเธอก็คือการยอมรับว่าทุกวันจะไม่มีวันเหมือนเดิมนั่นเอง และนั่นคือสิ่งที่เธอรัก "ในแต่ละวัน คุณจะได้รับข้อมูลใหม่ๆ เสมอ เช่น ผู้คนชื่นชอบสินค้าตัวนี้เป็นพิเศษ หรือแคมเปญกีฬาใหม่เข้าถึงใจคนบางกลุ่มได้ดี หรือสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของนักกีฬาคนหนึ่งกลายเป็นเทรนด์การแต่งตัวแนวใหม่ในการแข่งขัน พลังจากการตอบสนองที่ฉับไวของกลุ่มคนที่รักใน Nike คือแรงบันดาลใจสำคัญของฉันค่ะ" เธอกล่าว ตลอดระยะเวลา 2 ทศวรรษที่เธอร่วมงานกับบริษัท คำถามที่เธอมักจะถามตัวเองเสมอเพื่อเป็นเข็มทิศในการทำงานแต่ละวันยังคงไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือ "เราจะนำพาทีมงานและแบรนด์นี้ไปสู่ความยิ่งใหญ่ได้อย่างไร"

เมื่อ Elliott Hill เข้ารับตำแหน่งประธานและ CEO ของ NIKE, Inc. ในปี 2024 ภารกิจเร่งด่วนอันดับต้นๆ ของเขาคือการนำพาบริษัทกลับสู่รากเหง้าทางด้านกีฬา และกลับมาให้ความสำคัญกับตัวนักกีฬาอีกครั้ง เพราะในตอนนั้น Nike กำลังต้องการพลิกฟื้นสถานการณ์ หลังจากที่ครองความเป็นหนึ่งมาอย่างยาวนาน แบรนด์ไม่ได้เป็นยักษ์ใหญ่ที่ใครก็โค่นไม่ลงในอุตสาหกรรมกีฬาอีกต่อไป เมื่อแบรนด์น้องใหม่ต่างพยายามเข้ามาแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดของตราสัญลักษณ์ Swoosh ไปทีละน้อย เป้าหมายที่เคยชัดเจนของ Nike ในการเป็นแบรนด์ที่หยั่งรากลึกในโลกกีฬา ด้วยการรับฟังและตอบสนองความต้องการของนักกีฬานั้น เริ่มจะเลือนรางลง การเฟ้นหาผู้นำที่มีวิสัยทัศน์เพื่อมากอบกู้และตอกย้ำอุดมการณ์ของแบรนด์ให้กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งจึงเป็นกุญแจสำคัญ และหนทางเดียวที่จะทำเช่นนั้นได้คือการกระชับความสัมพันธ์กับนักกีฬาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น (ซึ่งคำว่า "นักกีฬา" ในนิยามของ Nike หมายถึงใครก็ตามที่มีร่างกาย)Hill ต้องการผู้นำที่ไว้วางใจได้เพื่อเข้ามาดูแลแบรนด์ Nike และขับเคลื่อนกลยุทธ์ "Sport Offense" ซึ่งเป็นแผนการปฏิรูปบริษัทและจัดลำดับความสำคัญตามประเภทกีฬา เพื่อให้ทีมงานสามารถเจาะลึกถึงความต้องการเฉพาะของนักกีฬาในแต่ละกลุ่มได้อย่างแท้จริง ผู้นำที่เป็นเสมือนมือขวาคนนี้ ไม่เพียงแต่ต้องมีกึ๋นในการวางกลยุทธ์แบบครบวงจร มีความมุ่งมั่นในด้านนวัตกรรม และมีชั้นเชิงในการสื่อสารที่เข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกเท่านั้น แต่ยังต้องเป็นคนที่สามารถใช้ทักษะเหล่านี้ในการตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับธุรกิจในระยะยาว พร้อมทั้งใช้กลไกต่างๆ ของ Nike ในการเชื่อมต่อกับนักกีฬา ชุมชนกีฬา และแฟนๆ ทั่วโลก และคำตอบที่ชัดเจนที่สุดสำหรับ Hill ก็คือ Amy Montagneตลอดระยะเวลา 21 ปี กับการเปลี่ยนบทบาทหน้าที่ถึง 12 ตำแหน่งในบริษัท Montagne ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอมีความสมดุลทั้งสายตรรกะและสร้างสรรค์ เธอเป็นทั้งนักคิดนอกกรอบที่เปี่ยมด้วยจินตนาการ ในขณะเดียวกันก็สามารถวิเคราะห์ข้อมูลได้อย่างเฉียบคม และเธอนี่เองที่เป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญเบื้องต้นอยู่เบื้องหลังโมเดลการดำเนินงานใหม่ของ Nike ที่ยึดกีฬาเป็นหัวใจหลัก "เธอมักจะตั้งคำถามเสมอว่า 'เรื่องนี้เชื่อมโยงกลับไปที่กีฬาและตัวนักกีฬาได้อย่างไร'" Hill กล่าว พร้อมอธิบายถึงกลยุทธ์การกลั่นกรองความคิดของเธอ ตัวตนของเธอหล่อหลอมมาจากความเชื่อมั่นในคุณค่าของกีฬาที่ส่งผลมากกว่าแค่การลงสนามแข่งขัน ยกตัวอย่างเช่น ในสมัยมัธยมปลาย Montagne เคยไปคัดตัวนักกีฬาบาสเก็ตบอลแต่ไม่ผ่านเกณฑ์ แทนที่จะถอยหลังกลับ เธอกลับตัดสินใจลุยต่อด้วยการรับหน้าที่เป็นนักสถิติประจำทีม ซึ่งเป็นบทบาทที่ฉายให้เห็นถึงพรสวรรค์และเคล็ดลับความสำเร็จของเธอ นั่นคือความสามารถในการมองเห็นภาพรวมทั้งสนาม การระบุถึงความสามารถและทักษะเฉพาะตัวที่โดดเด่นของแต่ละบุคคล และการนำข้อมูลเหล่านั้นมาใช้เพื่อช่วยให้ทีมแข็งแกร่งขึ้น

Montagne เป็นคนพูดตรงไปตรงมาและเน้นเนื้อหาสาระ จนทำให้ทุกคนเข้าใจได้ทันทีว่าเธอคิดอะไรอยู่ หากเธอเลือกทำงานร่วมกับคุณ นั่นหมายความว่าเธอเชื่อมั่นในตัวคุณ และเธอยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าเธอคาดหวังผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมเสมอ แต่เธอก็รู้ดีว่าความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อทุกคนในทีมร่วมใจกันผลักดันให้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่ตัวเองคิดว่าทำได้ Charles Williams รองประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์รองเท้าทั่วโลก ไม่รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อยเมื่อ Montagne ได้รับตำแหน่งประธานแบรนด์ Nike ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขารู้จักเธอในฐานะผู้นำที่ "กล้าหาญและส่งต่อพลังให้ผู้อื่น" เธอเป็นผู้นำประเภทที่ยินดีจะเดินไปหา Williams ถึงที่ห้องทำงานพอๆ กับที่เขาเดินไปหาเธอ มันเป็นการกระทำเล็กๆ ที่สร้างแรงกระเพื่อมอันยิ่งใหญ่ Williams กล่าวว่า นอกจากจะเป็นการแสดงความเคารพต่อเวลาของเขาแล้ว ยังเป็นโอกาสให้พนักงานระดับผู้น้อยได้มีโอกาสพบปะพูดคุยกับเธออย่างใกล้ชิดอีกด้วย Hill เปรียบเธอเหมือนกับโค้ช และตั้งข้อสังเกตว่าเธอสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับผู้คนมากมายตลอดช่วงเวลาที่อยู่กับ Nike "ด้วยความชัดเจนและความรับผิดชอบของ Amy เธอจึงสร้างความไว้วางใจให้เกิดขึ้นในทีมได้ และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมทุกคนถึงพร้อมใจกันเดินตามเธอ" เขากล่าวครั้งหนึ่ง Montagne เคยได้รับคำติชมจากทีมงานว่า แม้เธอจะเป็นคนที่มีความคาดหวังในตัวคนอื่นสูงมาก แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าเหนือสิ่งอื่นใด เธอตั้งมาตรฐานที่สูงลิบนั้นให้กับตัวเองเช่นเดียวกัน "มันเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า มีคนเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของฉันจริงๆ" เธอกล่าว แนวทางการทำงานดังกล่าวส่งผลให้เกิดความจงรักภักดีอย่างแท้จริงระหว่าง Montagne และทีมงานของเธอ โดยเธอจะมอบทั้งเครื่องมือ คำแนะนำ และพื้นที่ให้ทุกคนได้แสดงศักยภาพอย่างเต็มที่ และในทางกลับกัน ทีมงานของเธอก็ทำผลงานออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม

ประวัติศาสตร์แห่งชัยชนะของ Nike ไม่เคยเลือนหายไปจากใจของ Montagne เธอรู้สึกตื่นเต้นเสมอที่ทุกคนรอบตัวตระหนักดีว่า พวกเขามีภารกิจอันยิ่งใหญ่และมาตรฐานที่สูงส่งรอให้สานต่อ "ทุกผลิตภัณฑ์ ทุกเรื่องราวที่เราถ่ายทอด และทุกการลงมือทำในตลาด จะต้องเปี่ยมไปด้วยความเป็นเลิศอย่างไม่มีข้อละเว้น" เธอกล่าว เธอทำให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร คำตอบคือการตั้งคำถามอย่างตรงไปตรงมาว่า ผลิตภัณฑ์นี้ดีพอตามความคาดหวังและศักยภาพที่บริษัทเราทำได้แล้วหรือยัง นี่คือวิธีที่ดีที่สุดในการเล่าเรื่องราวแล้วใช่ไหม การดำเนินงานนี้มีความพรีเมียมและยั่งยืนที่สุดเท่าที่เราจะทำได้หรือยัง และเราทุ่มเทให้กับมันอย่างสุดความสามารถแล้วหรือยังหากหลักการทำงานนี้ดูเหมือนจะมุ่งมั่นกดดันจนแทบไม่น่าเชื่อ ก็บอกเลยว่านั่นคือสิ่งที่เธอตั้งใจ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับงานนี้ "Amy คือผู้นำที่ Nike ต้องการอย่างมากในเวลานี้" Hill กล่าว "และผมเชื่อมั่นว่าโครงสร้างองค์กรที่มี ทีมงานที่เธอสร้างขึ้น รวมถึงมาตรฐานที่เธอกำหนดไว้ จะช่วยให้เราเข้าใจกลุ่มผู้บริโภคที่หลากหลายได้อย่างชัดเจนและเฉียบคม ซึ่งสิ่งนี้จะเป็นกุญแจสำคัญที่ปลดล็อกการเติบโตระลอกใหม่ให้กับเรา"

เมื่อไม่นานมานี้เองที่ Montagne เริ่มยอมให้ตัวตนที่แท้จริงของเธอเป็นที่ประจักษ์ในที่ทำงาน ในช่วงเริ่มต้นอาชีพการงานขณะทำงานที่สำนักงานใหญ่ของ The Gap ในซานฟรานซิสโก เธอขึ้นชื่อเรื่องการแยกเรื่องส่วนตัวออกจากงานอย่างเด็ดขาด งานคืองาน บ้านคือบ้าน และทั้งสองโลกจะไม่มีวันมาบรรจบกัน "เธอมีความสามารถในการแยกแยะเรื่องต่างๆ เพื่อให้สามารถก้าวข้ามผ่านอุปสรรคไปได้" Janet Hayes อดีตเพื่อนร่วมงาน เพื่อนสนิท และ CEO คนปัจจุบันของ Crate & Barrel กล่าว แต่นั่นก็หมายความว่าคนรอบข้างจะเข้าถึงและรู้จักตัวตนของเธอได้ยากเช่นกัน "ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ฉันเฝ้าดูเธอเติบโตเป็นผู้นำในอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นคนที่กล้าหาญขึ้น และยอมเปิดเผยด้านที่อ่อนโยนของตัวเองออกมาบ้าง ฉันคิดว่านี่คือวิวัฒนาการในการเป็นผู้นำที่จะพาเธอไปได้ไกลมาก" Hayes กล่าวสำหรับ Montagne ประสบการณ์ความยากลำบากร่วมกันในช่วงที่เกิดโรคระบาดใหญ่ ได้เปิดมุมมองใหม่ในการบริหารจัดการให้กับเธอ เป็นครั้งแรกในชีวิตการทำงานที่เธอเห็นว่าทุกคนที่เธอรู้จักต่างก็กำลังเผชิญกับปัญหาแบบเดียวกัน จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเสแสร้งว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น แล้วทำไมเราไม่เผชิญหน้ากับมันตรงๆ ล่ะ ความสบายใจที่เกิดขึ้นจากจุดนั้น ทำให้เธอกล้าที่จะนำเรื่องราวส่วนตัวเข้ามาในที่ทำงานมากขึ้น ไม่ใช่ในฐานะผู้อบรมสั่งสอน แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง "ฉันเป็นฉันในวันนี้ได้ก็เพราะประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาค่ะ" เธอกล่าว การมีลูกในวัยที่ค่อนข้างมาก การผ่านเส้นทางที่ยากลำบากในการทำเด็กหลอดแก้ว (IVF) การได้ลูกแฝดสามในตอนที่คิดว่าจะได้ลูกเพียงคนเดียว และการคุ้นเคยกับความโศกเศร้าจากการสูญเสียบุคคลในครอบครัว สิ่งเหล่านี้คือความจริงที่เป็นส่วนสำคัญในการทำความเข้าใจสไตล์การบริหารและนิสัยการทำงานของ Montagne ไม่แพ้เรื่องอื่นๆ "เราต่างก็มีเรื่องราวเหล่านี้ และคุณจะค้นพบวิธีที่เหมาะสมในการเชื่อมโยงชีวิตส่วนตัวและชีวิตการทำงานเข้าด้วยกัน" เธอกล่าว "เพื่อที่คุณจะได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง และส่งเสริมให้คนรอบข้างเป็นตัวของตัวเองด้วยเช่นกัน"การได้เห็นผู้นำอย่าง Montagne แสดงความอ่อนน้อมและจริงใจในที่ทำงาน ได้เปิดโอกาสให้คนอื่นๆ กล้าที่จะทำแบบเดียวกัน "เธอเป็นคนจริง" Williams กล่าว "องค์กรต้องการคนแบบนี้ เพราะมันทำให้คนอื่นๆ รู้สึกว่าพวกเขาสามารถเป็นตัวของตัวเองได้"

ตัวตนที่แท้จริงของ Montagne ที่ Nike คือพลังงานที่เปี่ยมล้น เธอมีความกระตือรือร้นในการทำงานที่สัมผัสได้ และมีออร่าที่แผ่ออกมาอยู่เสมอ บทบาทของเธอในวันนี้คือผลลัพธ์จากการสั่งสมความมุ่งมั่นตลอดเส้นทางอาชีพ เริ่มต้นจากแรงผลักดันสมัยที่เธอทำงานในร้านค้าปลีกช่วงมัธยมปลายที่รัฐแอริโซนา นั่นคือความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวผู้บริโภค แม้ในตอนนั้น เธอจะหลงใหลในพฤติกรรมการซื้อของผู้คน เช่น คนชอบอะไร ทำไมพวกเขาถึงเลือกซื้อสิ่งนั้น ขนาด สี หรือสไตล์ ส่งผลต่อการตัดสินใจอย่างไร ความปรารถนาที่จะทำความเข้าใจในเรื่องเหล่านั้นยังคงชัดเจนสำหรับ Montagne ในวันนี้ไม่ต่างจากวันวาน "ในบริษัทขนาดใหญ่ที่สร้างรายได้หลายพันล้านดอลลาร์ ทุกอย่างจะชัดเจนขึ้นทันทีเมื่อคุณกลับไปเริ่มต้นที่ผู้บริโภคและข้อมูลเชิงลึกของพวกเขา" เธอกล่าว "Nike อาจจะดูเป็นองค์กรที่ใหญ่โตมาก แต่สุดท้ายแล้ว พวกเราก็คือเจ้าของร้านค้า"ในช่วงที่เธอเป็นนักศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยซานตาคลารา เธอได้เข้าเรียนในสถาบันการจัดการค้าปลีก ซึ่งความอยากรู้อยากเห็นในตอนแรกได้แปรเปลี่ยนเป็นเส้นทางอาชีพที่มั่นคง นั่นคือการเป็นฝ่ายจัดซื้อให้กับร้านค้า "และนั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง" เธอกล่าว เส้นทางของเธอคลี่ตัวออกตรงหน้า ราวกับนิ้วมือที่ค่อยๆ คลายออกเพื่อรอรับโอกาสสำคัญ เธอจบการศึกษาด้านการสื่อสาร ซึ่งช่วยขัดเกลาทักษะการเล่าเรื่องที่กลายมาเป็นพลังสำคัญในการส่งต่อข้อความที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังของ Nike ในวันนี้ ซึ่งก็คือ กีฬาสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ นั่นคือข้อเท็จจริงที่ Montagne ได้เห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็นการเห็นลูกๆ ของเธอมุ่งมั่นและพัฒนาทักษะใหม่ๆ หรือการได้เป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกอย่าง Super Bowl หรือ World Cup "ในโลกปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความท้าทายและการเปลี่ยนแปลง กีฬาคือเครื่องยึดเหนี่ยวที่รวมผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างแท้จริง" Montagne กล่าว

หลังจากจบการศึกษา เธอผ่านการฝึกอบรมฝ่ายจัดซื้อที่สำนักงานใหญ่ของ Walmart และรับตำแหน่งนักวิเคราะห์การจัดสรรสินค้าที่ Gap Inc. โดยเธอมักจะปิดท้ายวันทำงานที่ยาวนานกว่า 11 ชั่วโมงด้วยการวิ่งข้ามสะพานโกลเดนเกตเพื่อฝึกซ้อมวิ่งมาราธอนกับเพื่อนๆ แม้กีฬาที่เธอเลือกเล่นในตอนนี้จะเปลี่ยนไป โดยตอนนี้คุณมีโอกาสจะเจอเธอในสตูดิโอพิลาทิสหรือคลาสปั่นจักรยานมากกว่า แต่ความแน่วแน่และการมุ่งสู่ความเป็นเลิศของเธอยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง Pete สามีของเธอ ซึ่งเคยเป็นผู้จัดการหมวดหมู่สินค้าที่ Nike เรียกเธอว่าเป็นคนที่ขยันทำงานที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา (การพบกันของทั้งคู่เป็นเรื่องของพรหมลิขิต แม้จะเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่พวกเขาก็ไม่เคยพบกันเลยจนกระทั่งเรียนจบ ในตอนที่ Pete ทำงานอยู่ที่ Nike และ Amy เพิ่งเริ่มเข้าทำงาน) Pete กล่าวว่า Amy เป็นคนฉลาด เฉียบคม และมีการเตรียมพร้อมอยู่เสมอ แม้ว่าเส้นทางจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป เธอเคยถูกปฏิเสธหรือโดนคัดค้านความคิดเห็นมาไม่น้อย และบ่อยครั้งที่เธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในห้องประชุม เขากล่าว "สิ่งที่ทำให้เธอแตกต่างคือการสร้างวัฒนธรรมแห่งการยอมรับความแตกต่าง เธอใส่ใจทีมงาน ใส่ใจเรื่องการเป็นที่ปรึกษา และการช่วยผลักดันให้พนักงานก้าวหน้าในหน้าที่การงาน"

ความหลงใหลและความมุ่งมั่นที่จะสนับสนุนผู้หญิงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในห้องทำงานของเธอบนชั้น 5 ของอาคาร Sebastian Coe ซึ่งมีโฆษณาพิมพ์ลายปี 1996 ขนาดใหญ่ของบริษัทที่มีข้อความว่า "If You Let Me Play" วางอยู่บนโต๊ะทำงาน การได้ทำงานร่วมกับนักกีฬาระดับท็อปอย่าง A'ja Wilson, Caitlin Clark และ JuJu Watkins คือหนึ่งในส่วนที่เติมเต็มชีวิตการทำงานของเธอได้ดีที่สุด ซึ่งรวมถึง "การทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อสนับสนุนพวกเขา ทั้งการเรียนรู้ รับฟัง และพบปะพูดคุยในที่ที่พวกเขาอยู่ และสนับสนุนพวกเขาต่อไปในขณะที่พวกเขาประสบความสำเร็จ" เธอกล่าว มาตรฐานที่ตั้งไว้ไม่ใช่แค่สิ่งที่โลกคาดหวังให้ Nike ทำ "แต่คือการมอบสิ่งที่มากกว่านั้น" เธอกล่าว "นั่นคือสิ่งที่เรารู้ดีว่านักกีฬาของเราควรได้รับ"เมื่อ Montagne เข้ารับตำแหน่งปัจจุบันในเดือนพฤษภาคม 2025 เธอและทีมงานได้จัดกิจกรรมค่ายระดมสมองและกำหนดวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนสำหรับแบรนด์ Nike บริษัทจะต้องให้ความสำคัญกับกีฬาเสมอ แต่การพัฒนาจะต้องมาจากการเดินตามแนวทางของนักกีฬา Nike "พวกเขาไม่ได้แข่งขันเพียงเพื่อให้เหมือนกับคนอื่น" เธอกล่าว "พวกเขามักจะบอกว่า: 'ฉันสามารถทำได้ดีกว่า เร็วกว่า แข็งแกร่งกว่า และมีสไตล์กว่านี้' พวกเขาทำลายขีดจำกัดเดิมๆ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า และนั่นคือสิ่งที่เราต้องทำเช่นเดียวกัน"

สำหรับ Montagne นั่นหมายถึงการส่งต่อวิสัยทัศน์ของ Nike Sport Offense ซึ่งเป็นการกำหนดเป้าหมายที่เน้นไปที่กีฬาเฉพาะด้านกว่าสิบประเภท และการสร้างทีมงานที่เป็นขุมพลังขับเคลื่อนสิ่งเหล่านั้น รวมถึงการฟูมฟักวัฒนธรรมกีฬา ตั้งแต่การวิ่ง ฟุตบอลระดับโลก และบาสเก็ตบอล ไปจนถึงกอล์ฟ เทนนิส การฝึกซ้อม และอื่นๆ อีกมากมาย กีฬาแต่ละประเภทต่างก็มีตัวตน พลังงาน และรายละเอียดที่แตกต่างกันไป ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนมีความสำคัญต่อสุนทรียศาสตร์ในแบบของ Nike ตัวอย่างเช่น รูปลักษณ์ของการวิ่ง Montagne กล่าวว่า มันคือเรื่องของสไตล์ ทั้งสำหรับนักกีฬาทั่วไปและนักกีฬามืออาชีพ เธออ้างถึง Sha'Carri Richardson ที่วิ่งได้อย่างรวดเร็วและทุบสถิติโลกโดยไม่ได้ถูกขัดขวางด้วยเล็บที่ยาวหรือขนตาปลอมของเธอเลย แต่เธอกลับทำสิ่งเหล่านั้นได้ดีเพราะองค์ประกอบเหล่านั้นอนุญาตให้เธอได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง เมื่อคุณปรากฏตัวในเวอร์ชันที่แท้จริงที่สุดของตัวเอง Montagne กล่าว คุณก็จะสามารถแสดงศักยภาพออกมาได้ดีที่สุด นี่คือหลักการสำคัญที่ครอบคลุมไปถึงกีฬาประเภทอื่นๆ ด้วย "ลองดูการกลับมาอีกครั้งของแบรนด์ ACG ในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวสิ" เธอกล่าวเสริม "แบรนด์นี้มีทั้งนวัตกรรมและตำนานความเก๋าในสายเอาท์ดอร์ตัวจริง และมีผลิตภัณฑ์ที่สะท้อนถึงสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์และยิ่งใหญ่"เมื่อการสัมภาษณ์สิ้นสุดลง Montagne ยังคงอยู่ในห้องทำงานชั้น 5 เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะและเริ่มเปลี่ยนไปจัดการภารกิจถัดไปของวัน ไม่ว่าจะเป็นการประชุม การนำเสนองาน หรือการเตรียมพร้อมในส่วนต่างๆ คุณจะเห็นได้ว่าสมองของเธอกำลังแล่นอย่างรวดเร็ว เหมือนกับนักสถิติสมัยมัธยมปลายคนนั้นไม่มีผิด แม้สนามในวันนี้จะใหญ่ขึ้น แต่ความมุ่งมั่นของเธอยังคงเดิม เธอคอยสำรวจและเฝ้าดูการเล่นของทีมงาน พร้อมกับจดบันทึกว่าต้องทำอะไรต่อไปเพื่อให้ทุกคน รวมถึงตัวแบรนด์แข็งแกร่งยิ่งขึ้น และเส้นทางสายหลักที่จะนำไปสู่เป้าหมายนั้น ย่อมหนีไม่พ้นเรื่องของกีฬา หากอยากรู้ว่าก้าวต่อไปของ Nike คืออะไร ให้มองไปที่จุดที่มีพลังงานขับเคลื่อนอยู่เบื้องหลังโลกของกีฬาและเหล่านักกีฬา ไม่ว่าคุณจะพบพลังนั้นที่ไหน คุณจะพบ Nike อยู่ที่นั่นเสมอ ทั้งในฐานะผู้สนับสนุน ผู้รับฟัง ผู้เรียนรู้ และเป็นคู่แข่งที่ต่อสู้อย่างดุดันไม่แพ้ใคร

ด้วยประสบการณ์กว่า 20 ปี ผ่านบทบาทหน้าที่มาถึง 12 ตำแหน่ง ในวันนี้ประธานแบรนด์เดินหน้าขับเคลื่อนกลยุทธ์ใหม่ "Sport Offense" ของ Nike เพื่อนำพาบริษัทย้อนกลับไปสู่รากเหง้าที่ให้ความสำคัญกับนักกีฬาเป็นอันดับแรก พร้อมสร้างธุรกิจให้แข็งแกร่งในระยะยาว

Amy Montagne: ผู้นำการขับเคลื่อน Nike กลับสู่จุดยืนด้านกีฬา

หลังจากคว้าแชมป์ประเภทเดี่ยวมาแล้ว 73 รายการ, ประเภทคู่ 14 รายการ, 4 เหรียญทองโอลิมปิก และครองตำแหน่งนักเทนนิสหญิงเดี่ยวมือวางอันดับ 1 ของโลกคิดรวมกันเป็นระยะเวลาถึง 6 ปี Serena Williams ก็พร้อมแล้วสำหรับความท้าทายครั้งใหม่ ในปี 2022 เธอได้ประกาศว่าจะลาวงการเทนนิสเพื่อไป "เติบโต" โดยลงแข่งขันแมตช์สุดท้ายในศึก US Open ปะทะ Ajla Tomljanovic เมื่อเดือนกันยายนในปีนั้น แต่นี่ไม่ใช่การเกษียณตัวเองจากโลกการทำงาน เพราะตอนนั้น Serena Ventures บริษัทเงินร่วมลงทุนของเธอระดมทุนได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสนับสนุนธุรกิจสตาร์ทอัพที่เน้นกลุ่มบริโภคที่เป็นผู้หญิงกับคนผิวสี และเธอต้องการทุ่มเทเวลาเพื่อขับเคลื่อนงานนี้ให้ขยับขยายมากขึ้น นอกจากนี้ เธอยังอยากมีลูกอีกคนในวัย 40 ปี และรู้ดีว่าตัวเองไม่อยากตั้งครรภ์ไปพร้อมๆ กับการลงแข่งขันอีก (เธอคลอดลูกคนแรกที่ชื่อว่า Olympia ในปี 2017 หลังพิชิตถ้วย Australian Open ได้ 8 เดือน ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์แกรนด์สแลมครั้งที่ 23 ขณะตั้งครรภ์ได้ 8 สัปดาห์ โดยที่ไม่เสียเซ็ตให้ใครเลยตลอดการแข่งขัน) นักข่าวและแฟนๆ ต่างถามว่าเธอจะกลับมาอีกไหมตลอดทัวร์นาเมนต์อำลาสนาม ซึ่งเธอก็ไม่เคยตอบว่าไม่ ในปัจจุบันหลังผ่านไป 4 ปีพร้อมกับมีลูกสาวที่ชื่อว่า Adira เพิ่มอีกคน นักกีฬาผู้อยู่เคียงข้าง Nike มาตั้งแต่ปี 2003 ก็หวนคืนคอร์ท เวทีการกลับมาของเธอก็ช่างประจวบเหมาะเจาะ เพราะเธอจะลงแข่งประเภทคู่ในรายการทัวร์นาเมนต์ Queen's Club ที่กรุงลอนดอน วงการเทนนิสเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อยนับตั้งแต่ที่ Williams หยุดพักไป แต่ตัวเธอเองก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน ด้านล่างนี้คือคำพูดของ Williams ผู้มาร่วมแชร์มุมมองใหม่ เหตุผลที่ว่าทำไมการให้ลูกสาวได้เห็นเธอหวนคืนสนามจึงเป็นสิ่งสำคัญ และทำไมเธอถึงเชื่อมั่นในตัวเองเสมอมา

ผลแพ้ชนะไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับการกลับมาในครั้งนี้ ฉันแค่อยากเล่นให้สนุก ฉันอยากออกเดินทางและมีความสุขกับตัวเอง ฉันรักกีฬาเทนนิสเสมอมา แต่ครั้งนี้รักผ่านมุมที่เปลี่ยนไป ทุกครั้งที่นั่งดูทัวร์นาเมนต์ ฉันคิดถึงเทนนิสมาก ฉันคิดถึงบรรยากาศ ฉันคิดถึงคอร์ท แต่ว่าพาร์ทเนอร์ที่จะมาเล่นประเภทคู่ด้วยกันก็ยังคงต้องเป็นคนที่อยากคว้าชัยชนะและสามารถทำมันได้สำเร็จ คงมีเรื่องนี้แหละมั้งคะที่ยังไม่เปลี่ยน ฉันเลือกแข่งประเภทคู่ก่อนเพราะฉันไม่อยากกดดันตัวเองกับการเล่นประเภทเดี่ยวในตอนนี้ ตัวเลือกนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับฉัน การเทรนนิ่งของฉันมีจุดที่เปลี่ยนไปแค่อย่างเดียว นั่นคือตอนนี้ฉันไม่หัวเสียแล้ว ถึงแม้ว่าเมื่อวานนี้จะรู้สึกอยากฟาดไม้แร็กเก็ตแทบแย่ก็เถอะ แต่ฉันก็เตือนตัวเองว่า 'Serena เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด' ถ้าเป็นเมื่อก่อนน่ะเหรอ เรียบร้อยไปแล้ว โมเมนต์นี้ฉันทำเพื่อลูกสาวด้วยเช่นกัน ฉันอยากให้พวกเธอเห็นว่าฉันเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งแค่ไหน เห็นตัวตนของฉัน ตอนนี้พวกเธอจะได้เห็นสิ่งที่ฉันทำและผลกระทบเชิงบวกที่ฉันได้สร้างไว้ คำว่าความเป็นเลิศมันมีนิยามที่หลากหลายมาก แต่คนจำนวนมากก็ไม่เข้าใจถึงความทุ่มเทที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด เรามักจะเห็นแต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นสิ่งที่ดูเหมือนจะสำเร็จได้เพียงชั่วข้ามคืน แต่จริงๆ มันต้องแลกมาด้วยความเสียสละเสมอ เพราะเราต้องยอมเสียสิ่งหนึ่งไป ถึงจะได้อีกสิ่งหนึ่งมา เราต้องตัดสินใจว่าจะยอมเสียอะไร และบางครั้งการตัดสินใจมันก็มีราคาที่ต้องจ่าย ความกดดันอาจจะรู้สึกหนักหน่วงมาก แต่จะเบาลงถ้าเราก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับมัน มีสำนวนเก่าแก่อันหนึ่งที่กล่าวไว้ว่า 'ผู้ใดลังเล ผู้นั้นพ่ายแพ้' ความลังเลมีไว้สำหรับคนไม่อยากชนะเท่านั้น เราจะกังขาในตัวเองไม่ได้เด็ดขาด ฉันทุ่มเทหนักมาก แต่ก็รู้ดีว่าตอนนี้ฉันอยู่ในอีกช่วงหนึ่งของชีวิตแล้ว จึงต้องหัดทำอะไรให้เกิดผลลัพธ์คุ้มค่าที่สุด โดยไม่ให้ความทุ่มเทที่ผ่านมาต้องสูญเปล่า

ตอนเริ่มเล่นเทนนิสใหม่ๆ ฉันต้องต่อสู้เพื่อให้คนยอมรับว่าฉันคู่ควร ในฐานะผู้หญิง เราต้องต่อสู้เพื่อพิสูจน์ทั้งผลงานของตัวเองและศักยภาพของตัวเอง และมันอาจไม่ใช่การต่อสู้เสมอไป แต่เป็นการ "เตือนตัวเองอย่างใจเย็นและแน่วแน่" เมื่อเรามั่นใจในตัวเองแล้ว มันไม่ใช่ปัญหาอะไรเลยที่เราจะถอยออกมาแล้วบอกตัวเองว่า 'อันนี้ยังไม่เหมาะกับฉันในตอนนี้' ฉันโชคดีมากที่ปัจจุบันนี้ฉันสามารถเลือกได้ว่าจะสู้ในศึกไหน บางศึกมันคุ้มค่ามาก โดยเฉพาะถ้ามันเกี่ยวกับลูกๆ ของฉัน แต่บางศึกอาจจบลงตรงที่ฉันบอกตัวเองว่า "ช่างมันเถอะ วันนี้ไม่ใช่วันของเรา" เราต้องเปิดรับความเปลี่ยนแปลงถึงจะอยู่บนจุดสูงสุดได้ เราต้องพร้อมปรับกลยุทธ์ ยกตัวอย่างเช่น การเรียนรู้เรื่อง AI เป็นสิ่งที่ฉันกระโจนเข้าใส่ทันที ฉันไม่รอ ไม่คิดเยอะ ฉันลงมือทำเลย ฉันเป็นคนแบบนี้มาโดยตลอด โดยเฉพาะในเส้นทางอาชีพ ฉันมักจะคิดเสมอว่า นี่ Roger เขาทำแบบนั้นเหรอ งั้นฉันก็ปรับตามทันทีเลย นั่นคือเหตุผลที่ทำให้ฉันยืนระยะเล่นมาได้นานหลายปี เพราะฉันเปิดรับความเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ฉันเคยเปลี่ยนไม้แร็กเก็ตและเอ็นที่ตัวเองใช้ในยุคที่ไม่มีใครเขาทำกัน จนคนคิดว่าฉันบ้าไปแล้ว สมัยนั้นมันเป็นอะไรที่แปลกหลุดโลก แต่ฉันก็เปลี่ยนอยู่ดี แล้วหลังจากนั้นทุกคนก็ทำตามกันหมด การจับมือเป็นพาร์ทเนอร์ระหว่างฉันกับ Nike จะเน้นไปที่การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ฉันเห็นว่า Nike ได้หวนคืนสู่<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/the-handshake-that-started-it-all" target="_blank">รากเหง้าในยุคของ Phil</a> โดยเริ่มต้นทุกไอเดียด้วยการตั้งคำถามว่า "<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/phil-mccartney-is-showing-what-innovation-means-inside-nike-now" target="_blank">เราจะช่วยนักกีฬาได้อย่างไร</a>" ฉันชื่นชอบผลงาน <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nikeskims-introduces-studio-stretch-material-innovation-collection" target="_blank">NikeSKIMS</a> มาก มันสะท้อนถึงนวัตกรรม ตอนที่เห็นครั้งแรก ฉันรีบโทรหา Kim แล้วบอกว่า "นี่มันอัจฉริยะมาก" ฉันเชื่อมั่นในตัวเองเสมอมา การมีคนมาเชื่อมั่นในตัวเรามันก็รู้สึกดีมากๆ แต่ยอมรับความจริงกันเถอะว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นอยู่เรื่อยไป และบ่อยครั้งที่คนอื่นจะพูดจาบั่นทอนให้เราสูญเสียความมั่นใจ การมีความเชื่อมั่นในตัวเองจึงสำคัญมาก เพราะถ้าเราเชื่อมั่นในตัวเอง รากฐานของเราจะไม่เปลี่ยนไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่าให้หลับหูหลับตาเชื่อมั่นในทุกๆ เรื่องนะ เพราะพูดตามตรงว่าฉันเองก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น ฉันมักจะต้องกลับมามองที่รากฐานของตัวเอง แล้วบอกตัวเองว่า 'ฉันเก่งเรื่องนี้ ฉันถนัดเรื่องนี้ เอาล่ะ มาต่อยอดจากความเก่งความถนัดนี้กันเถอะ'

แชมป์เทนนิสระดับโลกคนนี้กลับมาพร้อมมุมมองใหม่ เป้าหมายชีวิตอันสำคัญ และความเชื่อมั่นในตัวเองที่ไม่เคยจางหายไปไหน

การหวนคืนคอร์ทของ Serena Williams ตอกย้ำให้เราเห็นว่าทำไมเธอถึงเป็นยอดนักเทนนิสตลอดกาล

มีโมเมนต์หนึ่งที่ Martin Lotti ยังคงจำได้ชัด ตอนนั้นเขาอายุ 16 ปี เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวสวิส ยืนอยู่ในร้าน Niketown แห่งแรกในพอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอน เด็กหนุ่มจากเมืองฟริบูร์ก เมืองที่มีประชากรน้อยกว่า 40,000 คน ตั้งใจเดินทางมายังแถบชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นเวลา 2 สัปดาห์ แต่กลับกลายเป็น 1 ปี เขาออกจาก Niketown พร้อมกับรองเท้า Air Max 180 คู่หนึ่งและโปสเตอร์ปีกของ Michael Jordan ซึ่งมีข้อความว่า "ไม่มีนกตัวไหนบินทะยานสูงเกินไปหากนกตัวนั้นทะยานด้วยปีกของตัวเอง" ครอบครัวอุปถัมภ์ของเขาถ่ายรูปเขาไว้หน้าร้านในท่าโพส Jumpman, กางแขนออก แล้วยิ้มกว้างเขาเก็บภาพถ่ายนั้นไว้กับตัวเองตลอด 2 ทศวรรษแห่งเส้นทางงานฝีมือ ความอยากรู้ และความทะเยอทะยานทางความคิดสร้างสรรค์ และวันหนึ่ง ขณะที่ Lotti ดำรงตำแหน่ง Chief Design Officer ของแบรนด์ Jordan ก็ได้ยืนอยู่ต่อหน้า Michael Jordan และแสดงภาพนั้นให้เขาดู"นี่คือเหตุผลที่ผมตกหลุมรักแบรนด์นี้ตั้งแต่อายุ 16" เขากล่าวขณะนั่งอยู่ที่ Philip H. Knight Campus ในเช้าวันหนึ่งของเดือนกุมภาพันธ์ที่อากาศเย็นสบาย สวมชุดสีขาวสะอาดตาที่สะท้อนถึงความมั่นใจอย่างเรียบง่าย "การที่คนจากโปสเตอร์เหนือเตียงมายืนอยู่ตรงหน้าคุณแบบตัวเป็นๆ มันเหลือเชื่อจริงๆ เป็นโมเมนต์หนึ่งที่คุณคิดว่าผมมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร"

Lotti จะบอกคุณว่าเส้นทางสู่ Nike ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป และนั่นแหละคือสิ่งที่ควรจะเป็น หลังจากเรียนจบมัธยมปลายในสวิตเซอร์แลนด์ เขาได้เข้าเรียนที่ ArtCenter College of Design ในเมืองพาซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้หญิงคนหนึ่งในชั้นเรียนวิชาการสื่อสารด้วยภาพบอกว่าเธอเคยฝึกงานที่ Nike ซึ่งทำให้เขาสนใจ เขาจึงส่งใบสมัครและ Nike ก็ส่งข้อเสนองานกลับมา ต่อมาเขาได้แต่งงานกับเพื่อนร่วมชั้นคนนั้น Linda Mai-Lotti ซึ่งเป็นดีเทลที่เขาเล่าด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ราวกับว่าเขายังไม่ค่อยเชื่อเรื่องราวของตัวเองเท่าไหร่สำหรับ Lotti แล้ว Nike มีความหมายบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ตอนที่เติบโตในยุโรป "ที่สวิตเซอร์แลนด์ มันเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า" เขากล่าว "เหมือนสายจูงที่ค่อยๆ ยาวขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ในสหรัฐอเมริกา โอกาสนั้น...มีอยู่ให้คว้าเอาไว้ได้เลย ไม่สำคัญว่าคุณอายุเท่าไหร่หรือมาจากไหน ถ้าคุณมีความสามารถ ก็จะได้โอกาสออกแบบมัน"ความเชื่อที่ว่าศักยภาพไม่มีขีดจำกัด กลายเป็นรากฐานของการออกแบบ การเป็นผู้นำ และการมองโลกของ Lotti

ปัจจุบัน Lotti ดำรงตำแหน่ง Chief Design Officer ที่ Nike เป็นตัวแทนของ Swoosh ในงานสำคัญทางวัฒนธรรมต่างๆ เช่น Milan Design Week และดูแลการออกแบบผลิตภัณฑ์และแนวคิดทั่วทั้งบริษัท เขารับหน้าที่ความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ด้วยความชัดเจนและมั่นคงเช่นเดียวกับที่เขาเคยทำมาตลอดในอาชีพการงาน เขากล่าวว่า ดีไซเนอร์ที่ดีต้องเป็นผู้ฟังที่ดีก่อน เพราะการสร้างสรรค์นั้นขึ้นอยู่กับข้อมูลจากนักกีฬา ชุดข้อมูล ซึ่งจะช่วยกำหนดวิธีการเล่าเรื่องราวที่เหมาะสมเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ เหตุผลเบื้องหลังการสร้างสรรค์ของคุณคือคุณสร้างเพื่อใครและแก้ปัญหาอะไรอยู่ ทำให้ดีไซเนอร์แตกต่างจากศิลปิน "การออกแบบไม่ใช่แค่การลงมือทำหรือการร่างภาพ เราเป็นนักแก้ปัญหา" Lotti กล่าว "<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/bill-bowerman-nike-s-original-innovator" target="null">Bill Bowerman</a> ได้ฝังสิ่งนี้ไว้ใน DNA ของบริษัท นั่นก็คือคุณสร้างสรรค์ด้วยเหตุผล ไม่ใช่แค่เพราะทำได้" เขายังชี้ให้เห็นว่านี่ไม่ใช่เรื่องง่าย "ความคิดสร้างสรรค์มักถูกมองว่าเป็นสิ่งสวยงามเกินไป เป็นอะไรที่น่าเจ็บปวด! ผมคิดว่ามันเหมือนกับการวิ่งมาราธอน ต้องใช้เวลา คุณต้องทุ่มเท และในที่สุดคุณจะรู้สึกทั้งเหนื่อยและมีความสุข"แรงผลักดันที่จะดำเนินกระบวนการนั้นต่อไปนั้นฝังลึกอยู่ในตัว Lotti มีวลีหนึ่งที่เขากลับมาพูดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งเป็นแนวคิดที่ชี้นำทุกสิ่งที่เขาสร้างสรรค์อย่างเงียบๆ คือการทำให้ผู้คนโบยบิน เขาเพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าสิ่งนี้มีความหมายมากแค่ไหนในตอนที่ทีมของเขาเริ่มทำงานกับมูลนิธิ Make-A-Wish และเขาได้เห็นเด็กป่วยหนักเลือกที่จะใช้ความปรารถนาของตัวเองในการพบปะกับดีไซเนอร์ของแบรนด์ Jordan"ไม่ใช่ทุกคนจะเป็น Michael Jordan ได้ แต่ทุกคนทำให้ใครบางคนรู้สึกอะไรบางอย่างได้" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและคำพูดที่ไตร่ตรอง "หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น คุณจะไม่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและกลับไปสร้างรองเท้าใหม่ได้ทันที"เขาอ้างถึงแนวคิดของ Steve Jobs ที่ว่าการสร้างสิ่งที่มีความหมายต่อโลกนั้นต้องอาศัยการค้นหาช่องทางของตัวคุณและใช้อย่างมีเป้าหมาย "เรารับรู้ถึงสิ่งนี้ และผมไม่มองข้ามมันไป" เขากล่าว "มันไม่ใช่แค่โอกาส แต่เป็นหน้าที่ที่จะต้องทำเพื่อสร้างผลลัพธ์" ผลลัพธ์นั้นยังส่งผลภายใน Nike ด้วย "ไม่มีใครผลักดันฉันได้มากไปกว่า Martin" <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/company/people/nicole-graham" target="_blank">Nicole Graham</a>, EVP และ Chief Marketing Officer กล่าว "เขาเก่งมากจนทำให้คุณอยากเก่งขึ้นไปอีก เขาจะคิดไอเดียดีๆ ออกมาที่จะทำให้คุณอยากคิดไอเดียดีๆ ตามไปด้วย" Graham กล่าวว่า แนวคิดนั้นมาจากวิธีที่ Lotti มองโลก "เขาเดินไปตามถนนและมองเห็นสิ่งต่างๆ 18 อย่างที่น่าสนใจสำหรับโปรเจกต์ที่เรากำลังทำอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสี วัสดุ แบบอักษร หรือลักษณะภูมิประเทศ เขาใช้ชีวิตและหายใจเข้าออกเป็นความคิดสร้างสรรค์และการออกแบบ"

ปรัชญาการออกแบบของ Lotti' ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ความสวยงามหรือฟังก์ชันการใช้งาน เขาต้องการให้ทีมของเขาเข้าใจนักกีฬาอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่สิ่งที่ต้องการจากผลิตภัณฑ์ แต่ขับเคลื่อนตัวพวกเขา สิ่งที่นำติดตัวไปในสนาม สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าได้รับการยอมรับและได้รับแรงบันดาลใจในปี 2014 นักฟุตบอลชาวบราซิลคนหนึ่งอธิบายเหตุผลของตัวเขาให้กับทีมของ Lotti ฟังว่า "เราเล่นเพราะรักในเกมและรักบราซิล" นักเตะพูดพลางจับเสื้อไปด้วย ท่าทางนั้นได้ปลดล็อคบางอย่าง เสื้อแข่งไม่ได้เป็นเพียงแค่เสื้อผ้าชิ้นหนึ่ง แต่เป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจ เป็นการรวบรวมจุดมุ่งหมายในปีนั้น ทีมได้พิมพ์คำว่า "nascido para jogar futebol" ในภาษาโปรตุเกส ซึ่งหมายถึงเกิดมาเพื่อเล่นฟุตบอล ไว้ด้านในของเสื้อแข่ง เพื่อให้ทุกครั้งที่นักเตะวางมือไว้บนหน้าอกระหว่างร้องเพลงชาติ ก็จะรู้สึกถึงจุดมุ่งหมายที่อยู่เบื้องหลังนั้น"คุณไม่ได้แค่รับฟังสิ่งที่นักกีฬาพูดถึงความต้องการ" Lotti กล่าว "คุณอยากฟังตัวตนของพวกเขา คุณอยากเข้าใจว่าอะไรคือแรงผลักดันของพวกเขา"บางครั้ง แรงบันดาลใจของ Lotti และทีมก็เป็นนามธรรมมากกว่า ซึ่งปรากฏขึ้นในกรวดที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบในสวนเซนในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งกลายเป็นรูปทรงพื้นรองเท้าชั้นนอกของ Nike Kyoto รองเท้าที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโยคะรุ่นแรกของแบรนด์ โดยส่วนบนของรองเท้าเป็นการสื่อถึงการพันผ้าของกิโมโนอย่างแยบยล หรืออยู่ในสีเอิร์ธโทนที่เรียบง่ายของไอซ์แลนด์ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับคอลเลกชันเทรนนิ่งสำหรับฤดูใบไม้ร่วงและวันหยุดเทศกาลเป็นหนึ่งในข้อดีที่คาดไม่ถึงของการอยู่ที่พอร์ตแลนด์ เขากล่าว คุณจำเป็นต้องออกไปค้นหาและเรียนรู้ "เราเป็นพลเมืองโลกมากขึ้น ผมชอบมากเพราะการไปยังสถานที่ใหม่ๆ สร้างโอกาสมากมาย"

Linda ภรรยาของเขาอธิบายว่า Lotti เหมือนนักกีฬา ไม่ใช่แค่เพราะเขาเคยแข่งขันและสอนสโนว์บอร์ด แต่ยังรวมถึงวิธีสร้างสรรค์งานฝีมือของเขาด้วย ตอนอาจารย์ที่โรงเรียนสั่งให้วาดภาพร่าง 10 ภาพ Martin วาดได้ 20 ภาพ ไม่ใช่เพราะเขาต้องทำ แต่เพราะงานนั้นสนุกสำหรับเขา และแรงผลักดันที่จะพัฒนาอย่างต่อเนื่องไม่เคยหยุดนิ่ง สำหรับ Lotti แล้ว ความอยากรู้นั้นไม่เคยดับลงเอเนอร์จี้นั้นปรากฏให้เห็นทุกที่ เขาไปเยี่ยมชมตัวแทนจำหน่ายรถยนต์เมื่อเร็วๆ นี้ และพนักงานขายพูดติดตลกเสนอให้เขาทำงานที่นั่น เขามาถึงโดยรู้เกี่ยวกับทุกรุ่นและทุกตัวเลือกมากกว่าพนักงานเสียอีก "เขาสามารถโฟกัสและทำงานอย่างไม่ย่อท้อจนกว่าจะหาทางออกได้" Linda กล่าว "เหมือนกับนักกีฬาชั้นนำที่มีแรงผลักดันอย่างไม่หยุดยั้งที่จะพัฒนาและฝึกฝนให้สมบูรณ์แบบ เพียงแต่ในด้านที่แตกต่างออกไป"เราอยู่ในพื้นที่ของ Energy Product Design ในอาคาร Mia Hamm และ Lotti ก็กำลังพลิกดูหน้าต่างๆ ของ Nike Design Annual ซึ่งเป็นนิตยสารเล่มหนาที่มีภาพรวมที่ครอบคลุมของสิ่งที่ดีที่สุดที่แบรนด์ Nike โดยจัดทำในปีที่ผ่านมา ผ่านช่วงเวลาต่างๆ ของกีฬา นักกีฬา และผลิตภัณฑ์ "เราโฟกัสที่อนาคตมากๆ การได้มองย้อนกลับไปจึงเหมือนเป็นการปลดปล่อย และทำให้เราสามารถกำหนดมาตรฐาน เช่น ถ้าอยากอยู่ในหนังสือเล่มนี้ คุณต้องมีคุณภาพในระดับหนึ่ง" Lotti กล่าว "เป็นวิธีหนึ่งในการฉลองทีม"Graham กล่าวว่า ทีมของ Lotti นั้นไม่มีใครเทียบได้ "หนึ่งในผลงานที่มีความหมายที่สุดของ Martin ที่มีต่อ Nike คือคอมมูนิตี้สร้างสรรค์ที่เขาได้บ่มเพาะ" เธอกล่าว "เมื่อคุณได้ร่วมทีมของ Martin Lotti คุณจะรู้สึกราวกับว่าเป็นหนึ่งในคนที่มีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุดในโลก และคือสิ่งที่เขาอยากให้คุณรู้สึก สิ่งที่เขาได้ส่งเสริมให้ผู้คนรู้สึก" คุณจะเห็นอิมแพ็คนั้นได้ใน Nike Design Annual ปีนี้ ซึ่งรวม 25 ชิ้นงานที่ล้ำสมัยที่สุดที่บริษัทผลิตขึ้นในปี 2025 หลายชิ้นเป็นผลงานที่เหนือความคาดหมาย แหวกแนว เช่น เสื้อแขนยาว <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/what-is-nike-radical-airflow" target="null">Nike Radical AirFlow</a> สำหรับการวิ่งอัลตรามาราธอน Lotti กล่าวว่า ในตอนแรกผู้คนต่างสงสัยในเสื้อแขนยาวที่จะช่วยระบายความร้อน บางคนถึงกับเรียกมันเล่นๆ ว่า "เสื้อสเวตเตอร์คริสต์มาส" Lotti ยังคงขำกับเรื่องนี้อยู่ "การเชื่อมั่นคือการสวมใส่" เขากล่าว "เหมือนกับเครื่องปรับอากาศสำหรับร่างกายของคุณ คุณแกว่งแขนขณะวิ่ง และวัสดุจะสร้างการไหลเวียนอากาศหมุนวนเล็กๆ นั่นคือรูปทรงเรขาคณิต ที่ช่วยระบายความร้อนได้เองตามธรรมชาติ"

ตลอดการสนทนา Lotti เน้นย้ำถึงความพิเศษของการทำงานด้านการออกแบบที่บริษัทอย่าง Nike ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัย เช่น ความสามารถช่วงแรกๆ ในการสร้างต้นแบบจากเครื่องพิมพ์ 3 มิติหรือแบบจำลองเสมือนจริง การให้ความสำคัญกับความยั่งยืน ซึ่งเห็นได้จาก<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-aero-fit-official-images" target="null">วัสดุพื้นฐานใหม่ Aero-FIT</a> สำหรับ<a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/newsroom/collections/nike-football-unveils-2026-federation-kits-featuring-aero-fit-performance-cooling-technology" target="null">เสื้อแข่งฟุตบอลทุกตัว</a>ที่ระบายอากาศได้ดีขึ้นสำหรับนักกีฬาและมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยลงในการผลิต <a rel="noopener noreferrer" href="https://about.nike.com/en/magazine/meet-the-nike-mind-team" target="null">ทีม Mind Science</a> ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงประสบการณ์ของนักกีฬาตั้งแต่คอขึ้นไปความลึกซึ้งและขอบเขตนี้สร้างความสมดุลที่ลงตัวระหว่างความเป็นมนุษย์ การทำธุรกิจ และเทคโนโลยีที่ Lotti แสวงหา แม้แต่ประธานฝ่ายบริหารอย่าง Mark Parker ก็มีพื้นฐานด้านการออกแบบเช่นเดียวกับ Lotti ซึ่งทำให้งานของ Lotti มีความหมายมากยิ่งขึ้น เขาพูดพลางขยับนิ้วเบาๆ บนโต๊ะว่า "การมองว่าการออกแบบเป็นส่วนหนึ่งของรากฐานของบริษัท ทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้นมาก" "ไม่ใช่สิ่งที่คิดได้ทีหลัง แต่เป็นหัวใจสำคัญของทุกสิ่งที่เราทำ"ความเชื่อนี้ขยายไปถึงวิธีที่ Lotti คิดเกี่ยวกับความเสี่ยง ไม่ใช่สิ่งที่ต้องจัดการ แต่เป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ เพื่อผลักดัน Nike ไปสู่สิ่งใหม่ๆ "การรับความเสี่ยงอย่างมีเหตุผลคือสิ่งที่นักกีฬาทำทุกวัน" เขากล่าว "พวกเขาไม่ได้พยายามทำซ้ำเวลาที่เร็วที่สุด การเสิร์ฟที่ทรงพลังที่สุด หรือน้ำหนักที่มากที่สุด พวกเขาต้องการที่จะเก่งขึ้น เป็นที่สุด"ทำไมเราทุกคนไม่ควรเป็นเช่นนั้น

"การออกแบบไม่ใช่แค่การลงมือทำหรือการร่างแบบ" Chief Design Officer กล่าว "เราเป็นนักแก้ปัญหา"

Martin Lotti ขับเคลื่อนคลื่นลูกใหม่แห่งความคิดสร้างสรรค์ที่ Nike

ในการแข่งขันระดับมืออาชีพเกมที่ 5 ซึ่งนับเป็นเกมเยือนที่ 3 ของเขา Victor Wembanyama คุ้นเคยกับ NBA อย่างรวดเร็ว เขาทำคะแนนได้ 38 แต้ม แย่งรีบาวด์ได้ 10 ครั้ง และบล็อคลูกไปถึง 2 ครั้งในค่ำคืนนั้น เมื่อจบซีซั่น สถิติการบล็อคเฉลี่ยของเขาอยู่ที่ 4 ครั้งต่อเกม นับเป็นอันดับต้นๆ ของลีก&nbsp;ตัวเลขที่เกี่ยวข้องกับ Victor ล้วนดูเหนือจริง ส่วนสูงราว&nbsp;223.5 ซม. ของนักบาสวัย 20 ปีผู้นี้สร้างความกดดันได้ทั่วทั้งคอร์ท ในเกมบุก เขาเล่นได้อย่างลื่นไหลและคล่องตัว ในเกมรับ เขาคนเดียวก็ป้องกันได้สบาย ต่อให้คู่ต่อสู้เลือกทำฟาสต์เบรกก็ต้องยอมให้กับขนาดตัวและสายตาของเขาที่คอยจับจ้อง โดยปกติแล้วการประเมินศักยภาพของนักบาสหน้าใหม่จะเป็นการประเมินความสามารถขั้นพื้นฐาน กล่าวคือประเมินว่าอย่างน้อยที่สุดผู้เล่นดังกล่าวจะทำอะไรได้บ้าง แต่ทันทีที่เขาคนนี้เข้ามาในลีก คำถามก็กลายเป็นว่าขีดจำกัดอยู่ที่ใด หรือมากกว่านั้นคือมีขีดจำกัดหรือไม่&nbsp;ในบทความนี้ Victor จะมาตอบคำถามจากเราว่าต้องทำอะไรเพื่อให้ได้ชัยชนะ ไม่ว่าจะเป็นการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง การใช้ชีวิตอย่างไร้ความเกรงกลัว และอีกมากมาย ผมรู้ตัวตั้งแต่เด็กว่าอยากโตไปเป็นมืออาชีพแบบไหน มีหลายสิ่งเลยที่คนในอาชีพอื่นๆ ไม่ต้องคอยกังวล แต่เราต้องทำในฐานะนักกีฬาอาชีพ อย่างการนอนให้พอหลังแข่งติดๆ กันแล้วต้องบินไปอีกไทม์โซน ผมตัดสินใจเลยว่าต้องนอนให้เต็มอิ่มกว่าเดิม พอเริ่มกินมื้อเย็น ก็จะตั้งนาฬิกาปลุกสำหรับเช้าวันถัดไปไว้เลยในมือถือ แล้วคืนนั้นผมก็จะไม่ใช้มือถืออีกเลย&nbsp;ผมโชคดีที่สามารถพูดได้ว่าตัวเองแข่งให้กับหลายฝ่าย ตอนสวมเสื้อแข่งทีมชาติฝรั่งเศสนับเป็นหนึ่งในความรู้สึกที่ท่วมท้นที่สุดที่ผมเคยมี ส่วนในลีก NBA ผมก็ผูกพันกับเมืองซานอันโตนิโอ รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของเมือง และพวกเขาก็ต้อนรับผม&nbsp;

ผมตัวสูงกว่าทุกคนบนคอร์ทอย่างมากมาทั้งชีวิต เพราะงั้นเวลาที่โค้ชเห็นผมเลี้ยงลูกลอดหว่างขา ทำท่าเฟดอเวย์ หรืออะไรราวๆ นั้น สิ่งแรกที่พวกเขาจะบอกผมก็คือให้เลิกทำ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาผมถูกกดดันให้อยู่ในกรอบ นับเป็นการต่อสู้ที่โหดที่สุดในชีวิตผมเลยละ ถึงตอนนี้ผมจะเป็นอิสระกว่าเมื่อก่อน แต่ผมเชื่อจริงๆ ว่าอิสระในตอนนี้คงไม่มีวันได้มาถ้าผมไม่พยายามต่อสู้กับทัศนคติแบบเหมารวมเหล่านั้นสิ่งที่ผมอยากบอกเด็กๆ ที่กำลังลำบากกับอะไรบางอย่างก็คือ&nbsp;ผมท้อแท้มากตอนอายุ 12 ตอนนั้นผมชู้ตไม่ค่อยเข้าเลยเวลาลงแข่ง แน่นอนว่าเป็นช่วงที่กำลังโตพอดีด้วย สมัยนั้นผมตัวผอมยิ่งกว่านี้อีก เพราะงั้นก็เลยชู้ตได้ไม่ค่อยสม่ำเสมอเท่าไหร่ถ้าเทียบกับคู่แข่ง ตอนนั้นโค้ชบอกผมว่า "มืออาชีพจะซ้อมเพื่อปัจจุบัน แต่ตอนนี้เธอต้องซ้อมเพื่ออนาคต"&nbsp;การได้เห็นเด็กสักคนใส่เสื้อแข่งของผมเป็นอะไรที่พิเศษมาก เมื่อไหร่ก็ตามที่ผมดูไฮไลต์การแข่งขันของเรา ผมจะชอบดูปฏิกิริยาของผู้ชม แล้วก็จะสังเกตเห็นเด็กที่ใส่เสื้อแข่งของผมโดยอัตโนมัติ มันไม่ใช่สิ่งแรกที่คนเรานึกถึงเมื่อได้เป็นผู้เล่น NBA หรอก แต่พอเห็นอะไรแบบนี้มันก็ทำให้นึกขึ้นได้ว่าเราสามารถสร้างอิทธิพลเชิงบวกต่อคนรุ่นใหม่ได้ผ่านการทำสิ่งที่เรารัก นับเป็นเรื่องที่สวยงามนะครับ&nbsp;ผมรู้สึกเศร้าจริงๆ ที่ไม่ค่อยได้เห็นความมุ่งมั่นในหมู่ผู้คน ปกติก็จะเป็นเพราะเอาแต่กลัวและคิดว่า "เราไม่เก่งพอหรอก" แต่ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเลิกคิดเอาเองว่าเป้าหมายบางอย่างยิ่งใหญ่หรือทะเยอทะยานเกินไปท้ายที่สุดแล้วตัวเรานี่แหละที่จะเป็นผู้ตัดสินว่าเป้าหมายในชีวิตของเราคืออะไร และเราอยากเป็นอะไร การชนะก็คือการทำสิ่งที่สำคัญกับเราที่สุดได้สำเร็จ&nbsp;

ผมอยากช่วยสร้างยุคทองยุคใหม่แห่งวงการบาสเก็ตบอลฝรั่งเศส จะทำแบบนั้นได้ก็ต้องช่วยโปรโมตกีฬานี้ และส่งเสริมให้มันเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศ เพื่อเยาวชนของเรา สำหรับเหล่านักบาสมืออาชีพในฝรั่งเศส ผมคิดว่าการลงทุนในปัจจุบันยังไม่สอดคล้องกับศักยภาพที่เรามี คำถามก็คือเราจะพัฒนาอาคารสถานที่ยังไง จะเทรนพนักงานยังไงให้ทำงานได้ดีที่สุด เราแค่ต้องพัฒนาให้สอดคล้องกับศักยภาพที่มี และคอยส่งเสริมเหล่าคนเก่งที่เรามีอยู่แล้ว ในวงการบาสเก็ตบอล ฝรั่งเศสนับว่ามีอนาคตสดใสที่สุดใครบางคนถามผมว่า ผมทำยังไงไม่ให้ตัวเองดังกว่า Spurs ได้ บอกเลยว่ามันไม่วันเกิดขึ้น ทีมของผมอยากเห็นผมประสบความสำเร็จและทำผลงานได้อย่างเต็มความสามารถ พวกเขาเสียสละเพื่อผมมาเยอะมาก ผมอยากให้ทั้งองค์กรรู้ว่าผมเข้าใจดีถึงสิ่งที่พวกเขาได้ทำลงไป บางครั้งมันก็สำคัญที่เรื่องเล็กๆ อย่างการส่งข้อความหรือการต้อนรับสมาชิกใหม่เข้าสู่องค์กร ผมพยายามแสดงให้ผู้คนเห็นว่าสิ่งที่พวกเขาทำมันมีค่า ผมไม่กลัวที่จะดังไปกว่า Spurs หรอก เพราะผมอยากทำให้องค์กรนี้โด่งดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมอยากตอบแทนพวกเขาให้มากที่สุดครับ&nbsp;ไม่น่าจะมีใครคาดหวังในตัวผมมากเท่าที่ผมคาดหวังในตัวเองแล้ว เพราะงั้นผมถึงไม่ตื่นเต้นอะไรเวลามีใครยกให้ผมเป็นสุดยอดผู้เล่นแห่งยุค คนกลุ่มเดียวที่ผมต้องพิสูจน์ตัวเองให้เห็นคือโค้ชกับทีมของผม แม้แต่พ่อแม่ยังไม่คาดหวังในตัวผมเลย พวกท่านก็แค่อยากให้ผมมีความสุข เวลาที่ผมไม่อยากเห็นความกดดันเหล่านั้น ผมจะปิดมือถือไปเลย ง่ายๆ แบบนั้นเลยครับ แต่จริงๆ แล้วผมไม่ได้รู้สึกถึงความคาดหวังหรือความกดดันเลย ไม่เคยรู้สึกเลยว่าติดค้างอะไรกับโลกใบนี้ ผมก็แค่เล่นบาสเก็ตบอล

นักบาสดาวรุ่งวัย 20 ปีคนนี้จะมาเล่าถึงการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองและการใช้ชีวิตอย่างไร้ความเกรงกลัว ตลอดจนการปิดมือถือและอีกมากมาย

Victor Wembanyama สร้างตำนานอย่างต่อเนื่อง

ดูสิ่งที่เป็นแรงผลักดันของเรา

เรื่องราวจากภายในองค์กร NIKE, Inc.

แลนดิ้งเพจหน้าเรื่องราว

ภาพตัวตนใน 3 นาที

แฟนๆ ของ Swoosh คงรู้ดีว่าแบรนด์เก่งเรื่องการดีไซน์รองเท้าที่ใครๆ ก็อยากครอบครอง สิ่งที่ยกระดับความสำเร็จนั้นขึ้นไปอีกขั้นก็คือการดีไซน์รองเท้าที่สร้างมาเพื่อโชว์ฟอร์มและโชว์ความเท่ จากนั้นก็ถูกแยกชิ้นส่วนและรีไซเคิลนี่คือความรับผิดชอบของทีม Nike&nbsp;ISPA ISPA (Improvise (การด้นสด), Scavenge (การแสวงหา), Protect (การปกป้อง), Adapt (การปรับตัว)) คือปรัชญาแห่งการดีไซน์ของ Nike ที่ท้าทายให้เหล่าผู้สร้างสรรค์สินค้าทดลองอะไรใหม่ๆ ทำอะไรที่แตกต่าง และเปลี่ยนโฉมสินค้า ในกรณีนี้ ปรัชญานี้ช่วยให้ Nike เข้าใกล้วิสัยทัศน์การหมุนเวียนของบริษัทมากขึ้น ซึ่งก็คือระบบวงจรแบบปิดที่ไม่ยอมให้เกิดของเสีย เพื่อช่วยปกป้องโลกและอนาคตแห่งเกมกีฬาเมื่อไม่นานมานี้ ทีม ISPA ได้เปิดตัวรองเท้ารุ่นใหม่ที่ใครก็ต้องเหลียวมอง 2 รุ่นซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสามารถด้านนวัตกรรมของแบรนด์และบ่งบอกได้ถึงอนาคตของแบรนด์ในด้านการดีไซน์แบบหมุนเวียน&nbsp; <h3>จุดมุ่งหมาย</h3>เป็นเวลากว่า 30 ปีที่ทีม Nike ได้พยายามเฟ้นหาโซลูชันการดีไซน์มาให้บริการนักกีฬาและโลกใบนี้ ทีมได้ค้นพบวัสดุใหม่ที่มีผลกระทบน้อยลง (ดู:&nbsp;Nike Grind,&nbsp;Nike Air) และสร้างที่สุดของรองเท้าเสริมประสิทธิภาพและซิลลูเอทไลฟ์สไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ที่ใช้ประโยชน์จากวัสดุรีไซเคิล (ดู:&nbsp;Alphafly Next Nature, คอลเลกชัน&nbsp;Move to Zero ปี 2022) เนื่องจากวิกฤติสภาพอากาศได้ทวีความรุนแรงขึ้นสำหรับนักกีฬาทั่วโลก ทีม Nike จึงต้องเร่งเครื่องโดยเปิดรับหลักการดีไซน์แบบหมุนเวียนเป็นตัวเร่งด้านการสร้างสรรค์&nbsp;&nbsp; นั่นรวมถึงหลักการ 10 ข้อที่ระบุไว้ใน&nbsp;<a href="https://www.nikecirculardesign.com/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Circular Design Guide</a> ของ Nike ซึ่งเป็นคู่มือแบบโอเพนซอร์สเพื่อแบ่งปันความรู้และข้อมูลเชิงลึกกับชุมชนการออกแบบที่ใหญ่ขึ้น รวมถึงทุกคนที่สนใจว่าการออกแบบจะช่วยลดผลกระทบต่อโลกได้อย่างไรในที่นี้ ทีม&nbsp;ISPA&nbsp;ได้พิจารณาหลักการดีไซน์แบบหมุนเวียนเรื่อง "การถอดแยกชิ้นส่วน"&nbsp;หรือความสามารถในการแยกชิ้นส่วนสินค้าเพื่อนำวัสดุไปรีไซเคิลได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเป็นหนึ่งในหลักการที่ท้าทายในการนำมาปรับใช้กับการดีไซน์รองเท้า รองเท้าที่ดีต้องมีความยืดหยุ่นและทนทาน โดยทั่วไปแล้ว ดีไซเนอร์จะใช้กาวและวัสดุเชื่อมอื่นๆ เพื่อให้รองเท้ามีคุณสมบัติเช่นนั้น แต่นั่นทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถอดแยกและรีไซเคิลรองเท้า การรีไซเคิลรองเท้ามักจะต้องอาศัยขั้นตอนการฉีกตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ถือเป็นกระบวนการที่ใช้พลังงานมาก ซึ่งจะจำกัดวิธีการนำวัสดุรีไซเคิลไปใช้ต่อ การสร้างรองเท้าที่สามารถแยกส่วนได้จะช่วยลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของสินค้าและทำให้เกิดความเป็นไปได้ใหม่ๆ กับวัฏจักรชีวิตของสินค้า <h3>นวัตกรรม</h3>ทีม ISPA จัดการกับความท้าทายในการถอดแยกชิ้นส่วน "รองเท้าคู่นี้ได้รับการออกแบบร่วมกับฝ่ายวิศวกรรม ฝ่ายสร้างและพัฒนาสินค้าดิจิทัล เราได้ข้อมูลมาสร้างสรรค์รองเท้าจากวิธีการผลิตล้วนๆ เป็นการคิดถึงฟังก์ชันการใช้งานก่อนแล้วรูปทรงค่อยตามมา" Darryl Matthews รองประธานฝ่าย Catalyst Footwear Product Design กล่าว "เราหวังให้ความคิดและสุนทรียศาสตร์แบบนี้กลายเป็นมาตรฐานปกติ&nbsp;เพื่อที่จะเร่งให้เราสามารถจินตนาการออกได้เร็วขึ้นว่ารองเท้าจะพัฒนาต่อไปอย่างไรในอนาคต"&nbsp;

<h3>Nike ISPA Link</h3>ซิลลูเอทล้ำอนาคตนี้โดดเด่นด้วยโมดูลอินเทอร์ล็อค 3 โมดูลที่เชื่อมต่อกันโดยไม่ต้องใช้กาว ซึ่งสามารถถอดออกและมาส่งให้ Nike Store ที่มีบริการรีไซเคิลและบริจาคได้

พื้นรองเท้าชั้นกลางสร้างขึ้นจากหมุดที่พอดีกับช่องที่ออกแบบเชิงโครงสร้างมาให้อยู่ในส่วนบน ซึ่งช่วยให้ได้ความพอดีอย่างไร้ที่ติ ทั้งยังสบาย มั่นคง และระบายอากาศได้ดี ตามข้อมูลของนักกีฬา 40 คนที่ใส่รุ่นต้นแบบราว 200 ชั่วโมง&nbsp;

จากมุมมองด้านการผลิต ความเรียบง่ายของ Link ถือเป็นการปฏิวัติวงการ Link หนึ่งคู่ใช้เวลาในการประกอบประมาณ 8 นาที ซึ่งนับเป็นเศษส่วนของเวลาโดยเฉลี่ยที่ใช้กับสนีกเกอร์แบบดั้งเดิม เพราะใช้จิ๊กที่ออกแบบขึ้นมาเองและเพราะรองเท้ารุ่นนี้ไม่ต้องใช้กระบวนการติดกาวที่กินเวลามากในการสร้างพื้นรองเท้าชั้นกลาง สุดท้าย การประกอบรองเท้าก็เสร็จสิ้นได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้กระบวนการแบบเดิมที่กินพลังงานมาก อย่างระบบทำความเย็น ระบบทำความร้อน และสายพานลำเลียง

<h3>ISPA Link Axis</h3>อะไรที่ว่าเด่นแล้ว ก็ทำให้เด่นยิ่งขึ้นไปอีก นั่นคือกลิ่นอายของ <a href="https://about.nike.com/en/newsroom/releases/nike-debuts-the-ispa-link-axis-an-exploration-into-circular-design" rel="noopener noreferrer">Link Axis</a> ซึ่งต่อยอดและผลักดันจุดมุ่งหมายสู่ความยั่งยืนของ Link Link Axis มีส่วนบน Flyknit จากโพลีเอสเตอร์รีไซเคิล 100 เปอร์เซ็นต์ที่ออกแบบเชิงโครงสร้างมาอย่างแม่นยำให้อยู่บนพื้นรองเท้าชั้นนอกได้พอดี (เมื่อเทียบกับวิธีการตัดเย็บแบบดั้งเดิมที่ใช้กับ Link) และวัสดุ TPU รีไซเคิล 100 เปอร์เซ็นต์ก็มาจากการใช้เศษวัสดุถุงลม Air

Link Axis คือจุดสูงสุดใหม่สำหรับการถอดแยกชิ้นส่วนและตัวอย่างผลลัพธ์จากหลักการดีไซน์แบบหมุนเวียนด้านการเลือกวัสดุ การหลีกเลี่ยงของเสีย และการรีเฟอร์บิช

นอกจากนี้รองเท้ายังมีกรอบ TPU รีไซเคิล 20 เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากกระบวนการรีไซเคิลได้เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติบางอย่างของวัสดุไป กรอบจึงเป็นการสร้างสมดุลระหว่างความต้องการใช้วัสดุรีไซเคิลกับความจำเป็นที่ต้องมีความทนทานและการยึดเกาะ ทีม ISPA จะยังคงค้นหาการพัฒนาใหม่ๆ ในส่วนนี้ต่อไป

Nike เคยใช้การถอดแยกชิ้นส่วนและดีไซน์อินเทอร์ล็อคแบบโมดูลมาก่อนกับ Presto Clip ปี 2003…

2003

…และ Zvezdochka ปี 2005 ซึ่งสร้างสรรค์ร่วมกับนักออกแบบเชิงอุตสาหกรรม Marc Newson รุ่นก่อนๆ เหล่านี้ปูทางให้กับ ISPA Link และ ISPA Link Axis

2005

แรงบันดาลใจในอดีต

<h3>เป้าหมายต่อไป</h3>เพื่อให้รุ่นฉีกขนบอย่าง Link และ Link Axis สร้างความเปลี่ยนแปลงได้อย่างเต็มรูปแบบ จึงต้องมีการแผ่ขยายนวัตกรรมออกไปในวงกว้าง ซึ่งเรากำลังดำเนินการนั้นอยู่ การพิจารณาไลน์สินค้าและซัพพลายเชนของ Nike&nbsp;แบบองค์รวมได้แสดงให้เห็นแล้วว่าจะสามารถปรับใช้แนวทางใหม่ๆ เพื่อเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายในวงกว้างขึ้นและเพื่อเข้าใกล้<a href="https://about.nike.com/en/impact" rel="noopener noreferrer">เป้าหมายด้านความยั่งยืนของ Nike สำหรับปี 2025</a> และปีต่อๆ ไปได้อย่างไรการขยายขอบเขตอย่างแท้จริงยังต้องอาศัยความร่วมมือที่แข็งแกร่งข้ามอุตสาหกรรมเพื่อสร้างโมเดลธุรกิจและโครงสร้างพื้นฐานที่ช่วยให้สามารถรีไซเคิลสินค้าได้ ด้วยเหตุนี้ Nike จึงกำลังสร้างความร่วมมือเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรีไซเคิล และกำลังลงทุนในโครงการรับคืนสินค้าจากลูกค้าทั่วโลก ซึ่งจะช่วยเพิ่มความสามารถของบริษัทในการนำสินค้าที่หมดอายุการใช้งานแล้วกลับมาใช้ใหม่สิ่งสำคัญก็คือ ด้วยการเปิดรับสุนทรียศาสตร์ใหม่แบบสุดโต่งอย่าง Link และ Link Axis นั้น Nike กำลังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของระบบหมุนเวียนต่อการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ และเชิญชวนลูกค้าและชุมชนการออกแบบให้มีส่วนร่วมในการสนทนาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยเหตุนี้ Nike จึงภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในงาน &nbsp;"<a href="https://www.design-museum.de/en/exhibitions/detailpages/plastic.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Plastic: Remaking Our World</a>" ซึ่งเป็นนิทรรศการที่จัดขึ้นที่ &nbsp;<a href="https://www.design-museum.de/en/information.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank">Vitra Design Museum</a> ในเยอรมนี ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันด้านการออกแบบชั้นนำของโลก นิทรรศการนี้เน้นให้เห็นถึงการสำรวจดีไซน์และเส้นทางวิวัฒนาการเบื้องหลัง ISPA Link Axis และเป็นหน้าต่างที่แปลกใหม่ที่แสดงให้เห็นแนวทางของแบรนด์ในการสร้างสรรค์ดีไซน์ที่ล้ำนวัตกรรมโดยมีความตั้งใจที่จะรักษาความยั่งยืนด้วย Link และ Link Axis นับว่า Nike ได้เร่งการเดินทางสู่อนาคตแห่งการหมุนเวียนที่ปริมาณของเสียและคาร์บอนลดเป็นศูนย์ให้เร็วขึ้นอีกก้าว John Hoke หัวหน้าฝ่าย Innovation ของ Nike กล่าวไว้ว่า "เรามีหน้าที่รับผิดชอบในการพิจารณาโซลูชันการดีไซน์ตั้งแต่ต้นจนจบ นั่นได้แก่ วิธีที่เราจัดหา ผลิต ใช้ ส่งคืน และแปรเปลี่ยนสินค้าในท้ายที่สุด เป้าหมายคือการทำให้เรื่องที่ควรจะให้ความสำคัญ&nbsp;สำคัญ&nbsp;ยิ่งขึ้นไปอีก"

ISPA Link และ ISPA Link Axis คือตัวอย่างของดีไซน์ที่ออกแบบมาให้ถอดแยกชิ้นส่วนได้ ซึ่งเป็นตัวเร่งด้านนวัตกรรมที่ขับเคลื่อนแบรนด์ให้เข้าใกล้อนาคตแบบหมุนเวียนมากยิ่งขึ้น

นวัตกรรม

ลงมือทำ

เหตุผลที่เราผลิตรองเท้าที่สามารถแยกชิ้นส่วนได้

เหตุผลที่ Nike ผลิตรองเท้าที่สามารถแยกชิ้นส่วนได้

โดย Adam Bradley50 ปีของ Nike มีเสียงเป็นแบบไหนกัน เสียงย่ำเท้าบนลู่วิ่งที่ทำจากโพลียูรีเทน เสียงกระทบตาข่ายไนลอนของลูกบอลสีเหลืองเรืองแสง เสียงเอี๊ยดอ๊าดของพื้นรองเท้ายางบนคอร์ทขัดเงาวับ แต่เหนือสิ่งเหล่านี้ Nike มีเสียงเหมือนนักกีฬาของตัวเอง ในยุคแรก ทุกคนน่าจะได้ยินเสียงของแต่ละคนดังออกมา ไม่ว่าจะเป็น Steve Prefontaine, Joan Benoit Samuelson หรือ George "The Iceman" Gervin ยิ่งผ่านไปหลายทศวรรษ เสียงเหล่านี้ยิ่งดังขึ้น และหลากหลายมากขึ้น ทั้ง John McEnroe, Bo Jackson และ Michael Jeffrey Jordan และยังมี Tiger, Serena, LeBron ไปจนถึง Ronaldo, Mbappe และ Naomi แต่ละทศวรรษผ่านไป เสียงขับขานจากทุกคนก็ค่อยๆ ก่อตัวจนประสานกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างเด่นชัด&nbsp;และ Nike ก็รับฟัง John Slusher รองประธานบริหารฝ่าย Global Sports Marketing ของบริษัทกล่าวว่า "การฟังเสียงของนักกีฬาเป็นสิ่งสำคัญมากๆ สำหรับเรา" ขณะเดียวกัน Slusher ก็ใช้เวลากับทีมอย่างหนักในการตอบสนองความต้องการของนักกีฬา หรือแม้แต่คาดการณ์ว่าความต้องการนั้นน่าจะเป็นอะไร ดาวรุ่ง WNBA อย่าง Sabrina Ionescu อาจต้องการอะไรต่างจากผู้เล่นที่อยู่ในวงการมา 18 ปีอย่าง Diana Taurasi บางทีอาจต้องการคำปรึกษาทางธุรกิจ หรือบางทีอาจจะอยากไปลองรองเท้าที่สั่งทำไว้ที่ Sports Research Lab นักกีฬาส่วนใหญ่อาจชอบเวลาได้นวดบำบัด แต่สำหรับนักวิ่งระยะ 10,000 เมตรอย่าง Shalane Flanagan การได้ใช้เครื่องนวดความร้อนปานกลางอาจทำให้เธอเร็วขึ้น 1 วินาทีจนสามารถเข้ารอบไฟนอลและไม่ต้องแพ้กลับบ้านได้เลย

ใช่ Nike รับฟัง และการฟังก็มาพร้อมการเรียนรู้ จึงเกิดเป็นคำถามว่า เราจะเพิ่มประสิทธิภาพอย่างไร เราจะสร้างธุรกิจให้ดีกว่าเดิมอย่างไร เราจะตอบสนองต่อความต้องการในช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งอย่างไร การเรียนรู้ก็มาพร้อมการเติบโต เราไม่เพียงพัฒนาสินค้าให้ดีขึ้น แต่ยังพัฒนาการทำงานให้ดีขึ้น เราสนับสนุนนักกีฬาที่มีจุดยืนต่อความยุติธรรมทางสังคม เราให้เสียงของผู้หญิงเป็นศูนย์กลางในโลกกีฬาและโลกธุรกิจ&nbsp;การเติบโตก็มาพร้อมความมุ่งมั่น ความมุ่งมั่นที่เกิดจากการทุ่มเทลงทุนในผู้คนและในหลักการที่กำหนดคุณค่าของบริษัท และความมุ่งมั่นนั้นก็มาพร้อมสายสัมพันธ์ครอบครัวระหว่าง Nike กับนักกีฬา Slusher จะรู้สึกเครียดเวลาต้องดูงานแข่งกีฬารายการใหญ่ๆ นั่นเพราะ "ถ้าเป็นทีมจาก Nike 2 ทีมแข่งกัน หรือมีนักกีฬา Nike อยู่อีกฝั่งด้วย ผมจะทำใจดูไม่ได้เลย" เขากล่าว "สำหรับ Nike โดยภาพรวมและสำหรับทีมของเรา เรารักนักกีฬาของเรา เรารักกีฬาของเรา"ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นักกีฬาของ Nike ได้แสดงการตอบแทนต่อความมุ่งมั่นนั้น ไม่ว่าจะเป็น Derek Jeter ตำนานทีม New York Yankees ที่หลังจากฉลองงานวันเกิดจนถึงเช้า ได้ไปปรากฏตัวในงานที่รวมร้านค้าปลีกสำคัญๆ ของ Nike เพราะเขารู้ว่ามันสำคัญต่อบริษัท หรือจะเป็น Kobe Bryant ซึ่ง Slusher จำได้ว่าเข้าร่วมงานกิจกรรมของ Nike 92 งานในหนึ่งปีปฏิทิน แม้จริงๆ แล้วเงื่อนไขคือให้เข้าเพียง 8 ครั้งเท่านั้น&nbsp;บางทีเวลาพูดถึง Nike Family หลายคนอาจจะนึกถึงภาพแบบนี้ก็ได้ และบางทีอาจเป็นสาเหตุว่าทำไมเวลามีงานแข่งขันรายการใหญ่ๆ บรรยากาศมักจะเป็นเหมือนคนในครอบครัวได้กลับมาเจอกัน โดยมีนักกีฬารุ่นเก่าคอยต้อนรับสมาชิกนักกีฬารุ่นใหม่ หรืออย่างในวันหยุดยาวช่วงสุดสัปดาห์ในเดือนกุมภาพันธ์ นักอเมริกันฟุตบอลที่เป็นสุดยอดผู้เล่นของ Nike บางคนก็ใช้เวลานั่งอัดเสียงต้อนรับสมาชิกใหม่ของแบรนด์ ไม่ว่าจะเป็นพาร์ทเนอร์ผู้สนับสนุนรายใหม่ล่าสุด นักกีฬารุ่นเยาว์ คนที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ที่พอได้รับข้อความส่วนตัวจากสุดยอดนักอเมริกันฟุตบอลอย่าง Barry Sanders หรือ Jerry Rice จะรู้สึกดีใจเหมือนฝันเป็นจริง และที่ Nike ความฝันนั้นมักเป็นจุดเริ่มต้นของความฝันอื่นๆ ที่ตามมา&nbsp;"เรามองนักกีฬาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว Nike และอยากช่วยทุกคนให้ประสบความสำเร็จ" Slusher กล่าว ใครๆ ก็ชอบอุปมาแบบนี้ในแวดวงธุรกิจ ซึ่งช่วยปลุกใจได้แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ วัฒนธรรมองค์กรมักจะเปิดรับความอบอุ่นกลมเกลียวของการอยู่ด้วยกันได้เร็ว แต่ก็มักจะละเลยความรับผิดชอบที่จำเป็นต่อการอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวไปด้วย แต่ก็อย่างที่ Barry Sanders ได้อธิบายไป "Nike เจอทางออกแล้ว Nike ไม่ได้สนับสนุนนักกีฬาเฉพาะในกีฬาที่เล่น แต่สนับสนุนทุกๆ เรื่องที่นักกีฬาสนใจนอกเหนือจากกีฬานั้นด้วย นี่คือการสร้างความร่วมมือที่ดีและความสัมพันธ์ที่ดีกับนักกีฬา" Jerry Rice กล่าวเสริม Nike สนับสนุนคุณในฐานะนักกีฬาก็จริง แต่มันเป็นเรื่องของการตอบแทนซึ่งกันและกันมากกว่า เขาอธิบาย "เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามครรลองของมัน และคุณรู้ว่านักกีฬามีคุณคอยสนับสนุน ส่วนคุณก็มีนักกีฬาคอยสนับสนุน มันจะกลายเป็นความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์แบบ" Rice กล่าวAlex Morgan กับเส้นทาง Nike ที่เธอสร้างขึ้น เป็นตัวอย่างของจิตวิญญาณแบบครอบครัวที่ Sanders กับ Rice กล่าวไว้ เมื่อ Morgan อายุ 7 ขวบ เธอและเพื่อนในละแวกบ้าน 2 คนได้ตั้งชมรม Nike ขึ้นเป็นของตัวเอง และมักจะนัดเจอกันที่สวนหลังบ้านของครอบครัว Morgan ในเมืองไดมอนด์บาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในบ้านสีขาวหลังเล็กๆ ที่ประดับด้วยลาย Swoosh ซึ่งเด็กๆ วาดบนผนังเองกับมือ "เราพยายามวาดโลโก้ Nike ให้ออกมาสวยที่สุด" Morgan เล่า "ตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็เป็นแฟนตัวยงของ Nike ค่ะ" หลังจากสร้างผลงานฟุตบอลในระดับมหาวิทยาลัยได้อย่างโดดเด่น Morgan ก็เข้าสู่วงการมืออาชีพและไม่นานก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว Nike "การได้เซ็นสัญญาการสนับสนุนครั้งแรกกับ Nike เป็นความฝันที่เป็นจริงค่ะ " เธอกล่าว และได้เซ็นสัญญานั้นในปี 2011 "แล้วการเดินทางที่ทั้งยาวนานและน่าทึ่งของพวกเราก็เริ่มต้นตั้งแต่นั้น" การเดินทางที่ Morgan ได้แชมป์บอลโลก 2 สมัย 1 เหรียญทองโอลิมปิก และเป็นสุดยอดผู้เล่นในฟุตบอลระดับสโมสรแต่สิ่งที่น่าจดจำที่สุดสำหรับ Morgan ในฐานะนักกีฬา Nike ไม่ได้อยู่ในสนามแข่ง มันคือปี 2019 ที่เธอพักจากการแข่งขันพร้อมกับตั้งท้องลูกคนแรก ซึ่งเป็นเรื่องบังเอิญมากที่ในปีนั้น Nike ก็ได้เปิดตัวคอลเลกชันสำหรับคุณแม่ด้วยเหมือนกัน "ฉันได้ตัวที่เป็นต้นแบบรุ่นแรกๆ เลยค่ะ" เธอกล่าว เวลาใส่ชุด Nike ที่ได้มาใหม่ เธอจะรู้สึกกระฉับกระเฉงและสบายตัว ซึ่งนั่นทำให้เธอรู้สึกมั่นใจและแข็งแรงไปด้วย "แค่รู้สึกว่ามีคนช่วยเหลือ ไม่ใช่แค่บนสนามแข่งแต่ในการเป็นแม่ด้วย มันรู้สึกดีมากๆ ค่ะ" เธอเล่า ตอนนี้ เธอและลูกชายที่อยู่ในวัยหัดเดินมีชุด Jordan ไว้ใส่คู่กันแล้ว ครอบครัวของ Nike ค่อยๆ เติบโตขึ้น

ในการสัมภาษณ์ที่นานๆ จะเกิดขึ้นสักครั้ง Phil Knight ที่ตอนนี้อายุ 86 เคยอธิบายให้ Harvard Business Review ฟังเมื่อปี 1992 ว่าบริษัทมองหาอะไรในตัวพาร์ทเนอร์ "เทคนิคคือการมองหานักกีฬาที่ไม่ได้ชนะเป็นอย่างเดียวแต่ยังปลุกอารมณ์คนเป็นด้วย" เขากล่าว ซึ่งตลอดช่วงเวลาหลายทศวรรษ คุณจะเห็นว่า Nike ประสบความสำเร็จในเรื่องนั้นมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็น Andre Agassi, Charles Barkley, Emma Raducanu หรือ Ja Morant เมื่อได้พบนักกีฬาเหล่านี้ Nike ก็หวังที่จะได้เติบโตร่วมกัน "เราค่อยๆ ใช้เวลาเพื่อรู้จักและทำความเข้าใจ เราจำเป็นต้องสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับนักกีฬาของเรา" Knight อธิบาย "ความสัมพันธ์นั้นมากกว่าแค่เรื่องเงินๆ ทองๆ ในธุรกิจ John McEnroe กับ Joan Benoit ใส่รองเท้าของเราทุกวันทั้งที่ไม่ได้อยู่ในสัญญา เราชอบพวกเขาและพวกเขาชอบเรา เราชนะใจได้และชนะเท้าได้ด้วย"ถ้าจะสรุปแนวทางของ Nike ง่ายๆ ก็คือการชนะใจและชนะเท้านี่แหละ ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่ต้น เพราะความเป็น Nike คือการเป็นมากกว่าโค้ชและนักกีฬา เฉกเช่นความสัมพันธ์ระหว่าง Knight กับโค้ชแห่ง University of Oregon อย่าง Bill Bowerman แม้ในชั่วระยะเวลามากกว่าครึ่งศตวรรษ บริษัทจะพัฒนาไปมากแค่ไหน ภูมิทัศน์ทางกีฬาจะเปลี่ยนไปอย่างไร แต่เรื่องนี้ก็ยังคงเดิมเสมอ "ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป เรายังคงเริ่มต้นด้วยนักกีฬาที่เก่งที่สุด กับเรื่องราวที่ดีที่สุด พร้อมสวมสินค้าที่ดีที่สุด แล้วออกไปชนะ มันอยู่บนท้ายรถคันนั้นของ Phil มันคือการคว้าคนที่มีแววจะชนะมาราธอนให้มาสวมรองเท้าของคุณ และในบางมุม ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมในวันนี้ โลกอาจจะกว้างใหญ่ขึ้นและซับซ้อนมากกว่าแต่ก่อน แต่เรายังคงเฟ้นหานักกีฬาเก่งๆ มาร่วมมือกันและช่วยเหลือให้พวกเขาประสบความสำเร็จตามที่มุ่งหวัง"และความสัมพันธ์อันใกล้ชิดต่อนักกีฬาเหล่านั้น บริษัทยังคงจดจำผ่านแคมปัสสาขาบีเวอร์ตัน รัฐโอเรกอน ด้วยการตั้งชื่ออาคารตามเหล่าสุดยอดนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด "อาคารแต่ละหลังตั้งชื่อตามเหล่าชายและหญิงที่ให้เรามากกว่าชื่อและการสนับสนุน" Knight อธิบายในบันทึกชีวประวัติปี 2016 ของตนอย่าง Shoe Dog "ทั้ง Joan Benoit Samuelson, Ken Griffey Jr., Mia Hamm, Tiger Woods, Dan Fouts, Jerry Rice, Steve Prefontaine ทุกคนทำให้เราเป็นเราในวันนี้""การตั้งชื่ออาคารตามนักกีฬาเป็นไอเดียที่เจ๋งมาก" John McEnroe กล่าว เขาคือหนึ่งคนที่เป็นชื่อของอาคารในแคมปัสและเป็นพาร์ทเนอร์นักกีฬาที่ยาวนานที่สุดของ Nike คือ 44 ปีและยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ รวมถึงเป็นแชมป์แกรนด์สแลมทั้งหมด 7 สมัยตลอดเส้นทางอาชีพ ความสัมพันธ์อันยาวนานของแชมป์เทนนิสคนนี้กับ Nike ชี้ให้เห็นความแตกต่างที่ชัดเจนว่าบริษัทคิดอย่างไรกับผู้สนับสนุนของตน ซึ่งแม้แต่ Knight ก็อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่านักกีฬาที่ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการเดินทางของ Nike ตลอด 50 ปีมีทั้งหมดกี่คนกันแน่ แต่ไม่ว่าเวลาไหน บริษัทก็รักษาตัวเลขความสัมพันธ์กับนักกีฬาและองค์กรต่างๆ ทั่วโลกไว้ที่เกือบ 16,000 ราย โดยเมื่อไม่นานมานี้ Forbes รายงานว่านักกีฬาที่มีรายได้สูงสุด 100 อันดับแรกนั้น มีจำนวนมากกว่าครึ่งเป็นสมาชิกครอบครัว Nike เพราะ Nike คือแบรนด์ของแชมเปี้ยน

คุณสามารถเขียนประวัติของ Nike ในช่วง 50 ปีแรกได้ผ่านเหล่าแชมป์ที่แบรนด์คัดสรรมา นี่คือบุคคลผู้มีความมุ่งมั่นสู่ความเป็นเลิศ และความมุ่งมั่นนั้นก็ช่วยให้พวกเขาประสบความสำเร็จและเป็นที่ยอมรับสูงสุดในกีฬาที่เล่น LeBron James และ Serena Williams, Giannis Antetokounmpo และ Naomi Osaka, Rafa Nadal และ Sam Kerr รวมถึงคนอื่นๆ อีกมากมาย เพราะคำว่า "Champion" ในที่นี้เป็นคำนามที่ใช้จดจำความสำเร็จในอดีต ส่วน Nike ในฐานะบริษัทขอรับคำว่า "Champion" ที่เป็นคำกริยา ซึ่งหมายถึงการอุทิศตัวเพื่อสนับสนุนเป้าหมายและความต้องการของนักกีฬาในสังกัดอย่างแข็งขัน และในจดหมายของ Knight เพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของ Nike เขาเขียนถึงความเชื่อนี้ว่า "ตั้งแต่วันแรก ทุกสิ่งที่เราทำและยังคงทำอยู่คือการปลดปล่อยศักยภาพของนักกีฬาทุกคนทั่วโลก"หากถามว่าจะสนับสนุนแชมป์ได้อย่างไร ลองถามแชมป์ Super Bowl 3 สมัยอย่าง Jerry Rice แล้วให้เขาตอบดูสิ เขาจะบอกว่ามันเริ่มจากการมีชุดที่ได้คุณภาพและเป็นชุดที่ดูดีที่สุด "มันเป็นเรื่องของสไตล์! คือการมี Nike Swoosh อยู่บนชุด" เขากล่าวระหว่างสวมเสื้อยืด Nike โดยมีโลโก้ Swoosh พาดหน้าอก "ผมจำได้ว่าตัวเองพยายามหาทางแปะเทปให้โลโก้มันออกมาโดดเด่นที่สุด แค่มีโลโก้อยู่ตรงนั้น ผมก็รู้เลยว่าวันนั้นผมจะต้องทำอะไรพิเศษๆ แน่นอน"เมื่อลองถามนักกีฬาดูว่าถ้าให้เลือกเก็บของสักชิ้นไว้ในแคปซูลเวลาเพื่อรอเปิดในวันครบรอบ 50 ปี Nike จะเลือกอะไร มีหลายคนเลยที่พูดถึงแคมเปญโฆษณาช่วงปลายยุค 80 และต้นยุค 90 ซึ่งนำแสดงโดย Michael Jordan ซึ่งถ้าจะให้ชี้ชัดกว่านั้น มันก็คือโฆษณาปี 1989 ที่กำกับโดย Spike Lee และนำแสดงโดย Lee ในบทบาทของ Mars Blackmon ที่มาพร้อมประโยคสุดอมตะอย่าง "It’s gotta be the shoes!" (ต้องเป็นเพราะรองเท้าแน่ๆ)ประโยคนี้ยังคงอยู่ในใจใครหลายคน เพราะในการเยี่ยมชมแคมปัส Nike เมื่อไม่นานมานี้ ได้มีการถามแชมป์ NBA ตัวตึงอย่าง Giannis Antetokounmpo ว่าถ้าให้นึกถึง Nike จะนึกถึงเกี่ยวกับอะไร เขาตอบในทันทีว่า "รองเท้า โดยเฉพาะรองเท้าที่ได้มาฟรี คู่ที่ผมมีอยู่บ้านนั่นแหละ" เขากล่าวพลางฉีกยิ้มกวนๆ ที่ทุกคนรู้กันดีว่าเป็นบุคลิกขี้เล่นของหนึ่งในสุดยอดนักกีฬาที่มีความสามารถมากที่สุดในโลก จากนั้นเขาก็สลับไปใช้น้ำเสียงที่จริงใจและสุขุมอย่างรวดเร็ว Nike ทำให้นึกถึงอะไร? "วัฒนธรรมที่ Nike สร้างมาตลอดหลายปี" เขากล่าว "เวลานึกถึง Nike ผมจะนึกถึงนักกีฬาที่คอยเป็นส่วนหนึ่งในการเดินทางของ Nike"

Barry Sanders คือส่วนสำคัญในการเดินทางของ Nike และ Nike ก็เป็นส่วนสำคัญในการเดินทางของเขา ตลอดเส้นทางอาชีพ Sanders เป็นคนใจกว้างกับเพื่อนร่วมทีมและยินดีมอบนาฬิกา Rolex กับทีวีจอใหญ่ให้เป็นของขวัญไลน์แมนในทีม แม้ว่าตัวเองจะใช้จ่ายค่อนข้างประหยัดก็ตาม เวลาได้เจอนอกสนาม คุณอาจเห็นเขาอยู่ในชุดที่ Nike ส่งให้ใส่ทั้งตัวก็ได้ เพราะไหนๆ Nike ก็ให้ชุดมาฟรีแล้วทำไมยังต้องจ่ายตังซื้อเสื้อผ้าเองอีกล่ะ แถมเวลาใส่ชุดที่มี Swoosh ยังรู้สึกภาคภูมิใจด้วย "มันเหมือนตรารับรอง" Sanders กล่าวในวันนี้ขณะนึกถึงวันที่ตนตัดสินใจเซ็นสัญญากับ Nike "ผมก็เหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ"ในอดีตที่ผ่านมา คนอื่นๆ ที่ว่าหลายคนเป็นผู้หญิง และ Nike ก็ยังคงขับเคลื่อนองค์กรบนความมุ่งมั่นที่มีให้กีฬาผู้หญิง และเพิ่มความสำคัญให้กับลูกค้าที่เป็นผู้หญิง "อยู่กับ Nike แล้ว ได้มีโอกาสระดมสมองร่วมกัน ได้ประชุมกับคนที่มีแผนสำหรับอนาคตไว้แล้วจริงๆ สนุกมากเลยค่ะ" Alex Morgan กล่าว "มันรู้สึกดีเวลาได้ฟังมุมมองของนักกีฬา กับเวลาอยู่ในที่ที่นักกีฬารู้สึกว่าสามารถมีส่วนร่วมได้อย่างเต็มที่จริงๆ" ในช่วงต้นปีที่ผ่านมา Nike กำหนดรูปแบบของการพูดคุยปรึกษากับนักกีฬาอย่างไม่เป็นทางการนี้ พร้อมกับเปิดตัวโครงการ Athlete Think Tank ที่มุ่งเป้าไปยังการลงทุนในอนาคตของกีฬาหญิง ในบรรดาสมาชิกผู้ก่อตั้ง 13 คน หนึ่งในนั้นคือ Serena Williams ผู้ที่ให้ทั้งวิสัยทัศน์และการสนับสนุนแก่งานสำคัญนี้ "ฉันว่า Nike เรียนรู้อะไรจากฉันและทีมไปเยอะทีเดียว" Williams กล่าว "ฉันช่วยสอน Nike ว่าต้องรู้จักขยับตัวให้ไวขึ้นและใช้สัญชาตญาณมากขึ้น" แน่นอนว่าเธอก็ได้เรียนรู้จาก Nike เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นวิธีวางแผนเป้าหมายระยะยาว หรือวิธีวางแผนเพื่อความสำเร็จ Paula Badosa ดาวเทนนิสชาวสเปนอายุ 26 ปี แม้จะมีอายุเพียงครึ่งหนึ่งของ Nike แต่ก็เข้าใจในแนวคิดนี้ "ความฝันของเราในฐานะนักกีฬาได้กลายเป็นความฝันของแบรนด์" เธอกล่าว&nbsp;เสียงของนักกีฬาคือเสียงที่ดังกังวาน

ตัวเสียงเองก็เป็นนักกีฬา เราได้ยินเสียงจากการทำงานร่วมกันระหว่างปอดและกล้ามเนื้อช่องท้อง ระหว่างเส้นเสียงและกล่องเสียง ระหว่างลิ้นและฟัน ทั้งในขณะรู้ตัวและไม่รู้ตัว ดังนั้น ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับคนที่อุทิศชีวิตเพื่อฝึกฝนร่างกายให้มีศักยภาพสูงสุด ที่จะมีเสียงอันทรงพลังเช่นกัน A'ja Wilson ผู้คว้าแชมป์ระดับมหาวิทยาลัย ออลสตาร์ 3 สมัยกับตำแหน่ง MVP ในลีก WNBA ก่อนอายุ 26 ปี เข้าใจถึงบทบาทอันยิ่งใหญ่ของเธอในการเป็น "ผู้เปล่งเสียงให้คนไร้เสียง" เธอกล่าว ในช่วงหลายเดือนหลังจากตำรวจยิง Breonna Taylor เสียชีวิต (เธอคือหญิงผิวดำอายุ 26 ปีจากเมืองลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี ผู้ถูกวิสามัญในระหว่างการบุกค้นโดยไม่ได้รับอนุญาตในอพาร์ตเมนต์ของเธอเอง) Wilson คือคนที่ออกมาส่งเสียงโดยใช้แพลตฟอร์มที่เธอได้รับจากความสำเร็จในการเป็นนักกีฬาของเธอ ตามข้อมูลสื่อเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2020 ก่อนที่ทีม Las Vegas Aces ของเธอจะเริ่มเกม 3 ในการแข่งขันรอบรองชนะเลิศกับ Connecticut Sun คือเวลา 1 วันหลังจากที่ Wilson พบว่าเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการตายของ Taylor ไม่มีใครถูกตั้งข้อหา และทำให้เธอเปล่งเสียงออกมาจากจิตวิญญาณที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "Black Lives Matter ไม่ใช่เรื่องที่เอาไว้เกาะกระแสหากิน" เธอกล่าว "มันคือคำประกาศ คือชีวิตที่ฉันใช้ ฉันคือผู้หญิงผิวดำ คุณช่วงชิงทุกอย่างที่ฉันหามาด้วยตัวเองไปจากฉัน และฉันเป็นผู้หญิงผิวดำ"Wilson รู้ว่า Nike สนับสนุนเธอและให้อิสระในการแสดงออก ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเข้าใจดีว่า Nike ให้เครื่องมือที่ช่วยขยายเสียงเธอ ทำให้เสียงดังไปไกลขึ้นและมีน้ำหนักมากขึ้น "Nike ช่วยเราบอกเล่าเรื่องราวในแบบที่เราต้องการบอกได้เก่งมากๆ" เธอกล่าว "แค่เป็นตัวของตัวเองแล้วที่เหลือ Nike จัดการให้เอง ฉันซาบซึ้งใจมากและคิดว่านักกีฬาคนอื่นก็คงรู้สึกเหมือนกัน"

Nike เชื่อว่าทุกคนคือนักกีฬา* นั่นไม่ใช่วาทศิลป์กลวงเปล่าแต่เป็นความจริงที่ชี้แนวทาง เพราะแน่นอนว่ามันสะท้อนความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ในด้านธุรกิจ แต่ที่ยอดเยี่ยมกว่านั้นคือมันสะท้อนให้เห็นวิสัยทัศน์การบริการที่ต้องการเข้าถึงทุกคนจริงๆ ผมถามลูกสาวสองคน คนหนึ่ง 8 ขวบ อีกคน 11 ขวบ ว่าการใส่ชุดที่มี Swoosh มีความหมายต่อพวกเขาอย่างไร และคำตอบก็แทบจะคล้ายกับที่ฟังจากนักกีฬา Nike เลย มันทำให้รู้สึกเร็วขึ้น มั่นใจมากขึ้น ใส่แล้วสบายตัว "พ่อคะ" ลูกสาวคนโตพูด แทบจะเก็บความรู้สึกของตัวเองไม่อยู่ "มันเจ๋งมากค่ะ" ทั้ง Jerry Rice, Mia Hamm, Ada Hegerberg และ Eliud Kipchoge ทุกคนเห็นตรงกันว่า 50 ปีของ Nike ยังแจ๋ว"Never Done" (ไม่เคยหยุดยั้ง) คือสโลแกนฉลองครบรอบ 50 ปีของ Nike ที่สั้นกระชับและให้แรงบันดาลใจ ซึ่งในแง่นี้จะคล้ายกับแท็กไลน์ที่โด่งดังที่สุดของแบรนด์อย่าง "Just Do It" ที่ทำให้ John McEnroe ย้อนนึกถึงตอนที่ผู้บริหาร Nike พยายามเสนอสุดยอดแท็กไลน์นี้ให้เขาเมื่อกว่า 30 ปีก่อน "เห่ยไป! คนไม่ซื้อหรอก" เขากล่าว "คงชัดแล้วล่ะว่าเรื่องนั้นผมคิดผิด" McEnroe ยอมรับด้วยการส่ายหัวเขินๆ วันนี้ผมลองเสนอสโลแกนใหม่ให้ McEnroe ดูบ้างและเขาก็พยักหน้า "ใช้ได้" เขาตอบ "เพราะนั่นทำให้ผมเชื่อว่าแม้จะผ่านมานานถึง 50 ปีแล้ว Nike ก็ยังอยากอยู่ต่ออีกสัก 50 ปี"

เรามุ่งมั่นตั้งใจที่จะสนับสนุนและให้บริการนักกีฬา Nike ของเรา และนี่คือเสียงที่เราตั้งใจรับฟังมาตลอด 50 ปี

Nike ดำรงอยู่เพื่อสนับสนุนนักกีฬาในทุกด้าน และถือครองทัศนคติแบบผู้ชนะเช่นเดียวกับพวกเขา ในฐานะผู้สนันสนุนกีฬาและนักกีฬา Nike ร่วมงานกับนักกีฬาที่เชื่อเช่นเดียวกันว่ากีฬาสามารถขจัดอุปสรรค ท้าทายขีดจำกัด จุดประกายการเปลี่ยนแปลง และขับเคลื่อนโลกไปข้างหน้า