De superschoen bestaat tien jaar. Zo verlegde Nike de grenzen van snelheid.
- 9-10-2026
- Tekst:
In 2014 voorspelde een vooraanstaande sportwetenschapsjournalist dat het nog tot 2075 zou duren voordat de marathon binnen 2 uur gelopen zou worden. Het jaar daarop zeiden onderzoekers dat het niet zou gebeuren voor het einde van de eeuw.
Maar er was iets wat die experts niet wisten. Toen ze deze voorspellingen deden, werkte een team van Nike wetenschappers ergens in een lab waar niemand ze zag aan een project dat de vloer zou aanvegen met deze voorspellingen. Dit project zou de ontwikkeling met tientallen jaren versnellen en de marathonsport fundamenteel veranderen.
Rond 2015 stond het wereldrecord van de marathon op 2:02:57. Om het gat te dichten, zouden de beste hardlopers ter wereld 42,2 kilometer lang een ongekend hoog tempo moeten aanhouden zonder hun energiereserve volledig uit te putten. Een prestatie die als fysiek onmogelijk werd beschouwd.
In het Nike Sport Research Lab (NSRL) waren wetenschappers begonnen met het stellen van een simpele vraag: stel dat iedereen het mis heeft?
Wat begon in het NSRL zou uiteindelijk leiden tot de superschoen en Breaking2, de poging in 2017 waarbij drie topafstandslopers probeerden om de marathon onder de 2 uur te lopen.
"Het idee om in een keer 3 minuten sneller te lopen klonk als waanzin. Maar toch wisten we genoeg om erin te geloven."
Stefan Guest, Nike VP, Creative Director
Op zoek naar antwoorden, keken ze naar het onderzoek dat al jaren aan de gang was. Wetenschappers in het NSRL hadden onderzoek gedaan naar vermoeidheid, en bestudeerden hoe ze dit konden definiëren en kwantificeren binnen verschillende sportdisciplines en bij verschillende atleten. Ze bekeken hoe het prestaties en blessures beïnvloedde , en hoe Nike de effecten ervan zou kunnen verminderen.
"Vermoeidheid is universeel. Het is iets waar elke atleet, ongeacht niveau, mee te maken krijgt", aldus Matthew Nurse, Nike Chief Science Officer en Vice President, NSRL. "We hebben jaren bestudeerd wat het effect is van vermoeidheid op prestaties en blessures en hoe we dit kunnen verminderen. Toen we begonnen te kijken naar de 2-uursgrens van de marathon, lagen de ingrediënten eigenlijk al op tafel.
Met de marathon onder de 2 uur op het vizier, begon het team te rekenen. Hoeveel sneller moesten de beste marathonlopers ter wereld worden? En hoeveel van die verbetering kon er behaald worden met hun schoenen?
De rekenmachines lieten een enorm gat zien: om onder de 2 uur te duiken zouden de beste lopers zo'n 3 % sneller moeten zijn, en hun efficiëntie moeten verbeteren met meer dan 3 %. In een sport waarbij recordtijden meestal in een periode van jaren met slechts secondes werden verbeterd, was het nu nodig om in een keer 3 minuten van het bestaande record af te schaven.
"Het idee om in een keer 3 minuten sneller te lopen klonk als waanzin", vertelt Stefan Guest, VP, Creative Director, Global Football, die toentertijd aan het hoofd stond van de designinnovaties op het gebied van hardloopschoenen. Maar toch hadden we genoeg kennis om erin te geloven."
Eliud Kipchoge en de inmiddels overleden Sandy Bodecker bij de Breaking2-eindstreep; Sandy laat zijn tatoeage zien met 1:59.59.
De mogelijkheid trok de aandacht van de inmiddels overleden Sandy Bodecker, toen Nike's Vice President of Special Projects, die al jarenlangeen reputatie had opgebouwd als iemand die projecten aanging die anderen als onhaalbaar beschouwden.
Met de steun van Bodecker begon het team te zoeken naar mogelijkheden om die 180 seconden te overbruggen.
Het gangbare idee over marathonschoenen was toen dat je een raceschoen lichter moest maken, als je sneller wilde zijn. En jarenlang betekende dat simpelweg dat de schoen als het ware werd uitgekleed. De schoenen werden lager, platter, dunner. Er werd zoveel mogelijk materiaal verwijderd, terwijl er precies genoeg demping overbleef om de hardloper in zo'n 28.000 stappen de 42,2 kilometer door te loodsen.
Nike had die aanpak al tot het uiterste gedreven. Er was inmiddels nauwelijks meer materiaal over om te verwijderen.
"We hadden die aanpak inmiddels uitgeput", aldus Guest. "Je kon de schoen steeds dunner en steeds lichter maken, maar op een bepaald punt zou het de prestaties van de schoen negatief gaan beïnvloeden."
Onderzoekers wisten al dat andere schoenkenmerken, zoals demping en de stijfheid van de plaat, de loopefficiëntie konden verbeteren." Maar de winst was relatief klein en wat werkte voor de ene atleet bleek niet altijd te werken bij de ander.
Om het doel van de 2-uursgrens te bereiken moest het merk de aanpak van snelheid opnieuw onder de loep nemen en iets geheel nieuws bedenken.
De eerste prototypes en schetsen stippelden een compleet nieuw pad uit voor marathonschoenen.
"Met dit ene materiaal ging er een wereld aan mogelijkheden voor ons open: beter foam, meer energieteruggave, minder gewicht, en het bleek ook nog eens veerkrachtiger dan we hadden verwacht."
Chris Cook, Nike Footwear Developer
De doorbraak zou uiteindelijk heel ergens anders plaatsvinden, bij een onbekende materiaalproducent in het Verenigd Koninkrijk.
Toentertijd werden de meeste foams voor sportschoenen gemaakt middels een chemisch proces. Maar Denis Schiller, nu Nike Senior Footwear Material Researcher, deed tijdens de zoektocht van de Swoosh naar een nieuwe aanpak een ontdekking. Zotefoams, een Brits materiaalbedrijf, had net een aanpak ontwikkeld waarbij ze extreme druk gebruikten om stikstof in het foam te verwerken. Het resultaat was een materiaal dat aanzienlijk lichter was, maar meer energieteruggave leverde.
"Met dit ene materiaal ging er een wereld aan mogelijkheden voor ons open: beter foam, meer energieteruggave, minder gewicht, en het bleek ook nog eens veerkrachtiger dan we hadden verwacht", zegt Nike Footwear Developer Chris Cook, die verantwoordelijk was voor de eerste prototypes van het project.
Deze doorbraak zou uiteindelijk bekend worden als ZoomX.
Het ZoomX foam dat werd gecreëerd door een injectie van stikstof, hier te zien in de middenzool van de Zoom Vaporfly Elite uit 2017, gesigneerd door hardloper Lelisa Desisa, is licht, responsief en vol energieteruggave.
Het nieuwe lichtere foam betekende nieuwe mogelijkheden. Voor de eerste keer in de geschiedenis kon Nike meer demping toevoegen zonder het extra gewicht. In plaats van materiaal weghalen, konden ontwerpers juist materiaal terugplaatsen met ook nog eens meer energieteruggave als resultaat.
Maar het team stond nog steeds voor een ongelooflijke uitdaging. Om bijna 3 minuten van de snelste marathontijd af te schaven moest de nieuwe technologie een enorme verbetering in loopefficiëntie (de energie die je gebruikt om je tempo te behouden) laten zien.
Ze begonnen te experimenteren met de hoeveelheid foam onder de voet en de manier waarop dit zou kunnen samenwerken met een ander onderdeel van het ontwerp dat steeds belangrijker werd: de gebogen carbon plaat. In plaats van de plaat stijver te maken, ontwikkelde het team de vorm en de buiging zo dat de biomechanische belasting op de loper werd teruggebracht.
Samen zorgden de twee technologieën voor een nieuw systeem, waarbij demping, stijfheid en energieteruggave werden gecombineerd zoals dat nog nooit was gedaan. Bij elke stap werkte de gebogen plaat samen met het lichte foam met energieteruggave, zodat er minder energie nodig was om het tempo vol te houden.
Het eerste Vaporfly prototype werd het '3 % testvoertuig' genoemd, een verwijzing naar het doel van Nike om lopers minstens 3 procent sneller te laten gaan.
"Nog voordat we de data hadden geanalyseerd wist ik al dat we een keerpunt hadden bereikt."
Emily Farina, Senior Principal Researcher, NSRL
Toen de puzzelstukjes samen begonnen te komen, bouwde het team een aantal prototypes met het NSRL om te kijken of de theoretische winst daadwerkelijk zou leiden tot betere resultaten als atleten de schoenen zouden dragen.
Emily Farina, nu Senior Principal Researcher in het NSRL, was een van de onderzoekers die de eerste studies uitvoerde met biomechanica als uitgangspunt voor het schoenontwerp. Een van haar taken was het meten van de zuurstofopname van atleten tijdens het rennen op een gecontroleerde snelheid (ze droegen een zuurstofmasker terwijl ze op de loopband stonden), en bijhouden hoeveel energie het kostte om het tempo vol te houden. De onderzoeker weet nog hoe ze achter haar monitor zat toen de eerste gegevens binnenkwamen.
"Ik checkte het scherm, zag de cijfers en ik moest echt twee keer kijken", vertelt ze. "Ik wilde bijna het zuurstofmasker controleren, werkte het wel?"
De verbetering van het energieverbruik was zo opvallend dat Farina meteen wist dat ze zich op een omslagpunt bevonden.
"De cijfers die op het scherm verschenen, hadden we nog nooit gezien", zegt ze. "Nog voordat we de data hadden geanalyseerd wist ik al dat we een keerpunt hadden bereikt."
Toen ze de resultaten berekende, konden Farina's vermoedens worden bevestigd. De hardlopers met de nieuwe prototypes aan lieten een verbetering van 4 procent zien in loopefficiëntie, vergeleken met Nike's voorgaande wedstrijdschoen. En nog opvallender: dit voordeel was te zien bij élke hardloper.
Nu de cijfers hun nieuwe formule bleken te ondersteunen, begonnen de ontwerpers het prototype om te bouwen tot een echte wedstrijdschoen. Het resultaat was een schoen die niet lang daarna bekend zou worden als de Nike Zoom Vaporfly 4%.
Elliott Heath, afgebeeld tijdens de Vaporfly Next% lancering in 2019, herinnert zich wat de eerste reacties waren van atleten op de originele Vaporfly: "Ze hadden nog nooit zoiets gezien."
Terwijl de designers bleven werken met het nieuwe foam en de Vaporfly vorm kreeg, ontdekten ze een bijkomend voordeel dat niemand had verwacht. Dezelfde formule die zorgde voor winst qua snelheden bleek nog iets te leveren dat tot dan toe eigenlijk nooit werd geassocieerd met wedstrijdschoenen: comfort.
Jarenlang hadden afstandslopers altijd iets ingeleverd als ze sneller wilden gaan. De lichtste wedstrijdschoen bood weinig bescherming tegen het asfalt en de impact op hun voeten was nou eenmaal onderdeel van het lopen.
"Het idee was toen dat er een omgekeerde evenredigheid bestond betreft snelheid en comfort", concludeert Elliott Heath, Nike's Running Lead voor Sport Innovation Studio. "Het was een gegeven dat je comfort voor een deel van je lichaam moest opgeven als je de snelste wilde zijn."
"Toen ik aan de start stond van de Boston Marathon in 2017 was de Vaporfly nog best wel onbekend. Het voelde alsof ik een geheim wapen had."
Carrie Dimoff, Product Director, Footwear Innovation
Carrie Dimoff, voormalig marathonloper die deelnam aan Amerikaanse Olympische kwalificatiewedstrijden en zich aansloot bij Nike Innovation in 2016, wist waar ze het over had. Ze had jarenlang wedstrijden gelopen in de dunne, lichte en platte schoenen die iedereen toen droeg.
Maar toen ze bij Nike ging werken, maakte ze kennis met de voordelen van de Vaporfly voordat de rest van de wereld dat deed. Toen ze wedstrijden ging lopen in de schoen, merkte ze het verschil meteen.
"Toen ik aan de start stond van de Boston Marathon in 2017 was de Vaporfly nog best wel onbekend. Het voelde alsof ik een geheim wapen had", weet ze nog.
Dimoff, die inmiddels Product Director, Footwear Innovation is bij Nike, herinnert zich nog dat ze de concurrenten met hun dunne, platte schoenen bekeek die zo lang de standaard waren geweest, en ze had medelijden met ze.
"Ik stond naast andere hardlopers die schoenen droegen met EVA-foam van 10 millimeter, zo dun als een slipper, en ik dacht, Ik kan niet geloven dat ze helemaal kapot zullen gaan op dit heuvelige parcours met die schoenen, terwijl ik al deze bescherming en afzetkracht onder mijn voeten voel."
Voor Heath, ook een elite-hardloper en atleet voor Amerikaanse Olympische kwalificatiewedstrijden, gingen de voordelen van die extra bescherming verder dan de wedstrijddag zelf. Als pro-hardloper kreeg hij te maken met meerdere voetblessures en drie operaties in vier jaar tijd. Tijdens zijn herstel droeg hij de Vaporfly om gewoon over de campus te lopen.
"Door de carbon plaat, de rocker en de voortstuwende vorm hoefde mijn voet minder te werken en de extra demping beschermde de pijnlijke plekken", weet hij nog. "Het gaf me de hoop dat ik ooit weer zou kunnen hardlopen."
Terwijl de hardlopers zich op de Monza Circuit baan opstelden voor Breaking2, benaderden ze de marathonpoging onder de 2 uur als één geheel, waarbij schoenen, training, voeding, hydratatie en de wedstrijdstrategie samenkwamen.
Nu de Vaporfly was gelanceerd, werd het tijd om hem aan het werk te zetten.
Het project kwam voort uit het gedurfde doel om de marathon onder de 2 uur te lopen en met een schoen die een ongelooflijke winst qua snelheid liet zien, was Nike er klaar voor om te testen of ze het record konden breken.
De Nike Zoom Vaporfly Elite was speciaal voor Breaking2 ontworpen, met individueel aangepaste versies voor elk van de drie marathonlopers die meededen aan het project.
Het doel werd Breaking2. Op 6 mei 2017 verzamelden drie van de beste marathonlopers zich in de vroege ochtend op een Formule 1-baan in het Italiaanse Monza om te zien of ze de ongrijpbare marathongrens konden doorbreken.
Nike had maandenlang aan elk detail gewerkt; van de voeding tot de aerodynamica en van het tempo tot het parcours zelf. Een team van dertig hazen stond klaar om elkaar af te wisselen. Om 5.45 gingen ze van start om geschiedenis te schrijven.
Twee uur en 25 seconden later kwam Eliud Kipchoge over de eindstreep, nét niet snel genoeg om de grens te doorbreken waarvan experts hadden gezegd dat het nog decennia lang niet mogelijk zou zijn.
Hoewel de grens van 2 uur niet was doorbroken, liet de prestatie van Kipchoge zien dat het plotseling wel tot de mogelijkheden behoorde.
Nike werkte al aan een schoen die hem nog een stap verder zou brengen.
Carrie Dimoff, afgebeeld met Eliud Kipchoge, hielp bij de ontwikkeling van de Alphafly, de volgende evolutie van de superschoen en het model dat Kipchoge droeg om geschiedenis te schrijven.
Achter de schermen was Nike al begonnen aan de volgende generatie superschoenen, nog voordat de Breaking2-poging had plaatsgevonden. Terwijl de Vaporfly voor het eerst werd gepresenteerd aan het grote publiek, vroegen ontwerpers en onderzoekers zich af hoe ze het nieuwe systeem nog verder konden verbeteren.
Voor Guest was het duidelijk dat het antwoord de technologie was die Nike al tientallen jaren gebruikte: Air. Het team begon te onderzoeken hoe het speciale dempingsplatform met het ZoomX foam en de carbon plaat kon samenwerken, zodat er uiteindelijk een snelheidssysteem zou ontstaan met twee enorm responsieve Air Zoom units onder de voorvoet.
Farina, die de biomechanica had bestudeerd van de originele Vaporfly, herinnert zich dat de Alphafly vorm begon te krijgen voordat hardlopers überhaupt doorhadden wat de voorganger allemaal in zich had.
"Tegen de tijd dat de Vaporfly uitkwam, was het idee van de Alphafly al in ontwikkeling", zegt ze. "Dus wij dachten, O, wacht maar. Er komt nog heel veel meer aan."
Twee jaar na de poging in Monza was Kipchoge er klaar voor om het opnieuw te proberen. Deze keer had hij een prototype van Nike's volgende generatie wedstrijdschoenen aan, een eerste versie van wat later de Alphafly Air Zoom NEXT% zou worden.
Op een parcours in Wenen omringd door bomen stonden duizenden toeschouwers langs de route terwijl Kipchoge achter een wisselende formatie van hazen aan rende. Wel 42,2 kilometer lang wist hij het verbluffende tempo vol te houden, een gemiddelde van 4 minuten en 34 seconden per mijl, of 2 minuten en 50 seconden per kilometer, dat nodig was om onder de grens van 2 uur te duiken.
Toen hij de eindstreep overkwam, stond de klok op 1:59:40. De prestatie van de toekomst was meer dan een halve eeuw vroeger gearriveerd dan men had voorspeld.
Twee jaar na Breaking2 brak Kipchoge in Wenen de grens van 2 uur met een tijd van 1:59:40 in een prototype dat later bekend zou worden als de Nike Air Zoom Alphafly NEXT%.
Hoewel ieders aandacht gericht was op de klok tijdens de poging in Wenen, was er een ander subtieler teken van de veranderingen in de marathonsport.
Heath, die nauw samenwerkte met Kipchoge, weet nog dat hij met hem sprak op de ochtend na de poging. De marathonkampioen vertelde dat hij net terug was van een run. Heath was verbluft, want na de voorgaande tien marathons van Kipchoge had hij nog nooit de dag erna hardgelopen.
"Hij zei dat het de allereerste keer ooit was dat hij voelde aan zijn lichaam dat hij wel een run kon doen na een marathon", aldus Heath. "Sterker nog, hij deed het nadat hij de dag ervoor 1:59:40 had geklokt."
De Air Zoom Alphafly NEXT% bracht de superschoen weer een stap verder door de toevoeging van Air Zoom units aan het ZoomX en de carbon plaat, waardoor de energieteruggave verbeterde.
"Het is onze taak om die grenzen op te blijven zoeken. Om juist die uitdagingen aan te gaan die de rest overslaat en de wereld te laten zien wat er mogelijk is."
Carrie Dimoff, Product Director, Footwear Innovation
Tijdens de volgende zeven jaar bleef Nike werken aan het snelheidssysteem en bleven ze schaven aan de combinatie van foam, Air en de carbon plaat voor opeenvolgende versies van de Vaporfly en de Alphafly. Het was een proces van voortdurend testen en aanpassen.
"Steeds als we zagen hoe groot de impact kon zijn, ontwikkelden we een model waarbij de schoenkenmerken werden aangepast aan de hand van testen met atleten. Het was een wetenschappelijke speeltuin waarin we ons afvroegen, 'Hoe ver kunnen we gaan? Wat kunnen we nu maken?'", zegt Farina.
De Nike Zoom Vaporfly Elite Flyprint, met een nieuw 3D-geprint bovenwerk, werd ontworpen aan de hand van inzichten van Eliud Kipchoge, die de schoen droeg tijdens de marathon in Londen in 2018.
Dit werk is alleen mogelijk, zegt ze, omdat Nike de bevindingen van onderzoekers in het lab direct kan terugkoppelen aan de schoenontwerpers. Iedereen bevindt zich op een locatie in het LeBron James Innovation Center. Als haar team wil weten wat de invloed is van een anders vormgegeven plaat of een bepaalde verandering in stackhoogte, kunnen ze daarom vragen, een prototype ontvangen om te testen, waarna ze de cyclus binnen een paar dagen weer opnieuw kunnen beginnen. Deze prototypes kunnen vervolgens direct naar 's werelds beste atleten worden gestuurd, zodat het team hun feedback kan gebruiken, kan leren van hun ervaringen , en de technologie verder kan aanpassen.
Het proces is doelgericht, legt Matthew Nurse uit, die een gesigneerde custom Vaporfly Elite uit 2017 op zijn bureau heeft staan, gedragen door Eliud Kipchoge tijdens Breaking2. "We kwamen niet toevallig uit bij de oplossing om de grens van 2 uur te doorbreken, of een van de andere productverbeteringen die erna volgden", zegt hij. "Door ons onderzoek en het werk met onze atleten hebben we een diepgaand inzicht in de interactie tussen de verschillende schoenelementen en hoe deze de prestaties, het comfort en het risico op blessures beïnvloeden. En dit heeft ons geholpen om te pionieren, innoveren en voorop te lopen in de branche."
Het is de succesformule van een koploper om de volgende generatie wedstrijdschoenen verder te ontwikkelen.
De Alphafly 3 is het vervolg in Nike's streven naar snelheid, waarbij de ontwerpers de geometrie van de schoen verder aanpassen voor een nog lichtere en stabielere wedstrijdbasis.
Tien jaar nadat het ontwerp van marthonschoenen volledig werd getransformeerd, ontdekt Nike nog altijd nieuwe manieren om de sport vooruit te helpen met behulp van technologie. De meest recente stap in dit proces is de Nike Apex, die tot 40 procent meer energieteruggave biedt dan de Alphafly 3.
Voor Dimoff vormt dat streven de rode draad tussen het gedurfde experiment van meer dan tien jaar geleden tot alles wat er nog komen gaat.
"Het is onze taak om die grenzen op te blijven zoeken", zegt ze. "Om juist die uitdagingen aan te gaan die de rest overslaat en de wereld te laten zien wat er mogelijk is."
—
Bekijk de mijlpalen op het gebied van nieuwe schoenmodellen en technologie die de sport en Nike vooruit hebben geholpen.
De Nike Apex wordt gelanceerd in januari 2027 en is de eerste wedstrijdschoen met een dubbele stack met Air Zoom units, en een nieuw ZoomX LT foam, plus een vernieuwde carbon Flyplate. De schoen weegt zo'n 10 procent minder dan de Alphafly 3.De schoen is Nike's meest innovatieve wedstrjidschoen, gemaakt voor marathonlopers voor wie elke seconde telt.
De ontwerpers hebben elk onderdeel van de Nike Alphafly 4 verbeterd voor een soepelere en efficiëntere marathon. Het resultaat is een schoen die 10 % meer energieteruggave biedt dan zijn voorloper, en ook 5 % lichter in gewicht is. Het heeft een Atomknit bovenwerk, ZoomX LT foam, vernieuwde Air Zoom units en een Fast Shot buitenzool met Flyplate van carbon.
De Nike Vaporfly 4 combineert de stabiliteit en de zachtheid van de Vaporfly 3 met de zorgvuldig afgestelde balans tussen ondersteuning en voortstuwing. Die voortstuwing is mogelijk dankzij een vernieuwde kromming van de Nike Flyplate, die helpt bij het benutten van kracht vanuit de voet en enkel. Daarnaast zorgt ZoomX foam voor de energieteruggave. De schoen is ook ontzettend licht. Het model is ongeveer 10% lichter dan de Vaporfly 3 en 20 gram lichter dan het originele Vaporfly model uit 2017.
De Nike Alphafly 3 heeft voor het eerst een doorlopende onderkant die de hak met de voorvoet verbindt. Dit zorgt voor een soepelere afwikkeling van hak naar neus bij hardlopers met verschillende looppatronen, wat hun tempo ook is. De dubbele Nike Air Zoom units in de voorvoet vangen de schokken op van het contact met de ondergrond en geven energie terug. De bredere carbon Flyplate over de hele lengte zorgt voor een stabiel gevoel vol voortstuwing.
De motor van de Nike ZoomX Vaporfly 3 is dezelfde als bij de Vaporfly 2 ,met het voortstuwende gevoel waar hardlopers van houden door een combinatie van een carbon Flyplate over de volledige lengte en een ZoomX middenzool. De aangepaste middenzool van de Vaporfly 3 met een ronde vorm om de voorvoet zorgde voor een comfortabele en stabiele feel tijdens het afwikkelen, dankzij Nike's meest veerkrachtige foam. De grafische tekst op de middenzool is een knipoog naar het aantal Flyknit aanpassingen aan het bovenwerk dat het team heeft getest (57), en de iconische Swoosh op het volledig witte design is een eerbetoon aan de eerste Vaporfly die werd gedragen tijdens Breaking2 in 2017.
Onder de Air Zoom pods in de voorvoet van de Nike Air Zoom Alphafly Next% 2is extra foam toegevoegd, voor meer energieteruggave en een soepele overgang van de hak naar de voorvoet tijdens het hardlopen. Een iets bredere hak zorgde voor een verbetering van de stabiliteit en de transitie door tempowisselingen. Het bovenwerk werd voorzien van Atomknit 2.0, ontworpen voor omsluiting van de voorvoet, ventilatie bij de tenen en comfortabele vulling onder de veters.
De Nike ZoomX Vaporfly Next% 2 heeft het vertrouwde systeem met de ZoomX middenzool en de carbon Flyplate behouden voor krachtige responsiviteit en minder vermoeidheid. Het Flyweave bovenwerk werd aangepast met een nog meer ventilerend en flexibeler materiaal voor een betere pasvorm. De geometrie van de schoen en de samenstelling van de middenzool is overgenomen van zijn populaire voorganger.
De Nike ZoomX Vaporfly Next% introduceerde Vaporweave, een constructie op het bovenwerk van materiaal dat lichter is dan Nike Flyknit,ventilerend en, heel belangrijk, dat minder water absorbeert van zweet of regen zodat het luchtig en droog blijft tijdens de marathon. De schoen bevat 15 % meer Nike ZoomX foam in de middenzool in vergelijking met de Vaporfly 4% en kreeg een vernieuwd profiel (dankzij een verzoek van Eliud Kipchoge na een heel natte wedstrijd in Berlijn).
De Zoom Vaporfly Elite is ontstaan als een conceptschoen die speciaal was afgestemd op Eliud Kipchoge, Lelisa Desisa en Zersenay Tadese voor de Breaking2-poging in het Italiaanse Monza in 2017. Het ZoomX foam en de carbon Flyplate zijn gecombineerd met een soepele pasvorm en een licht Nike Flyknit bovenwerk voor ondersteuning en omsluiting.
Een eerste voorbeeld van de Nike Zoom Vaporfly 4%, de superschoen die het ontwerp van marathonschoenen voorgoed veranderde. Tot dat moment werd altijd gedacht dat marathonschoenen vooral vederlicht en dicht bij de grond moesten zijn. De Vaporfly 4% maakte korte metten met dat idee en introduceerde een nieuw systeem: een stack van foam met energieteruggave en een voortstuwende carbon plaat. Toen Nike het model voor het eerst lanceerde, ontdekten onderzoekers dat het de loopefficiëntie met gemiddeld 4 procent verbeterde ten opzichte van de tot dan toe snelste schoen van het merk, de Nike Zoom Streak 6.
(prototype)
