สำหรับ Tony Finau การไปให้ถึงที่สุดคือเรื่องของมายด์เซ็ท

ในชีวิตเรา เราจะเจอจังหวะที่เราต้องควักทุกอย่างออกมาจากตัวเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเราทำอะไรได้บ้าง ผมเทิร์นโปรในปี 2007 แต่กว่าจะได้ก้าวสู่ PGA Tour ก็ปี 2013 แล้ว เพราะฉะนั้น ในช่วงเวลาคั่น 6 ปีนั้น ผมต้องกัดฟันสู้กับชีวิตในมินิทัวร์ เรียนรู้วิธีการแข่ง และเดินทางเก็บชนะเล็กๆ เท่าที่ผมทำได้ ระหว่างมินิทัวร์ คุณต้องสู้เพื่อทุกเศษสตางค์เพื่อประทังชีวิตจริงๆ มีหลายคืนที่ผมต้องนอนในรถ และยอมอดมื้อกินมื้อเพียงเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดไปได้ในแต่ละวัน ช่วงนั้นเป็นช่วงปีที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตผม แต่มันก็ยอดเยี่ยมที่สุดด้วย เพราะผมได้เรียนรู้ว่าการเสียสละเพียงเล็กน้อยสามารถปลดล็อคศักยภาพของผมแค่ไหน

กีฬาที่เล่นคนเดียวต้องอาศัยแพสชันในแบบที่พิเศษกว่าคนอื่น เวลาเล่นกีฬาอย่างกอล์ฟ คุณไม่มีเพื่อนร่วมทีมให้พึ่งพาได้เลย มีแต่คุณคนเดียวเท่านั้น บางคนอาจจะรู้สึกลำบากถ้าไม่มีทีมคอยซัพพอร์ต แต่เมื่อผมเริ่มเล่นกอล์ฟสมัยยังเด็ก ผมกลับพบว่าตัวเองชอบเสน่ห์ของการพึ่งพาตัวเองในกีฬานี้มากจริงๆ ผมต้องเชื่อตัวเองในการแก้ไขปัญหาและหาแนวทางในแบบที่ผมจะพัฒนาต่อไปได้ เมื่อก้าวเท้าลงสู่สนามกอล์ฟ สิ่งสำคัญคือสมาธิและการเรียนรู้ที่จะโฟกัส

ความสุขุมไม่ได้เกี่ยวข้องกับทักษะทางกีฬาของคุณเลย แต่มันคือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตการเป็นนักกีฬา ในปี 2009 ผมกับพี่ชายไปแข่งรายการ The Big Break ซึ่งเป็นรายการเรียลลิตี้กอล์ฟทางช่อง Golf Channel ตอนนั้นผมอายุ 20 ปี มีกล้องจับเราอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง ไม่ว่าจะไปที่ไหน หันไปทางไหนก็มีแต่กล้องคอยบันทึกภาพ มันบ้ามาก แล้วก็ต้องใช้เวลาในการปรับตัว แต่ผมจำได้ว่าตอนจบรายการ ผมบอกกับตัวเองว่า "นายจะต้องเป็นนักกอล์ฟที่ยิ่งใหญ่ นายจะต้องออกสื่อแบบนี้เวลาที่เทิร์นโปรแล้ว" การได้ออกรายการนั้นทำให้ผมไปถึงจุดที่ว่า ไม่ว่าใครจะจับตามองอยู่ ก็ไม่สำคัญอะไร ผมจะต้องมีสมาธิอยู่เสมอและเล่นเกมต่อไป

กีฬาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของพื้นเพของครอบครัวผม ในฐานะชาวโปลินีเซีย ช่วงที่ผมเติบโตมา คุณแม่ของผมจัดแสดงโชว์ลูอัว (Luau) ผมจึงได้เรียนรู้วิธีการเล่นเครื่องดนตรีหลากหลายชนิดในฐานะนักแสดงคนหนึ่งในโชว์ของแม่ หนึ่งในเครื่องดนตรีชิ้นแรกที่ผมได้เรียนคือ To’ere ซึ่งเป็นกลองชนิดหนึ่งของชาวตาฮีตี สมัยเด็กผมยังได้ร่วมแสดงระบำไฟแบบดั้งเดิมสไตล์ชาวโปลินีเซียด้วย ดนตรีและการเต้นรำเป็นแก่นหลักของตัวตนผมพอๆ กับกีฬา

การเป็นคนที่สามารถเปิด-ปิดสวิตช์ตัวเองได้เป็นเรื่องง่าย แต่ถ้าอยากยิ่งใหญ่ คุณจะต้องเป็นเวอร์ชันที่ดีที่สุดของตัวเองในทุกเวลา ไม่ใช่แค่ตอนที่สะดวก แม่ผมเคยบอกว่า "มาตรฐานที่ลูกทำอะไรสักอย่างหนึ่ง คือมาตรฐานที่เอาไปใช้กับทุกเรื่อง" กอล์ฟเป็นแค่ตัวอย่างหนึ่ง การพยายามก้าวสู่ความยิ่งใหญ่ในการแข่งขันที่หินสุดๆ หรือการเล่นกีฬาที่คุณไม่มีวันเข้าถึงความสมบูรณ์ได้นั้น ไม่ได้หมายความว่าคุณควรจะหยุดพยายาม คุณแค่ต้องดึงศักยภาพออกมาจากตัวเองให้ได้มากกว่าเดิมต่อไป ผมพยายามที่จะเป็นคนที่ดีเยี่ยมในทุกแง่มุมของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นในสนามแข่ง ในยิม การเป็นสามี หรือการเป็นพ่อ ผมพยายามก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองในทุกเรื่องของชีวิต

นักกอล์ฟมักจะมีความเชื่อเรื่องโชคลางอยู่พอสมควร หนึ่งในกิจวัตรที่ผมต้องทำเสมอคือการใส่ชุดสีเขียวทุกวันอาทิตย์ สีเขียวเป็นสีโปรดของแม่ผม ท่านจากผมไปตอนปี 2011 เพราะฉะนั้นการใส่สีเขียวก็เป็นเหมือนการให้เกียรติกับแม่ เป็นการระลึกอยู่เสมอว่าแม่อยู่กับผมตลอดเวลาบนสนาม

การร่วมเป็นส่วนหนึ่งของแบรนด์ Jordan เป็นบทใหม่ในชีวิตการทำงานของผม ที่เห็นชัดๆ คือ Michael เป็นตัวแทนของความยอดเยี่ยมในระดับสูงสุด การได้ร่วมงานกับแบรนด์ Jordan เป็นอะไรที่เหลือเชื่อมาก และ Michael ก็เป็นคนที่น่าทึ่ง ผมเจอเขาครั้งแรกตอนผมอายุ 17 และตอนนั้นผมก็ได้เล่นในสนามส่วนตัวเขาอย่าง The Grove ที่ฟลอริด้า เขาคอยบอกผมเสมอว่า "ถ้ามาแถวนี้ ก็มาเล่นที่นี่ได้ตลอดนะ" และในปี 2024 ผมก็ลงแข่งรายการเพลย์ออฟ ผมรู้อยู่แล้วว่าหลังจากจบรายการเพลย์ออฟ ผมจะต้องไปที่เวสต์ปาล์ม เพื่อถ่ายงานกับสปอนเซอร์รายหนึ่งของผม ผมพาลูกไปด้วยในทริปนั้น แล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่า "ถ้าได้พาลูกไปที่ The Grove คงเป็นอะไรที่สุดยอดมากๆ" ผมเลยส่งข้อความไปถาม Michael เลยแบบปุบปับ เขาตอบกลับมาใน 30 วินาทีว่า "จริงๆ เราปิดในช่วงสุดสัปดาห์ แต่ผมจะเปิดสนามให้เป็นพิเศษเพื่อคุณและลูกนะ พาเขามาได้เลย แล้วเรามาลองดูกัน" เราเล่นกัน 18 หลุมในวันนั้น ทั้งสนามมีแค่ผมกับลูกแค่นั้น ประสบการณ์นั้นเป็นสิ่งที่ผมจะไม่มีวันลืม นั่นแหละครับคือพลังดึงดูดที่ Michael มีต่อผู้คน

คุณสามารถดาวน์โหลดรูปภาพเพิ่มเติม รวมถึงภาพยนตร์ประกอบในการต้อนรับ Finau เข้าสู่ครอบครัวแบรนด์ Jordan ได้โดยคลิกที่นี่