Alysa Liu wint op haar eigen manier
- 23-3-2026
Als Alysa Liu bij het slotstuk van haar vier minuten durende vrije kür is aangekomen, is de energie in de Milano Ice Skating Arena bijna tastbaar. Als de laatste klanken van Donna Summers MacArthur Park Suite door het gebouw galmen, eindigt Alysa het onderdeel en zwaait haar paardenstaart speels opzij voor het oog van de camera. De menigte is uitzinnig. Zeven drievoudige sprongen. Nul fouten. De twintigjarige kunstrijder van Team USA heeft zojuist, gekleed in een schitterende gouden jurk, de beste prestatie van haar leven neergezet. Niet veel later wordt dit bevestigd door de uitslag: Alysa heeft Olympisch goud gewonnen en is daardoor de eerste Amerikaanse in bijna een kwart eeuw die deze belangrijkste sportprijs wint.
Voor Alysa is de Milano Cortina-overwinning het resultaat van een van de meest ongewone trajecten in het kunstschaatsen. Als dertienjarige nationale kampioen van de V.S. keerde ze de sport de rug toe; ze was bezweken onder de druk van de topsportcompetitie. Maar bijna twee jaar later keerde ze terug met een nieuw inzicht. Ze zou opnieuw gaan schaatsen, maar op haar eigen manier. Want ze hield van de sport. En als ze zou winnen, zou ze winnen als zichzelf en niet volgens iemands beeld van hoe een kampioen eruit zou moeten zien.
Die mindset heeft Alysa geholpen om een van de meest intrigerende sporters te worden, iemand die opnieuw uitvindt hoe winnen eruitziet. Hieronder deelt ze in haar eigen woorden hoe ze denkt over druk, succes en de lessen die ze heeft geleerd door haar eigen pad te volgen.
Succes kan er heel anders uitzien voor verschillende mensen. Voor mij betekent het samenzijn met de mensen van wie ik hou, samen tijd doorbrengen met hen en herinneringen maken. Het draait om nieuwe ervaringen en echt leven. Het mantra waar ik steeds naar terugkeer is YOLO. Dat klinkt cliché, maar je leeft echt maar een keer. Dus je moet het onderste uit de kan halen voor jezelf.
Tegenwoordig zeg ik vaker 'nee' tegen dingen dan vroeger. Ik sta wel open voor mensen en hou van nieuwe dingen proberen, maar ik vertrouw op mijn intuïtie. Toen ik weer ging kunstschaatsen, zeiden mensen dat ik mijn haar anders moest dragen. En ik zei, "Nee, ik ga mijn haar niet veranderen." Mensen geven me ook muziekadvies, en ik denk er over na, maar als ik iets niet leuk vind, ga ik het niet gebruiken tijdens het schaatsen. Ik wil keuzes maken die bij me passen.
Mijn advies voor kinderen of eigenlijk voor iedereen die druk voelt, is om stil te staan bij de vraag waar die druk vandaan komt. Het is makkelijk om te denken dat er veel van je verwacht wordt, maar als je er echt over nadenkt, wie legt dan die druk op je schouders? Meestal gaat het maar om een paar mensen. Voor mij helpt het om een dagboek bij te houden en te herkennen waar dat gevoel vandaan komt. Soms als je erover nadenkt, besef je dat het bij één persoon vandaan komt, of misschien wel niemand.
Het is belangrijk om de juiste mensen om je heen te verzamelen.Je moet mensen om je heen hebben die het allerbeste voor je willen. Mensen waar je om geeft, en die om jou geven. Ik heb het geluk dat ik een team heb met mensen die echt weten wat ik wil. Ze geven me de ruimte om mijn eigen keuzes te maken. Ik maak de uiteindelijke beslissing over alles; mijn programma, mijn muziek, de jurk, mijn haar, mijn make-up. Ze respecteren mijn artistieke keuzes en dat maakt heel veel uit.
Soms vergeet je waarom je ook alweer begonnen bent met wat je doet. Als iets mentaal of fysiek te zwaar is, las dan een pauze in en probeer iets anders. Doe een stap terug, bekijk het van een afstandje en dan merk je of je de aantrekkingskracht weer voelt. Als dat zo is, top. En zo niet, dan voel je misschien wel dat je iets heel nieuws wil gaan doen.
Aan het einde van mijn onderdeel probeer ik altijd iets te doen voor de camera.De camera staat bovenop je wanneer je klaar bent, dus je moet iets doen. Mijn haar opzij gooien, is wat ik doe. We komen niet zoveel in beeld, dus je moet er het beste van maken.
"Als ik het niet helemaal geweldig vind, doe ik het niet. Daar komt het nu op neer, of het nou gaat over activiteiten of mogelijkheden."
Wat mijn training betreft, ben ik best wel gedisciplineerd.Ik hou eigenlijk wel van trainen. Dat vind ik het leukste aan sporten. Ik kan het nu echt romantiseren. Niemand hoeft me te vertellen wanneer ik moet stoppen. Ik ken mezelf en ik weet waar mijn grens ligt. Dat heb ik geleerd met vallen en opstaan.
Mijn favoriete manier om te resetten, is door mijn telefoon uit te zetten. Meestal is mijn telefoon de reden dat ik overweldigd raak. Dus als ik dat voel, zet ik hem uit en breng ik tijd door met vrienden en familie.
Als ik het niet helemaal geweldig vind, doe ik het niet." Daar komt het nu op neer, of het nou gaat over activiteiten of mogelijkheden." Ik zeg nog steeds 'ja' tegen een heleboel dingen, maar ik denk er goed over na. Ik heb nergens spijt van. Door te doen, leer je. Het heeft me geholpen om te leren mijn eigen gevoelens en behoeften niet meer weg te drukken en bepaalde mensen niet op een voetstuk te zetten.
Om me weer vrij te voelen, moest ik die gewoonte afleren.Ik bleef steeds maar vastzitten in dezelfde routine. Als je een ander leven wil leiden, moet je andere keuzes maken. Ik moest de input veranderen, om een andere output te krijgen.